Paul Theroux – Dr. Slaughter

Tags

, , , ,

Paul Theroux – Dr. Slaughter

Zijn zoon is een geweldig observator, maakt daardoor prachtige documentaires. Het talent heeft hij van zijn vader, zonder twijfel. De schrijver is meer einzelgänger dan de zoon, maar gebruikt zijn talent voor reisboeken en romans waarin blijkt dat hij de mensheid intensief volgt. Zo ook in dit dunne boekje, gelezen in het Duits. Moet een jaar of 20 op de plank hebben gestaan, ik zou nu geen Engels boek vertaald naar het Duits kopen, toen ik in Oostenrijk werkte had ik niet zo veel keuze.

De hoofdpersoon in dit boek is een Amerikaanse wetenschapper, wonend in Londen. Zij heeft een saai leven, in haar eigen ogen, ziet een advertentie van een escort-bureau en besluit daar werk van te maken. Zo ontstaat dus een dubbelleven waarin ze overdag wetenschappelijk bezig is, maar ’s avonds en ’s nachts als gezelschapsdame een paar extra centen verdient. Haar motief is niet het geld overigens, zij verveelt zich in de grote stad, vindt een vreemde manier om die verveling tegen te gaan.

Zoals zo vaak in het leven is niets wat het lijkt, ook haar bijbaan is toch iets anders dan wat ze de zelf denkt. Het bureau waarvoor ze werkt heeft andere belangen.

Dit is zeker geen hoogtepunt in het genre van Theroux, maar ondanks dat is het zeker de moeite van het lezen waard. Er is zelfs een verfilming, Half Moon Street, al zag ik dat pas toen ik dit blogje schreef. Theroux heeft een novelle gemaakt van een fantasie, een gedachtespinsel. Niets mis mee.

Citaat: “Alles, was sie der Ehe verdankte, war ein neuer Name. Davor hatte sie Mopsy Fairlight geheißen. Sie hatte den Vornamen Lauren angenommen, als sie den Namen Slaughter erhielt. Sie wunderte sich darüber, dass die Leute ihren Namen nicht häufiger wechselten.” (p.21)

Nummer: 18-011
Titel: Dr. Slaughter
Auteur: Paul Theroux
Taal: Duits (orig.: Engels)
Jaar: 1987 (orig.: 1984)
# Pagina’s: 151 (2683)
Categorie: Fictie
ISBN: 3-596-25194-X

Meer:
Wikipedia
Goodreads
Boekmeter

Meer Theroux via gerbie.nl:
The happy isles of Oceania
China per trein
Slow trains to Simla
The Mosquito coast
Soerabaya
My secret history
The great railway bazaar
Kowloon Tong. The last days of Hong Kong
Het drijvende koninkrijk

84 – Raymond van het Groenewoud – Je veux de l’amour

Tags

, ,

Nummer  84
Artiest  Raymond van het Groenewoud
Titel  Je veux de l’amour
Jaar  1980
Wikipedia  Je veux de l’amour
Website  Raymond van het Groenewoud
Tekst  Songteksten.nl

Ruim zeven jaar geleden stapte ik in de trein naar Hengelo. Tot mijn grote verbazing was de zaal niet vol. Ik had een geweldige avond. Een levende legende vanaf de voorste rij, terwijl er honderden muziekliefhebbers thuis niet door hadden wat ze misten.

Natuurlijk kende ik het nummer toen ik tien was, de talen door elkaar, ‘heute godverdomme’, grappig. Pas jaren later, toen ik meer van zijn werk kende, begreep ik hoe groot deze meneer is. Dit is een taalkunstenaar, een rasartiest, een cultureel icoon. Velen zijn schatplichtig aan hem.

Nederlandse vader, Vlaams bloed. De tekst van dit nummer, van het begin van zijn carrière, passen ondertussen beter bij de eminence grise die hij is geworden. Hij is de dertig jaar al ruim voorbij. Hij heeft vele klassiekers op zijn naam staan. Maar ook grappige niemendalletjes, komische gelegenheidsnummers en diepe levensmijmeringen. Je kunt de man niet genoeg prijzen.

Je veux de l’amour is zijn klassieker, iedereen kent het, elke artiest begrijpt het, het is subtiel maar ook sarcastisch, het is bombastisch, maar toch ook weer beschouwend. En het grappige vind ik dan weer dat hij het niet eens zelf geschreven heeft, hij heeft het vertaald en aangepast. Maar het is zo eigen geworden, dat we dat kleine detail even vergeten.

Gerbie’s top 212: Uitleg en regels. De volledige lijst tot nu toe: Top 212, te beluisteren via Spotify en Deezer.

Einde van Voetblah

Tags

, , , ,

Op dit blog schreef ik al vaker over de Blogbroeders. We vonden elkaar in onze liefde voor voetbal, maar de waan van de dag ging aan de meesten van ons voorbij. We speelden samen een potje tegen de pers, we organiseerden een alternatieve WK-pool en we bezochten wedstrijden die anderen links lieten liggen. Mooi gezelschap. We zijn niet zo actief, maar we bestaan nog wel, zo nu en dan laten we nog wel eens wat van ons horen.

De site die centraal stond was Voetblah. Blog met een knipoog, maar tegelijkertijd bepalend in voetballand. Vooraanstaande columnisten en journalisten schreven voor de site. Van de kantlijn naar agenda bepalend. Maar onlangs maakten ze bekend er mee te stoppen. Meer van hetzelfde was hun angst. In mijn ogen onterecht, maar ja, verder dan een gastbijdrage ben ik niet gekomen.

Met trots kan ik dan ook melden dat ik liefst drie keer op de site mocht schrijven. Over Ryan Giggs, Lionel Messi en de mooiste wedstrijd die ik zelf mocht spelen.

Deze dagen duiken diverse scribenten in het archief. Daar hoef ik niet aan mee te doen, er komen genoeg mooie blogjes voorbij. Maar voor de zekerheid wil ik toch nog een enkele keer het allermooiste verhaal in de tien jaar van het bestaan in het zonnetje zetten. Omdat het ons bloggers zo prachtig typeert. Omdat we allemaal begrijpen wat ze bedoelt. Omdat het woord voetbal er niet eens in voorkomt. Omdat het stil makend mooi was. Annemarie Postma schreef het.

Heren (en dame) van Voetblah: Bedankt. En we blijven elkaar nog wel tegenkomen, dat kan niet anders.

Au

Tags

, , ,

Kijk nog eens 207

Zondag weer vaderdag. Even bij papa langs. Jaren geleden maakte ik op de begraafplaats deze foto. Ik kan er nog steeds nauwelijks naar kijken. Je voelt de dubbele pijn. Mee naar die plek, terwijl je nog zo klein bent dat je je knuffel het liefst dag en nacht bij je hebt. Je mag hopen dat het om grootouders gaat, niet om zijn of haar ouders. Maar niet alleen dat, aan het eind van de dag ben je je knuffel ook nog eens kwijt. Iemand heeft ‘m op een bankje gelegd. Hopelijk hebben ze die avond thuis bedacht waar de knuffel zou kunnen zijn en zijn ze even teruggereden. Maar het beeld raak ik nooit meer kwijt, ook zonder foto.

85 – Billy Bragg – Waiting for the great leap forward

Tags

, , ,

Nummer  85
Artiest  Billy Bragg
Titel  Waiting for the great leap forward
Jaar  1988
Wikipedia  Waiting for the great leap forward
Website  Billy Bragg
Tekst  Songteksten

Een veel groter contrast tussen twee opeenvolgende nummers is bijna niet te vinden in deze lijst. Na het pretpunknummer met slechts een woord als tekst, volgt deze week de ouderwetse, zelfs toen al, singer-songwriter met een politieke boodschap in zijn muziek.

Ook Bragg leerde ik kennen via de tweemetersessies van Jan Douwe Kroeske. Maar in de jaren negentig kwam ik geregeld in Engeland, Bragg was bezig een indrukwekkend oeuvre op te bouwen, ik volgde hem. Zijn teksten gingen ergens over, er was een boodschap, er lagen idealen aan ten grondslag.

Een van de weinige momenten waar ik daadwerkelijk spijt van heb in mijn leven, was toen ik tijdens een wandeling in Camden in 1991 een verkoper zag met illegale bootlegs, hele concerten op cassettebandjes. Er lagen er alleen van Bragg al tientallen. Mijn gezelschap die middag had er geen oog voor, ik had niet de cash en de besluitvaardigheid om snel wat aan te schaffen en het momentum was weg. Zoals Harrie Jekkers in zijn Klein Orkesttijd tussen de nummers door wat te vertellen had, zo waren ook de concerten van Bragg zo ongeveer half ‘spoken word’. Geen moment ging voorbij om de wereld te verbeteren, zijn manier was de muziek. En dankzij de aandacht die zijn muziek genereerde, kreeg hij de kans om zijn boodschap te verspreiden. Als gast in talkshows, als muzikant, bij protesten, als schrijver.

Multi-talent. En een sympathieke in die categorie. Natuurlijk gaat de titel van deze hit over de tijd van Mao, al is het eerder een referentiekader, dan een rechtstreekse verwijzing. Wanneer krijgen wij onze Great Leap?

Gerbie’s top 212: Uitleg en regels. De volledige lijst tot nu toe: Top 212, te beluisteren via Spotify en Deezer.

Meindert Talma – Je denkt dat het komt

Tags

, , , , , ,

Meindert Talma – Je denkt dat het komt

Na het eerste deel van deze serie keek ik lang uit naar het vervolg van zijn autobiografische reeks. Zonder enige problemen kun je de delen ook los van elkaar lezen, maar het is zeker aan te raden om ook het eerste deel te lezen. Het concept is geweldig, een stuk lezen, een nummer luisteren, boek en CD vullen elkaar aan.

Het eerste deel speelt zich af tot 1996, daar pakt de zanger het verhaal op. De jaren 1997 tot 2001 staan centraal in dit boek. Het biedt mogelijkheden voor een flinke reeks, Talma hoeft zich niet te beperken tot een trilogie.

Het verschil voor mij is dat dit deel vooral over een tijd gaat dat ik de zanger ontdekte. De muziek kende ik al, ik sprak hem wel eens na een concert, ik las over hem, las zijn column in de LC. Ik was dan ook weinig verbaasd over wat ik las.

Eerlijkheidshalve moet ik zeggen dat ik deel 1, Kelderkoorts, leuker vond. Toch klopt dat ook weer niet helemaal, aangezien ik ondertussen in Deventer de gelijknamige voorstelling zag. Een concert in het café, zoals dat bij een onbekende popster hoort. En wanneer hij vertelt over de liedjes, soms zelfs stukken voorlas die ik herkende uit het boek, zie ik dat het inderdaad hilarisch is, zoals ik in meerdere recensies las.

Zijn deelname aan 2 voor 12 was geen succes, maar het verhaal daarover zeker wel. Zijn ouders die hem zien aanmodderen, maar liever een andere toekomst voor hun zoon hadden gezien, het is een beeld dat velen zich kunnen voorstellen. De Hobbyrockers zijn een geweldig clubje die lijken te grossieren in ideeën die compleet nutteloos zijn, maar toch uitgevoerd worden.

Uiteindelijk moet ik concluderen dat deel 8, waarin Talma eindelijk het grote publiek bereikt, niet zou kunnen bestaan zonder de eerste zeven delen, waarin hij veel doet, veel aanpakt, zonder al te veel succes, al kun je ook beweren dat iemand die doet wat hij wil, die van zijn liefdes schrijven en muziek maken kan leven, nooit mislukt kan zijn. Talma doet het. Mooi.

Citaat: “Vol bravoure paradeerde ik, nog helemaal in mijn rol als Adolf Hitler, met m’n Hitler-snorretje, pruik en PTT-uniform door de supermarkt. Net op het moment dat Adriaan met ons winkelkarretje dat was gevuld met een tray Schultenbrau, twee emmertjes haring, drie droge worsten en een fles ranja, in de rij voor de kassa wilde gaan staan, kwamen er ineen twee personeelsleden van de Edah op ons af gesneld. Snel ritste ik het plaksnorretje van mijn bovenlip.” (p.229)

Nummer: 18-008
Titel: Je denkt dat het komt
Ondertitel: Nederlands onbekendste popster 2
Auteur: Meindert Talma
Taal: Nederlands
Jaar: 2017
# Pagina’s: 280 (2389)
Categorie: Biografie
ISBN: 978-90-5452-350-5

Meer Talma op gerbie.nl:
Kelderkoorts
Onze Johan
Concert Je denkt dat het komt
Ik ben Louis van Gaal
Hou alsjeblieft mijn graf schoon
Burgerweeshuis 2006
De renner
De beste voetbalmuziek ooit
Dammen met Ome Hajo
Kriebelvisje

Meer over Meindert:
Officiële website
Youtube
Twitter
Facebook
Tumblr

Recensies:
Tzum
lezentv.nl
Volkskrant
Humo
3 voor 12
Friesch Dagblad

86 – Boegies – Meh

Tags

, , ,

Nummer  86
Artiest  Boegies
Titel  Meh
Jaar  1986
Wikipedia  Boegies
Website  Poparchief Groningen
Tekst  Meh

Iconische anarchopoëzie. Klinkt zwaar. Maar tegelijkertijd wel kloppend. In het voorprogramma van de Kecks, mijn eerste echte concert, stond een bandje uit Groningen waar ik wel eens van gehoord had. Op de tv had ik ze gezien bij Jonge Helden, een mooi VPRO-programma uit die tijd. We waren op tijd in Deventer, meer dan dertig kilometer gefietst. Ik wilde vooraan staan, dat had ik me voorgenomen.

Het voorprogramma begint, ik zie een papiertje op de grond bij de microfoon van de zanger. Een stuk of dertig titels. Dit kon wel eens een lange avond worden. Na twee of drie nummer gebeurde er van alles achter me. Dit was geen dansen, geen bewegen, hier was een kolkende massa die tegen elkaar aan botste en alle kanten op sprong. Gerbie maakt kennis met pogo. Ik vond het vreemd, je ging toch naar een concert om naar muziek te luisteren?

Een half uur heb ik geprobeerd oogcontact te krijgen met de zanger, die zou dit toch ook wel maf vinden? Toen raakte hij de draad kwijt. “Het volgende nummer heet..” en toen viel het stil. Hij keek op de lijst voor hem, maar wist niet precies waar ze waren gebleven. “Ach, speel maar wat”, mompelde hij en de band deed exact dat. Een ruim uur was voorbij en de setlist was af. Piepke/Speedy bedankte ons en het hoofdprogramma kon beginnen met opbouwen.

Natuurlijk bleef ik meer fan van de Kecks dan van de Boegies, maar ik heb de band wel leren waarderen. Pretpunk uit Groningen, geweldig om naar te luisteren. Meerdere goede albums. Tig legendarische nummers. Maar natuurlijk was hun doorbraakhit de klassieker. De eerste keer na 126 nummers in deze lijst dat de tekst hierboven in het vakje past, dat er geen link nodig is.

Als de Boegies ons iets geleerd hebben is dat het niet altijd diep hoeft te gaan. Dat je lol moet hebben. Dat pretpunk een genre is. En Piepke staat nu drie keer in deze lijst, na Jammah Tammah en ADHD Spietmobiel.

Gerbie’s top 212: Uitleg en regels. De volledige lijst tot nu toe: Top 212, te beluisteren via Spotify en Deezer.

De optocht van 1982

Tags

, , , , ,

Nog een paar weken en het is weer tijd voor de optocht van het Schoolfeest. 36 jaar geleden deed ik mee. GFC bestond toen 75 jaar. Het thema was ’75 jaar Toonaangevend’, onze voortrekker die dag kon zijn eigen naam nog stiekem even verwerken in ons thema.

Mijn team was uitgekozen om naast de wagen te lopen. Voor mij de huidige voorzitter van het Schoolfeest. Voor degenen die hem nog niet zo lang kennen, het bewijs dat hij vroeger flink wat haar had. Ik kan me de route niet herinneren, maar als ik deze foto zie, lijkt het er op dat we de Schoolstraat van de andere kant ingingen. Of zie ik iets verkeerd?

87 – Don Dixon – Praying mantis

Tags

, ,

Nummer  87
Artiest  Don Dixon
Titel  Praying mantis
Jaar  1982
Wikipedia  Don Dixon
Website  AllMusic
Tekst  LyricsMode

Don Dixon heeft nooit een hit gehad. Toch werd hij gewaardeerd door medemuzikanten. Zijn eigen muziek mag dan wel minder populair zijn, als producer had hij genoeg werk.

Zijn eerste LP, met de lange titel ‘Most of the girls like to dance but only some of the boys like to’ staat nog steeds achter me in de kast, het is een verzameling demo’s. Kwam uit in 1985, het openingsnummer werd drie jaar daarvoor al opgenomen. Een nummer over een dier dat we in Nederland niet kennen; de bidsprinkhaan. Bijzonder dier. Na het paren eet het vrouwtje het mannetje op.

Dixon voelde zich als dat dier, toen hij haar tegenkwam. Tenminste, dat doet dit nummer ons geloven. Op zijn LP staan meer leuke nummers, maar geen enkele haalde de radio. Dit nummer meestal ook niet, maar gelukkig op dinsdagmiddag nog wel. Categorie one hit wonder of vergeten pareltjes.

Gerbie’s top 212: Uitleg en regels. De volledige lijst tot nu toe: Top 212, te beluisteren via Spotify en Deezer.

Hard Gras 118 – Hakim Ziyech Simply the best

Tags

, , , , , ,

Hard Gras 118 – Hakim Ziyech Simply the best

In het seizoen dat Ziyech de beste speler van de Eredivisie is, maar ook wordt uitgefloten door zijn eigen fans, kiest Hard Gras zonder twijfel de kant van de voetballer. Sam Planting mag het titelverhaal, het openingsverhaal schrijven. Van den Boogaard mocht Nick Hornby spreken, de schrijver van het beroemdste voetbalboek ooit. Melle Mare mocht een reconstructie maken van een vreemde dag in Deventer. Een oefenwedstrijd van Ajax bij Go Ahead was de aanleiding voor een aantal idioten om in de binnenstad een flinke matpartij te organiseren.

Een portret van een bijzondere voormalig voetballer is erg interessant, Bjorn van der Doelen was een aardige subtopper, maar blijkt als muzikant in zijn nieuwe leven een prachtig filosoof. De voetballerij mocht willen dat er meer zulke spelers rondliepen.

Mooi nummer, meerdere mooie verhalen.

Citaat: “Maar zulke kampioenswedstrijden zijn toch eindelijk ‘n schande voor ons voetbal. Wij zouden het willen uitschreeuwen: houdt op met je W-formatie tot in het bespottelijke, met je drie backs en je voorhoede van drie man, die zuiver op avontuur uit is: leer weer begrijpen dat de techniek de basis van het spel is en dat niet voor niets een voorhoede uit vijf spelers bestaat.” (p.64)

Nummer: 18-009
Titel: Hard Gras 118
Ondertitel: Hakim Ziyech Simply the best
Auteur: Diversen (Sam Planting, Arthur van den Boogaard, Melle Mare, Frank Heinen, Daan Heerma van Voss, Henk Mees, Wiep Idzenga, Thomas Heerma van Voss, Roman Helinski en David Winner)
Taal: Nederland
Jaar: 2018
# Pagina’s: 127 (2516)
Categorie: Voetbal
ISBN: 978-90-263-4259-2

Meer:
117 116 115 114 113 112 111 110 109 108 107 106 105 104 103 102 101 100 99 98 97 96 95 94 93 92 91 90 89 88 87 86 85 84 83 82 81 80 79 78 77 76 75 74 73 72 71 70 69 68 67 66 65 64 63 62 61 60 59 58 57 56 55 54 53 52 51 50 49 48 47 46 45 44 43 42 41 40 39 38 37 36 35 34 33 31 30 29 28 27 26 25 24 23 22 21 20 1

Je denkt dat het komt..

Tags

, ,

Het cafe in plaats van de concertzaal. Eigenlijk sneu, wanneer je als artiest na zoveel jaar het Burgerweeshuis nog niet vol speelt. Maar voor Meindert Talma maakt dat niets uit. Sterker nog, hij maakt zijn eigen gebrek aan succes tot gimmick. Zijn inspiratie komt uit zijn eigen carrière. Eind vorig jaar verscheen zijn tweede boek ‘Je denkt dat het komt’ van zijn trilogie over zijn loopbaan als artiest. Een soort artistieke autobiografie.

En dus treedt hij dan ook op. En dan pas zie je hoe goed hij eigenlijk is. Sterker nog, ik weet niet eens wat hij is. Een zingende schrijver of een schrijvende zanger. Zeg het maar. Het maakt ook niet uit, hij zorgt er voor dat een vol cafe (beter dan een halve zaal) zich vermaakt. Dat er aan de bar gefluisterd wordt om een bestelling te plaatsen.

Een mislukte deelname aan 2 voor 12, de recensies over zijn vreemde zangstijl, vreemde dames, de piratenzender, 8mm speelfilms; alles komt voorbij. Elk nummer heeft een verhaal, elk verhaal wordt ondersteund door foto’s of video’s. Multimediaal, maar toch ook wel weer heikneuterig. Droog praat de lange zanger alles aan elkaar. Een prachtige avond. Zij die er bij waren zullen het bevestigen. Maar Nederlands onbekendste popster blijft voorlopig zijn geuzennaam eer aan doen.

88 – Green on Red – Little things in life

Tags

, ,

Nummer  88
Artiest  Green on Red
Titel  Little things in life
Jaar  1991
Wikipedia  Green on Red
Website  Green on Red
Tekst  Genius

Nieuw album, dus mag je op promotour. En dan zit je dus bij Jan Douwe Kroeske in de studio en speel je akoestisch drie nummers van Scapegoats. En wat klinkt dat geweldig. De jaren ervoor werd mijn smaak steeds extremer. Moeilijke muziek, doorgeleerde muzikanten. Maar nu hoorde ik een simpel deuntje met een simpele tekst en de boodschap kwam aan.

Hoe kun je het leven leven, de wereld veranderen, als je niet eerst de kleine dingen kunt waarderen? En dus is het ook een prachtig liefdeslied. Want pas toen hij haar ontmoette, zag hij in dat hij de kleine dingen negeerde.

Dus geloof Dan Stuart wanneer hij je verteld over het geluid van een lachend kind. Of hoe de kleur van een schemering er uit ziet. En een hele mooie: de reflectie van mijn lach in jouw ogen. Ik ben overtuigd. Geniet van de kleine dingen in het leven!

Gerbie’s top 212: Uitleg en regels. De volledige lijst tot nu toe: Top 212, te beluisteren via Spotify en Deezer.