Kees Torn

Tags

,

Hij was gestopt, gelukkig heeft Onno Innemee hem weer terug gesleurd naar het theater. Maar dat iemand die zo geniaal is, zo taalvaardig, slechts in kleine zaaltjes speelt en zelfs dan niet uitverkocht, daar begrijp ik niets van.

Op het internet doet het volgende filmpje het al jaren goed:

Het volgende liedje lijkt nog niet helemaal af:

Het volgende filmpje nodigt uit tot meedoen. Wie bedenkt er zelf een?

Themaweek 33: Ondergewaardeerde cabaretiers

OJ (25): Wat nu?

Tags

,

screen-shot-2017-01-12-at-21-49-56Simpson zit dus nu al jaren in de gevangenis. Hij geeft geen interviews, wilde niet mee werken aan de documentaire. Hij probeert wel op allerlei manieren om zijn straf in te korten, de advocatuur verdient dus nog steeds flink geld aan hem. Later dit jaar mag hij gratie aanvragen. Kortom: Wordt ongetwijfeld vervolgd.

Themaweek 32: OJ Simpson

OJ (24): De documentaire

Tags

, ,

screen-shot-2017-01-12-at-21-56-04In januari was in Nederland de ESPN documentaire te zien over OJ Simpson. De aanleiding voor deze blogserie. Vijf afleveringen, acht uur lang. Indrukwekkende televisie. Geboeid zat ik elke avond voor de televisie. Ook al was ik al wel overtuigd van zijn schuld, zijn geschiedenis van huiselijk geweld was nog veel erger dan ik door had. Door ook de politieke kant van het verhaal te laten zien, werd de documentaire veel meer dan een verhaal over een voormalige sportheld die doordraaide.

De OJ Simpson trial werd een tijdsbeeld. Los Angeles in de jaren negentig. Decennia ongelijkheid en geïnstitutioneerd racisme lagen ten grondslag aan de rassenstrijd die in de rechtbank werd uitgevochten. Al snel ging het niet meer om de jaloerse echtgenoot die zijn ex-vrouw in een vlaag van woede vermoordde en toen de toevallige voorbijganger ook moest vermoorden. Het werd zwart tegen blank. Het werd Marquette Frye, Rodney King, Latasha Harlins en de Watts riots die belangrijk werden.

De Verenigde Staten zijn een ‘melting pot’ werd ooit gezegd. Alle culturen samen een nieuwe vormend. Een kwart eeuw geleden leerde ik al dat een ‘salad bowl’ een betere metafoor was. Weliswaar in dezelfde schaal, maar nog steeds herkenbaar als verschillende groenten. Het verhaal van OJ Simpson zegt meer over de rechtspraak in de VS en de manier waarop verschillende groepen naast elkaar leven, niet met elkaar, dan over die ene voormalige held die probeerde weg te komen met moord.

Themaweek 32: OJ Simpson

OJ (20): The robbery case

Tags

, ,

Waar in zijn Murder Trial het rechtssysteem in zijn voordeel werkte, ging dit keer alles verkeerd voor OJ. De deur van de hotelkamer dichtdoen terwijl je een wapen in je hand hebt, geldt als kidnapping. Een aantal betrokkenen heeft zich zelf vrijgepleit, alles op Simpson geschoven. Hij wordt op twaalf punten schuldig bevonden, krijgt 33 jaar gevangenisstraf.

In de zaal zit vader Goldman te glunderen. Eindelijk gerechtigheid, is van zijn gezicht af te lezen. Het lijkt geen toeval. 33 jaar, terwijl hij nog 33 miljoen moet betalen. De rechter lijkt wraak te nemen voor het ‘not guilty’ van dertien jaar eerder (op precies dezelfde datum, toeval?). Een geheel witte jury betekent dat een zaak die niet zo veel voorstelde, ineens resulteerde in een celstraf tot 2041, terwijl een veel zwaardere zaak dertien jaar eerder door een grotendeels zwarte jury van tafel werd geveegd, ondanks flink wat bewijs.

Themaweek 32: OJ Simpson

OJ (19): Roof

Tags

, ,

Als gezegd raakte OJ aan lager wal. Hij had geld problemen, maar leefde er ondertussen wel op los. Een groot deel van zijn bezittingen raakte hij kwijt, vooral zijn prijzen, trofeeën en andere sportsouvenirs zijn zeer gewild in de VS. In 2007 probeerde een handelaar veel van zijn dingen te verkopen. OJ kwam er achter en ging met wat vrienden gewapend op bezoek in de hotelkamer in Las Vegas om zijn eigendommen op te eisen.

In het louche wereldje waarin hij zich begaf was dit geen rare zaak. Zeker niet omdat hij zijn eigen spullen op ging halen. Dat er wapens aan te pas kwam, lijkt mij in de Verenigde Staten ook niet al te bijzonder. Toch was dat in dit geval wel een probleem.

Er werd aangifte gedaan en Simpson werd opgepakt. Weer een rechtszaak.

Themaweek 32: OJ Simpson

OJ (18): If I did it

Tags

, , ,

220px-if_i_did_itEen vreemde twist was het boek dat in 2006 uitkwam. Geschreven door een journalist, met wat informatie via een interview, verscheen het boek met zijn naam op de voorkant. “Als ik het gedaan zou hebben”, is het verhaal van Simpson over hoe het gegaan zou kunnen zijn. Natuurlijk veel ophef, wereldwijd. De families Brown en Goldman op de achterste poten. De rechten van het boek gingen al snel naar de Goldman foundation, zodat hij zelf geen geld zou kunnen verdienen aan dit rare idee.

“Iedereen denkt toch al dat ik het gedaan heb, zes ton is zes ton”, was het laconieke commentaar van OJ. Het boek kwam al snel online te staan. Ik heb een copy op mijn harde schijf, maar heb nooit de moeite genomen het te lezen.

De Goldman familie, won de rechten van het boek, gaf het boek opnieuw uit, het woord ‘if’ kwam klein in de I zodat de titel al snel ‘I did it’ leek, met de extra ondertitel ‘confessions of the killer.

Themaweek 32: OJ Simpson

OJ (17): OJ’s leven

Tags

, ,

Ook al was hij vrijgesproken, zijn oude leven oppakken ging een stuk lastiger. Acteren kon hij niet meer, niemand wilde hem in een film. In de sport zaten ze ook niet echt te wachten op iemand die was weggekomen met moord, want dat was de gedachte die de meeste mensen toch hadden.

Geld verdienen was hoe dan ook lastig, omdat hij alles moest afdragen om zijn schuld van 33 miljoen te betalen. Langzaam maar zeker zakte hij af, drugs, vrouwen, foute vrienden, hij was niet meer de beroemdheid die overal graag gezien werd. Hij was de has been die aan lager wal was geraakt. Hij verhuisde naar Florida, in California voelde hij zich niet meer welkom. In Florida ging het van kwaad naar erger.

Themaweek 32: OJ Simpson

OJ (16): Civiele zaak

Tags

, ,

screen-shot-2017-01-12-at-22-38-39De familie Goldman spande een nieuwe rechtszaak aan, de familie Brown deed mee. Mijn indruk was dat Fred Goldman, de vader van de Ron, de drijvende kracht achter dit verhaal was. De rechtszaak werd nog een keer overgedaan, maar de status van de rechtbank was anders. Hij kon niet meer achter tralies verdwijnen, daarvoor was hij reeds vrijgesproken. In deze zaak was echter alleen een meerderheid nodig van de jury. De eisen waren lager. Deze keer verloor OJ de zaak wel, hij werd veroordeeld tot het betalen van 33 miljoen dollar smartgeld.

Natuurlijk had Simpson dat bedrag niet klaar liggen. Daarbij voelde hij zich gesterkt door de uitspraak van de murder trial, hij was onschuldig. De betaling van het bedrag heeft hij dus ook continu tegengewerkt. Alle verdiensten die hij na deze zaak had, probeerde hij weg te sluizen zodat hij het niet hoefde af te dragen aan de familie Goldman.

Themaweek 32: OJ Simpson

OJ (15): Mijn mening

Tags

,

Meteen na de rechtszaak was ik ook overtuigd van een goede uitspraak. Natuurlijk was ik ook overtuigd van de schuld van Simpson, maar op basis van deze zaak kon hij onmogelijk veroordeeld worden. Er moest ‘beyond reasonable doubt’ aangetoond worden dat hij het had gedaan. Die twijfel was er continu. Het bewijs dat Fuhrman had verzameld was sterk, de detective zelf was dat zeker niet.

De twijfel had ik al snel. Het wapen kwijtraken, sporen uitwissen, in het vliegtuig naar Chicago zitten op het moment van de ontdekking van de lijken, alles was geweldig in het voordeel van Simpson. En dan zou hij een handschoen naast het lijk laten liggen en een andere in zijn eigen tuin verliezen? Dat lijkt op een slechte whodunit, een romannetje van een paar dollar. Een racistische detective kon heel goed met bewijs hebben gesjoemeld.

De zaak was wat mij betreft een mooi voorbeeld van justitie. Onschuldig tot het tegendeel bewezen is. Het bewijs was niet sterk genoeg. Als je alle juryleden had gevraagd of ze dachten dat hij het gedaan had, dan zou er een overgrote meerderheid ja hebben gezegd. Nu moest de jury op basis van het bewijs overtuigd zijn van zijn schuld, zonder enige twijfel, dat lukte dus niet.

Themaweek 32: OJ Simpson

OJ (14): De reacties

Tags

, ,

De rassentegenstelling was tijdens het proces alleen maar erger geworden. Blank en zwart stonden steeds meer recht tegen over elkaar. De waarheid leek steeds meer bijzaak geworden, het winnen van de zaak werd belangrijker. En zo stonden vele Afro-Amerikanen te juichen in de straten. OJ was vrij gekomen, een brother had het gewonnen van de racistische LAPD. Dat diezelfde brother eigenlijk meer blanke vrienden had dan zwarte, was even niet belangrijk. De uitspraak werd gezien als wraak op het Rodney King verdict. Er waren juryleden die dat toegaven, jaren later.

Blanke Amerikanen konden niet geloven dat Simpson vrij was gesproken. In de overwegend blanke buurt waar hij woonde, werd hij met de nek aangekeken, was hij voor velen ineens weer de zwarte moordenaar, niet meer de gekleurde sportheld.

Rassenrellen bleven uit, al werd daar wel rekening mee gehouden voor de uitspraak.

Themaweek 32: OJ Simpson

OJ (13): De uitspraak

Tags

, ,

img_4693Terwijl iedereen na elf maanden verwachtte dat de jury dagen, waarschijnlijk weken nodig had om tot een oordeel te komen, duurde het nog geen vier uur. Achteraf waren sommige juryleden zo klaar met het hele circus dat ze snel besloten om eindelijk naar huis te kunnen. Anderen waren vooraf al bevooroordeeld.

De volgende dag stond de rechtbank weer vol en werd OJ vrijgesproken. OJ was zichtbaar opgelucht. Een van de juryleden stak een vuist in de lucht, hij was vroeger een van de Black Panthers geweest, maar het O.M. wist dat niet toen ze hem in de jury lieten.

De uitspraak was een klap in het gezicht van de families Goldman en Brown, die overtuigd waren van de schuld van Simpson. Ook het O.M. kreeg een flinke tik. Darden en Clark zochten andere banen na deze verloren rechtszaak.

Het Dream Team was blij, al viel het snel uit elkaar. Shapiro wilde niets met de andere advocaten te doen hebben, Scheck leek blij als advocaat maar niet geïnteresseerd in de waarheid.

Themaweek 32: OJ Simpson