Michael T. Tusa jr. – Chasing Charles Bukowski

Tags

, , , , ,

Elke zaterdag krijg ik een mail met daarin tips voor gratis digitale boeken. Meestal kijk ik kort, of het iets kan zijn, vaak niet. Maar een enkele keer zit er een titel tussen die ik normaal gesproken niet zo snel zou kiezen, maar als ze toch gratis zijn, misschien een tweede blik waard zijn. Helaas zijn die boeken meestal in het format van Kindle, niet beschikbaar als .epub waardoor ik ze niet op mijn E-reader kan lezen. Maar op de iPad kun je met de Kindle app ook best aardig lezen. En dus lees ik tussendoor soms een paar bladzijden. Dan duurt het vrij lang voor je door het boek bent, maar dat is dan maar een logische consequentie van de keuze.


De keuze van welk boek je op die manier moet lezen is dan wel belangrijk. Het moet boeien, maar niet te zwaar zijn. Je moet het weg kunnen leggen en zo weer op kunnen pikken. Die keuze is niet eenvoudig.

Omdat Bukowski in de titel zit, leek me dit boek wel geschikt. We krijgen twee verhalen naast elkaar voorgeschoteld, waarvan je vermoed dat ze op een bepaald moment in elkaar gaan grijpen, maar waarvan je nog geen idee hebt hoe de twee samen kunnen komen. Ergens in midden Amerika, ik vermoed Honduras, maar de meest recensies op het web gaan uit van Mexico, leeft een Amerikaan in een klein slaapdorpje. Veel gebeurt er niet in het dorp, maar de wisseling van de lokale pastoor zorgt voor wat reuring. Dan is er een schrijver in New Orleans die aardig kan leven van zijn boeken, maar eigenlijk wat meer wil leven. Voor research redenen gaat hij naar een stripclub, maar weet niet wat de consequenties zijn van deze stap.

Natuurlijk lukt het om de twee verhaallijnen bij elkaar te krijgen. De referentie aan Bukowski gaat gok ik over het feit dat vele scenes, aan beide kanten van de grenzen zich in bars afspelen. Zijn poezie wordt zelfs aangehaald.

Het boek haalt het niveau niet van de held van de schrijver. Maar als tussendoortje is het best aardig. 

Citaat: “At my age, Rosalita, when I think back on my past love life, I only think about the women long ago that I could have slept with but didn’t and wonder why I didn’t. It is, I confess, a deeply puzzling issue for which I have no answer. Maybe it was an intercession by God each time.” (p.123)

Nummer:            22-013

Titel:                   Chasing Charles Bukowski

Auteur:               Michael T. Tusa Jr. 

Taal:                   Engels US

Jaar:                   2019

# Pagina’s:          337 (3412)

Categorie:           Fictie

ISBN:                 978-1-7321933-5-2

Meer:

Goodreads

Amazon (zelf downloaden)

216 – David Bowie – Heroes

Tags

, ,

Nummer  216
Artiest  David Bowie
Titel  Heroes
Jaar  1977
Wikipedia  Heroes (David Bowie song)
Website  David Bowie
Tekst  Genius

Niet vreemd was de gok van velen voor mijn nummer 1. David Bowie. Een grote naam die tot dan nog niet in mijn lijst voorkwam. Sterker nog, ik heb zelf mijn lijst op meerdere momenten gescand om te kijken of ik Bowie nu wel of niet in de lijst had staan. Niet dus.

Toch begrijp ik mezelf wel. Bowie is goed, een geweldig talent. Maar het raakte me nooit echt. In de jaren zeventig, zijn artistieke beste decennium, was ik te jong. In de jaren tachtig, toen mijn smaak zich echt ontwikkelde, was zijn muziek iets te veel gericht op het publiek. Jammer.

Sterker nog, als je me vandaag vraagt wat zijn beste album is, dan zal ik naar zijn laatste album verwijzen, een week voor zijn dood uitgekomen. Die CD heb ik, vooral in de auto, erg vaak gedraaid. Maar als ik naar mijn eigen regels kijk, kan daar nooit een nummer van in deze lijst komen. Na 2014.

Toch is het een hiaat in een lijst die pretendeert de ultieme lijst te zijn. En zonder enige twijfel voeg ik vandaag Heroes toe aan die lijst. Een nummer dat misschien wel zijn grootste hit aller tijden was. Een nummer dat zelfs vertaald naar het Duits nog goed klinkt. En dat ik eigenlijk ook best graag hoor. Zijn gastrol in het briljante Extras van Ricky Gervais was geweldig. Dat nummer, niet eens af, blijft ook dagen in je hoofd spoken.

Gerbie’s top 212: Uitleg en regels. De volledige lijst tot nu toe: Top 212, te beluisteren via Spotify, Deezer en YouTube.

Laat eens wat van je horen (136-138)

Tags

,

Citaten uit kranten en tijdschriften die ik de afgelopen jaren de moeite vond.

136:

De IS-strijders zelf lijken het er een stuk minder moeilijk mee te hebben. (..) Omdat de yezidi-vrouwen in hun ogen ongelovigen zijn, vinden zij het geen enkel probleem om hen te misbruiken of te verhandelen (een deel van de vrouwen is voor veel geld doorverkocht aan mensen in landen als Saudi-Arabië). Een van de strijders vertelt een 12-jarig meisje zelfs dat hij dichter bij god komt door haar te verkrachten. Dergelijke praktijken worden gerechtvaardigd uit naam van een soort internetversie van de islam, (…) een knip- en plakislam. Alleen aan de soera’s (hoofdstukken) die toevallig van pas komen hecht IS waarde. Islamitische groepen als IS gebruiken de islam om hun strijd te rechtvaardigen, terwijl die uiteindelijk toch gaat om seks, geld en macht – en nauwelijks om religie.

Judit Neurink, De vrouwen van het kalifaat, 2015

137:

Want deze bescherming is bedoeld ‘voor echte Nederlandse investeerders, niet voor buitenlandse bedrijven die hier alleen een minimale aanwezigheid hebben’. Voor een nieuw kabinet is de opdracht duidelijk: stop met het faciliteren van de slimmerds, de ontwijkers, de criminelen, en de bedrijven die hier even een tussenstopje maken om andere landen aan te klagen. Nederland moet geen spil willen zijn in de grensoverschrijdende trukendoos.

Marike Stellinga, NRC, december 2021

138:

Wie moraal boven de wet en rechtsstaat plaatst, onderwerpt iedereen aan de grillige, genadeloze meute. Laat je leiden door de temperatuur op sociale media en je verwordt tot een bal in een flipperkast die alle kanten op knalt en met de grootste moeite de weg naar huis terugvindt. En uiteindelijk is dat wat we allemaal willen: in de donkerste dagen veilig de weg naar huis vinden. Liefst zonder kleerscheuren en met de geruststelling dat we in ieder geval nog de bescherming van de wet hebben.

Hassnae Bouazza, NRC, 23 april 2021

215 – Shirley Bassey & Yello – The rhythm divine

Tags

, , ,

Nummer  215
Artiest  Shirley Bassey with Yello
Titel  The Rhythm Divine
Jaar  1987
Wikipedia  The Rhythm Divine
Website  Yello
Tekst  Lyrics

Ik zit nog op de middelbare school, mijn muzieksmaak is zich aan het ontwikkelen. Mijn favoriete bands staan wel zo’n beetje vast. Het genre ook. En dan komt er een single uit van een Zwitserse band waar ik tot dat moment weinig mee heb.

Ze vragen een beroemde zangeres om het nummer te zingen. Shirley Bassey kende ik wel, maar meer een naam, dan dat ik naar haar luisterde. Voor James Bond was ik al te oud, daarvoor moet je een jaar of 12 tot 14 zijn, of nooit opgroeien, dat kan ook. Zij had meerdere nummers gezongen, voor meerdere films.

Er is dus geen enkele reden dat dit voor mij is. En toch raakt het me. Het raakt me zelfs zo, dat ik de moeite neem om de single te kopen. De gedragen stem, de ietwat overdreven gedragen muziek, het kwam aan.

Het nummer is mede geschreven door Billy Mckenzie van The Associates, die zelf ook een versie inzingt. Door het ruilen van platen, iets wat ik niet vaak deed, kwam ik op het spoor van die band. Ook mooi trouwens. Sindsdien is er niets van Yello dat mijn collectie heeft gehaald, ook Shirley Bassey heeft mij, ook al erken ik haar grootheid, nooit meer zo kunnen raken. Ik ben er 35 jaar later nog steeds niet achter waarom dit nummer dat wel deed. Maar zonder twijfel: Nog steeds prachtig.

Gerbie’s top 212: Uitleg en regels. De volledige lijst tot nu toe: Top 212, te beluisteren via Spotify, Deezer en YouTube.

Levi Weemoedt – Met enige vertraging

Tags

, , , , ,

Mede dankzij Eus heeft de poëzie van Weemoedt een soort van revival beleefd. Voor mij niet nodig, ik geniet al decennia van zijn boeken, ontdekte hem eind jaren tachtig in een taalprogramma (Van de rug af gezien) dat het niet zo lang volhield, maar op ondergetekende zo veel indruk maakte dat alle schrijvers die daar meededen een leven lang een streepje voor hebben.

Toen ik dit voorjaar in Deventer de nieuwe winkel van Praamstra bezocht, kwam ik deze bundel tegen in de tweedehands sectie. En nog gesigneerd ook. Ooit bezocht de schrijver op 1 augustus een tuinfeest. En degene die het boek uithad, is of vergeten dat het gesigneerd was, of heeft geen interesse in het boek gehad, maar voelde zich moreel verplicht het aan te schaffen en te laten signeren. Mij maakt het niet uit, ik heb een mooie bundeling voor mijn collectie, en dan ook nog eens met de handtekening van de schrijver.

Veel van zijn gedichten zijn eigenlijk extreem korte verhalen, waarin vooral veel niet wordt gezegd. Tragikomisch is een kwalificatie die vaak wordt gebruikt voor de donkere humor en zelfspot die Weemoedt in zijn werk verweeft. Puntdichten kan hij erg goed.

Het is geen boek dat weken op je nachtkastje ligt, wel een titel die je over een paar jaar nog eens uit de kast trekt, een paar willekeurige bladzijden leest, waarna je het met een glimlach weer op zijn plek legt.

Citaat: “Forens // In treinen / sta ik dichter / op een vrouw geplet // dan ’s avonds / op mijn echtgenote / in bed.” (p.47)

Nummer:            22-017

Titel:                   Met enige vertraging

Auteur:               Levi Weemoedt

Taal:                   Nederlands

Jaar:                   2015

# Pagina’s:          96 (4230)

Categorie:           Poëzie

ISBN:                 978-90-388-9945-9

Meer:

Weemoedt, Levi – Geduldig lijden
Weemoedt, Levi – Liedjes van Welzijn, Volksgezondheid & Cultuur
Weemoedt, Levi – Rijk verleden

Football chants

Tags

, ,

Aan de andere kant van de Noordzee zijn ze een stukje inventiever dan de meeste Nederlandse supporters die niet verder komen dan stil aan de overkant. En dan is er op YouTube altijd wel iemand die een collectie daarvan verzamelt. Soms is wat inside information een voordeel, maar de meeste zijn goed te volgen.

Mocht je het leuk vinden, op YouTube is veel meer te vinden.

Bas Heijne – Een waanzinnig gaaf land

Tags

, , , , ,

Jarenlang was ik meer Volkskrant dan NRC. Maar uiteindelijk nam online nieuwsgaring het over. En omdat mama wel graag de NRC las, kreeg ik elke week naast de stapel regionale kranten ook een aantal NRC’s. Dus lees ik nu al jaren die krant meer dan mijn voormalige favoriete krant.

Een van de columns die ik leerde waarderen was de column van Heijne, bladzijde 2. Dit is een bundeling van die columns. Het boek verscheen in 2017 met columns vanaf 2011. Geselecteerd dus. De titel lijkt me duidelijk, een ironische verwijzing naar de premier die in die vijf jaar veel kapot maakte, ondertussen roepend hoe gaaf ons land is. Heijne fileerde hem, terecht, regelmatig. Maar het werd nooit een hetze. Omdat ook andere politici werden bekritiseerd, maar vooral omdat Heijne altijd een goede onderbouwing geeft, een logische redenering, een feitenrelaas.

Natuurlijk is het makkelijk om vanaf de zijkant te roepen wat er mis is, maar dat is nu eenmaal de rol die een columnist heeft. Heijne won de PC Hooftprijs in datzelfde jaar, ik heb niet genoeg van hem gelezen om te oordelen of het terecht is, maar deze bundeling geeft de indruk dat de jury geen vreemde keuze heeft gemaakt.

Citaat: “Het gettonarcisme van de straat, de eigendunk van ‘topmannen’, de massale vernielzucht in Haren – wanneer iedereen enkel de mores van zijn eigen milieu koestert, verandert de publieke ruimte in een jungle. Hoe komen we van een particuliere weer naar een publieke moraal? Dat is het heetste hangijzer.

Daar gaan we niet snel uitkomen. Maar toch. Winst is alvast het besef dat nog meer regels, nog strenger straffen, nog hardere sancties geen begin van een antwoord zijn.” (p.95)

Nummer:            22-011

Titel:                   Een waanzinnig gaaf land

Auteur:               Bas Heijne

Taal:                   Nederlands

Jaar:                   2017

# Pagina’s:          263 (2509)

Categorie:           Columns

ISBN:                 978-90-446-2955-2

Meer:

Bazarow (recensie)

Goodreads

NRC

Wikipedia

214 – Peter Gabriel – Biko

Tags

, ,

Nummer  214
Artiest  Peter Gabriel
Titel  Biko
Jaar  1980
Wikipedia  Biko (song)
Website  Peter Gabriel
Tekst  Genius

De beste platen van Genesis zijn uit de jaren zeventig. Toen mijn moeder nog dacht dat de muziekschool goed voor mij was, waardoor ik kinderliedjes en klassieke muziek te horen kreeg in plaats van de door mij gewenste hitparades. Dat er meer muziek was dan die hitparade was mij niet bekend. Phil Collins werd de belangrijkste man in Genesis, niet mijn band dus.

De zanger die de band ondertussen had verlaten leerde ik kennen dankzij Sledge Hammer, de begintijd van MTV, geweldige clip, aardig liedje. Maar de politiek bewuste jongere die langzaam ontwaakte zag tijdens een concert voor Amnesty International naast Sting en de Simple Minds ook Peter Gabriel op het podium staan.

Het meest indrukwekkende lied kwam van hem. Het ging over een Zuid Afrikaan die in een cel werd vermoord door de politie. Opgegroeid in de koude oorlog was het concept Apartheid bijna onmogelijk te bevatten. Je kon uitleggen dat discriminatie niet alleen niet verboden was, maar zelfs in de grondwet verankerd, maar begrijpen was iets anders. Maar de devotie van dit lied voelde ik wel. Het boek van Donald Woods las ik, om beter te begrijpen hoe het leven in dat bijzondere land was.

Jaren later was ik op vakantie in Zuid Afrika. Apartheid bestond niet meer. Ongelijkheid nog wel. En van dichtbij kon ik het zien. Voelen zelfs. Maar begrijpen, het bleef erg lastig. Op een half lege vlakte met wat graven, stond ik aan het graf van Steve Biko. Een bijzonder moment. Onmogelijk om op dat moment niet Peter Gabriel in mijn hoofd horen zingen.

Gerbie’s top 212: Uitleg en regels. De volledige lijst tot nu toe: Top 212, te beluisteren via Spotify, Deezer en YouTube.

Bijna geen toeristen

Tags

, , ,

Kijk nog eens 209

Vooral in het noorden van Jamaica wordt het soms overlopen door toeristen. En al is het eiland niet gigantisch groot, als je een stukje rijdt, kun je uit de drukte reizen. En ook dan kun je in het binnenland prachtige natuur treffen. Watervallen, jungle, weinig anderen. En dan is een foto maar een klein kadertje waarin je een indruk probeert te vangen van de overweldigende schoonheid om je heen.