Charles Ruys – Goud op wielen

Tags

, , , , , , ,

Charles Ruys – Goud op wielen

Een goede tweedehands boekenwinkel is geweldig, snuffen tussen de rijen, op zoek naar iets wat je vooraf nog niet wist dat je ernaar op zoek was. Meestal kijk ik dan ook nog even bij de sportboeken, vooral voetbal en wielrennen, al hebben ook diverse Amerikaanse sporten, schaatsen en de Olympische Spelen speciale secties in mijn eigen boekenkasten.

Toch ben ik ervan overtuigd dat wielrennen de mooiste sport is om over te schrijven en lezen. En dus val ik voor zo’n mooi oud boekje met prachtige foto’s. Tot ik het lees en de matige kwaliteit wel heel erg naar boven komt. Elke renner is een klasbak die veel meer had kunnen winnen, allemaal hebben ze talent, wilskracht, doorzettingsvermogen, zonder uitzondering goede Nederlanders. Het boek bleek uit 1978 te zijn, voor mijn gevoel, de opmaak etc., was het minstens twee decennia ouder.

Kortom, Wikipedia is boeiender, daarbij ook nog wat informatiever. Maar ja, zo veel schitterende foto’s, dat maakt het boekje toch de moeite waard.

Citaat: “Maar men moet niet vergeten dat een renner toch eerst de goede uitslagen moet maken, anders wordt hij immers door zijn land niet uitgezonden. Die uitslagen had Harm geleverd, punt, klaar. (…) In ieder geval, Harm had zijn titel en tot hen die dat prachtig vonden behoorde schrijver dezes.” (p.100)

Nummer: 20-053
Titel: Goud op wielen
Auteur: Charles Ruys
Taal: Nederlands
Jaar: 1978
# Pagina’s: 159 (11059)
Categorie: Wielrennen
ISBN: nvt

Meer:
Sportboek.nl

Themaweek 88: Fietsboeken

De Muur 68 – Remco in de Giro

Tags

, , , , , ,


De Muur 68

Frank Heinen schrijft het titelverhaal, natuurlijk in zijn herkenbare stijl, met 19 voetnoten die het verhaal boeiender maken, de essentiële zin in het verhaal is natuurlijk ‘Mocht hij winnen, dan wil ik het hier in elk geval niet niet voorspeld hebben.’ Duidelijk.

Bas Steman schrijft een mooi menselijk portret over Marianne Vos. Voorheen monomaan winnares, tegenwoordig liefhebster die nog steeds kan winnen. Ze is opener geworden. Steman raakt haar, knap.

Bart Jungmann volgt de Jumboploeg op weg naar de Tour. Liefst drie kopmannen, bewuste keuze. Hoe zijn ze zover gekomen?

Het mooiste verhaal is van Renate Verhoofstad. Zij schrijft over Pippo Pozzato. De voormalig renner is erg druk, maar maakt toch tijd voor haar. Alle clichés over Italiaanse renners staan erin, toch is dat niet storend, het is rolbevestigend, maar zeker ook vermakelijk.

Geschreven en gelezen voor de Coronatijd. Nog steeds relevant.

Citaat: “Het is Remco Evenepoel. Zestien jaar, lopend op de zevende of achtste positie in de wedstrijd. Een dag eerder heeft de jongen nog negentig minuten gevoetbald en omdat er woensdag weer een wedstrijd op het programma staat, heeft Stassin het team gevraagd de zondag zoveel mogelijk te gebruiken om uit te rusten. Tussen het zware ademen door vraagt Stassin waar die jongen denkt dat hij in godsnaam mee bezig is. ‘Gewoon,’ antwoordt Evenepoel, ‘wedstrijdje lopen.’” (p.13/14)

Nummer: 20-026
Titel: De Muur 68
Ondertitel: Remco in de Giro
Auteur: Diversen (Frank Heinen, Bas Steman, Wiep Idzenga, Bart Jungmann, Menno Haanstra, Joost-Jan Kool, Renate Verhoofstad, Nando Boers)
Taal: Nederlands
Jaar: 2020
# Pagina’s: 129 (5563)
Categorie: Wielrennen
ISBN: 978-94-6231-048-3

Meer:
66 65 64 63 62 61 60 59 58 57 56 55 54 53 52 51 50 49 48 47 46 45 44 43 42 41 40 39 38 37 36 35 34 33 32 31 30 29 28 26 25 24 23 22 21 20 19 18 17 16 15 14 13 12 11 10 9 8 7 6 5 4 3 2 1 1 (2e x)

Themaweek 88: Fietsboeken

Dirk Jan Roeleven – De nieuwe fiets

Tags

, , , , , ,

Dirk Jan Roeleven – De nieuwe fiets

Natuurlijk moest ik dit boek hebben. Smeets beveelt het aan. Zijn werk achter de schermen bij diverse programma’s spreekt voor hem. Via De Muur had ik al wel eens wat van hem gelezen. Via zijn site kocht ik een gesigneerd exemplaar, mooi voor mijn collectie.

De gedachte achter het boek is mooi. Roeleven koopt een nieuwe fiets in Italië, maatwerk natuurlijk, fietst in een aantal etappes naar huis en schrijft daarover.

Dat gegeven zou het boek een wielerboek kunnen maken, je kunt het ook als reisboek zien. Maar meer nog is het een zoektocht naar zichzelf, de spreekwoordelijke midlifecrisis, die hij zelf overigens ontkent. De band met zijn overleden vader komt vaak naar boven, als hij weer ergens in zijn eentje een bult op fietst.

Voor een fietstocht pakt hij verbazend vaak de trein, gezien de weersomstandigheden geen overbodige luxe. Al met al een mooi verslag dat je op verschillende manieren kunt lezen en/of interpreteren, maar zonder twijfel bijzonder geschreven. We leren Roeleven goed kennen, hij is erg open in zijn zelfinzichten.

Aanrader.

Citaat: “Toch ben ik geen steriele mafkees met geschoren benen en een wereldbeeld van wielen en stuurlinten, maar een vrij normale, arbeidzame midveertiger zonder midlifecrisis, met vijftien jaar verkering. Ongewenst kinderloos, dertig jaar vaderloos en domweg gelukkig op een fiets. Wel zodanig gedeformeerd dat ik bij een passerende mooie vrouw op een racefiets eerst de fiets bekijk en dan pas de berijdster.

Nummer: 20-045
Titel: De nieuwe fiets
Ondertitel: Villar San Costanzo – Amsterdam, 1247km
Auteur: Dirk Jan Roeleven
Taal: Nederlands
Jaar: 2009
# Pagina’s: 223 (10108)
Categorie: Reizen
ISBN: 978-90-467-0676-3

Meer:
De eenzame fietser
De nieuwe fiets
2doc (Roeleven)
Nieuwe helden
Volkskrant
De Muur 54
De Muur 12

Themaweek 88: Fietsboeken

Gerard Hutting – Geen zomer zonder Tour

Tags

, , , , , , ,

Gerard Hutting – Geen zomer zonder Tour

Ooit gekocht via internet, twee boekjes van Gerard Hutting, de man achter de Tourspecials die we spelden voor de komst van het internet. Hij schreef die zo ongeveer in z’n eentje vol, bundel die verhalen en je hebt een boekje.

Het eerste boekje viel me een beetje tegen, dus stond deze al jaren nutteloos op de plank. Tot in het voorjaar de titel ineens actueel werd. Zou het zo maar kunnen dat voor het eerst in drie kwart eeuw een zomer zonder Tour realiteit werd?

Dus herinnerde ik me dat ik dit boek nog op zolder had staan, tijd om het alsnog te lezen.

Weer viel het me niet mee. Hutting beschrijft hoe hij zelf de Tour beleefde. Veel heldendaden, veel ongelooflijke prestaties, hij mijdt de clichés niet. Maar zijn observaties zijn natuurlijk verre van uniek, de verhalen daardoor niet echt boeiend.

Gelukkig kwam ineens het hoofdstuk Cijferfreak, waarin ik me helemaal kon vinden. Hoe vul je een Tourvoorspelling in, welke Pool heeft welke puntentelling, hoe beoordeel je de verschillende kwaliteiten van verschillende renners, hoe vergelijk je renners van vroeger met de renners van heden? Allemaal vragen die nooit een uitputtend antwoord zullen krijgen, daarom punt van discussie zullen blijven. Op weg naar een eeuwigdurende top 100 van renners schaaft hij aan zijn systeem. Hij is er nog niet helemaal uit. Gevoelsmatig kwam hij tot een top 20, wie weet of hij het ooit passend weet te maken. Dat Merckx op 1 staat zal niemand verbazen. Dat Riis nog steeds in de top 20 van grootste renners ooit staat, verbaast mij wel.

Citaat: “Normaliter zou men ervan uit kunnen gaan dat Lance Armstrong, die de laatste jaren al zoveel heeft meegemaakt en de dood in de ogen heeft gezien, zijn zojuist herwonnen leven toch niet op het spel zal zetten door te slikken of te spuiten, enkel en alleen om een wedstrijd te winnen?” (p.117)

Nummer: 20-038
Titel: Geen zomer zonder Tour
Ondertitel: Herinneringen aan de Tour de France
Auteur: Gerard Hutting
Taal: Nederlands
Jaar: 2001
# Pagina’s: 127 (8645)
Categorie: Wielrennen
ISBN: 90-806199-1-4

Meer:
Alpe d’Huez en andere wielerverhalen
Tour special stopt na 28 edities

Themaweek 88: Fietsboeken

Bert Wagendorp – Ferrara

Tags

, , , , , ,

Bert Wagendorp – Ferrara

Het vervolg op Ventoux. Hoe kan ik dat negeren? Al blijft Masser Brock naar mijn mening nog altijd een slag beter, zonder twijfel was het zijn doorbraak als schrijver, zijn stap naar het grote publiek. Dus moest er een vervolg komen, lijkt me logisch. Het grote nadeel is dat een vervolg per definitie minder goed is. Daarbij is de verfilming van Ventoux zo groot geworden, dat je eigenlijk meteen de hoofdfiguren voor je ziet. In interviews begreep ik dat zelfs Wagendorp zelf dat had tijdens het schrijven. Ik heb nog niet gehoord dat dit boek ook verfilmd zal worden, maar dat zal ongetwijfeld wel een keer gebeuren.

Afgelopen zomer reed ik in Italië, slecht ingelezen, toen we ineens vlakbij Ferrara waren. Ik baalde dat ik het boek niet bij me had. Op social media zag ik het boek tig keer langskomen, door vele lezers overal mee naar toe genomen, rijd ik door de stad zelf, heb ik het boek niet bij me. Wel een foto (tweet) genomen met een ander boek, opengeslagen. Wie kon zien dat het niet het juiste beeld was? Met de stadsmuur op de achtergrond was het zeker de juiste plek!

De vier vrienden gaan deze keer dus niet naar Frankrijk, maar naar Toscane. Joost heeft een oud pand gekocht, hij wil er een hotel van maken. Dit kan het recept zijn voor een klucht, geïnspireerd op ‘Ik vertrek’. Wagendorp blijft er gelukkig van weg. Bart mag schrijven over de stad Ferrara en voor het nieuw te openen hotel. Andre doet moeite om de groep bij elkaar te houden, heeft ook geld erin gestoken, daar heeft hij genoeg van opzij gezet, tijdens zijn criminele activiteiten de jaren ervoor. David is mee, voelt zich Italiaan onder de Italianen, maar is ook behoorlijk ziek. Zo zijn we weer terug bij de thema’s van het vorige boek. Vriendschap en de dood, wat is goed en wat is fout, wie begrijpt de wereld, of iets simpeler, wie begrijpt vrouwen.

Complicerende factor voor schrijver Bart is dat diens dochter voor zijn krant wordt uitgezonden naar het Midden-Oosten. Dat is een gevaarlijke plek voor een jonge verslaggeefster. Natuurlijk gaat dat dan ook mis, zodat Bart machteloos zit te hopen dat het goed komt. Hulp komt uit onverwachte hoek.

Eerlijk is eerlijk, de plot is niet het hoogtepunt van het boek. De gebeurtenissen lijken te gezocht, er moest weer iets van drama in om het boek gaande te houden. De kracht van het boek zit juist in de verhouding tussen de vier mannen. De decenniaoude vriendschap tussen de vier overgebleven vrienden van de vijf jongens op die middelbare school in Zutphen. De verschillende rollen die elke vriend voor de ander heeft, zorgen voor een unieke band, die ook in dit vervolg weer heel duidelijk naar boven komt. De sfeer van Ferrara, niet de meest bekende Italiaanse stad, komt ook heel goed naar voren. Twee keer was ik er kort, erg kort, maar dankzij het boek, heb ik het idee dat ik de stad ken. Op de oevers van de Po waar de vrienden fietsen, heb ik afgelopen zomer met de auto gereden. De overige karakters zijn een goede aanvullende crew voor de vrienden voor het leven. En dat is het mooie van dit boek, heeft Wagendorp goed gedaan.

Desalniettemin hoop ik dat er niet nog een vervolg komt, dat zou afbreuk doen aan een mooi en goed gegeven. Daarbij ben ik ervan overtuigd dat Wagendorp, naast zijn prachtige columns, meer mooie boeken in zich heeft. En dat komt er de komende jaren vast wel weer uit.

Citaat: “Ik keek naar mijn dochter en vroeg me af of ze nog dezelfde was met wie ik nog maar een paar maanden geleden had zitten eten in Alkmaar. Ze zat erbij als een onbezorgde toerist, in haar korte spijkerbroek en witte T-shirt. Dat ze het bruin op haar armen en benen had opgedaan in de Libische woestijn en niet op Ibiza wist niemand. Niemand die haar zag, kon vermoeden dat ze nog niet zo lang geleden het pistool van de moordenaar Khadafi in handen had gehad. Dat ze ellende, verdriet en wanhoop had gezien, bij de verwrongen wrakken van geëxplodeerde auto’s had gestaan.” (p.125)

Nummer: 20-036
Titel: Ferrara
Auteur: Bert Wagendorp
Taal: Nederlands
Jaar: 2019
# Pagina’s: 255 (8262)
Categorie: Fictie
ISBN: 978-94-929282-5-2

Meer Ferrara:
Alles over boeken en schrijvers
Literair Nederland
Hebban
Scholieren
Volkskrant
NRC

Meer Bert Wagendorp op gerbie.nl
De dubbele schaar
De proloog
Ventoux
Het Nieuwste Schavot
Een zaterdagmiddag
Masser Brock
Lance, the ruse and fall in 14 songs

Themaweek 88: Fietsboeken

De Muur 67 – The leader struggle

Tags

, , , , , ,

De Muur 67 – The leader struggle

Het jaar is nog maar net begonnen of er valt weer een flinke uitgave in de brievenbus, dikker dan normaal, een genot om in te duiken.

Het titelverhaal gaat natuurlijk over het aanstaande seizoen, waarin de Nederlandse Jumbo-Vismaploeg met liefst drie kopmannen de Tour in wil gaan. Bart Jungmann mag dit seizoen, dit kalenderjaar, de ploeg volgen en schrijft zijn eerste bijdrage. De vooruitblik.

Joost-Jan Kool duikt in de fringale, in het Nederlands meestal als hongerklop vertaald. Mathieu van de Poel was na het afgelopen WK op de weg natuurlijk de aanleiding.

Erik Brouwer weet altijd een stuk geschiedenis te presenteren dat bij anderen al in de vergetelheid is geraakt. En zonder uitzondering de moeite waard. Elk verhaal is mooi, boeiend en relevant. Deze uitgave schrijft hij over Ryszard Szurkowski, de ‘Eddy Merckx van het oosten’ had de Pool als bijnaam. Groot talent, geweldige renner, tragisch verhaal. De combi maakt het mooi.

Wiep Idzenga is al aan zijn 30e aflevering van de serie ‘Every picture tells a story’ toe, de verhalen zijn tegenwoordig ook als luisterboek en E-boek verkrijgbaar, duidelijke waardering voor de schrijver. Deze keer duikt hij erg ver terug in de tijd, de Tour van 1934 waarin René Vietto misschien wel de beste was, maar hij was maar een knecht.

Het verhaal van Martin Bons interesseert mij bijzonder. Hij schrijft over Carlo Tonon die in 1984 in de 19e etappe naar Morzine door een val in coma terecht komt. Kan het me niet herinneren, terwijl ik op die dag toch echt bij de rode vod stond, tegenover de bus van Sauna Diana, waar we Angel Arroyo zagen winnen. Tragisch verhaal in de kantlijn.

Ook Frank Heinen zoekt graag de donkere hoekjes van het internet op en komt dan met een mooi verhaal. Ook hij kwam in het Oostblok terecht. Sergey Utochkin was een geweldige baanrenner. Maar ook hij was wat minder goed in het dagelijks leven. En dat levert nu eenmaal de boeiendste verhalen op.

De Muur kiest voor kwaliteit, lukt elke keer weer. Compliment voor de redactie.

Citaat: “Ondanks die wetenschap knaagde er iets. Dat kwam door een vraag die tijdens het schrijven was ontstaan. Tot dan toe had ik vooral de aanleiding en het moment van de hongerklop zelf belicht. Maar nu vroeg ik mij af hoe groot de consequenties van een hongerklop konden zijn. Konden die groter zijn dan een verloren wedstrijd of een smet op het blazoen? Kon een hongerklop een loopbaan breken?” (blz. 28)

Nummer: 20-003
Titel: De Muur 67
Ondertitel: The leader struggle
Auteur: Diversen (Bart Jungmann, Joost-Jan Kool, Thomas Sijtsma, Menno Haanstra, Joost Vandensande, Erik Brouwer, Jef Rademakers, Wiep Idzenga, Martin Bons, Willie Verhegge, Frank Heinen, Robert Janssens en Nando Boers)
Taal: Nederlands
Jaar: 2020
# Pagina’s: 178 (557)
Categorie: Wielrennen
ISBN: 978-94-623-1044-5

Meer:
66 65 64 63 62 61 60 59 58 57 56 55 54 53 52 51 50 49 48 47 46 45 44 43 42 41 40 39 38 37 36 35 34 33 32 31 30 29 28 26 25 24 23 22 21 20 19 18 17 16 15 14 13 12 11 10 9 8 7 6 5 4 3 2 1 1 (2e x)

Themaweek 88: Fietsboeken

Tour de France 2020 in poëzie

Tags

, , ,

De eerste pogingen van deze Tour:

Primeur

Tour de France, 2048
voor het eerst
in de geschiedenis
is er in de eerste etappe
niemand gevallen

Tomba

Iedereen op volle vaart
en dan even tussendoor
slalommen

Caleb Ewan is
Tomba op de fiets

Fierljeppen

Hij kan sprinten
Klassiekers winnen
Veldrijden
Knechten
Zelfs klimmen

Kogelstoten
Darten
Een kwart triathlon
Langlaufen
Fierljeppen

Drinkbus

Twintig strafseconden
Voor een drinkbus
Aangenomen op
De verkeerde plek

Geel kwijt

Wie bedenkt dergelijke regels?

Themaweek 90: Tour de France

Tour de France 2019 in poëzie

Tags

, , ,

Vervanger
Je hebt anderhalve minuut
na de valpartij van je kopman
waarin je beseft dat je het zelf
maar eens proberen moet
En dan lukt dat

Hommage
Vijftig jaar na dato
eert de Tour de man
die voor velen de grootste aller tijden is

Die ook drie keer vaker gepakt werd
dan de man die hem zijn record afpakte
maar het toch weer kwijtraakte

Middagslaapje
In de vijfde etappe
gebeurt het onvermijdelijke
laatste klim op 19 km
van de finish

Was het 9 km geweest
dan had ik Sagan
wél zien winnen

Waaiers
Een etappe voor fijnproevers
met diverse waaiers
waar op kop vol wordt doorgereden

De wind kan een grotere hindernis zijn
dan de hoogste bergen

Tourpiemel (2)
Woord van het jaar
2019 is bekend

Al was het alleen maar
dat men zich over veertien jaar afvraagt
wat een Tourpiemel eigenlijk is

Anticlimax
Eindelijk ontploft de Tour
wordt de koers geneutraliseerd

Vol adrenaline kijkend
naar renners die in auto’s stappen

Themaweek 90: Tour de France

Multitalent

Tags

, , ,

Gisteren was te verwachten dat hij voorin zou eindigen. Hij won zelfs. Maar de dag ervoor wist Wout van Aert echt te verbazen. Terwijl achter uit het peloton de klimmers en subtoppers uit het klassement losten, reed hij gewoon door op kop van de groep. Vier kilometer lang, bijna 30km per uur, terwijl er toch een behoorlijk klimmetje lag.

Wanneer je in je ploeg de winnaar van de Strade Bianchi en Milaan – San Remo als knecht kunt gebruiken, en hem tevreden kunt houden door hem een keer te laten sprinten (wat meteen winst opleverde), dan heb je als kopman mazzel. Roglic en Dumoulin weten wie ze mogen bedanken, wanneer ze over twee en een halve week op het podium staan.

En dan te bedenken dat de meervoudig wereldkampioen veldrijden nog nooit met klassementsambities van start is gegaan in een grote ronde. En dat er nog zo’n veldrijder rondrijdt in het peloton die zijn debuut nog moet gaan maken in een grote ronde…

Themaweek 90: Tour de France

Onvoorzien in de Tour

Tags

, ,

Eergisteren maakte ik nog een schertsende opmerking, maar het is een reëel gevaar. Zeker nu de regels niet echt duidelijk zijn. Een renner met Corona moet uit de Tour. Een ploeg met teveel gevallen moet ook uit de Tour.

Fictief geval:
Na twee weken staat Roglic in het geel, Dumoulin tweede, Pinot derde. Een Franse supporter zonder mondkapje loopt op een berg een aantal meters mee met Gesink, later nog met Van Aert. Hij hoest ze beide in het gezicht, bewust, om ze te besmetten. Twee dagen later zijn er te veel Coronagevallen bij Team Jumbo-Visma. Pinot wint de Tour.

Fictief geval 2:
Na de tweede rustdag staat Bernal in het geel. Er is niets aan de hand bij Ineos. Op woensdag doet de ploeg een routinetest, Bernal blijkt besmet. De ploegarts moet nu zijn geletruidrager, die zich eigenlijk nog best goed voelt, uit de Tour halen. Is hij arts of is hij deel van de ploeg?

Beide gevallen zijn fictief, maar niet onvoorstelbaar. De regels zijn niet duidelijk. Dit wordt een heel vreemde Tour.

Themaweek 90: Tour de France

Tour de France 2010 in poëzie

Tags

, , ,

Al vele jaren probeer ik Touretappes te vangen in gedachtenspinsels, die elders op het internet voor poëzie zouden kunnen doorgaan. Soms raak, vaak mis. Soms lang, meestal kort. Soms memorabel, regelmatig vergeten. Ook deze Tour zal ik een aantal van deze spinsels produceren. Later deze week meer. Vandaag een terugblik op de Tour van tien jaar geleden:

 

Tourtoto

wat nu Sneijder?
hoezo Uruguay?
is die finale belangrijk?

door dat stomme voetbal
kwam ik er pas uren later achter
dat ik eerste stond
in de tourtoto.

Wielermuseum

En dit is de ketting
van Andy Schleck
waardoor
Alberto Contador
zijn derde Tour won

Ironie

Slechts een paar uur
na zijn overlijden
geeft Peter
de rode lantaarn over
aan mij
in onze veilingpoule

Hij had er
de humor van ingezien

Supporter

Wat een schitterend beeld
om de nummer 12
van de Giro
tijdens de Tour
als supporter
zijn collegae
naar boven
zien duwen

Themaweek 90: Tour de France

De vreemdste Tour ooit?

Tags

, ,

Wanneer ik een mooi oud boek lees over een Tour de France van ergens ver voor de Tweede Wereldoorlog, kan ik me heerlijk verbazen over uren verschil (per etappe), renners die bij de lokale smid een fiets repareren, aanvallen van supporters en beren, ongeziene treinreizen en politieke revoluties, de Tour had het allemaal.

Toch denk ik dat de Tour die eergisteren begon (op moment van schrijven nog niet, maar ik denk dat het nu toch echt doorgaat), de vreemdste Tour ooit wordt. Zo is het voor het eerst ooit dat het serieus mag worden betwijfeld of de Tour Parijs haalt. Zelfs in de Tour de Dopage kwamen er meer renners aan dan dat er de remmen dichtknepen.

Maar in deze Tour kan het zo maar gebeuren dat de geletruidrager naar huis moet, omdat een aantal van zijn team besmet blijkt. In deze Tour kan het publiek er persoonlijk voor zorgen dat de concurrent van hun favoriet besmet raakt. In deze Tour probeert de organisatie de bubbel die de Tour toch al is, een exclusieve bubbel te maken. En o ja, voor het eerst weten we pas half september wie de Tour gewonnen heeft.

Al is dat laatste nog niet zo vreemd, tenslotte weten we nog steeds niet wie de Tour aan het begin van deze eeuw gewonnen heeft…

Themaweek 90: Tour de France

Carl Friedman – Twee koffers vol

Tags

, , , ,

Carl Friedman – Twee koffers vol

Onlangs overleed ze, ik dacht dat ik haar bekendste boek al gelezen had. Dat was niet het boek dat ik boven in de kast had staan, kwam ik achter. Even zoeken in het archief en dat bleek dus Tralievader te zijn. Stond bij mama in de kast destijds. Deze moest ik dus nog lezen.

Thema blijkt hetzelfde te zijn, het leven van joden na de tweede wereldoorlog. De ellende leek achter de rug, maar het leven werd nooit meer als daarvoor. Ook in dit verhaal is dat al snel duidelijk. Ook in de joodse stad (juist?) Antwerpen is het niet eenvoudig om je leven weer op te bouwen.

Chaja doet haar best als kindermeisje voor een orthodox joods gezin. Ze heeft weinig vriendinnen, maar praat wel graag met een oude vriend van haar vader. Diezelfde vader is er nog steeds van overtuigd dat er ergens in een tuin in Antwerpen twee koffers liggen begraven, door zijn familie voor de oorlog daar verstopt.

Het knappe van Friedman is dat ze in een relatief korte novelle, een hele roman kan vertellen. Er zit alles in, pijn, verlangen, een tijdsbeeld, een terugblik, historie, rassenhaat, religie, noem maar op. En dat is een hele prestatie.

Citaat: “Wat voor God was het, die onverschillig bleef voor het lijden van Zijn schepping en die desondanks bij enorme volksmassa’s in hoog aanzien stond? Waaraan verdiende Hij hun bewondering? Aan het feit dat Hij in een ver verleden een zee had drooggelegd en manna uit de hemel had laten vallen? Ik vond dat een omslachtige manier om de loop van de geschiedenis te beïnvloeden. God had met één enkel wonder kunnen volstaan, dat alle andere overbodig zou hebben gemaakt: Hij had de mensen medelijden kunnen geven.” (blz. 12)

Nummer: 20-043
Titel: Twee koffers vol
Auteur: Carl Friedman
Taal: Nederlands
Jaar: 1993
# Pagina’s: 125 (9709)
Categorie: Fictie
ISBN: 90-0155-862-3

Meer:
Tralievader
In memoriam
Wikipedia

Themaweek 88: Boeken

Ruth Rendell – Some lie and some die

Tags

, , , ,

Ruth Rendell – Some lie and some die

In het Nederlands begon ik aan ‘Inspecteur Wexford en de moord op het popfestival’, maar na een hoofdstuk bedacht ik dat het herkenbaar voorkwam. Wat was de Engelse titel dan? En toen bleek dat ik die ook nog in de kast had staan. Dus verhuisde de vertaling naar Gerbie’s Minibieb (waar die een paar maand later nog staat, blijkbaar niet zo’n populaire titel) en las ik verder in deze Engelse uitgave.

Rendell besloot overduidelijk om met de tijd mee te gaan, begin jaren zeventig waren popfestivals hip en nieuw, en dan kan er ook wel eens wat fout gaan. Wexford en Burden zijn een beetje te oud, maar lopen er toch rond, om de orde te handhaven. Burden, wiens nageslacht aanwezig is, ergert zich vooral aan de jeugd van tegenwoordig, terwijl opa Wexford een stuk gematigder is. Tot zover is er niets aan de hand.

Natuurlijk vinden ze vlak voor het festival is afgelopen een lijk. En dan begint de zoektocht. Was zij een festivalgangster of lag ze toevallig daar? Welke rol speelt de grote ster van het festival, die toevalligerwijze als kind in deze contreien opgroeide? Wie wonen er vlak bij het terrein en wat is hun rol? Aan Wexford de taak om de puzzelstukjes bij elkaar te leggen.

Niet de sterkste Wexford, wel vermakelijk voor even tussendoor.

Citaat: “I don’t know Mike. I haven’t great confidence in this theory. Why did Mrs Peveril mention having seen the girl at all if it’s true? I can’t get a warrant on this evidence but tomorrow I’m going to ask Peveril’s permission to search. Tomorrow’s Sunday and it’s your day off.” (p.131)

Nummer: 20-041
Titel: Some lie and some die
Auteur: Ruth Rendell
Taal: Engels (UK)
Jaar: 1973
# Pagina’s: 192 (9241)
Categorie: Whodunit
ISBN: 0-09-909280-8

Meer:
Geknipt voor lijk
From Doon with Death
Shake hands forever
De vrouw met de sluier
The lake of darkness
The house of stairs
Put on by cunning
Make death love to me
Portobello

Themaweek 88: Boeken