Alessandria

Tags

, , , , ,

De stad vonden we niet erg bijzonder, we waren ook op weg naar verder zuid. Maar het bordje stadion had ik al wel gezien, toch even langsrijden. “Laat mij er hier maar uit, rij maar even een rondje”, toen ik de lichtmasten dichtbij zag. Toch de moeite waard, gelukkig waren er wat bouwvakkers bezig in een hoek, waardoor ik even naar binnen kon sluipen.

Van der Meest, ode aan fotograaf Hans van der Meer. Foto’s van voetbal (-velden) over de hele wereld. Omdat de sport overal ter wereld wordt gespeeld en overal velen plezier bezorgd.

10 – Gavin Friday – Each man kills the thing he loves

Tags

, ,

Nummer  10
Artiest  Gavin Friday
Titel  Each man kills the thing he loves
Jaar  1989
Wikipedia  Each Man Kills the Thing He Loves (Album)
Website  Gavin Friday
Tekst  Gavin Friday

Hij was een jeugdvriend van Bono, dus moest hij wel goed zijn. Zijn band Virgin Prunes kende ik niet, maar solo kwam hij met een bijzonder album. Heel wat anders dan U2, waar ik fan van was, maar wel mooi. Een cover van Dylan, een van Brel. Eigen sfeervolle muziek en daarbij dat prachtige titelnummer.

Dat Oscar Wilde de tekst had geschreven was een aanbeveling. De puber die ik was had nog nooit iets van de goede man gelezen, maar iemand die literatuur en muziek weet te combineren heeft per definitie mijn steun. Wat klonk dit geweldig!

De LP heb ik grijsgedraaid. De hoes kreeg een plastic beschermhoes, dit moest goed bewaard blijven. Dit was een van mijn beste elpees ooit. Het was een stap van popliedjes naar andere muziekvormen. Chansons, singer-songwriters, er was zoveel moois te ontdekken, zo lang je op de radio maar wist wanneer je moest luisteren (VPRO, VARA) en wanneer niet (AVRO, TROS).

Later heb ik nog wel eens een album van hem opgenomen op een bandje, een CD aangeschaft. Maar alle andere muziek van hem samen, draaide ik gezamenlijk nog niet half zo vaak als dit ene album. De doorleefde stem, al dan niet bewust opgezet. De klassieke tekst. De passende melodie. De sfeer van het nummer. Dit is echt top tien.

Gerbie’s top 212: Uitleg en regels. De volledige lijst tot nu toe: Top 212, te beluisteren via Spotify, Deezer en YouTube.

Drie jaar derbyplayer is genoeg

Tags

, , , , , ,

Goal, juni 2016

Twenthe heeft goorsnieuws.nl van een probleem afgeholpen door na verlenging toch nog te winnen van RSC. Na drie mooie seizoenen zijn er komend seizoen vier derby’s minder in de vierde klasse.

Die avond bij de Tapperij herinner ik me nog. Eindelijk alle drie Goorse clubs in dezelfde klasse. Dat was sinds de jaren zeventig niet meer voorgekomen. En daarvoor nooit. Die gelegenheid moet je als goorsnieuws.nl benutten. We filosofeerden over voetbal, de vierde klasse en de vele derby’s. Het klassement ‘Derbyplayer van het jaar’ werd geboren. Bij elke derby was een neutrale expert aanwezig die cijfers kon geven, aan het eind van het seizoen rolde er dan vanzelf een speler uit die zichzelf een jaar de beste speler van Goor mocht noemen. Leuk idee.

Al tijdens het eerste seizoen kwamen de systeemfoutjes naar boven. GFC won met liefst 6-2 van Twenthe, volgens velen de schuld van de keeper. In de uitwedstrijd ging GFC met precies dezelfde cijfers naar huis. De aanvallers van Twenthe dolden onze verdedigers keer op keer. Maar in beide gevallen bleek uit de cijfers weinig van het krachtsverschil. Sterker nog, een onvoldoende viel er niet.

Het tussenklassement bepaalde de volgende wedstrijden. Zelf mocht ik naar de Whee om de een na laatste derby van het seizoen te bekijken. Ik werd met alle egards ontvangen.  Maar zonder uitzondering werd me op het hart gedrukt dat ik hun keeper een goed cijfer moest geven. Voordat de wedstrijd ook maar was begonnen, wist ik al dat Kolbe moest winnen. Hij had pech. Twenthe was oppermachtig, won eenvoudig. En al zat er geen blunder bij, een hoog cijfer zat er ook niet in, hij had zich niet kunnen onderscheiden. Een week later won Nijland de eerste titel.

Wel was ik de allereerste beoordelaar die het aandurfde om een onvoldoende te geven. Slechts een enkeling na mij durfde dat ook. Goor is blijkbaar te klein, je moet iedereen ook een week later nog kunnen aankijken. Tenminste, dat lees ik in de cijfers die op maandag na de wedstrijd op de site verschijnen. Maar laat ik niet te trots doen, ik deed zelf mee. Twee Hectorspelers speelden zo dramatisch die ene wedstrijd, dat een 4 nog een ruime beloning was. Ik durfde het ook niet, lafjes noteerde ik een 5. Een week later was GFC – Hector, wij hadden de punten nog nodig en een extreem gemotiveerde tegenstander was niet wenselijk.

Het hielp niet trouwens. Velen verweten het mij persoonlijk dat hun favoriet niet de winnaar werd, dat werd me een week later wel even ingewreven.

Er zitten gewoon te veel haken en ogen aan het systeem. Vele mogelijke rapporteurs lieten het afweten, het was soms flink zoeken naar een nieuw jurylid. En nu we drie jaar hebben gehad, hebben we drie winnaars gehad. Laten die drie nou net van alle drie de clubs komen. Nijland, Ditzel, Kolbe. Mooi rijtje. Iedereen blij. Het is mooi geweest.

Laat eens wat van je horen (124-126)

Tags

, , , , , , , ,

Citaten uit kranten en tijdschriften die ik de afgelopen jaren de moeite vond.

124:

Het is treurig om te zien hoe de grootste partij van dit land, een partij die ooit geregeerd werd door trotse liberalen die ergens voor stonden, verworden is tot een populistisch proefballonnenkanon. Een partij die de boze burger wil paaien met inhoudsloze oneliners, maar niet de ballen heeft om impopulaire maatregelen te nemen om zo de burger echt te helpen.

Nynke de Jong, AD/Tubantia, 14 januari 2019

125:

Als je de term ‘vluchteling gebruikt’, ben je een politiek-correcte wegkijker, want het zijn niet allemaal echte vluchtelingen. Gebruik je ‘migrant’, dan ontken je het VN-vluchtelingenverdrag. Zeg je ‘asielzoeker’ dan ben je bang dat mensen daar negatieve connotaties bij hebben en zeg je ‘gelukszoeker’ dan word je weggezet als halve nazi. Als je voor opvang van vluchtelingen bent, ben je een landverrader, als je bepleit dat grenzen dicht moeten ben je dus ook voor de Holocaust.

Linda Polman, Wordt vervolgd, december 2016

126:

Deze lockdown heeft ons nog iets anders geleerd en dat is misschien wel de belangrijkste les. Als de urgentie wordt gevoeld, is het blijkbaar mogelijk om op korte termijn zeer ingrijpende maatregelen te nemen. Men zegt wel dat dit eigenlijk onze generale repetitie was voor de echte voorstelling die we nu moeten opvoeren: de redding van onze planeet. Voor begin maart van dit jaar kon je regeringsleiders, beleidsmakers en ceo’s horen betogen dat het natuurlijk onmogelijk was om het vliegverkeer stil te leggen, dat de economie moest draaien en dat we onze levensstijl niet kunnen veranderen. Dat kunnen ze dus nu niet meer zeggen. Het kan dus wel. Er moet een prijs voor worden betaald, zeker, maar het is niet onmogelijk. Dat hebben we nu bewezen. Zodra we dezelfde urgentie voelen voor het tegengaan van de opwarming van de aarde als voor het tegengaan van de verspreiding van een virus, is er heel veel mogelijk. Het feit dat we dat nu aan den lijve hebben ervaren, beschouw ik als winst.

Ilja Leonard Pfeijffer, NRC, 27-6-2020

Bloggen dus

Tags

Eind themaweken. Niet omdat ik geen inspiratie heb (zat). Niet omdat er geen boeken klaar liggen om te bespreken (meer dan zat).

Maar de tijd om vooruit te programmeren ontbreekt me. Steeds dichterbij kwam het moment dat er niets meer klaar stond. Steeds dichterbij het moment dat ik moest kijken hoe ik verder wil. Ik heb overwogen weer een reces in te lassen. Maandje, misschien twee. Geeft rust. Levert tijd op. Mijn boek moet af, moet geredigeerd worden. Moet beter worden. Het volgende boek ben ik al mee begonnen, lekker schrijven. Maar waar haal ik de tijd vandaan? Ik wil niet stoppen met voetballen, bij een vereniging horen betekent ook dat je meer doet dan 90 minuten in de wei lopen. Ik wil Suus zien hockeyen, zo vaak mogelijk. Ik ben politiek actief, kost ook steeds meer tijd.

Dus plan ik voorlopig even helemaal niets. Ook geen reces. Want soms wil ik wel snel een stukje tikken en op mijn site gooien. Misschien de laatste 10 platen in mijn top 212 eindelijk publiceren. Kan begin 2022 af zijn. Maar dan? Af is ook zo definitief.

Kortom, u ziet mij de komende tijd wel eens langskomen. Of niet.

Onderminister

Tags

, ,

We hebben al zo lang een demissionair kabinet, er zit geen progressie in de formatie. Ik word gebeld. We willen jou als onderminister. Mijn vraag of dat geen staatssecretaris heet wordt genegeerd. Onderminister dus. Eitje, want je krijgt hetzelfde takenpakket als in de provincie. Dat ik ook provinciaal geen portefeuille heb, wordt ook aan voorbijgegaan. Men zal mij installeren als onderminister.

Ik word wakker.

Themaweek 121: Dromen

Speech

Tags

, ,

Op een bruiloft, geen idee van wie, geeft de best man, in dit geval een mevrouw, haar speech. Saai, voorspelbaar, ik luister nauwelijks. Tegen het eind van haar speech vertelt ze iets over een levenshouding, een yoga-achtige terminologie, ik begrijp er niets van. De beeldspraak is echter duidelijk, ze rits haar jurk aan de voorkant open en staat halfnaakt te speechen. Dit is geen inkijk meer, dit is exhibitionisme. Ik kijk om me heen, maar het lijkt alsof ik de enige ben die dit vreemd gedrag vindt. Sterker nog, her en der zijn er andere gasten, vooral dames, die meedoen. En niemand reageert, ik zie vele borsten, waarvan ik er eerlijk gezegd een groot deel liever niet had gezien; de geslachtsdelen zijn slechter zichtbaar, sommigen omdat ze alleen hun shirt hebben geopend, anderen lijken barbie-achtigen.

Ik word wakker.

Themaweek 121: Dromen

Ontvoering

Tags

, ,

De betonnen muren maken dat het ergens tussen een bunker en een niet-af huis inzit. Kale matrassen op de grond, in meerdere ruimtes. We zitten gegijzeld, maar wie ons bewaakt is me niet duidelijk. Niemand doet veel.

Timewarp. We zijn ergens geweest, keren terug naar de bunker. Er zijn niet genoeg zitplaatsen op de achterbank, de stoel naast de bestuurder is weg, ik zit daar op de grond. De weg heeft de breedte van een wandelpad, maar de chauffeur rijdt alsof hij haast heeft. Zonder problemen gebruikt hij de beperkte ruimte optimaal, voor mijn gevoel rijden we veel te hard, maar omdat ik lager zit dan de rest, kan ik het niet echt goed zien. Discussiëren heeft geen zin, hoe ik het weet, weet ik niet, maar volgens mij spreekt hij Russisch. We komen terug bij de bunker en worden weer naar binnen gestuurd.

Ik word wakker.

Themaweek 121: Dromen

Jong meisje

Tags

, ,

De winkel staat al een tijdje leeg. Waarom het kleine meisje daar ligt, geen idee, wel dat ze daar weg moet. De deur laat zich simpel forceren, ik haast me naar binnen en grijp het meisje. Een peuter, kleine kleuter misschien. We rennen naar buiten, net op tijd, de winkel ontploft. Ik werp het meisje, als in een actiefilm naar een groepje dat op straat niets staat te doen en duik zelf naar de grond, de stenen vliegen langs me heen. Men vraagt mij wie het meisje is, ik heb geen idee.

Ik word wakker.

Themaweek 121: Dromen

Olympische Spelen

Tags

, , , , ,

We zijn in Turkije, Mart Smeets geeft commentaar. Mathieu van de Poel zet zijn mountainbike tegen een boom en stapt op een wielerfiets en sluit aan bij het peloton dat op dat moment net langskomt. Smeets gaat in een politieke verhandeling over Erdogan en wat er de laatste jaren allemaal is misgegaan in dit land. Ik vraag me af waarom de Spelen hier zijn, de Spelen na Tokyo zijn al vergeven aan Parijs en Brisbane.

Ik word wakker.

Themaweek 121: Dromen

Vervanger

Tags

, , ,

De muziek is afgelopen en ik zit nog aan tafel. Dolf Jansen ziet me zitten, legt zijn papieren opzij en vertelt me dat ik het interview met de volgende gast maar moet doen. Waarom ik bij Spijkers met Koppen aan tafel zit, is me niet helemaal duidelijk, wel dat ik snel moet beginnen met het interview. Zonder voorbereiding kan ik niet meer doen dan luisteren waarom die gast hier zit, paar vragen stellen naar aanleiding van zijn verhaal. Het gaat me redelijk af. Het Spijkerlied wordt ingezet, de uitzending is afgelopen.

Dolf keer terug aan tafel en complimenteert me. Hij wil me meteen een contract voorleggen als invaller. Die nieuwe mevrouw, wiens naam ik even ben vergeten, die Felix Meurders heeft vervangen, sputtert tegen. ‘We hebben al invallers, dat kun je niet maken’, zegt ze tegen Dolf, verontschuldigend kijkt ze me aan. Joviaal antwoord ik dat ik wel zesde invaller wil zijn, ik wil geen ander verdringen.

Ik word wakker.

Themaweek 121: Dromen