Rommelmarkt

Tags

, , ,

De naam is er niet voor niets. Vooral veel rommel verruilt van eigenaar. En op Koningsdag, vroeger Koninginnedag, noemen we dat overal in Nederland Vrijmarkt. Suus wil dit jaar ook graag een paar euri verdienen. Zal wel op tijd opstaan worden dus.

De laatste jaren was het juist uitslapen, even over de markt slenteren, zo weinig mogelijk troep vergaren en een mooie middag op een terras (als het weer het toeliet).

Een paar jaar geleden stond mijn zwager ook op de vrijmarkt. Zoon en dochter waren allang afgehaakt, hij bleef tot het eind. De vuilniswagen komt zo voorrijden voor de restanten. Meenemen naar huis is meestal geen optie. Hij wil zijn auto ophalen voor de fiets van zijn dochter, of ik even wil wachten.

Ik pak zijn krukje, ga iets verder op zitten, naast de fiets en kijk.



Tot mijn verbazing zijn er velen die nu nog overal rondlopen wat ze gratis mee kunnen nemen. Dus iets wat een half uur geleden 20 cent kostte, was toen te duur, maar als het gratis is, dan neem je het mee? Je gunt een kind dus geen halve euro, maar probeert wel nog van alles te redden voordat de vuilniswagen het meeneemt? Ik snap de mensheid soms niet.

105 – Noodweer – De parachutist

Tags

, ,

Nummer  105
Artiest  Noodweer
Titel  De parachutist
Jaar  1984
Wikipedia  Noodweer
Website  Noodweer
Tekst  Lyricsvault

Natuurlijk was het hun enige grote hit die mij richting de groep stuurde. Als dertienjarig jochie begreep ik dat de Durex in de tekst van ‘In de Disco‘ iets bijzonders was, zeker toen de Tros ook nog eens besloot dat het nummer niet gedraaid mocht worden op de radio. Niet mijn muziek, wel herkende ik de humor, de parodie.

Een jaar later trad de band op in mijn dorp. Een keer per jaar een band op het Malmbergplein, dat was het dan wel, maar het was beter dan niets. In het voorprogramma een Belgische band, naast ons in het publiek een vreemde gast. Een legging in zeventien kleuren, druk meedansend met de band, waar wij nog nooit van gehoord hadden. Stond diezelfde vreemdeling een uur later ineens op het podium. De bassist van Noodweer.

Het hele plein stond te wachten op de hit, maar dat bandje, bekend van die ene hit, bleek een heel goede band te zijn. Heel veel goede nummers. En toen die hit eindelijk kwam, liep de drummer walgend het podium af, de drumcomputer in het nummer neemt het over.

Beide albums van Noodweer stonden al snel in mijn platenkast, ik draaide ze regelmatig. Maatschappijkritische teksten, ze zongen dan wel Nederlandstalig, maar waren Doe Maar en Toontje Lager ver voorbij. Weliswaar niet bij het grote publiek, maar mijn muzieksmaak dreef steeds verder af van de hitparades. Noodweer paste daar perfect bij.

In 1987 besloot de band uit elkaar te gaan. Het afscheidsconcert was live op de radio, jarenlang een van mijn favoriete cassettebandjes. Moet nog gedigitaliseerd worden, hopelijk is het niet te laat. Een kleine comeback in 2011, een nieuwe single en meteen een optreden bij DWDD, tegenwoordig het summum voor elke muzikant. Ook dit nummer was een steek naar de tijdsgeest. Een echte comeback werd het niet.

Voor mijn lijst kies ik De parachutist. Prachtig nummer van de tweede plaat. Maar tegelijkertijd ook het bewijs dat niet alles te vinden is op Spotify of YouTube, zoals ik om mij heen menigeen hoor beweren. Na flink zoeken kon ik de MP3 downloaden, wat foto’s er bij om er dan zelf maar een filmpje van te maken. De tekst van het nummer klonk voor de tiener als een metafoor voor het leven zelf. Weet drie decennia later nog steeds niet of dat ook zo is. Maar dat is ook weer het mooie van muziek, ieder hoort het op zijn eigen manier.

Gerbie’s top 212: Uitleg en regels. De volledige lijst tot nu toe: Top 212, te beluisteren via Spotify en Deezer.

Lia van Bekhoven – Land van de gespleten god

Tags

, , , , , , , , , ,

Lia van Bekhoven – Land van de gespleten god

Er is discussie mogelijk of het land uit de boektitel wel een land is. Noord-Ierland is zonder twijfel gespleten, de titel klopt. Het fascineert me mateloos. In de paar dagen dat ik er ooit was krijg je niet meer dan een indruk, maar zelfs die was indrukwekkend.

Wat ik absoluut niet kan, en wil, begrijpen is dat de interpretatie van hoe je de bijbel moet lezen al tijden voor onrust zorgt. Hoe hele bevolkingsgroepen volledig naast elkaar, maar ook langs elkaar heen, kunnen leven, zonder ooit met elkaar in contact te komen. Hoe Iers of Brits, Protestant of Katholiek, Republikein of Monarchist zo bepalend kan zijn voor je denkbeelden, je leefwereld, je omgeving, je referentiekader.

Lia van Bekhoven schreef een fascinerend boek. Of een serie achtergrondartikelen. Een aantal reportages. Het kan allemaal. Het is dus eigenlijk ook gewoon een geschiedenisboek. Een politiek verhaal. Je zou het zelfs als een reisbundel kunnen beschouwen, want waarom zou je een stedentrip Belfast boeken en geen idee hebben wat je tegenkomt?

En dus krijg je inzicht in het onbegrijpelijke. Leer je de gedachten van beide kanten kennen. Probeer je te begrijpen waarom een Oranjemars elk jaar weer plaatsvindt, ook al weet men vooraf dat het voor onrust zorgt. Lees je over de Ierse geschiedenis en waarom sommigen de IRA maar watjes vinden. Je leert de hoofdrolspelers kennen. Je gaat terug in de tijd naar de hongerstakers, maar leest nu pas dat ze eigenlijk niet zo gemotiveerd waren, maar niet op wilden geven toen ze eenmaal begonnen waren.

Geen makkelijk boek dus, maar tegelijkertijd wel aantrekkelijk geschreven, snel te lezen. Aanrader voor iedereen die meer van dit boeiende stukje Europa wil weten.

Citaat: “Zodra het nieuws bekend werd, liepen mensen hun huizen uit, de straat op. Vrouwen sloegen de deksels van grote, metalen vuilnisbakken tegen de straatstenen. In de jaren zeventig was deze tamtam gebruikt als signaal dat soldaten in aantocht waren. Het was een kwestie van minuten voordat de eerste auto’s in brand stonden en de eerste brandbommen naar pantservoertuigen werden gegooid.

De begrafenis was op donderdag. Het meest indrukwekkende was de stilte. Ruim honderdduizend mensen stonden langs de route die van de kerk St Luke, vlak bij Sands’ huis, naar de begraafplaats Milltown liep.” (p. 162/339)

Nummer: 17-010
Titel: Land van de gespleten god
Auteur: Lia van Bekhoven
Taal: Nederlands
Jaar: 2000
# Pagina’s: 195 (2675)
Categorie: Politiek
ISBN: 978-94-6225-019-2

Meer:
Boekmeter
Goodreads
Trouw

Meer Bekhoven:
Wikipedia
Blog
Site
Twitter

Borussia Mönchengladbach uit

Tags

, , , , , ,

Al weer elf jaar geleden, tijdens ons jubileumjaar, deze voorwedstrijd. Ze mochten in het grote stadion van de Duitse Traditionsverein een echte wedstrijd spelen.

De heren zijn sindsdien flink gegroeid, spelen in A of al in de senioren. Ik herken enkele echte GFC-ers, heb met hun vaders gevoetbald. Maar ik ken ze ook weer niet allemaal.

Fonteinporno?

Tags

, , ,

Gerbie’s prijsvraag. De onregelmatig terugkerende vraag (dit is deel 35) voor de bezoekers van dit blog, met slechts een virtuele veer voor de winnaar, de eerste die het juiste antwoord in de reactiebox weet neer te zetten.

Kunst blijft boeiend. Altijd iets om over te discussiëren. Onlangs zag ik dit beeld. Het schijnt een fontein te zijn. Ik zou het niet in de tuin willen hebben. Maar wat moet het kosten?

106 – I am Kloot – From your favourite sky

Tags

, , ,

Nummer  106
Artiest  I am kloot
Titel  From your favourite sky
Jaar  2004
Wikipedia  I am Kloot (album)
Website  I am Kloot
Tekst  Songteksten.nl

Het lijkt me niet mogelijk om gepassioneerd fan te zijn van I am Kloot. Daarvoor is de muziek te beschaafd. Maar dat het prachtige muziek is, zal ook niet snel ontkend worden. Alleen je hoort het niet op de radio. Je ziet ze niet op televisie. Ze staan niet in mijn aanbevolen lijstje van streaming sites. En dat is jammer, want de heren hebben zo veel prachtigs gemaakt, dat zou een veel groter publiek verdienen.

Meestal is het een goede indicatie wanneer de legendarische John Peel je goed vindt. Wanneer je een Peel Session mocht maken. Wanneer je in zijn archief staat.

En omdat ik moet kiezen, komt deze er uit. ‘To dare to pull the stars from your favourite sky’, mooie zin. Schitterend nummer.

Gerbie’s top 212: Uitleg en regels. De volledige lijst tot nu toe: Top 212, te beluisteren via Spotify en Deezer.

Halverwege mijn lijst

Tags

,

Morgen nummer 106, van de 212 die ik heb geselecteerd. Dat betekent dat ik op de helft ben. Ik vind het eigenlijk best wel heel leuk om die blogjes te schrijven. Al heb ik de indruk dat ik het vooral voor mezelf doe, aangezien het aantal volgers op Deezer en Spotify extreem laag is. Maar goed, ik blog ook voor mezelf, al ben ik natuurlijk heel blij met de 393 volgers van dit blog, begrijp me niet verkeerd.

Door de onderbrekingen en themaweken duurt het bekend maken van de lijst iets langer dan vooraf gepland (vier jaar had ik uitgerekend), maar dat geeft ook niet. Wel leuk om te weten dat ik nog ruim twee jaar nodig zal hebben voordat ik de nummer 1 eindelijk prijsgeef. Met wat meer onderbrekingen en themaweken misschien wel een kleine drie jaar. Het zij zo.

Ondertussen raakt de playlist op Deezer en Spotify vol, de aanbevolen lijst gebaseerd op mijn smaak wordt steeds beter. Ik ga door.

Je verzint het niet: Het interlanddebuut van Fredrik Jensen

Tags

, , , , , , ,

Onlangs een leuk interview met FC Twente talent Fredrik Jensen. Een klein stukje viel mij meteen op. De journalist blijkbaar niet.

Dus ergens in het voorjaar van 2016 besluit vader Jensen om een wintersportvakantie te boeken met vrienden. Ze besluiten naar Oostenrijk te gaan. Eind maart 2017 gaan ze. Op dat moment speelt zijn zoon in de A1 van FC Twente, hij heeft net een keer meegedaan met Jong Twente.

Paar maand later mag zoonlief meetrainen met de selectie, maakt in Augustus 2016 zijn debuut in het eerste van FC Twente. Een half jaar later heeft hij een basisplaats en besluit de Finse bondscoach hem te selecteren voor het nationale elftal.

En waar mag hij voor het eerst meedoen? Oostenrijk uit. En die wedstrijd wordt niet gespeeld in Graz of Wenen, maar ook nog eens in Innsbruck. Een uurtje van het dorp waar vader net die week op vakantie is. Niet in de krokus, niet met Pasen, maar net die week.

Natuurlijk scoorde Fredrik bij zijn debuut, het verhaal kent een happy end. En vader zat in het stadion. Trots. Samen met zijn vrienden. Een supertrotse vader. Wie gaat die man interviewen?

Bart Chabot – De patatbalie

Tags

, , , , , ,

Bart Chabot – De patatbalie

Voor de verkiezingen was het leuk om dit boek eindelijk eens te lezen. Ruim zes jaar eerder volgde Chabot de campagne voor de verkiezingen. Dagelijks mocht hij aan het eind van de avonden zijn bevindingen delen met ons, het volk. Dit is het boek wat daarbij onvermijdelijk volgt.

Chabot heeft natuurlijk een eigen manier om tegen de zaken aan te kijken, hij is Hagenees, kon zijn observaties overdag doen en ’s avonds gewoon thuis slapen. Chabot heeft humor, durft buitenstaander te blijven en is een enkele keer recalcitrant.

Maar tegelijkertijd, nog geen maand later is het boek al zo ver weggezakt dat ik me niet kan herinneren wat het opmerkelijkste aan het boek was, het USP. Leuk, onderhoudend, maar niet zo diep als mogelijk was geweest. Mooi en jammer tegelijk.

Citaat: “Overal in Amsterdam hing mijn hoofd, overal. Je kon er niet om je heen kijken of… Robert, mijn vriend, werd er gek van. Want die bracht Bruno en Suzy naar school en haalde ze weer op. Op de fiets, in hun kinderzitjes, voor- en achterop. Zodra de tweeling me zag, moest Robert stoppen, of hij nu wilde of niet. Dan moesten ze hun moeder een kusje geven, om de haverklap, en stopte Robert en tilde hij ze omhoog, een voor een, uit hun zitjes, zodat ze erbij konden, bij het affiche, en zij hun mama een kusje konden geven.” (p.146)

Nummer: 17-009
Titel: De patatbalie
Auteur: Bart Chabot
Taal: Nederlands
Jaar: 2010
# Pagina’s: 221 (2480)
Categorie: Politiek
ISBN: 978-90-234-6321-4

Meer:
McPain
Broodje gezond
Broodje Halfom
Brood en Spelen
Broodje Springlevend
Zand erover

107 – Meindert Talma – Onze Johan

Tags

, , ,

Nummer  107
Artiest  Meindert Talma
Titel  Onze Johan
Jaar  1998
Wikipedia  Meindert Talma
Website  Meindert Talma
Tekst  tekstowo

Meindert Talma is een Fries, misschien wel een typische. Al jaren bezig in de marge van de Nederlandse kunst. Zanger, pianist, schrijver, presentator. In te huren voor bijzondere klusjes. Nooit te beroerd om een lied te schrijven voor een gelegenheid, maar wel altijd op zijn eigen manier.

Zijn eigen manier is dat de tekst moet kloppen, de muziek past zich daar maar bij aan. Het rijmt niet altijd even mooi, het aantal lettergrepen in een zin zijn niet altijd even logisch, maar zonder enige twijfel gaan zijn liedjes ergens over. Nooit zo maar een niemendalletje, vaak een diepere mening, altijd bekeken vanuit het standpunt van de lange zanger.

Op dit blog stond hij al meerere keren, niet gek, ik lees zijn boeken graag, luister naar zijn muziek, zag hem al meerdere keren live spelen. Nederlands onbekendste popster is een cultnaam geworden. Ik hoop dat hij nog vele vreemde kunstwerkjes mag produceren, dat hij nog vaak op zal treden, niet alleen in het noorden des landes.

En ondertussen luisteren wij nog een keer naar ‘Onze Johan’, elke familie heeft er wel een. Op elke verjaardag hoor je wel de verhalen over een Johan. De tekst is extreem kort, maar precies raak. Vooral het ‘nu is hij weer dood’ is een prachtige vondst.

Gerbie’s top 212: Uitleg en regels. De volledige lijst tot nu toe: Top 212, te beluisteren via Spotify en Deezer.

Je verwacht het niet

Tags

, , , , ,

Kijk nog eens 205

Valt het u ook op? Kijk eens goed.

Op hotelkamers hangt er wel vaker een föhn. Maar op het herentoilet heb ik het nog niet eerder gezien. Zeker ook vreemd, aangezien bijna iedereen die hier komt (een berghut in januari) met helm op weer naar buiten gaat. Of op zijn minst met een muts. En waar zou ik een föhn voor nodig hebben als ik even een hapje heb gegeten? Of alleen het toilet heb bezocht?

Het seizoen tot nog toe

Tags

, , ,

Goal, Oktober 2013

Voetbal is een traditionele sport, de media er om heen zeker ook. Aan het begin van het seizoen een vooruitblik, aan het eind een terugblik. Laten we daar eens doorheen breken. Een terugblik op de eerste maand van het seizoen.

Goed: Liefst drie teamgenoten die nageslacht mochten verwelkomen. Gefeliciteerd!

Mooi: Jongens van A die mee willen spelen met het ouwelullenteam dat dit jaar het vierde heet. Niet alleen dat, ze deden het nog goed ook. Wat heet, Matthijs tegen Hector en een week later Thijs tegen Twenthe waren de beste spelers van het veld.

Niet goed: Negentien man op papier, met technische staf eenentwintig mogelijkheden, maar slechts twee man beschikbaar voor een kantinedienst.

Ook niet goed: Het ontbreken van de reguliere kantinedienst naast het elftal dat bardienst heeft. Vrijwilligers vinden blijkt steeds lastiger, maar we laten de kantinecommissie gezamenlijk wel erg in de steek. De incidentele dienst, een keer per seizoen voor velen, moet aanvullend zijn, er zou iemand naast moeten staan die wel alles snel weet te vinden, die wat kan uitleggen. Dertien thuiswedstrijden in tien maanden, daarvoor moeten we toch zes, zeven mensen kunnen vinden bij de geweldige club die we zijn?

Helaas: Meerdere A-spelers die vlak voor het seizoen beslissen te stoppen, hun teamgenoten in de steek laten. En dan ook nog een trainer die beslist dat hij met de achtergebleven spelers niet verder wilde.

Ook mooi: Vader en zoon Nijmeijer in een team, al heb ik nog geen idee of ze daar zelf ook plezier aan beleefden…

Jammer: De resultaten van het nieuwe vierde. Een punt in de beker en in de competitie meteen een gigantische nederlaag in de eerste wedstrijd. En een week later weer.

Erg jammer: Liefst drie keepers die deze zomer besloten te stoppen waardoor het vierde elke zondagochtend moet improviseren. Oproep aan alle gestopte keepers: willen jullie niet allemaal een keer per kwartaal keepen? Mark Oltwater, Marcel Grootoonk, Hans Middelesch, Mark Kreemers, Erik Klein Beekman, Martijn Soomers, Patrick Bril, Frank Tanke, Joris Hoeben, Lars Endeman, Erwin Burggraaf, Rene Schaafstal en Niels Ruumpol, helpen jullie ons? Allemaal twee keer per seizoen is genoeg!

Leuk: Mijn eerste doelpunt dit seizoen maakte ik terwijl mijn zwager op doel stond. Hij vond ‘m onhoudbaar. Volgens mij was het gewoon hard.

Grappig: De douches bij PH die zijn bedoeld voor de F-jeugd. Vijf ietwat te brede spelers op zondagochtend iets te dicht naast elkaar..

Luxe: Voor het eerst sinds mensenheugenis heeft ons eerste meer aanvallers dan het kan opstellen. Met Justin, Daan, Kick, Tim en Olaf kunnen we nog jaren met drie spitsen blijven aanvallen.

Vooruitblik: Danny, succes als jeugdvoorzitter. Hofteam, veel succes op het C-toernooi. Toernooicommissie: Een droge dag en veel publiek gewenst. Eerste: Succes in de komende derby’s. GFC4: Eindelijk eens winnen.

Weer mis ik de nuance

Tags

, , , ,

De hele week al zie ik mensen die iets durven te copy/pasten op hun timeline. Ik zie helden die iemands hand vast houden. Ik zie verontwaardiging in talkshows. Protesten. Brieven. Blogs. Nieuwe hashtags. Maar ik mis de nuance.

Natuurlijk ben ik de eerste om geweld te veroordelen. Iemand tanden uit de mond slaan is per definitie niet goed. Maar het maakt niet uit of je homo of hetero bent, Marokkaan of Duitser, loodgieter of chirurg, geweld is fout.

Binnen een dag bleek er ook aangifte te zijn gedaan tegen een van de vermeende slachtoffers. Kortom, ik weet niet wat er gebeurd is. Niet wie er eerst geslagen heeft. Niet wie er het hardst sloeg. Ik weet de aanleiding niet. Ik weet niet wat er vooraf ging aan het geweld. Ik kan dus niet oordelen.

Wel kan ik geweld veroordelen. Dat doe ik al heel lang. Daar ben ik niet trots op, daar gebruik ik social media niet voor om zo vele likes en complimenten te ontvangen. Ik vind een homo die slaat net zo’n klootzak als een meppende Marokkaan. Geweld is niet gebonden aan een paspoort, een ras, een religie of geaardheid. Geweld hoort universeel veroordeeld te worden. En daar las ik dan weer nergens over tussen al die mensen die willen laten zien dat ze niet homofobisch zijn.

Slechts de column van Wagendorp legde terecht de link tussen de homohaat en het bestaan van homo-ontmoetingsplekken waar vele gemeenten tegen ageren. Zo lang dergelijke plekken nog nodig zijn, zo lang ze zelfs worden tegengewerkt, moet er nog veel gebeuren. Hoe veel mensen via social media ook (doen alsof ze) tolerant zijn.

108 – Wir sind Helden – Wenn es passiert

Tags

, , , ,

Nummer  108
Artiest  Wir sind Helden
Titel  Wenn es passiert
Jaar  2006
Wikipedia  Wenn es passiert
Website  Wir sind Helden
Tekst  Songmeanings

Tijdens het WK voetbal in 2006 hoorden we ineens een Duits bandje aan het eind van elke avond. Zonder twijfel kunnen we stellen dat Studio Sport de band groot heeft gemaakt in Nederland.

Goede Duitse popmuziek heeft het nooit echt goed gedaan in Nederland. Schlagers wel, daar is een heel publiek voor. Van Winschoten tot Vaals kijken volksstammen naar de ARD of ZDF voor de typische volksmuziek. Maar na de Neue Deutsche Welle in de jaren tachtig (Nena e.a.) luisteren we hier eigenlijk vooral naar eigen muziek of Engelstalige muziek.

Wir sind Helden bewijst dat dat onterecht is. Ze maken al jaren lang CD’s vol mooie liedjes. Geen pretentie, maar gewoon je publiek vermaken. Een liedje dat leuk klinkt, verder niets. En dat elke keer weer. Goede band dus, popmuziek zoals dat bedoeld is. Niet doorgeproduceerd, niet het resultaat van een brainstorm, maar gewoon vier muzikanten die in een oefenruimte wat aan het pielen zijn en dan een liedje produceren.

Goede band!

Gerbie’s top 212: Uitleg en regels. De volledige lijst tot nu toe: Top 212, te beluisteren via Spotify en Deezer.

Kamerwatch

Tags

, , ,

Op maandag ontstond het idee, op maandagavond kreeg ik een mailtje. Dinsdagochtend reageerde ik, net op tijd. Het ging hard. Binnen 24 uur waren er 150 twitteraars (tweeps) gevonden die een tweedekamerlid hadden geadopteerd.

Eerlijk gezegd had ik niet meteen een beeld toen ik gevraagd werd. En nog is niet alles me duidelijk. Maar ik werd al wel snel enthousiast toen ik het idee zag. Je adopteert een kamerlid en volgt hem/haar, gebruikt op twitter en andere social media de hashtag #kamerwatch (of de eigen account @kamerwatch)met als resultaat dat de woorden en daden van alle 150 nieuwe kamerleden simpel te volgen zijn.

Toen ik de lijst onder ogen kreeg, waren drie kwart van de leden al vergeven. Mijn eerste keuze bleek de volgende ochtend ook al weg. En toen zag ik zijn naam staat en wist dat ik hem moest volgen. Edgar Mulder van de PVV. Provinciegenoot. Iemand wiens denkbeelden vrij ver van mij af staan. En dus volg ik hem sinds kort, ben ik zijn adoptietweep. Ik ‘kende’ hem van een voorvalletje in het gemeentehuis hier op een avond waarbij ik niet aanwezig kon zijn. Het leek ook of hij verschil tussen een gastarbeider en een vluchteling niet kende (of wilde kennen). Zijn uitspraken op Twitter zijn ook niet echt vrolijk makend. Maar goed, de goede man kreeg toch 1.127 voorkeurstemmen, ik probeer zo neutraal mogelijk te observeren.

Er zijn al kamerleden die hun adoptietweeps uitnodigden voor koffie, lunch of zelfs een concert, de eerste ontmoetingen zijn al achter de rug. Volg het ook via twitter, de hashtag produceert elke dag genoeg tweets.

Het initiatief genereerde meteen al flink wat publiciteit (Volkskrant, 3FM, RTV Oost) en moet zich nog ontwikkelen. Ik ben benieuwd, ik ga mijn best in ieder geval doen.