Best verborgen festival

Tags

, ,

Een van de leukste festivals is Jannarok. Maar niet verder vertellen, massa’s publiek passen nooit in Diepenheim. Laat het lekker klein blijven, gezellig druk, samen genieten van een leuk bandje, wat te drinken, fijn zonnetje, kinderen die rond kunnen rennen, niets mis mee.

In voorgaande jaren zagen we hoogtepunten als Skunkfunk, Amsterdam Faya All Stars en Plork en de Aannemers.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dit jaar het debuut van Fratsen op Jannarok. Schijnt een aardig bandje te zijn.

101 – Living Colour – Love rears its ugly head

Tags

, ,

Nummer  101
Artiest  Living Colour
Titel  Love rears its ugly head
Jaar  1990
Wikipedia  Love rears its ugly head
Website  Living Colour
Tekst  AZ Lyrics

Crossover. Een genre dat geen genre is. Living Colour was een geweldig voorbeeld van een band die lastig te definiëren was voor buitenstaanders. Mij trok dat juist aan.

Harde muziek werd altijd gemaakt door blanke mannen van middelbare leeftijd met lange haren en leren jasjes en/of veel spijkerstof. Zwarte muziek was Soul en Disco, nooit hard. En toen kwam Vernon Reid met zijn bandje om alle vooroordelen weg te blazen. Living Colour was jazz, rock en R & B. Soms zelfs in een enkel nummer.

De band werd nooit echt populair. Toch te lastig voor het grote publiek, te moeilijk voor de marketingboys. Hoe zet je ze in de markt? Zelf maakten ze zich daar niet druk om, ze wilden gewoon goede muziek maken. En dat deden ze. Vele mooie nummers produceerden ze eind jaren tachtig en begin jaren negentig.

Love rears its ugly head wordt algemeen gezien als hun beste nummer. Tot mijn grote verbazing staat het zelfs in Top 2000 tegenwoordig. Bij sommigen komt smaak pas met de jaren blijkbaar.

Gerbie’s top 212: Uitleg en regels. De volledige lijst tot nu toe: Top 212, te beluisteren via Spotify en Deezer.

Hobby

Tags

, , ,

Goal, december 2013

Daar zit hij. In de miezerige regen onder een grote paraplu. Een paar meter achter hem staat zijn auto. Hij is alleen. Hij staart naar zijn dobber. Hij heeft er een aantal. De hengels staan op een soort standaard. Het is kwart over acht zondagochtend en hij zit in zijn eentje aan de waterkant van de zijtak van het Twentekanaal.

Een flink stuk van huis. Ik weet zeker dat het geen boerenzoon is, die is de hele dag in de weer, buiten. Bezig. Die heeft al een goede conditie, die hoeft op zondagochtend niet te rennen om fit te blijven. Maar deze hardloper moet er al een behoorlijk stuk op hebben zitten. De dichtstbijzijnde bebouwde kom is kilometers verder. Ik kan ook niet zien of hij op de heen- of terugweg is. Wel dat hij erg vroeg vertrok vanochtend.

De deur die spreekwoordelijk altijd open staat, gaat letterlijk open. Het is een koude herfstochtend. Binnen was het fris, tochtte het en zat er weinig publiek. De ontkerkelijking is in Nederland hard gegaan de laatste decennia. De gemiddelde leeftijd van kerkgangers omhoog geschoten. De dag moet nog beginnen, maar het afgelopen uur hebben ze wijze levenslessen gehoord. Nu moeten ze de kou weer in.

Ze zijn al met vier. Er komen er twee aanfietsen. Ze wachten op de laatkomers. De benen zijn rood. Kan niet anders bij deze temperatuur. Om het nog maar niet over de snijdende wind te hebben. Snappen ze niet dat wielrennen een zomersport is, lekker in het zonnetje? Te strakke shirts, handschoentjes en mutsen. Ik hoop voor ze dat de rest zo komt, dan kunnen ze proberen door wat beweging weer warm te worden.

Ongetwijfeld hebben ze allemaal vanochtend de wekker gezet op hun vrije zondagochtend. Maar ik snap er niets van. Helemaal niets. Wat bezielt ze? Waarom doen ze dit? Wat ging er mis in je leven als je om kwart voor acht zondagochtend gaat hardlopen? Hoe slecht is je huwelijk als je om zes uur al aan de waterkant zit? Waarom ga je nog steeds naar een kerk, een instituut vol schandalen en doofpotten? En waarom hangt je fiets nog niet in de schuur terwijl de Ronde van Lombardije allang is geweest?

Vier man met overgewicht in een auto. Vier auto’s achter elkaar. Weer naar Almelo, de KNVB heeft een schitterend schema in elkaar geflanst. Week in, week uit op pad zonder enig resultaat, zonder enig publiek spelen ze op een bijveld van een lelijk sportpark aan de rand van de bebouwde kom. Zonder keeper, elke week is het weer zoeken naar iemand die de handschoenen aan wil trekken.

Tien wedstrijden op rij verloren ze. GFC 4. Wat bezielt ze? Waarom doen ze dit? Ik zie ze kijken. De visser, de kerkgangers, de hardloper, de fietsers. Wat een stelletje dwazen, wat een vreemde hobby. Je wekker zetten om ergens in of in de buurt van Almelo door weer een thuisfluiter benadeeld te worden. Alsof je niets beters te doen hebt.

Ik niet. Waar op andere ochtenden de wekker een wrede verstoring van de nachtrust is, is het op zondagochtend de aankondiging van weer een wedstrijd. En ook al weet ik dat de kans groot is dat we weer verliezen, toch sta ik met plezier op. Gooi de tas op het stuur en fiets naar het voetbalveld. Om negentig minuten later, een (onnodige) nederlaag verder tevreden onder de douche te stappen.

Ik voetbal in GFC 4. Mijn hobby.

102 – Henry Rollins – Liar

Tags

, ,

Nummer  102
Artiest  Henry Rollins
Titel  Liar
Jaar  1994
Wikipedia  Liar
Website  Henry Rollins
Tekst  Genius

Een patroon wat ik wel herken in mijn favoriete nummers is dat ik nummers met flinke variatie leuk vind. Een erg rustig intro met een keihard rockend refrein, terug naar een wat rustiger stukje en dan nog even flink raggen.

Het past allemaal bij dit nummer.

Rollins is een getalenteerd man. Dan weer hevig rockend met zijn band. Dan weer een verteller die scherpe observaties in een mooi verhaal weet om te zetten. Zijn teksten zijn intelligent, hij probeert niet het publiek te paaien, hij heeft een boodschap.

Hij is een bijzonder man in deze branche en verdient lof. Veel lof. Zelfs al is hij dan een leugenaar.

p.s. Rollins sluit leuk aan bij het nummer van vorige week. Als stand upper heeft hij een geweldig stukje over Airport Hell.

Gerbie’s top 212: Uitleg en regels. De volledige lijst tot nu toe: Top 212, te beluisteren via Spotify en Deezer.

Schaamt John Irving zich?

Tags

, ,

In zijn veertiende roman, die ik onlangs las (binnenkort het blogje), van John Irving zat een foldertje. Zijn andere boeken werden nog eens onder de aandacht gebracht.

Toen viel me iets op. Acht op de ene kant, vier op de andere, dus 12 boeken worden aangeprezen. Zijn veertiende roman heb ik in mijn hand. Dan ontbreekt er een. Beetje gek. Waarom een enkel boek buitengesloten? Schaamt de schrijver zich er voor of is het de uitgever die geen mogelijkheden ziet voor die laatste titel.

Natuurlijk moest ik even zoeken. Ik weet dat ik alle veertien romans heb gelezen, maar moest toch even het lijstje opzoeken om te zien welke titel ontbrak. Het bleek ‘The 158-pound marriage‘ te zijn. Het was al meer dan dertig jaar geleden dat ik het las. Ik durf, met de kennis van nu wel te stellen dat ik het niet zo goed heb begrepen. De keuze is niet helemaal vreemd. Maar toch, een enkel boek buitensluiten?

#wengerout

Tags

, , ,

Hij zal vast niet de langstzittende manager ter wereld zijn, maar in de top het bijna twee decennia vol houden bij een enkele club is op zijn minst een prestatie. Toch lijkt het er op dat de fans klaar zijn met de Franse Arsenal manager.

Maar ze gaan niet alleen de straat op, ze laten zich niet alleen horen tijdens wedstrijden, de hashtag #wengerout gaat de hele wereld over. Je kunt het zo gek niet bedenken, of iemand komt met een spandoek met de bewuste tekst aanzetten.

Bij het cricket in India en Sri Lanka, bij een slecht bezochte voetbalwedstrijd in Nieuw Zeeland, bij de Rugby in Australië, tijdens een Trump protest, zelfs meerdere pas getrouwde stelletjes en bij het worstelen in de WWF. Ook bijzonder was de sighting in de controversiële Pepsireclame: 


 

 

 

 

 

 

Zoek op social media maar op de hashtag en vele nieuwe foto’s zullen opduiken. Dag in, dag uit. En mocht je geen social media volgen, dan huren de Arsenal supporters gewoon een vliegtuigje.

Geld heb ik er nog niet op ingezet, maar iets doet mij vermoeden dat het komende seizoen een andere manager voor de groep staat bij The Gunners.

Universiteit van de straat

Tags

, , , ,

Aan zelfvertrouwen ontbreekt het hem niet. Hij vindt dat hij na Pytagoras en Einstein komt. Nu is het ook vrij indrukwekkend. Magische vierkanten noemt hij het. Noem een getal en hij tekent een vierkant met daarin flink wat getallen die alle kanten op opgeteld precies dat getal vormen. Een soort sudoku in het kwadraat zeg maar. En hij schrijft de getallen net zo snel op als hij denkt, geen twijfel, geen seconde.

Hij mocht het op televisie laten zien. En al spreek je geen woord Italiaans, dan nog is snel te zien wat hij doet. En het is ongelooflijk.

Een maandje geleden liep ik met een groepje leerlingen door de straten van Napels. En daar stond Giuseppe. Hij liet zijn magische vierkanten zien. A la minute maakte hij een nieuwe. Mijn beperkte kennis van het Italiaans hielp niet. De leerlinge naast me was ook helemaal geboeid, dat lukt op school bijna nooit. En ik durf best te beweren dat ik me goed kan redden met rekenen, maar hem volgen bleek te lastig.

En hij leerde me dat ook ik met getallen de mensen kon doen verbazen. Het bleek niet al te moeilijk.

En als bewijs kreeg ik, na een kleine donatie natuurlijk, een diploma. Dus sindsdien ben ik Laurea All’Universita Stradale Mathematica d’Italia.

 

103 – The Motors – Airport

Tags

, ,

Nummer  103
Artiest  The Motors
Titel  Airport
Jaar  1978
Wikipedia  Airport
Website  AllMusic
Tekst  Songteksten

Het was helemaal geen grote hit. Nummer 28 in de top 40. En toch bleef het nummer hangen. Veel muziek uit de jaren zeventig waar ik nu nog naar luister, ontdekte ik pas later. Wie luistert er naar Lou Reed of Neil Young op zijn achtste? Ik niet.

Maar dit nummer bleef hangen. Al die jaren. Omdat het zo bijzonder is? Mwoah. Omdat de band zo goed is? Nope, one hit wonders. Waarom dan wel, waarom is dit een van de weinige nummers dat ik toen al goed vond en nu nog steeds?

Is mijn fascinatie voor reizen gevoed door het achtjarig jochie dat Airport fonetisch mee brulde? Is het een lied een symbool voor mijn gelukkige jeugd? Heb ik zo veel vliegvelden gezien in mijn leven dat dit nummer een soundtrack is geworden. Echt geen idee. Maar ik blijf het een leuk nummer vinden.

Gerbie’s top 212: Uitleg en regels. De volledige lijst tot nu toe: Top 212, te beluisteren via Spotify en Deezer.

Geen goedkope fontein

Tags

, , , ,

De fontein die ik tegenkwam in Ootmarsum. Kunstenaarsstadje (durf het geen dorp te noemen…). Niet goedkoop, maar dat hadden vele deelnemers al meteen door. Ik denk niet dat ik het in de tuin zou neerzetten, zelfs al kwam het gratis. En de dames komen verre van gratis. Ben wel benieuwd hoe vaak een dergelijk tuinornament daadwerkelijk wordt verkocht. Er zal vast wel een markt voor zijn.

Meerdere gokjes, geen een correct. Maar Bas zat duidelijk het dichtst in de buurt met zijn 9000 euro. Bij deze dus een halve veer waarmee hij zijn naamgenoot mee passeert in de eeuwige ranking. Esther gaat nog steeds aan de leiding, maar haar voorsprong slinkt.

De eeuwigdurende stand na vijfendertig prijsvragen:

Esther 3,5 virtuele veer
Bas 3 virtuele veer
Bas de Jong 2,8 virtuele veer
Dinand 2 virtuele veer
Koen Schyvens 2 virtuele veer
Berry 1,9 virtuele veer
Peter 1,5 virtuele veer
Vincent 1,5 virtuele veer
Darch 1 virtuele veer
Harmen 1 virtuele veer
Mark 1 virtuele veer
Massi 1 virtuele veer
Niels Honderd 1 virtuele veer
Steven de Vries 1 virtuele veer
Zuster Klivia 1 virtuele veer
Aschwin 0,5 virtuele veer
Marion 0,3 virtuele veer
Bert 0,1 virtuele veer

104 – Masters of Reality – The eyes of Texas

Tags

, ,

Nummer  104
Artiest  Masters of Reality
Titel  The eyes of Texas
Jaar  1989
Wikipedia  Masters of Reality (album)
Website  Facebook
Tekst  Karaoketexty.cz

Het is eind jaren tachtig. Ik heb geen televisie. ’s Avonds luister ik naar mijn eigen muziek, soms naar de radio. Hilversum 3 had nog flink wat variatie. Geen zenderprogrammeur, geen voorgeschreven playlists. Elke omroep had zijn eigen profiel, er waren maar een paar momenten dat je hoefde te luisteren, elitair als ik mezelf voelde toen. De KRO alleen op zondagavond, maandag Avro mocht je negeren, net als donderdag de Tros en vrijdags Veronica. Bleven de dinsdag en woensdag over. Eerst de VARA en dan een dag later nog alternatiever, de VPRO. Op dinsdagavond mocht Jan Douwe Kroeske een uur lang nieuwe plaatjes draaien. Vaak mooi, soms tegenvallend, een enkele keer schitterend, regelmatig verrassend.

Als ik de volgende dag vroeg op moest, nam ik het wel eens op op een cassettebandje om het dan later alsnog te beluisteren. En dat ene bandje moest ik terugspoelen, want dat ene nummer bleef maar in mijn hoofd spoken. The Masters of Reality. Verslavend deuntje, donkere stem, typerend gitaartje. Sommigen vonden het op Led Zeppelin lijken, maar die band kende ik eigenlijk nauwelijks, daar was ik te jong voor.

Ik huurde de elpee en vond het een goede plaat, met een uitzondering. The Eyes of Texas vond ik briljant. Dat is nu, een kwart eeuw later nog steeds zo. Ik draai het cassettebandje bijna nooit meer. Ik volg de band niet meer. Zoek niet eens op Spotify of Deezer. Maar dat ene nummer zit nog steeds dagen in mijn hoofd als ik het een keer weer hoor.

Gerbie’s top 212: Uitleg en regels. De volledige lijst tot nu toe: Top 212, te beluisteren via Spotify en Deezer.

Gebruiksaanwijzing

Tags

,

Ze staat bij het aanrecht en lijkt de maatbeker aan haar lippen te zetten. Ik schrik, want ik zie het plastic zakje op het aanrecht dat er naast ligt. Maar ze verzekert me dat ze alleen maar kijkt of het al werkt.

Mijn eerste verbazing slaat om in bewondering. Ik zie wat ze heeft gedaan. Gewoon de gebruiksaanwijzing gelezen. Ze vond het kleine pakje op het aanrecht en zag bij punt vier wat er zou kunnen gebeuren. Dus begon ze netjes bij 1, vervolgde bij 2 en kwam toen vast te zitten.

Die ene roos bij 3 kwam maar niet, wat ze er mee moest doen, begreep ze ook niet helemaal. Maar dat ze op weg was naar 4, dat leek haar logisch. Mij ook.