Het verschil is klein, maar ook weer groot

Tags

, ,

Baudet:

Klunder:

Zelfde onderwerp (vrouwen), zelfde strekking, maar ik proef toch een nuanceverschil. U ook?

Advertenties

Stieg Larsson – Gerechtigheid

Tags

, , , ,

Stieg Larsson – Gerechtigheid

Natuurlijk kan ik deel drie niet negeren, nadat ik de eerste twee delen al heb geconsumeerd. Ik ben niet zo van de vervolgverhalen, normaal gesproken. Toch kun je ook alle drie de Millennium-delen ook apart lezen. Beter is het om gewoon vooraan te beginnen.

Dit derde deel is een logisch gevolg van de eerste twee. Salander heeft het avontuur maar ternauwernood overleeft en ligt nu in het ziekenhuis. Ook Zalachenko, haar vader, is in het ziekenhuis terecht gekomen. Wie geneest er het snelst? Wie gaat de ander wat aandoen?

Ondertussen bereidt het openbaar ministerie de rechtszaak voor. De zaak tegen Salander, voor alle duidelijkheid. En daar is Blomkvist het niet mee eens. Hij wil haar graag helpen, maar kan niet met haar in contact komen, ze ligt op een streng bewaakte kamer in het ziekenhuis. Zodra ze beter is, kan ze vast worden gezet in afwachting van de zaak zelf. Ze weigert te spreken met het O.M., communiceert nauwelijks het haar advocaat (Blomkvists zus), maar ziet niet wat er allemaal gebeurt op de achtergrond.

Blomkvist heeft dat ondertussen wel door, maar kan slecht aan bewijzen komen. Want er speelt veel meer mee dan wie dan ook doorheeft. Het gaat allemaal terug naar het moment dat Zalachenko overloopt vanuit de Sovjet-Unie naar Zweden, de geheime dienst begint een project waarvan ze zelf niet weet hoe het gaat eindigen. Slechts het team zelf en de premier weten ervan, zelfs de rest van de geheime dienst niet. Dit werkt allemaal in het nadeel van Salander.

Larsson schrijft weer zonder problemen een dik pak papier vol zonder een moment te vervelen. Het is zeer geloofwaardig, je voelt gewoon dat dit zo zou kunnen gebeuren, de kracht van de betere fictie. Het vermengen van de politiek, de diplomatiek en de rechtsstaat maakt het boeiend, de trias politica staat op springen. Agenten schaduwen andere agenten, Blomkvist gaat zelf op onderzoek, maar kan natuurlijk niet zonder hulp, maar wie is er nog te vertrouwen, wie heeft er zelf geen belang maar hecht wel aan gerechtigheid?

Prachtig boek weer, het laatste deel dat Larsson schreef voor hij vroegtijdig het tijdelijke voor het eeuwige verwisselde. Ik zit nu zelfs te overwegen de opvolgdelen door Lagercrantz te gaan lezen, zo gefascineerd ben ik door Blomkvist, maar nog meer door Salander.

Citaat: “Dat Salander volkomen geschift was, daar was geen twijfel over mogelijk. Hij had al zijn vaardigheden gemobiliseerd om haar ertoe te bewegen toch op zijn minst te zeggen waar ze woonde. Maar verhoor na verhoor had dat verdomde grietje zwijgend naar de muur achter Hans Faste zitten staren. Ze had zich geen millimeter verplaatst. Ze had de sigaretten die hij haar had aangeboden mordicus geweigerd, evenals koffie of gekoelde frisdrank.” (p.503)

Nummer: 18-068
Titel: Gerechtigheid (Luftslottet som sprangdes)
Auteur: Stieg Larsson
Taal: Nederlands (Zweeds)
Jaar: 2008 (2006)
# Pagina’s: 651 (13123)
Categorie: Thriller
ISBN: 978-90-5672-178-7

Meer:
Wikipedia
De vrouw die met vuur speelde
Mannen die vrouwen haten

67 – Manu Chao – La vida tombola

Tags

, , , , ,

Nummer  67
Artiest  Manu Chao
Titel  La vida tombola
Jaar  2007
Wikipedia  La Radiolina
Website  Manu Chao
Tekst  Metro Lyrics

Het moeilijke met de liedjes van Manu Chao is, dat ze allemaal door elkaar lopen. De beste setting om ze te beluisteren is namelijk live. Maar tijdens die concerten komen flarden van vele liedjes op andere plekken weer terug. En dan zitten er ook nog regelmatig stukken Mano Negra tussen. Dus terwijl Manu een geweldig liedjesschrijver is, maakt hij van zijn optredens een prachtig spektakel, waarbij je graag meedoet, waar je weggaat nadat je drie lange medleys van geweldige muziek hebt staan meebrullen.

Toch viel de keuze eigenlijk vrij eenvoudig, dankzij de documentaire van Emir Kusturica over Diego Maradona. Jaren geleden schreef ik er al over (klik). Het simpele beeld van de Spaans-Franse zanger met zijn gitaartje in de straat, in een buitenwijk van Buenos Aires, met de grote man als publiek, geven me nog elke keer kippenvel. Maradona houdt zijn zonnebril op, maar kan niet verbergen dat hij geëmotioneerd raakt. Het is ook logisch, de tekst is niet alleen een ode aan de beste voetballer ter wereld ooit, het is een rechtvaardiging van diens keuzes. Keuzes die vaak bekritiseerd werden. Maar kritiek geven is niet moeilijk, achteraf weet iedereen wat er zou hebben moeten gebeuren. Maar wat zou je zelf doen? Manu geeft het antwoord. “Si yo fuera Maradona, vivaria como el”. Als ik Maradona was geweest, dan had ik net als hem geleefd. Maar ja, wij zijn hem niet, hij moet het doen met zijn leven, met alle voor- en nadelen. La vida es una tombola, het leven is een loterij, het komt zoals het komt.

Prachtige muziek, geweldige tekst, mooie levenslessen, schitterende ode. En Manu laat ook nog even zien dat een voetballied niet een simpel deuntje met een dreun hoeft te zijn, dat niet elk voetballied een flinterdunne tekst nodig heeft. Held.

Gerbie’s top 212: Uitleg en regels. De volledige lijst tot nu toe: Top 212, te beluisteren via Spotify en Deezer.

Oranje in 2020 (deel 3, mrt 2019)

Tags

, , , ,

opstellingDe EK kwalificatie is begonnen, de voorselectie van Koeman zegt veel. Maar de prestaties van Ajax in Europa, de doorbraak van de jeugd bij PSV en de opvallende prestaties van sommige andere spelers zorgen er voor dat het niet slechts de 30 spelers van die voorselectie zijn die mogen hopen.

De lijst kandidaten telt dus (volgens mij) op dit moment 76 namen. Over 14 maanden moeten er 53 van af, in Mei 2020 blijven er dan 23 over. Wie maken er het meeste kans?

Als altijd: Praat mee! Discussieer!

Doel
Jasper Cillessen 90
Jeroen Zoet 90
Marco Bizot 60

Justin Bijlow 40
Sergio Padt 10
Kenneth Vermeer 10

Verdediging
Virgil van Dijk 90
Matthijs de Ligt 90
Daley Blind 90
Nathan Aké 70
Stefan de Vrij 70
Kenny Tete 60
Patrick van Aanholt 40
Denzel Dumfries 40

Timothy Fosy-Mensah 20
Hans Hateboer 20
Terence Kongolo 20
Daryl Janmaat 20
Rick Karsdorp 10
Wesley Hoedt 10
Rick van Drongelen 10
Philippe Sandler 10
Bruno Martins Indi 10
Justin Hoogma 10
Kik Pierie 10
Karim Rekik 10
Jeffrey Bruma 10
Jetro Willems 10
Mitchel Bakker 10
Joël Veltman 10
Stefano Denswill 10
Tyrell Malacia 10
Armando Obispo 10
Juan Castillo 10
Nathangelo Markelo 10

Middenveld
Giorgino Wijnaldum 90
Frenkie de Jong 90
Tonny Vilhena 70
Davy Pröpper 60
Donny van de Beek 50
Marten de Roon 40

Kevin Strootman 40
Pablo Rosario 30
Ruud Vormer 20
Guus Til 10
Davy Klaassen 10
Leroy Fer 10
Jorrit Hendrix 10
Ferdi Kadioglu 10
Carel Eiting 10
Jurgen Ekkelenkamp 10
Ryan Gravenberch 10
Teun Koopmeiners 10
Mohammed Ihattaren 10
Marco van Ginkel 10

Aanval
Memphis Depay 90
Steven Bergwijn 80
Quincy Promes 80
Ryan Babel 60
Steven Berghuis 40
Luuk de Jong 40

Wout Weghorst 30
Justin Kluivert 20
Javairo Dilrosun 20
Arnaut Danjuma-Groeneveld 20
Tahith Chong 20
Vincent Janssen 10
Sam Lammers 10
Dylan Vente 10
Kaj Sierhuis 10
Michel Vlap 10
Donyell Malen 10
Daishawn Redan 10
Noa Lang 10
Mitchell van Bergen 10
Cody Gakpo 10

Voor de duidelijkheid: Dit is niet mijn persoonlijke voorkeur, maar een inschatting (in percenten) van de kans dat de bewuste speler bij het volgende grote toernooi aanwezig is.

Beloond worden voor een wanprestatie

Tags

, , , , ,

Op dit blog heb ik me vaker gestoord aan de organisatie van het Openbaar Vervoer in Nederland. Vorig jaar schooljaar heb ik bijgehouden hoe vaak ik de aansluiting haalde bij mijn verplichte overstap. Dat bleek aan het eind van het jaar ruim 2 van de 3 keer te zijn. Een stuk lager dan de cijfers die elk jaar, bijna juichend, naar buiten komen.

Dit schooljaar heb ik uit ergernis besloten het maar niet meer bij te houden. Gisteren was het weer raak. De tegentrein heeft vertraging, dan weet je, aansluiting halen is onmogelijk. En inderdaad, terwijl tientallen reizigers gehaast aan komen rennen, trekt de volgende trein al op.

Alternatief is dan de bus. Stukje verder lopen, tja. Staan in de te drukke bus, vervelend. Tijdverlies, erg vervelend. Nog een flink stuk extra lopen, tja. Maar het allerergste vind ik dat Syntus/Keolis beloond wordt voor een wanprestatie. Want ik moet uitchecken op het station en opnieuw inchecken bij de bus. Voor dezelfde reis betaal ik anderhalve euro extra. Zowel de bus als de trein zijn van Syntus, maar doordat ik mijn aansluiting niet haal, maken zij meer winst. Hoe kan dit?

Als zo vaak is bij de aanbesteding van het OV slecht gekeken naar centen, niet naar het belang van de reizigers. Deze extra winst is gelukkig niet wekelijks, maar elke keer is er een te veel. Tientallen euri per jaar onterechte winst. En dan gaat het om een enkele reiziger, in de bus gisteren ging het al om tientallen reizigers, tel uit je winst.

Wie gaat hier iets aan doen?

Ed McBain – Twee afgehouwen handen

Tags

, , , ,

Ed McBain – Twee afgehouwen handen

De aanbeveling op de voorkant is volgens mij typisch voor die tijd. “Harde politieroman uit New York met inspecteur Steve Carella”. Volgens mij gebruikte niemand die term, ‘harde politieroman’ ooit. Het enige wat erop lijkt was het afgezaagde grapje als iemand het had over een HP-film en dat het dan niet over harde porno ging, maar een harde politiefilm. Maar goed, we hebben het over bijna vier decennia geleden, misschien is mijn geheugen niet zo goed.

Wel blijft het feit dat ik eens in de zoveel tijd een boek van McBain oppik en het een paar dagen later weer netjes deponeer op de stapel ‘al gelezen, nog te bloggen en op te bergen’ boeken. Je weet wat je hebt, wat me bij Baantjer tegen ging staan, maar wat bij McBain wel werkt. Al was het maar dat ik hem iets meer talent toedicht dan de Amsterdamse schrijver. In diens verdediging moet ik zeggen dat Amsterdam natuurlijk een dorp is in vergelijking met New York.

In dit geval zijn er handen gevonden bij een bushalte. Van wie zijn die handen? Wie heeft het gedaan? Waarom zijn ze (daar) achtergelaten? Een leuke zoektocht voor het team van Carella. En natuurlijk vinden ze de dader, al is de plot niet het sterkte punt van het verhaal. Wat wel weer leuk is, is dat het verhaal pas twee decennia later werd vertaald, het origineel is dus nu bijna zes decennia oud, vele momenten in het verhaal moet je je even in de tijd verplaatsen, de wereld is een stuk verder dan toen. Desalniettemin; interessant.

Citaat: “De trottoirs waren die zaterdag vol vrouwen die kinderwagens voortduwden; vol jonge meisjes, paraderend met hun buste; vol jongemannen in verschoten overalls, die zich bewogen met de lange passen van dansers en jongemannen geurend met hun baard en hun opzichtig gekleurde hemden; oude mannen, die borden droegen met zeegezichten; Italiaanse huisvrouwen met boodschappentassen, waar lange broden uitpuilden; jonge actrices op weg naar de repetitie in de talrijke theatertjes in de zijstraten; kinderen die haasje-over speelden. “ (p.179)

Nummer: 18-066
Titel: Twee afgehouwen handen (Give the boys a great big hand)
Auteur: Ed McBain
Taal: Nederlands (Engels)
Jaar: 1980 (1960)
# Pagina’s: 192 (12424)
Categorie: Whodunit
ISBN: 90-2269-0872-0

Meer:
Dame staat schaak
De legpuzzel
De man die niet besluiten kon
De pop
Killer’s wedge
Cop Hater
Jack and the beanstalk
Calypso
Jigsaw
Eighty million eyes
Hail to the chief
Guns
Lightning
Kiss
Vergiftigde liefde

68 – Bruce Springsteen – Born to run

Tags

, , , ,

Nummer  68
Artiest  Bruce Springsteen
Titel  Born to run
Jaar  1975
Wikipedia  Born to run
Website  Bruce Springsteen
Tekst  Genius

De zaterdag voor Pinksteren, een rustige ochtend, het is mooi weer. Peter komt aan. “Heb je vanavond al wat te doen?”, “Nee?, mooi, komen je straks ophalen, je gaat mee naar Bruce Springsteen. Die speelt vanavond op Pinkpop.” En weg was Peter.

Paar uur later zit ik met Hans en Peter in de auto, op weg naar Limburg. Willem komt rechtstreeks vanuit Amsterdam. Nu zat ik niet per se op Springsteen te wachten. Ik ben geen fan. Heb wel wat elpees en wat bandjes, maar heb niet veel met de goede man. Hij heeft een aantal mooie nummers geschreven, maar zijn grote doorbraak in Nederland, het kwartaal waarin Dancing in the Dark, Born in the USA en I’m on fire kort achter elkaar allemaal de hitlijsten bestormden. Niet mijn muziek.

De broertjes Jebbink denken daar anders over. Zij zijn grote fans, vooral van zijn concerten. Vandaag is een bijzondere dag, Pinkpop heeft een grote headliner binnengehaald. Maar, het voelt niet als Pinkpop. Ik ben er een aantal keer geweest, dit is anders. The Killers doen het voorprogramma. Op een festival heet dat niet zo, maar vandaag is het wel zo. De spanning wordt groter tijdens het wachten op The Boss. Zodra het begint zie ik het publiek veranderen. Deze man wordt aanbeden door tienduizenden om me heen. Ik voel me een buitenstaander. De Islamiet op de EO-landdag. De Ajacied in de Kuip. De vleeseter in het vegetarisch restaurant. Maar ik zie wat muziek kan doen met mensen. Ik geniet van het spektakel. Niet mijn muziek, maar zeker niet verkeerd om naar te luisteren. Het laatste nummer voor de toegift is Born to run. Het klinkt geweldig, iedereen gaat uit zijn dak.

Op de terugweg zetten we Willem er bij een station uit, in alle rust keren we terug naar Twente. Ik heb een bijzonder concert mogen bijwonen. Drie jaar later is Springsteen terug op Pinkpop. Peter is dan al bijna twee jaar niet meer onder ons. De tekst in de advertentie van zijn vrienden was een stukje uit dit nummer. Het nummer heeft veel meer lading gekregen. En dus zie ik die advertentie automatisch voor me, als ik dit nummer hoor. Tramps like us, baby we were born to run!

Gerbie’s top 212: Uitleg en regels. De volledige lijst tot nu toe: Top 212, te beluisteren via Spotify en Deezer.

Rene Goscinny & Albert Uderzo/Jean-Yves Ferri – L papiro de Cesar

Tags

, , , , , , , , , ,

Rene Goscinny & Albert Uderzo/Jean-Yves Ferri – L papiro de Cesar

Soms zijn er van die onverwachte momenten die pareltjes blijken te zijn. Want het is ondertussen een automatisme dat ik tijdens mijn uitstapjes over de grens op zoek ga naar Asterix in een taal of dialect dat ik nog niet in mijn collectie heb, er komt dan toch een moment dat je die per ongeluk tegenkomt, zonder dat je het verwacht.

Dat moment had ik dus in Aveiro, waar ik in de etalage een foto maakte van een bijzonder Spaans gedicht. De boekhandel Gigoes & Anantes bleek gespecialiseerd te zijn in strips en prentenboeken. En ook al sprak ik geen Portugees en zijn weinig Spaans, we begrepen elkaar. En in no-time hadden ze precies waar ik op hoopte. Een Asterix in een taal die ik nog niet had. Sterker nog, in een taal waar ik nog nooit van had gehoord. Mirandees spreekt men dus slechts in een kleine streek aan de Spaans-Portugese grens. De taal is meer verwant met het Spaans dan het Portugees, wat voor mij dan wel weer lekker is, dan heb ik een kans. 15.000 sprekers. Daarbij vergeleken is het Fries zelfs nog een wereldtaal.

Wat geweldig dat er dan toch iemand de moeite neemt om Asterix te vertalen. Ik gok dat het broers zijn, of neven. Carlos Ferreira en Jose Pedro Ferreira hebben het drie jaar eerder uitgebracht. Mijn collectie was toen al bijna op een dood spoor, maar dat moeten ze hebben gevoeld. Gelukkig kan ik ze, van een afstand, een compliment bezorgen via dit blogje.

Dezelfde avond zat ik in de trein van Porto naar Guimares, met als enig leesvoer dit boek in mijn rugzakje. Begonnen dus maar. Niet eenvoudig, maar ook niet onmogelijk. Het lijkt op Spaans, en twee grote andere voordelen: het is een stripboek, daarbij ook nog eens een stripboek uit een serie die ik ondertussen meerdere keren heb gelezen.

Ben wel benieuwd of ik de enige Nederlander ben die een boek heeft gelezen in het Mirandees.

Citaat: “Stamos an 50 antes de Jasus Cristo. Toda la Galia sta adominada puls Romanos…Toda? No! ua alde chena d’eirredutibles gouleses rejiste inda i siempre al ambasor. I la bida nun ye facele pa los guarnicones de lhegionairos Romanos de ls acampamientos de Babalassalsum, Lhagonun, Agabarriun i Genticarruinun…” (p.3)

Nummer: 18-067
Titel: L papiro de Cesar (Le papyrus de Cesar)
Auteur: Goscinny & Uderzo
Taal: Mirandes (Frans)
Jaar: 2015
# Pagina’s: 48 (12472)
Categorie: Strips
ISBN: 978-989-23-3330-4

Meer:
Mirandees
Bijzonder boekhandel
Obelix i companyia (Catalaans)
d’Rous am d’Schwert (Letztebuergescht)
Asterix nos jogos olimpicos (Portugees)
Asterix sien sohn (Oostfrees)
La rosa y la espada (Spaans)

Laat eens wat van je horen (100-102)

Tags

, , , , ,

Citaten uit kranten en tijdschriften die ik de afgelopen jaren de moeite vond.

100:

Kwaliteitsmedia is iets anders. Daar is de populistische stem afwezig omdat het de ene helft niet lukt om drie coherente zinnen achter elkaar te schrijven zonder in samenzweringstheorieën te vervallen of apengrapjes te maken. En de andere helft kan wel schrijven, maar schaamt zich te diep om zijn steun aan een talkshowtafel te komen toelichten. Daar komt het op neer. Er zijn hoogstens wat mannetjes die heel stoer op televisie op Hillary gaan schelden en allerhande vage dingen roepen over wat er allemaal mis is met de elite en ‘de gevestigde orde’. Maar kandidaten als Trump verdedigen? Ho maar.

Rosanne Hertzberger, NRC, November 2016

101:

We lieten in die uitzending de verhalen horen over het geweld tegen migranten. We lieten de cijfers zien die bewijzen dat het aantal migranten dat nu nog Europa haalt, geen fractie meer is van de piek uit 2015, het jaar waarin migratie definitief tot het probleem van het decennium werd verheven. Maar zelfs al laat je zien dat de routes naar het noorden geblokkeerd zijn, bij de kijker blijft het beeld achter van grote groepen jongens die naar Europa willen. Alsof migratie het enige is wat Afrikanen bezighoudt. Een continent van 54 landen en 1,2 miljard inwoners, van wie slechts drie procent buiten zijn geboorteland woont. Meer dan de helft van die groep migreerde bovendien binnen het eigen continent. Dus 99 procent van de Afrikanen is met heel andere dingen bezig dan met migreren naar Europa.

Bram Vermeulen, NRC, november 2018

102:

Ook goed verdienende medici, apothekers, paramedici, de geneesmiddelenindustrie en vele andere bedrijfstakken die toeleveranciers zijn van de miljardenindustrie hebben er een financieel belang bij dat de huidige opzet van onze ‘gezondheidszorg’ onveranderd blijft. Zelfs de verzekeraars tonen opmerkelijk weinig interesse in lagere kosten. Lagere uitgaven aan gezondheidszorg betekenen immers dat de premies ook omlaag kunnen en voor je het weet zit je in een krimpende industrie en is het crisis. Zo wordt de pakweg vijftigduizend euro voor een hartoperatie zonder problemen vergoed, maar een gesprek van een uur met een leefstijlarts, die uitlegt hoe je kunt voorkomen dat je later hartproblemen krijgt, moet je als particulier uit eigen zak betalen.

William Cortvriendt, HP de Tijd, juli 2017

69 – Nena – Nur geträumt

Tags

, ,

Nummer  69
Artiest  Nena
Titel  Nur geträumt
Jaar  1982
Wikipedia  Nur geträumt
Website  Nena
Tekst  Nena.de

Hitlijsten vond ik interessant toen ik een jaar of zeven, acht was. Een jaar later ontdekte ik dat ik elke week een gratis papiertje kon ophalen bij de platenzaak. Ik ging naar meerdere zaken en bouwde een hele collectie op. Ik schreef in schriftjes de lijsten op die ik niet kon ophalen. Maar dan nog is Nederland klein. En als je dicht bij de grens woont, kun je ook eens luisteren wat aan de andere kant van die grens populair is.

Dus had ik ontdekt dat ik, ik geloof op woensdagavond, op WDR4 een Duitse hitparade kon beluisteren. Daar stond veel in wat ik al kende, maar ook Duitse artiesten die in Nederland niet echt bekend waren. Terecht overigens meestal. Tot ik op een avond een liedje hoorde van een zangeres dat leuk klonk. En via een Duits blad (internet bestond niet, je informatie stond in tijdschriften als Popparade of Hitkrant) dat ik kocht ontdekte ik dat die zangeres een hele band had. Nena. De bijnaam die ze had gekregen op vakantie in Spanje, als klein meisje en sindsdien was blijven hangen.

In Nederland wilde het niet echt vlotten, de plaat was niet te verkrijgen. De single flopte in Nederland. De opvolger werd een wereldhit. Iedereen kende het nummer over de 99 ballonnetjes. Ook in het Engels verkrijgbaar. En iedereen vond Nena leuk.

Lastig, als puber. Vond ik haar leuk of alleen haar muziek? Wilde ik mijn ontdekking blijven claimen, zoals zo belangrijk is op die leeftijd? Kon je iemand die een commerciële wereldhit scoorde nog wel serieus nemen? Gelukkig was de LP goed. Ook de opvolger schafte ik zonder probleem aan. De derde werd al cult. De hits bleven uit, Nena werd een eendagsvlieg.

Toch heeft ze het nog redelijk uitgehouden. Een plaat met kinderliedjes, een plaat met remixes, een duet met Kim Wilde, over mevrouw Kerner hoeven we ons geen zorgen te maken. Voor mij blijft het eerste hitje, in Nederland na de grote hit opnieuw uitgebracht, het mooiste nummer. Kan door het verhaal komen, durf ik niet te ontkennen.

Gerbie’s top 212: Uitleg en regels. De volledige lijst tot nu toe: Top 212, te beluisteren via Spotify en Deezer.

Hard Gras 122 – Wesley Sneijder Grand cru

Tags

, , , , , , ,

Hard Gras 122 – Wesley Sneijder Grand cru

Na het slechtste (121) van alle nummers, was het dit nummer eenvoudig beter terug te keren. Dat lukt natuurlijk. Stephanie Hoogenberk mag beginnen met haar verhaal over Wesley Sneijder. Dat ze op Ibiza in het restaurant van Wes en Yolanthe zit, terwijl de voetballer zijn laatste interland speelt, is bijzaak. Er is zoveel in het leven van de twee dat juist voetbal een bijzaak lijkt te worden.

De bijna verplichte voorpublicatie is van Spaan zelf, zijn boek over Nouri krijgt wat extra publiciteit, al denk ik dat het niet per se noodzakelijk is. En lezen zonder tranen in de ogen is lastig.

Over Tull Harder had ik al gelezen, dankzij Harry Walstra (We proberen weer gewoon te doen), Frank Heinen doet het hier nog eens over. Blijft interessant, maar de eer moet gedeeltelijk naar Harry gaan. Ook Erik Brouwer schrijft over bijna vergeten Duitse voetballers, maar het ziet er meer uit als therapie. Hij blijkt naar Duitsland te zijn verhuisd, het inlezen in zijn nieuwe omgeving doet hij middels een verhaal in Hard Gras. Ook een optie.

Daarnaast nog een paar aardige verhalen, maar ook dit exemplaar is geen hoogvlieger in de serie. Zit na 24 jaar de sleet er op? Is het een tijdelijk vorm dip? Of zijn alle goede voetbalverhalen al verteld en beschreven?

Citaat: “Het was niet altijd eenvoudig, maar ik heb de zaak-Ozil gevolgd. Een Amerikaans-Duitse literatuurwetenschapper roemde zijn passes, die ‘eerder uit het niets lijken te komen dan uit de epische diepte van de ruimte’. Collega-intellectuelen wisten natuurlijk meteen dat dit een verwijzing was naar een legendarisch geworden typering van de hoed dragende literatuurtheoreticus en Heinrich Heine-kenner Karl-Heinz Bohrer. Die zag de grote Gunter Netzer in 1972 op Wembley uitblinken tegen Engeland en schreef: ‘Netzer kwam uit de diepte van de ruimte’.” (p.81)

Nummer: 18-061
Titel: Hard Gras 122
Ondertitel: Wesley Sneijder Grand cru
Auteur: Diversen (Stephanie Hoogenberk, Henk Spaan, Arthur van den Boogaard, Frank Heinen, Roman Helinski, Erik Brouwer, Carla Boogaards, Maarten Spanjer, Erik Jan Harmens en Gerrit Janssens)
Taal: Nederlands
Jaar: 2018
# Pagina’s: 119 (11647)
Categorie: Voetbal
ISBN: 978-90-263-4315-5

Meer:
121 120 119 118 117 116 115 114 113 112 111 110 109 108 107 106 105 104 103 102 101 100 99 98 97 96 95 94 93 92 91 90 89 88 87 86 85 84 83 82 81 80 79 78 77 76 75 74 73 72 71 70 69 68 67 66 65 64 63 62 61 60 59 58 57 56 55 54 53 52 51 50 49 48 47 46 45 44 43 42 41 40 39 38 37 36 35 34 33 31 30 29 28 27 26 25 24 23 22 21 20 1

Angst voor GroenLinks

Tags

, ,

Twee weken geleden was ik op het GroenLinks congres. Al vele jaren was ik niet meer geweest, Zwolle is goed te doen, ik ben maar weer eens gegaan.

Leuk, om vele bekenden tegen te komen die ik niet zo vaak zie, die elders actief zijn. Leuk om te zien dat velen zich inzetten voor een betere wereld.

Ook vreemd, omdat we veel amendementen voor de kiezen kregen, die niet altijd even duidelijk waren (of nuttig). Vreemd, omdat de Jessias de hele dag zichtbaar vooraan zat, maar toen hij eindelijk mocht spreken, van achter uit de zaal kwam, als een Amerikaans politicus, waarbij de vorm boven de inhoud gaat.

Maar het vreemdst vond ik de Social Media die dag. In een pauze verzond ik een tweet namens onze lokale afdeling. Even kijken via de hashtag. Had ik niet moeten doen. Wat een vreemde verzameling haattweets kwam ik tegen. Mensen die overduidelijk aan de andere kant van het land in een luie stoel zaten, oordeelden over de mensen die in Zwolle zaten. En dan is oordelen nog tot daar aan toe, maar veroordelen of klinkklare leugens verspreiden, ik begreep het niet, ik begrijp het nog steeds niet.

Natuurlijk weet ik dat er velen zijn die andere denkbeelden hebben. Daar hebben we andere politieke partijen voor. Daarnaast hebben we gelukkig vrijheid van meningsuiting. Maar wat zit je dwars als je GroenLinks gaat bashen? Ik kan niet anders concluderen dat het angst is. De macht ligt al jaren bij de VVD, op de langere termijn bij het CDA. Slechts op lokaal niveau, en dan nog slechts in een paar steden, praat GroenLinks mee. Maar de partij het huidige klimaatbeleid verwijten lijkt me niet logisch. Ook dat wetenschappers bepaalde conclusies trekken kun je een politieke partij niet aansmeren. Dus moet het wel angst zijn. De slogan #tijdvoorverandering is natuurlijk niet voor iedereen leuk. De mens is een gewoontedier. Een partij die dingen wil veranderen, een partij die keuzes durft te maken, het is voor de doorsnee populist bedreigend. Stel dat ze echt aan mijn auto komen, mijn gehaktbal, mijn sigaret! Stel dat er echt vluchtelingen bij mij in huis moeten!

Gelukkig zag ik meer dan 2000 gelijkgestemden die het wel goed voor hebben met de wereld. Die verder kijken dan hun neus lang is. Die opkomen voor de zwakkeren, die de vervuiler wil laten betalen. Die een betere wereld wil voor onze kinderen en kleinkinderen. En gezien de laatste verkiezingsuitslagen en hopelijk de volgende, zijn er steeds meer die er zo over denken. Nu nog die populisten laten nadenken, al zal dat misschien wel de zwaarste taak blijken.