De Muur 59 – New Wave

Tags

, , , , , ,

De Muur 59 – New Wave

Niet een nummer dat jaren zal blijven hangen. Geen verhalen die aanleiding geven tot herlezen. Geen journalisten die citaten uit deze uitgave zullen gebruiken in nog te schrijven artikelen. Geen reden voor discussies online.

Geen schande. Want elk verhaal was wel de moeite waard. Maar niet meer dan dat.

Citaat: “En dan nu dus zijn chromosomaal doorontwikkelde versie. Dat menneke met rode blos, krap 23 winters jong, het maakt hem al helemaal niet uit op welke tweewieler ze hem zetten, op welke ondergrond. Maak Mathieu van der Poel wijs dat er een WK Waterfietsen bestaat en het wegwielrennen moet het nog een jaar zonder hem stellen.” (p.84)

Nummer: 18-006
Titel: De Muur 59
Ondertitel: New wave
Auteur: Diversen (Joost-Jan Kool, Frank Heinen, Wiep Idzenga, Bert Wagendorp, John Kroon, Peter Winnen, Mark de Bruijn, Jarl van der Ploeg, Peter Ouwerkerk, Nando Boers)
Taal: Nederlands
Jaar: 2018
# Pagina’s: 128 (1825)
Categorie: Wielrennen
ISBN: 978-94-623-1029-2

Meer:
58 57 56 55 54 53 52 51 50 49 48 47 46 45 44 43 42 41 40 39 38 37 36 35 34 33 32 31 30 29 28 26 25 24 23 22 21 20 19 18 17 16 15 14 13 12 11 10 9 8 7 6 5 4 3 2 1 1 (2e x)

Advertenties

Friedrich Christian Delius – Der Sonntag, an dem ich Weltmeister wurde

Tags

, , , , , , , ,

Friedrich Christian Delius – Der Sonntag, an dem ich Weltmeister wurde

Een dunnetje, ik had niet zo’n zin in een dikke Duitse pil. En omdat Arthur van den Boogaard deze had aanbevolen in Hard Gras, een paar afleveringen geleden, heb ik Delius opgezocht afgelopen december, tijdens mijn jaarlijkse bezoekje aan de boekhandels van Munster.

Het lijkt een voetbalboek, het gaat tenslotte om de dag dat Duitsland wereldkampioen werd in 1954. Een belangrijk moment in de geschiedenis. Een dag die veel meer was dan een voetbaltitel die behaald werd. Negen jaar na het verlies van de Tweede Wereldoorlog kwam in West-Duitsland het besef dat het niet minderwaardig was, dat ze weer werden geaccepteerd, dat ze geen losers waren.

Delius beschrijft deze dag prachtig. Het zou autobiografisch kunnen zijn, waarschijnlijk is dat grotendeels ook zo, maar het maakt voor het verhaal niets uit. Hij is elf. De leeftijd waarop voetbal extreem belangrijk is. Hij leeft dus toe naar de finale. Het boek beschrijft zijn dag. Daarom is het ook geen voetbalboek, maar speelt voetbal wel een belangrijke rol. Die dag duurt hem veel te lang, erg begrijpelijk. Hij heeft allerlei verplichtingen, terwijl hij maar een ding wil: naar het radioverslag luisteren.

Ook dat zal voor de jeugd tegenwoordig een openbaring zijn, mochten ze dit boek ooit lezen. Televisie bestaat pas een ruime halve eeuw, de radio was vroeger een belangrijke informatiebron. Alles stond in het teken van de finale, het moment waarop hij naar de radio mag luisteren.

Delius beschrijft prachtig het gevoelsleven van het jongetje. Het jochie dat niet kan wachten tot het begint. De domineeszoon die Fritz Walter adoreert, niet God. Delius geeft een prachtig tijdsbeeld van zijn jeugd in Hessen, van het naoorlogse Duitsland, van de grens die ineens dwars door zijn land liep en er voordien nooit was, van een land dat zijn wonden nog aan het likken is. Erg leuk verhaal.

Citaat: “Ich fuhlte mich in diesem Chor geborgen, hielt den Kopf gesenkt, war lieb oder wollte lieb sein, und als mir bei die Kraft und die Herrlichkeit Fritz Walter und die deutschen Fussballer einfielen, schickte ich eine schnelle Bitte um den Sieg zum Himmel, Amen.” (p.54)

Nummer: 18-005
Titel: Der Sonttag, an dem ich Weltmeister wurde
Auteur: Friedrich Christian Delius
Taal: Duits
Jaar: 1994
# Pagina’s: 128 (1697)
Categorie: Fictie
ISBN: 978-3-499-26685-0

Meer:
Hard Gras 112
Wikipedia
Lezen voor de lijst
Volkskrant
FC Delius (Biografie)
Sonntag

Identiteit

Tags

,

Ik ben vader. Voetballer. Tourtoto organisator. Linksdenker. Schrijver. Docent. Reiziger. Partner. Incidenteel hardloper. Lezer. Donateur. Buurman. Cabaret fan. Goorenaar. Tukker. Fantasy Sports addict. Televisiekijker. Skiër. Podcastverslaafde. Archivaris. Broer. Interim penningmeester. Columnist. Muziekliefhebber. Gutmensch. Areligieus. GFC-er. Gastschrijver. Projectleider. Excelliefhebber. Zoon. Niet serieus te nemen poëet. Stagebegeleider. Voetbalfan. Bank hangend wielerfan. Concertbezoeker. Hypotheek betaler. Ajacied. Vriend. Schoolboeksamensteller. Hoofdrekenaar. Aanvallende middenvelder. Treinreiziger. Nederlander. Interim hockey coach. Twitteraar. Nissanrijder. Fan van DeMart. Vage kennis. Blogger. Krantenlezer. Democraat. Iets te zwaar. Bookcrosser. Zwager.

Lid van GFC. Hard Gras. GroenLinks. Amnesty International. Vara. ANWB. De Muur.

Voormalig backpacker. Eerste elftalspeler. VPRO lid. Student. Leeuwarder. Scholier. Reisleider. Fiatrijder. Tourtoto winnaar. Skileraar. Lifter. Standplaatshost. Laatste man. Eindredacteur jubileumboek. Rechtsbuiten. Olly Volly. Dienstweigeraar. Campinganimator. Erkend gewetensbezwaarde. Twents spelregelkampioen. Tennisspeler. Cassettebandjesverslaafde.

Welke identiteit gebruik je om mij buiten te sluiten?

89 – Mojo Nixon and Skid Roper – Elvis is everywhere

Tags

, , , ,

Nummer  89
Artiest  Mojo Nixon and Skid Roper
Titel  Elvis is everywhere
Jaar  1987
Wikipedia  Bo Day Shus!!!
Website  Mojo Nixon
Tekst  mojonixon.com

Dinsdagavond 23 uur, Jan Douwe Kroeske krijgt een uurtje om muziek te laten horen die overdag niet aan bod komt. En dat is elke week een leuk uur met nieuwe nummers, onbekende bands en bijzondere artiesten. En bijzonder is Mojo Nixon zeker. Gelukkig liep er een cassettebandje mee die avond, ik kon ‘Elvis is everywhere’ de volgende dag terugluisteren. En nog een keer. In de tijd voor Spotify, voor MP3 was het lastig om meer van Mojo Nixon te vinden. Zijn platen waren niet verkrijgbaar in Nederland, zijn muziek werd op de radio genegeerd. Dus moest ik het jarenlang doen met dit ene nummer op dat cassettebandje.

Vele jaren later had ik een CD gescoord, een LP op een bandje opgenomen, leerde ik hem iets beter kennen. Zijn grootste hit heet ‘Debbie Gibson is pregnant with my two-headed lovechild‘, kortom hij neemt geen blad voor de mond. Zoek op YouTube en je komt een hele lijst prachtige songtitels tegen.

Elvis is everywhere is een mooie ode aan de overleden zanger, tegelijkertijd alle idioten die Elvis zien in wolken, verbrand brood en misvormde aardappels, op de korrel nemend. De muziek is simpel. De tekst is geweldig. Zelfs de Bermuda driehoek wordt gedemythiseerd: Elvis needs boats.

Er is veel te weinig humor in de muziek, veel artiesten nemen zich zelf veel te serieus. Gelukkig is er dan iemand als Mojo Nixon die voor relativeringsvermogen zorgt. Een uitzondering, een loner, maar wel iemand met een mening en geen angst die door te laten schemeren.

Gerbie’s top 212: Uitleg en regels. De volledige lijst tot nu toe: Top 212, te beluisteren via Spotify en Deezer.

Reid, Geleijnse & Van Tol – Fokke & Sukke. Het afzien van 2017

Tags

, , , , , , , , ,

Reid, Geleijnse & Van Tol – Fokke & Sukke. Het afzien van 2017

Natuurlijk zijn het geen studenten, ook al zijn de cartoons studentikoos. Onlangs zaten de drie heren voor het eerst samen in een talkshow. Wel grappig om te zien dat drie mannen van middelbare leeftijd, met goede banen, elke ochtend samen aan de telefoon hangen om de cartoon van de dag te bepalen. Meestal zijn ze nog goed ook.

Vorig jaar de inhaalslag gemaakt, zie bij 2014 hieronder, vanaf nu is het dus bijhouden. En dat is geen straf. Even 224 cartoons lezen, daar heb je geen uur voor nodig. Wel is het soms even terugdenken waar het ook alweer over ging. Dat was vorig jaar natuurlijk vaak Trump, hij komt natuurlijk ook regelmatig voorbij (al is natuurlijk de discussie mogelijk of 26 keer veel of weinig is).

Fokke & Sukke zijn snel, gevat, scherp, actueel, soms diep, vaak leuk en onmisbaar.

Citaat: “Wij komen toch uit bij de lijsttrekker..Met het beste algoritmegevoel” (p.24)

Nummer: 18-004
Titel: Fokke & Sukke. Het afzien van 2017
Auteur: Reid, Geleijnse & Van Tol
Taal: Nederlands
Jaar: 2017
# Pagina’s: 112 (1569)
Categorie: Cartoons
ISBN: 978-94-9240-928-7

Meer:
2016
2015
2014
2013
2012
2011
2010
2009
2008
2007
2006
2005
2004
2003
2002
2001
2000
Officiële website

Oranje in 2020 (deel 1, mei 2018)

Tags

, , , ,

opstellingKomende zomer kijken we naar andere landen die het WK mogen spelen. Maar voor het EK in 2020 zijn er meerdere kansen om ons te kwalificeren. Naast de reguliere kwalificatie is er ook nog het nieuwe (onzinnige) toernooi: The Nations League. Een herkansing voor vele landen. Uiteindelijk mogen 24 landen in 12 landen strijden om de titel. Daar zou Nederland zich zo maar eens bij kunnen voegen.

Maar welke spelers gaan dat dan realiseren? Ronald Koeman heeft een hint gegeven, zijn voorselectie van 33 spelers hebben op dit moment een streepje voor. Maar er zijn natuurlijk spelers die geblesseerd waren, die tijdelijk uit vorm waren en velen die over twee jaar verder zijn dan vandaag. De lijst kandidaten telt dus (volgens mij) liefst 81 namen. De komende oefenwedstrijden en de Nations League zullen meer duidelijkheid geven. Mei 2020 blijven er 23 over. Zouden ze allemaal in deze eerste versie van deze lijst staan?

Als altijd: Praat mee! Discussieer!

Doel
Jasper Cillessen 90
Jeroen Zoet 90
Sergio Padt 40

Marco Bizot 40
Kenneth Vermeer 20
Michel Vorm 10
Justin Bijlow 10

Verdediging
Virgil van Dijk 90
Matthijs de Ligt 90
Stefan de Vrij 80
Nathan Aké 70
Daley Blind 70
Timothy Fosy-Mensah 50
Kenny Tete 40
Patrick van Aanholt 30

Philippe Sandler 30
Karim Rekik 10
Daryl Janmaat 10
Timo Letschert 10
Rick Karsdorp 10
Wesley Hoedt 10
Rick van Drongelen 10
Denzel Dumfries 10
Bruno Martins Indi 10
Justin Hoogma 10
Erik Pieters 10
Terence Kongolo 10
Jeffrey Bruma 10
Jetro Willems 10
Joshua Brenet 10
Joël Veltman 10
Nick Viergever 10
Stefano Denswill 10
Daley Sinkgraven 10
Sven van Beek 10
Mike van der Hoorn 10
Jerry St. Juste 10
Armando Obispo 10
Juan Castillo 10
Per Schuurs 10
Leon Bergsma 10

Middenveld
Giorgino Wijnaldum 90
Donny van de Beek 90
Kevin Strootman 80
Tonny Vilhena 80
Davy Pröpper 50
Marco van Ginkel 50

Frenkie de Jong 40
Jorrit Hendrix 20
Riechedly Bazoer 10
Guus Til 10
Hans Hateboer 10
Leroy Fer 10
Bart Ramselaar 10
Marten de Roon 10
Carel Eiting 10
Jens Toornstra 10
Davy Klaassen 10
Ruud Vormer 10

Aanval
Memphis Depay 90
Ryan Babel 70
Quincy Promes 70
Steven Berghuis 60
Justin Kluivert 50
Luuk de Jong 30

Wout Weghorst 30
Eljero Elia 30
Vincent Janssen 30
Jurgen Locadia 20
Luciano Narsingh 10
Sam Lammers 10
Oussama Idrissi 10
Jeremain Lens 10
Richairo Zivkovic 10
Steven Bergwijn 10
Rajiv van la Parra 10
Tahith Chong 10
Jean-Paul Boëtius 10
Che Nunnely 10
Arjen Robben 10
Bas Dost 10

Voor de duidelijkheid: Dit is niet mijn persoonlijke voorkeur, maar een inschatting (in percenten) van de kans dat de bewuste speler bij het volgende grote toernooi aanwezig is.

Carlos Ruiz Zafon – Het spel van de engel

Tags

, , , , ,

Carlos Ruiz Zafon – Het spel van de engel

Het Kerkhof der Vergeten Boeken lijkt mij een van de mooiste plekken op aarde (“Wat u hier ziet is de som van eeuwen verloren gegane en vergeten boeken, boeken die ertoe veroordeeld waren vernietigd te worden en voor altijd het zwijgen kregen opgelegd, boeken die de herinnering en de ziel van tijden en wonderen bewaren die in de vergetelheid zijn geraakt.”). In het eerste boek van Zafon speelde het een belangrijke rol. In het vervolg een bijrol. En een echt vervolg is het niet, je zou het boek zonder problemen los kunnen zien van zijn vorige roman. Als je de tijd bekijkt, is het zelfs een prequel.

Het vorige boek las ik op mijn iPhone, deze keer kreeg ik het boek, letterlijk, in mijn handen geworpen. Omdat de buren weten dat ik bezig ben mijn minibieb binnenkort te plaatsen, kreeg ik een stapel (of twee) boeken om daarin te zetten. Daar zat deze ook tussen, eerst zelf lezen dus, voordat ik het boek een ander gun.

David Martin is een getalenteerd schrijver, maar schrijft, in opdracht, vooral pulpromannetjes. Dat doet hij geweldig, heel Barcelona verslindt zijn verhalen. Maar echt bevredigend is het niet. Het is eigenlijk het klassieke verhaal van de Crossroads, je talent verkopen aan de duivel in ruil voor roem en rijkdom.

Natuurlijk kiest Martin op een bepaald moment voor zijn artistieke vrijheid en, hoe voorspelbaar, dit gaat mis. Tegelijkertijd verkoopt een boek, waarvan hij meer dan redacteur was, ongelooflijk goed. Maar niemand weet dat dat voornamelijk aan hem te danken is.

Het juiste moment om toe te slaan, een Parijse uitgever doet dat. Hij herkent het talent en vraagt David om een boek voor hem te schrijven. Niet zomaar een boek, maar een boek dat de Bijbel in de schaduw zal zetten. Een boek dat de geschiedenis zal veranderen. Hij krijgt een voorschot dat hij niet kan weigeren, een herhaling van zetten dus. Deze uitgever blijkt ooit een boek te hebben uitgegeven. Dit boek vindt hij in het Kerkhof der Vergeten Boeken. De schrijver woonde in het huis waar David nu woont. Toeval?

Ruiz Zafon kan geweldig een dikke pil voorschotelen, zonder dat het gaat vervelen. Het verhaal is eigenlijk niet zo heel bijzonder, maar de sfeer is geweldig. De draaien zijn ongelooflijk, maar wel passend. De nevenkarakters interessant. Het tijdsbeeld is schitterend. Ik kan me heel goed voorstellen dat een thematische wandeling door de Barrio Gotico van Barcelona met een goede gids erg boeiend is.

Denk dat ik deel drie ook nog maar eens moet lezen.

Citaat: “Chloe en Baltasar hadden zo hun erecode: ze liquideerden slechts uitschot en ontdeden de wereld van moordenaars, misbaksels, kwezels, fanatici, kleinburgerlijke dogmatici en allerhande stommelingen die van deze wereld een miserabelere plek maakten dan nodig was voor de rest van de mensheid in naam van vlaggen, goden, talen, rassen of welke idioterie dan ook waarmee ze hun hebzucht en benepenheid maskeerden.” (p.18)


Nummer: 18-003
Titel: Het spel van de engel (El juego del angel)
Auteur: Carlos Ruiz Zafon
Taal: Nederlands (Spaans)
Jaar: 2009 (2008)
# Pagina’s: 552 (1457)
Categorie: Fictie
ISBN: 978-90-5672-315-6

Meer:
In de schaduw van de wind
Wikipedia
Hebban
Sprakeloos
Scholieren.com

90 – Bruce Cockburn – Nicaragua

Tags

, , , , ,

Nummer  90
Artiest  Bruce Cockburn
Titel  Nicaragua
Jaar  1984
Wikipedia  Stealing fire
Website  Bruce Cockburn
Tekst  Cockburn project

Midden jaren tachtig luisterde ik naar de LP van Overstekend Wild, zij hadden een vertaling van een nummer van Bruce Cockburn gemaakt. Cockburn? Dat is die Canadese zanger van dat hele boze nummer toch? Al snel ging ik op zoek naar het origineel.

De Nederlandse band was dicht bij het origineel gebleven, compliment voor hun vertaling. Cockburn bleek een geëngageerde Canadese zanger, die prachtige muziek voortbracht. Maar nog mooier waren zijn teksten. Poëtisch en klein, boos en groot, diep en gevoelig. Hij kan het allemaal. Hele websites zijn gewijd aan zijn teksten. Vele collega’s waarderen hem.

Nicaragua is een prachtig lied over een land in burgeroorlog, maar met een prachtige positieve insteek. Na een bezoekje aan het land had hij genoeg inspiratie voor dit nummer, waarin hij laat doorschemeren dat hij zeker is dat het beter zal gaan. Juist in de donkere jaren tachtig, waarin doemdenken geen uitzondering was, met genoeg reden voor een sombere blik op de wereld, schreef hij Nicaragua. Compliment!

Gerbie’s top 212: Uitleg en regels. De volledige lijst tot nu toe: Top 212, te beluisteren via Spotify en Deezer.

Peter Winnen – God of duivel

Tags

, , , , , , , ,

Peter Winnen – God of duivel

Graag lees ik de columns van de oud-wielrenner. Ooit stond ik bewonderend langs de weg als jochie, toen hij de Alpe d’ Huez op fietste. Zijn overwinningen van eerdere jaren waren die dag weinig waard. Mijn vader bood hem een fles water aan. Zijn ogen stonden diep in zijn hoofd, hij reageerde niet.

Na zijn actieve carrière bleek de renner een begenadigd schrijver. Niet alleen over zijn eigen sport, maar ook over andere sporten en zelfs over het leven. Zonder enige twijfel pakte ik dan ook een nieuw boek van hem op, volgens mij heb ik de meeste wel gelezen.

Die twijfel had ik wel bij dit boek, al was het maar omdat de ondertitel ‘alles over doping’ aangeeft dat dit een thematische bundeling is. En ook al is doping een belangrijk en niet te missen onderwerp wanneer het over wielrennen gaat, de charme van de sport schuilt juist niet in een bijzaak, hoe vaak het ook de hoofdzaak leek te zijn. En dat is ook meteen mijn probleem met dit boek. De columns an sich zijn niet verkeerd, vele observaties zijn raak. Maar allemaal gezamenlijk vormen ze een overdosis (no pun intended). Het is niet leuk meer om meer columns achter elkaar te lezen. Aangezien ik denk dat de wielrenner, maar ook de schrijver, Winnen een romanticus is, een liefhebber, geloof ik niet dat het initiatief voor dit boek van hem uit ging. Ik zie een cynische uitgever voor me, die in 2013 een actueel onderwerp combineert met een uitgebreid columnarchief en al snel tot een simpele conclusie kwam.

Desondanks las ik vele columns met plezier. Sommigen voor de tweede keer, omdat ik de krant al las, of een eerdere bundeling. Soms nieuw.

Citaat: “Wanneer precies verscheen de epo in het peloton? De meningen zijn verdeeld. Sommigen beginnen de nieuwe jaartelling rond 1993. Ik durf te beweren dat het in 1988 was. In dat jaar werd ik er bergop voor het eerst door een stelletje non-klimmers afgereden. Tijdens een particulier interviewtje met een bepaalde collega, in het zadel uiteraard, werd me ongeveer gewezen waar de klepel hing.” (p.212/213)

Nummer: 18-002
Titel: God of duivel
Ondertitel: Alles over doping
Auteur: Peter Winnen
Taal: Nederlands
Jaar: 2013
# Pagina’s: 223 (905)
Categorie: Wielrennen
ISBN: 978-94-004-0336-9

Meer:
Stoempwerk en andere verhalen
Windbreker en andere verhalen
Het snot voor ogen
Van Santander naar Santander
Valse start
Wielergeluk

Jaartje eerste divisie

Tags

, , , ,

Morgen voorlopig de laatste eredivisiewedstrijd van FC Twente. Er is de hele week veel over geschreven, vele meningen zijn gegeven. Opvallend is het leedvermaak in het hele land. Daarmee samenhangend het klaaggezang van vele FCT supporters. “Wij tegen de rest”, klonk het twee jaar geleden al, toen de club na veel moeite een verplichte degradatie kon omzetten in nog een boete.

Natuurlijk ken ik tientallen, misschien wel honderden goede supporters. Voor hen is het jammer dat de club degradeert. Opvallend genoeg hoor ik daar ook vele relativerende stemmen, acceptatie. Maar er is ook een schreeuwende minderheid die denkt namens alle supporters te spreken. Het foto bij dit blogje vond ik op Twitter. Iemand had een minuut of vijf gezocht. Er is vast meer te vinden. Jarenlang pretendeerde een harde kern supporters, vooral Vak P, dat de club heel wat voorstelde. Rivaliteiten werden bedacht. Met Groningen. Heracles. Vitesse. Zelfs Ajax was een rivaal, toen ze ineens meededen om het kampioenschap. Ook in Twente waren er zogenaamde supporters die het ineens over 020 hadden. Die groep nam iedereen de maat, zie de foto. Maar het geheugen van voetbalsupporters is groot, vele clubs weten nog wat er gebeurde. Clubs weten ondertussen waarom hun ster niet naar een topclub ging, maar naar een subtopper met ambitie. Supporters vergeten zes punten in mindering niet, zeker niet als dat de zwaarst mogelijke straf blijkt. En dus zijn juist deze supporters met hun grote bek de oorzaak van de Twente-haat in voetballand. Zij zijn degenen die denken dat wanneer ze geen eigen supportershome hebben met drank en drugs, de club niet meer kan voetballen. Zij denken dat de hele wereld tegen hun is. Hopelijk worden zij nu ook wakker.

Voor al die goede supporters hoop ik dat de club volgend jaar een geweldig seizoen hebben. Boven in meedoen, cultclubs bezoeken, even terug naar de basis. Misschien wel een feest volgend jaar rond deze tijd. Voor die foute supporters hoop ik dat de club volgend jaar in elkaar stort met een halve begroting, dat ze net als de Eagles na de degradatie niet eens de play-offs halen. Dat ze echt voelen dat de wereld niet om hen draait. Dat ze in Amsterdam en Rotterdam echt niet wakker liggen van een eredivisie zonder FC Twente.

Voor mij een kleine bijkomstigheid. Voor een thuiswedstrijd van de club, moet ik voor 16 uur mijn werk verlaten. Dit seizoen slechts sporadisch, komend seizoen op vrijdag en maandag regelmatig neem ik aan. Mooi op tijd thuis. Elk nadeel hep zijn voordeel.

Mars Hendrix – Gotcha! 1990 – 1993

Tags

, , , , , ,

Mars Hendrix – Gotcha! 1990 – 1993

Zonder enige twijfel een van mijn favoriete bands van de jaren negentig, een van de beste Nederlandse bands ooit. Maar ook een band die nauwelijks een eenheid was. Live geweldig, organisatorisch matig.

Mars zat in de band en schreef een dagboek. Tenminste, zo lijkt het. Hij gaf het een paar jaar later gratis weg aan liefhebbers. Ondergetekende dus. Maar een tekstbestandje op je harde schrijf nodigt niet echt uit om te lezen. Maar sinds ik een E-reader heb, staat het bestand er ook op. En dus las ik, tussen de bedrijven door, tijdens een werkweek, elke keer een paar bladzijden.

Het verhaal is precies wat je verwacht. Zelfs het woord cliché is een cliché. Drank, drugs, goedkope hotels en gesloopte hotelkamers, onderlinge ruzies. Kijk naar Spinal Tap of Bad News en je weet genoeg. Dat is best interessant voor hardcore fans, maar gaat ook al snel vervelen. Bandleden die voorschotten op hun gage vragen, krijgen en er doorheen jagen. Een platenmaatschappij die een kwalijke rol speelt. Onderling wantrouwen, maar chemie op het podium. Guerilla-marketing avant la lettre, publiciteit scoren voordat dit gerechtvaardigd is, de band weet in ieder geval op te vallen, geen grijze muis.

Maar na een paar honderd schermpjes ben je klaar. Weer een ruzie. Weer iemand die niet weet om te gaan met de roem. Weer een eigenzinnige artistieke beslissing die economisch gezien niet slim is. Niet alleen had de band een goede manager kunnen gebruiken, ook deze deelbiografie had een redacteur nodig gehad. En dat is een lullige constatering, aangezien de schrijver naast achtergrondzanger ook manager werd van de band.

Boeiend verhaal, nooit als boek verschenen. Misschien maar beter ook.

Citaat: “Bryan Roy stond bij ons standaard op de gastenlijst. Helaas is hij nooit gekomen. We hebben n keer een heel optreden aan hem opgedragen, toen hij door Van Gaal uit het eerste elftal van Ajax was gezet.” (p.466-467/682)

Nummer: 18-001
Titel: Gotcha! 1990 – 1993
Auteur: Mars Hendrix
Taal: Nederlands
Jaar: 2003
# Pagina’s: 682
Categorie: Muziek
ISBN: nvt

Meer:
Concert recensie (dit blog)
Wikipedia
Muziekencyclopedie
3voor12

91 – Heroes del Silencio – Entre dos tierras

Tags

, , ,

Nummer  91
Artiest  Heroes del Silencio
Titel  Entre dos tierras
Jaar  1991
Wikipedia  Entre dos tierras
Website  Heroes del Silencio
Tekst  Musica

Soms is het een omweg, want ik weet zeker dat ik de Spaanse band leerde kennen in Oostenrijk. Het genre heeft trouwe fans, de muziek stopt niet bij een landsgrens. Hardrock is niet mijn muziek. Maar misschien hielp het moment waarop ik de Helden van de Stilte ontdekte wel bij mijn waardering. Want ook al luister ik niet vaak naar herrie, in vergelijking met de Oostenrijkse baggerhoempa, was dit een verademing.

Gelukkig kwam ik ook geregeld in Spanje nadien, een CD hier, een andere daar, de band groeide in mijn achting. Geen pure herrie, een melodie is geen vreemde eend in de bijt. De ironische bandnaam helpt. En zo nu en dan een regel die ik begrijp. Mijn Spaans is redelijk, maar een hele songtekst doorgronden gaat toch echt een stapje verder. Vertalen en begrijpen zijn twee verschillende dingen zeg maar. Maar die ene regel: ‘Yo no tengo la culpa de verte caer’ is erg mooi. Ik ben niet schuldig wanneer ik je zie vallen. In het Nederlands klinkt het al een stuk minder.

Goede band, mooi oeuvre, buiten Spanje nauwelijks bekend. Het zij zo.

Gerbie’s top 212: Uitleg en regels. De volledige lijst tot nu toe: Top 212, te beluisteren via Spotify en Deezer.

Rutte is de juiste man op de juiste plaats

Tags

, , , ,

Natuurlijk vroeg ik me af of VVD’ers, ook in mijn directe omgeving, zich zouden schamen voor de leugens door Rutte. Ik ben tot een andere conclusie gekomen.

De VVD kijkt niet op een leugentje of twee. Deze website bestaat niet voor niets (deze bevestigt). De opsomming is lang, u herinnert zich ongetwijfeld Opstelten, Zalm, Keijzer, Teeven, Hennis, onlangs Haga, de gevangenisstraf voor Linschoten en de fantast Zijlstra. Ik laat velen weg.

Het probleem is dus niet DAT ze liegen, blijkbaar algemeen geaccepteerd binnen de VVD. Het probleem is juist dat de VVD denkt dat ze mogen liegen, dat ze onaantastbaar zijn. Sinds het kabinet Den Uyl hebben we in 4 decennia maar 4 VVD-loze regeringsjaren gehad. Dat maakt dat ze denken overal mee weg te komen. Dat ze het beter weten dan het volk. Dat ze openheid lastig vinden.

Laten we gewoon accepteren dat het belang van het grote geld voor de VVD belangrijker is dan mensenrechten, het milieu en de toekomst van onze kinderen. Dat de VVD liever naar een multinational luistert dan naar het volk. Dat gasinkomsten belangrijker zijn dan klagende Groningers.

Rutte is niet de beste premier ooit, wel de meest geschikte premier voor deze partij; juiste man op de juiste plaats. Een leugenaar die zonder enige visie het land regeert.

Gerbie vindt iets (deel 6). Een serie waarin ik in precies 212 woorden probeer het nieuws te duiden.

10.000 stappen

Tags

, ,

1. Lees in de Metro over een stappenteller op de telefoon

2. Zoek op mijn iPhone en zie dat ik dat ook heb

3. Kijk naar de app en ontdek dat die werkt, zonder dat ik dat wist

4. Lees ergens (Tubantia?) dat 10.000 stappen per dag gezond is

5. Besluit om zo nu en dan te kijken

6. Kijk regelmatig

7. Zet Excel op waarin ik de stappen per dag verwerk

8. Besluit om via Twitter (@traptreden) de scores de wereld in te gooien

9. Streef er naar regelmatig de 10K te halen

10. Streef er naar 10K gemiddeld te halen

11. Ga lopen als ik ’s avonds niet in de buurt van mijn streven zit

12. Hou in Excel de vergelijking met jaar ervoor bij (3 tot 4K meer)

13. Haal 10K per dag gemiddeld

14. Bewust bezig te lopen waar mogelijk ipv fietsen, lift en auto

15. Wil elke dag 10K halen

16. Bezig met derde jaar in Excel

17. Velen weten dat ik 10K per dag wil lopen

18. Lukt maanden achter elkaar

19. Goede voornemen voor 2018: 365 keer minstens 10.000 stappen

20. Blog over een uit de hand gelopen getallenobsessie