Gazza stories

Tags

, ,

Velen die met hem speelden hebben een verhaal, hij zelf ook vaak. Een kleine selectie:

Vuurwerk (Ally McCoist)

Koffiekopjes (John Barnes)

Vissen (David Seaman)

Brandblussers (Liam Gallagher)

Auto (Steve Howey)

Kleedkamerhumor (David Ginola)

Nieuwe tanden (Ally McCoist)

Italia ’90 (Gazza himself)

Of ze daadwerkelijk kloppen? Maakt het uit: een goed verhaal is een goed verhaal.

En zoek een paar minuten op YouTube en je vindt een veelvoud aan mooie verhalen.

Themaweek 76: Gazza

De tranen van Gazza

Tags

, ,

Sport raakt mensen, emotie is belangrijk. Nooit zagen we dat zo mooi als tijdens de halve finale van het WK in Italië (1990). Engeland speelde een mooi toernooi, niet perse goed, maar ze haalden de laatste vier en speelden niet slecht tegen Duitsland.

Gascoigne maakt een actie op het middenveld, speelt de bal te ver voor zich uit en doet een uiterste poging om de bal nog te behouden. Te laat. Raak. Al terwijl hij de tackle maakt, zie je aan zijn gezicht dat hij doorheeft wat er aan de hand is. Dit wordt geel. En geel is fataal, geel betekent een schorsing. Dus zelfs al zouden ze de finale halen, hij zal niet meedoen. Tranen komen meteen omhoog. De scheidsrechter laat triomfantelijk de kaart zien, Lineker ziet dat zijn medespeler geëmotioneerd raakt en waarschuwt de bank.

Duitsland neemt de strafschoppen beter en wordt wereldkampioen. Een waardeloze finale. De tranen van Gazza waren mooier dan de hele finale. Mooier dan de rest van het toernooi.

Themaweek 76: Paul Gascoigne

2-0 tegen Schotland

Tags

, , ,

Paul Gascoigne heeft veel goede wedstrijden gespeeld, veel mooie goals gemaakt, maar zonder twijfel was de 2-0 tegen Schotland op Euro 96 de meest iconische. Het hele land fleurde op, de Schotten bleken onverwacht taai, de thuisploeg moest er voor vechten. En dan die goal van Gazza. Eerst een verdediger uitspelen door de bal over hem heen te spelen, meteen de volley die er in vloog. Football was coming home.

Themaweek 76: Gazza

Hard Gras 129 – We missen Feyenoord

Tags

, , , , , , ,

Hard Gras 129 – We missen Feyenoord

De titel is kwetsend. Medelijden is erger dan haat, als het om voetbalclubs gaat. Gelukkig heeft de club uit Rotterdam nog niet zo lang geleden, bijna per ongeluk, een kampioenschap behaald. Boven het eigen kunnen uitstijgen, het verbloemt een beetje dat Feyenoord deze eeuw eigenlijk belachelijk weinig heeft gepresteerd. Te weinig om nog topclub te mogen heten. Sam Planting analyseert hoe de club er weer bovenop kan komen. Bijna vernederend, zou er binnen de club niet iemand zitten die een goede analyse kan maken? Blijkbaar niet, anders was het allang gebeurd.

De voorpublicatie deze keer komt uit de biografie van Marco van Basten, weet niet of ik die nog wil lezen, ben niet zo van de bio’s. Heb er desondanks redelijk wat gelezen, vaak teleurstellend.

Nico Dijkshoorn keert terug naar de stijl van Kuif den Dolder, zijn sterkste werk. Arie Dukkels is een sterk romankarakter, zou me niet verbazen dat hij nog eens opduikt in het werk van Dijkshoorn.

De voorpublicatie uit het fotoboek van Marco Magielse is wel lokkend. Of ben ik al te laat, nu ik dat boek nog steeds niet heb aangeschaft?

Een verhaal over Melkert en Kissinger is altijd boeiend. Wat is hun band? Kennen ze elkaar, zo ja, hoe lang al? En waarom staat dat in een voetbalboek? Hebben ze iets met het favoriete spelletje van de wereldbevolking? Erwin van der Pol praat u bij.

Mooie uitgave, geen topper tussen de 129, maar ook zeker geen dieptepunt, zoals een paar nummer geleden.

Citaat: “Misschien willen we hem vergeten. Misschien willen we vergeten dat we in België een degelijke versie van voetbal spelen die ons Europees snel weer huiswaarts stuurt. En dat slechts enkelen ons onszelf kunnen doen overstijgen, en laten dromen van de profvoetballers die we zelf zouden willen zijn.” (p.73)

Nummer: 19-064
Titel: Hard Gras 129
Ondertitel: We missen Feyenoord
Auteur: Diversen (Edwin Schoon, Sam Planting, Carla Boogaards, Nico Dijkshoorn, Zeger van Herwaarden, Marieke Groen, Klaas Hazenoot, Gerrit Janssens, Erwin van de Pol, Frank Ritmeester en Hans Kraan)
Taal: Nederlands
Jaar: 2019
# Pagina’s: 112 (14421)
Categorie: Voetbal
ISBN: 978-90-263-4747-4

Meer:
126 125 124 123 122 121 120 119 118 117 116 115 114 113 112 111 110 109 108 107 106 105 104 103 102 101 100 99 98 97 96 95 94 93 92 91 90 89 88 87 86 85 84 83 82 81 80 79 78 77 76 75 74 73 72 71 70 69 68 67 66 65 64 63 62 61 60 59 58 57 56 55 54 53 52 51 50 49 48 47 46 45 44 43 42 41 40 39 38 37 36 35 34 33 31 30 29 28 27 26 25 24 23 22 21 20 1

Themaweek 75: Sportboeken

Santos 13 – De 25 schoonheden van het amateurvoetbal

Tags

, , , , , , ,

Santos 13 – De 25 schoonheden van het amateurvoetbal

Na Panenka en Staantribune was er ineens Santos. Zo gaat het enige kwaliteitsvoetbalblad (Johan) ter ziele, zo sluit je ineens het ene na het andere abonnement af. Over de kwaliteit van Santos geen discussie, maar de opstart ging niet helemaal als gedacht. Er zat meer tijd tussen twee bladen dan verwacht, maar eigenlijk is dat helemaal niet erg. Tijdloos, de bladen gaan niet bij het oud papier, maar gewoon in de boekenkast.

En dan doen ze ineens wat anders. Ik vind dat wel leuk. Je verwacht een blad, je krijgt een boek. Het verschil is niet zo heel groot. Het is alleen wat lastiger om ze bij elkaar in de kast te zetten, maar om daar nou rekening mee te houden.

25 verhalen over het amateurvoetbal. Favoriete journalisten als Willem Vissers en Annemarie Postma staan er in. Een aantal onbekende namen (voor mij dan) ook. De onderwerpen zijn ook logisch. De voetbalvader, het vriendenteam, de kantine, de elftalfoto, de kleedkamer. Mooie stukjes, net ietwat langere columns, prachtige foto’s die bij de stukjes passen, maar ook foto’s die het verhaal zelf al vertellen, waar geen tekst bij nodig is. Iedere amateurvoetballer, en dat zijn er veel in Nederland, zal vele ‘o ja’-momentjes hebben. Een continue glimlach. Mooie uitgave van Santos!

Citaat: “Eenmaal vertrouwd met het karakteristieke hutje half onder de grond, ging-ie plots tegen de vlakte. Daarvoor in de plaats kwam – net als bij profclubs – een gelikt plexiglas hokje op dezelfde hoogte als het veld.” (p.126)

Nummer: 19-065
Titel: Santos 13
Ondertitel: De 25 schoonheden van het amateurvoetbal
Auteur: Diversen (Özkan Akyol, Kees van de Veen, Annemarie Postma, Willem Vissers, Julien Althuisius, Jan Mulders, Leon ten Voorde, Iris Koppe, Dick Sintenne, Willem de Kam, Wessel Penning en Guus Peters)
Taal: Nederlands
Jaar: 2019
# Pagina’s: 224 (14645)
Categorie: Voetbal
ISBN: 710206247872

Meer:
Santos

Themaweek 75: Sportboeken

Anton Slotboom, Roger Rossmeisl, Herman Starink en Menno Pot – Kampioenen ’14 – ‘18

Tags

, , , , , , , , , , , , ,

Anton Slotboom, Roger Rossmeisl, Herman Starink en Menno Pot – Kampioenen ’14 – ‘18

Vier schrijvers, vier liefhebbers, vier traditionele clubs, alle vier een keer kampioen in de eerste wereldoorlog. Prachtige ingrediënten voor een mooi boek.

De oorlog speelt zich weliswaar niet in Nederland af, maar het beïnvloedt ons land zeker wel. Bijna een miljoen vluchtelingen uit België, Nederlandse jongemannen worden allemaal opgeroepen, de kazernes zitten vol, maar ook Britse militairen worden hier gelegerd. En zij willen natuurlijk ook voetballen, nu ze er toch zijn. Het is een vreemde tijd. Competitievoetbal wordt afgelast, maar noodcompetities nemen de plek in en het volk komt toch wel kijken.

We beginnen in Rotterdam, waar Sparta de topclub is. De drie musketiers zijn Huug de Groot (het kanon), Cas Ruffelse en aanvoerder Bok de Korver. De club wordt kampioen in 1915, verhuist niet veel later naar Het Kasteel, waar het nog altijd resideert.

Een jaar later is Willem II de kampioen, de broers Jos en Toon van Son scoren er op los. Ongeslagen kampioen van het zuiden, spelen een tijdje later de beslissende wedstrijd in de kampioenscompetitie in Deventer. In Tilburg worden duiven gezocht om het nieuws naar de stad te kunnen vliegen. De trein met spelers keert om half een ’s nachts terug, velen hebben gewacht, het feest is groot.

De eerste club uit het oosten die kampioen wordt, was er in 1916 al dichtbij, maar wint de titel pas in 1917. Go Ahead (toen nog zonder Eagles) is de sterkste club aan de overkant van de IJssel. Niet alleen is het de eerste club uit het oosten, ook zijn de Deventenaren de eerste arbeidersclub die zo ver reikt. Tot de eerste wereldoorlog was voetbal behoorlijk elitair, nu hebben de arbeiders laten zien dat ook zij kunnen voetballen. De club van de elite, UD, feliciteert Go Ahead hartelijk. De Brit Jimmy Miller is een van de helden, in Deventer dus ook positieve gevolgen van de oorlog.

Ondertussen voetbalt in de hoofdstad een clubje dat er van overtuigd is dat ze zich met de besten kan meten, maar omdat de competities noodcompetities zijn, is degraderen en promoveren onmogelijk. Ajax speelt geregeld vriendschappelijk tegen clubs uit de hoogste klasse, haalt daarin goede resultaten, maar kan niet promoveren, ondanks kampioenschappen op het tweede niveau. Met veel gesteggel op bestuurlijk niveau lukt het uiteindelijk toch. En de Amsterdammers maken hun bluf waar. In 1918, het eerste jaar op het hoogste niveau pakken ze meteen de titel. In de kampioenscompetitie beginnen ze goed, maar nadat Gerrit Hulsman (negen jaar de eerste betaalde trainer van mijn clubje overigens) voor Go Ahead de winst pakte in Amsterdam, kwam de titel even in gevaar. En dan versliep sterspeler Jan de Natris zich ook nog eens voor de kampioenswedstrijd in Tilburg. Geen zorgen, het werd 0-3 en Ajax was landskampioen.

Vier mooie verhalen, prachtig tijdbeeld met een rommelige voetbalbond die bekerwedstrijden en competitiewedstrijden tegelijkertijd plant, met copieuze diners voor de bezoekers voordat er gespeeld kon worden, mooie doelpuntrijke wedstrijden en spelers die voetbal nog gewoon als een hobby zien.

Citaat: “De kampioenswedstrijden welke tusschen de beide clubs twee seizoenen geleden werden gespeeld en waarin Vitesse zoo ongelukkig was? Maar wie is ook vergeten de echt-sportieve houding, toen door Sparta aangenomen? Verklaarden de roodwitte Rotterdammers, met de Korver vooraan, zich toen niet onmiddellijk bereid een derde wedstrijd te spelen, om nu eens uit te maken, wie toch eigenlijk de sterkste was, een wedstrijd, waarin Sparta niets te winnen, wel wat te verliezen had. Zouden vele clubs evenzoo gehandeld hebben?” (p.59)

Nummer: 19-063
Titel: Kampioenen ’14 – ‘18
Ondertitel: Voetbal in neutraal Nederland
Auteur: Anton Slotboom, Roger Rossmeisl, Herman Starink en Menno Pot
Taal: Nederlands
Jaar: 2018
# Pagina’s: 300 (14309)
Categorie: Voetbal
ISBN: 978-90-8975-353-3

Meer Menno Pot:
De derby
Vak 127
Wenen van geluk
Mijn Johan Cruijff

Voetbalgeschiedenis:
August Willemsen – De goddelijke kanarie
Friedrich Christian Delius – Der Sonntag an dem ich Weltmeister wurde
Ruud Doevendans – Tussen twee finales
Harry Walstra – We proberen weer gewoon te doen
Eduardo Galeano – El futbol a sol y sombra
Franco Osolla & Renato Tavella – Breve storia del Torino calcio

Themaweek 75: Sportboeken

Hard Gras 128 – Hard Gras bestaat 25 jaar

Tags

, , , , , ,

Hard Gras 128 – Hard Gras bestaat 25 jaar

Een jubileum, al een kwart eeuw betere voetbalverhalen. De redactie begint met hoogtepunten uit de eerste nummers, vooral Koch en Hornby zijn leuk om terug te lezen. Daarna terug naar de huidige tijd, te beginnen met een prachtig verhaal van Carolina Trujillo. Trouw lees ik haar columns in de NRC, soms rake observaties, maar haar verhalen voor Hard Gras blijven toch een stuk beter. Onlangs heb ik ‘Vrije radicalen’ aangeschaft, moet ik ook nog maar eens tijd voor vrij maken. Maar voorlopig is het lastig om het verhaal over de rol van voetbal in het voetbalgekke Uruguay tijdens de dictatuur, meer specifiek in de gevangenis onder de gevangenen, moeilijk te overtreffen. Een dergelijk verhaal past perfect in HG, sterker nog, het definieert het genre bijna perfect.

Thomas Heerma van Voss beleeft het moment dat vele kelderklassevoetballers kennen. In het veld staat een voormalig talent. In de loop der jaren heb ik een aantal voormalig profvoetballers bij de tegenpartij zien lopen, meestal perfect aangepast aan het niveau waarop wij spelen op zondagochtend. Hij kreeg een speler in zijn team die bij Ajax in de jeugd had gespeeld. Die moest toch het verschil kunnen maken in zijn elftal? Velen wisten niet eens dat hij zo hoog het gespeeld. Je zag het ook vaak niet. Maar daarom is het wel fascinerend om te lezen.

Twee mooie verhalen uit het rijke archief der voetbalsport worden geschreven door Martin van Neck en Erik Brouwer. Allebei erg de moeite waard.

Ook de foto’s die Jaap Biemans selecteerde vertellen verhalen. Mooie verhalen, de eenzame speler omringd door vele tegenstanders is het centrale thema.

Citaat: “De gesprekken van de bewakers gingen vaak over voetbal. Uit de stijgende opwinding daarin, konden ze destilleren dat er een WK werd gespeeld. Dan wisten ze: er zijn weer vier jaar voorbij. Met de knokkels tegen de muur zeiden ze: volgend WK zijn we buiten. Ze wisten niet eens waar dat zou worden gespeeld.” (p.52)

Nummer: 19-056
Titel: Hard Gras 128
Ondertitel: Hard Gras bestaat 25 jaar
Auteur: Diversen (Henk Spaan, Matthijs van Nieuwkerk, Carolina Trujillo, Thomas Heerma van Voss, Martin van Neck, Hugo Borst, Erik Brouwer, Erwin van de Pol, Jaap Biemans)
Taal: Nederlands
Jaar: 2019
# Pagina’s: 135 (12417)
Categorie: Voetbal
ISBN: 978-90-263-4746-7

Meer:
126 125 124 123 122 121 120 119 118 117 116 115 114 113 112 111 110 109 108 107 106 105 104 103 102 101 100 99 98 97 96 95 94 93 92 91 90 89 88 87 86 85 84 83 82 81 80 79 78 77 76 75 74 73 72 71 70 69 68 67 66 65 64 63 62 61 60 59 58 57 56 55 54 53 52 51 50 49 48 47 46 45 44 43 42 41 40 39 38 37 36 35 34 33 31 30 29 28 27 26 25 24 23 22 21 20 1

Themaweek 75: Sportboeken

De Muur 66 – Wereldkampioen?

Tags

, , , , , ,

De Muur 66 – Wereldkampioen?

Frank Heinen heeft de eer het titelverhaal te schrijven, natuurlijk over Mathieu van der Poel, de ‘bandwagon’ is ook geen vreemde voor De Muur. Hij schetst een mooi portret, pretendeert niet in een paar bladzijden het geheim achter diens succes te verklaren, maar laat juist zien wie de jonge renner is, dat hij weliswaar een heel bijzondere sportman is, maar niet perse een bijzondere persoonlijkheid.

Joost-Jan Kool mag heerlijk 14 bladzijden filosoferen over het herzien van uitslagen. Aanleiding is Mollema die na acht jaar alsnog op het podium van de Vuelta 2011 belandt. Hoe lang kan dit doorgaan, waar moet je rekening mee houden, wie bepaalt, wanneer pas je een uitslag aan, allemaal legitieme en boeiende vragen.

Wagendorp verbindt kunst met sport, via een mooie fotoserie die van Tony Rominger werd gemaakt tijdens diens werelduurrecordpoging. Wist de renner dat?

Jungmann mag het verhaal vertellen over de Vueltazege van Jan Janssen, toont aan dat goed kunnen fietsen slechts een enkele voorwaarde is om een grote ronde te winnen. Politiek, en dan ook nog eens in de achterkamertjes, zorgden voor de eerste Nederlandse grote rondewinst.

Brouwer woont in Duitsland en heeft daar weer een bak aan inspiratie opgedaan voor vele mooie verhalen in De Muur en Hard Gras (ook elders?). Budzinski is het onderwerp in deze editie, een wielerliefhebber in hart en nieren met een archief dat een museum rechtvaardigt. Maar dat is niet vanzelfsprekend in een niet-wielerland.

Citaat: “De Fransman had het al aan Haast proberen uit te leggen, maar die leek het niet te vatten. Pellenaars kwam dichterbij en sprak even met Dumas. De ploegleider was ook geen ster in Frans, maar deze uitleg begreep hij uitstekend. Het speet Dumas, maar hij kreeg de wond niet dicht. Haast kon niet verder rijden, hij verloor te veel bloed.” (p.87)

Nummer: 19-053
Titel: De Muur 66
Ondertitel: Wereldkampioen?
Auteur: Diversen (Frank Heinen, Willie Verhegge, Peter Ouwerkerk, Joost-Jan Kool, Menno Haanstra, Bert Wagendorp, Wiep Idzenga, Bart Jungmann, Erik Brouwer, Rolf Bos, Benjamin de Bruijn en Nando Boers)
Taal: Nederlands
Jaar: 2019
# Pagina’s: 160 (11699)
Categorie: Wielrennen
ISBN: 978-94-623-1043-8

Meer:
65 64 63 62 61 60 59 58 57 56 55 54 53 52 51 50 49 48 47 46 45 44 43 42 41 40 39 38 37 36 35 34 33 32 31 30 29 28 26 25 24 23 22 21 20 19 18 17 16 15 14 13 12 11 10 9 8 7 6 5 4 3 2 1 1 (2e x)

Themaweek 75: Sportboeken

Frank Heinen – Ergens héén fietsen

Tags

, , , , , ,

Frank Heinen – Ergens héén fietsen

Een dunnetje, tussendoortje. Alleen bij Frank Heinen heb je het vermoeden dat hij het op een verloren ochtend heeft geschreven. Een wandeletappe tijdens de Tour, een afgelaste voetbalwedstrijd. Mooi tijd om een boekje te schrijven.

De goede man produceert zo veel, van zo hoge kwaliteit, dat je de moed in de schoenen zakt wanneer je zelf een hopeloze poging doet om een column, essay of verhaal te schrijven. Dit literaire juweeltje is het verslag van de fietsreis die hij zelf maakt met zijn vriendin, die ‘om redenen die helaas onopgehelderd moeten blijven verder als Dr. Pompsky zal worden aangeduid’. Alleen al die ene zin op de eerste bladzijde maakt dit boekje zijn geld waard. Okay, ik geef toe, 2 euri voor een boekje is niet al te veel, maar het gaat om het principe.

De reis voert Heinen van Utrecht binnen een maand naar Mambrotta. Er gebeurt niet bijzonder veel, de reis is leuk, maar niet exceptioneel, maar het is de stijl van Heinen die het de moeite waard maakt om te volgen. In zijn oeuvre geen hoogvlieger, in zijn genre wel.

Citaat: “Voor wie ooit in Ried logeert: het dorp bestaat maar uit één straat met honderden huisnummers die niet op volgorde staan. We eten in een hondenhotel en logeren in een pension vol opgezette dieren.” (p.42)

Nummer: 19-050
Titel: Ergens héén fietsen
Auteur: Frank Heinen
Taal: Nederlands
Jaar: 2019
# Pagina’s: 61 (10724)
Categorie: Fictie
ISBN: 978-90-8516-643-6

Meer:
De zaak Tom
Heinen op gerbie.nl
Goodreads
Hebban

Themaweek 75: Sportboeken

Hard Gras 127

Tags

, , , , , , ,

Hard Gras 127

De pijnlijkste voorkant van alle 127 edities. 90:00 + 05:01 staat er op de voorkant. Elke voetballiefhebber in Nederland weet precies waar die getallen voor staan. Zelfs vele Ajax-haters waren al om, dit team moest de finale van de Champions League halen. En toen gleed Magellan uit en rolde die bal net langs de vingers van Onana. Einde.

Natuurlijk moest Hard Gras daar aandacht besteden, de olifant in de kamer kun je niet negeren. Julien Althuisius schrijft het verhaal dat we allemaal hadden kunnen schrijven. De angst, de spanning, de overtuiging, de twijfel, de zekerheid, de ontluistering, de tragedie. Hij liep de Portugese nacht in. Ik zat verslagen op de bank. In vele kroegen en kantines werd hartstochtelijk gevloekt, alle fans waren verbijsterd. Zelfs de social media vielen stil. Toen kwamen de eerste jennende berichtjes. Van PSV-ers, FC Twentefans, ADO-tuigjes. Al snel overschaduwd door het virtuele applaus dat velen aan Ajax gaven. In het stadion overheerste snel de trots van de geweldige CL-run, niet de teleurstelling. Pijn is mooi. Verdriet heerst.

Het verhaal van Pieter van Os over de langharige popsterren van Ajax in de jaren zeventig vond ik een prachtige geschiedenisles. Kon Ajax in Tirana wel of niet spelen, en waarom stond het doorgaan van de wedstrijd op de tocht? Mooi detail in de rijke historie van de club. Mark van de Heuvel schrijft een verhaal dat volgend jaar in De Muur gewoon nog een keer gepubliceerd wordt. Zeger van Heerwaarden haalt de druk waar Dolberg aan onderdoor ging weer even op en legt hem vast bij Brobbey neer. Zo hoort dat, bij een Ajaxspits.

Sam Planting lijkt bij Hard Gras de rol te hebben gepakt van zijn kompaan Pieter Zwart. Leg het volk uit hoe het spelletje werkt. Neem het serieus, maar maak het niet te moeilijk. Blijft knap hoe hem dat vaak lukt. En erg mooi is het om Blogbroeder Gogme United op papier te zien, eindelijk een droom die voor hem uitkwam, schrijven voor Hard Gras.

Citaat: “Nog beter was dat hij, tijdens een diner in Londen in 1998, ten onrechte veronderstelde dat ik een relatie had met de prachtige vrouw die tegenover me zat. Ik kreeg zijn respect. Dagen na dat diner zwierf ik door een mediacentrum op het WK in Frankrijk, toen ik in mijn rug kabaal hoorde en iemand me van achteren vastgreep. Ik draaide me om en zag dat Valdano mij omhelsde, terwijl een meute journalisten achter hem aanrende.” (p.37)

Nummer: 19-045
Titel: Hard Gras 127
Ondertitel: 90:00 + 05:01
Auteur: Diversen (Julien Althuisius, Pieter van Os, Simon Kuper, Mark van den Heuvel, Zeger van Heerwaarden, Daan Heerma van Voss, Dieuwke Wynia, Sam Planting, Olga Kortz, Nachoem Wijnberg)
Taal: Nederlands
Jaar: 2019
# Pagina’s: 120 (10062)
Categorie: Voetbal
ISBN: 978-90-263-4745-0

Meer:
126 125 124 123 122 121 120 119 118 117 116 115 114 113 112 111 110 109 108 107 106 105 104 103 102 101 100 99 98 97 96 95 94 93 92 91 90 89 88 87 86 85 84 83 82 81 80 79 78 77 76 75 74 73 72 71 70 69 68 67 66 65 64 63 62 61 60 59 58 57 56 55 54 53 52 51 50 49 48 47 46 45 44 43 42 41 40 39 38 37 36 35 34 33 31 30 29 28 27 26 25 24 23 22 21 20 1

Themaweek 75: Sportboeken

Ajax – Feyenoord 8-2

Tags

, , , ,

Die middag, september 1983, liep ik in Weerselo. Ons eerste speelde daar een uitwedstrijd tegen de lokale UD. Ik had nog niet zo lang daarvoor een walkman gekocht en luisterde door een oortje (toen nog modern) naar Langs de Lijn. Die middag speelde Cruijff in het Olympisch Stadion tegen Ajax. De verrader. Mijn idool Jesper Olsen bleek de absolute uitblinker die wedstrijd.

Iedereen in Weerselo wilde de tussenstand weten, het was in een vloek en een zucht 3-2, na de rust liep de score op. Niet iedereen was daar blij mee. Ik herinner me het gesprek nog letterlijk: “Hoe veel is het in Amsterdam?” “7-2”. “Zeg dan niks”, kreeg ik een boos antwoord, alsof ik het verzon.

Die avond zag de boze Weerseloër dat ik gelijk had. Ik genoot van de samenvatting bij Studio Sport. Cruijff werd vernederd, maar had de laatste lach. Hij won de dubbel met Feyenoord.

Themaweek 74: Ajax

Real Madrid – Ajax 1-4

Tags

, , ,

Al voor de loting sprak ik hardop uit dat ik op Real hoopte. Grote naam, maar geen groots team. Het kwam uit. Thuis speelde Ajax geweldig, maar verloor het wel met 1-2. Het verschil tussen jongens en mannen, leek het voor de zoveelste keer. Ramos pakte nog opzichtig een kaart, zodat hij in de volgende ronde weer met een schone lei kon meedoen, de thuiswedstrijd was een formaliteit tenslotte.

Het liep iets anders. Binnen een kwartier stond Ajax met 0-2 voor, niet eens onverdiend. Het werd uiteindelijk 1-4, een dik verdiende overwinning. Maar vooral was het de realisatie dat een goed team meer is dan een verzameling voetballers. Dat geld wel bepalend is, maar niet altijd doorslaggevend. Dat je met goed beleid verder komt dan met een goed gevulde portemonnee.

De symboliek droop van het moment af dat Frenkie op het middenveld langs Modric loopt, die op zijn kont beland. De beste voetballer van de wereld van het jaar ervoor, werd overlopen door een clubje enthousiaste jonkies.

Themaweek 74: Ajax

Ajax – Bayern München 5-2

Tags

, , ,

Een jaar voordien woonde ik in Amsterdam. Eerst had ik niet eens televisie, later kocht ik zelfs een videorecorder. Juist op Champions League avonden had ik een cursus, ik zat met een koptelefoon op in de tram naar huis, waarna ik ’s avonds laat alsnog de hele wedstrijd keek.

En voor het eerst kwam Ajax ver in dit nieuwe toernooi. In de halve finale speelde het tegen Bayern München. Uit was er gelijk gespeeld, thuis, in dit geval in het Olympisch Stadion, was het oppermachtig. De Duitsers hadden geen enkele kans, 5-2 was de eindstand, in een halve finale werd er nooit zo vaak gescoord in dit toernooi.

Volgens sommigen was het nog wraak voor de afscheidswedstrijd van Cruijff. Volgens anderen zelfs wraak voor een halve eeuw daarvoor. Volgens mij was het gewoon de geboorte van een wereldteam. De UEFA-cup drie jaar ervoor werd met veel meer mazzel gewonnen, mooi, maar niet er boven uitstekend. Nu mocht het team naar de finale tegen de regerend kampioen AC Milan, een team dat ze in Triest en Amsterdam eerder dat seizoen al versloegen.

Themaweek 74: Ajax

Ajax – FC Twente 3-1

Tags

, , ,

We zaten met drie Ajacieden in het café. De tientallen andere gasten waren allemaal voor FC Twente. Zij hadden zelfvertrouwen. Niet gek. Regerend landskampioen, de week ervoor in een rechtstreeks duel de KNVB-beker gewonnen, alleen nog even een puntje pakken in Amsterdam en zij zouden weer kampioen zijn.

Vaak had ik er niet zo veel vertrouwen in, deze keer wel. Juist omdat de week ervoor de Tukkers wonnen, wist ik dat Ajax niet weer een prijs aan zich voorbij zou laten gaan. Het werd de wedstrijd van Siem de Jong. Hij scoorde twee keer en bezorgde Ajax de titel.

Een kwartier na de wedstrijd kwamen er vele Ajacieden naar het café.

Themaweek 74: Ajax

Ajax – Liverpool 5-1

Tags

, , , ,

De wedstrijd die de boeken in gaat als de ‘mistwedstrijd’, wanneer je de beelden ziet, begrijp je meteen waarom. Maar meer nog was het een wedstrijd waarin voor het eerst de Nederlandse kampioen door had dat het zich kon meten met de Europese top. In december 1966 begon de weg naar de top, die resulteerde in de drievoudige winst bijna vijf jaar later.

Een aantal jaren voor mijn geboorte, heb ik in de loop der jaren vaak en veel over deze wedstrijd gelezen. Swart was een van de uitblinkers, maar vraag het hem niet, want dan ben je ongetwijfeld uren verder. Op YouTube zijn hele lange samenvattingen te vinden, maar de beelden zijn dermate vaag, een korte is zonder twijfel genoeg. Mooi is dat de commentator net zo veel moeite heeft, soms ook gewoon verzucht dat hij het niet weet.

Themaweek 74: Ajax

Real Madrid – Ajax 0-2

Tags

, , ,

Zonder twijfel de beste wedstrijd die ik Ajax tijdens mijn leven heb zien spelen. Helaas niet in het stadion, maar ik weet nog precies dat ik zonder enige spanning zat te kijken, te genieten van het prachtige spel.

Davids moest achter in spelen, Musampa kwam voor hem op het middenveld en Ajax overklaste de thuisploeg volledig. De jonge middenvelder had ik een jaartje daarvoor nog gezien achter het Olympisch Stadion waar hij in zijn eentje Feyenoord A1 weg speelde.

Het was 0-2, maar twee zuivere doelpunten (VAR bestond nog niet) telden niet. Maar zelfs 0-4 was geflatteerd geweest voor de Madrilenen, zoveel beter was Ajax.

Ajax had een paar maand daarvoor de Champions League gewonnen en haalde ook dit seizoen weer de finale, waarin het jammerlijk ten onder ging tegen Juventus. Maar zo mooi als die avond in het Bernabeu werd het nooit meer.

Themaweek 74: Ajax