Vervanger

Tags

, , ,

De muziek is afgelopen en ik zit nog aan tafel. Dolf Jansen ziet me zitten, legt zijn papieren opzij en vertelt me dat ik het interview met de volgende gast maar moet doen. Waarom ik bij Spijkers met Koppen aan tafel zit, is me niet helemaal duidelijk, wel dat ik snel moet beginnen met het interview. Zonder voorbereiding kan ik niet meer doen dan luisteren waarom die gast hier zit, paar vragen stellen naar aanleiding van zijn verhaal. Het gaat me redelijk af. Het Spijkerlied wordt ingezet, de uitzending is afgelopen.

Dolf keer terug aan tafel en complimenteert me. Hij wil me meteen een contract voorleggen als invaller. Die nieuwe mevrouw, wiens naam ik even ben vergeten, die Felix Meurders heeft vervangen, sputtert tegen. ‘We hebben al invallers, dat kun je niet maken’, zegt ze tegen Dolf, verontschuldigend kijkt ze me aan. Joviaal antwoord ik dat ik wel zesde invaller wil zijn, ik wil geen ander verdringen.

Ik word wakker.

Themaweek 121: Dromen

Russische les

Tags

, ,

De docent Russische literatuur is een moderne. Hij gaat uit van intrinsieke motivatie. Geeft geen les, maar ondersteunt alleen degenen die vragen hebben. Hij zit voorin het lokaal en kijkt om zich heen. De gemiddelde leeftijd is die van een schoolklas, waarom ik hier zit, is me niet duidelijk. Ik kijk ook om me heen, maar zie weinig studenten wat doen. Zelf besluit ik om ook maar eens wat anders te doen. Ik redeneer dat ik meer Dostojewski en Tolstoj heb gelezen dan de rest van de klas gecombineerd, de taal kan wel even wachten.

Achter de docent is een archiefhok. Precies zoals je een archiefhok verwacht. Overvol, stapels papieren, kranten, tijdschriften en heel veel boeken. Daar tref ik oude kranten aan waarin ik voor het archief van GFC vele wedstrijdverslagen tegenkom en fotografeer. Ik ben enthousiast over dit hok, bedenk wat ik nog meer wil vinden.

Ik word wakker.

Themaweek 121: Dromen

Desert Island Discs

Tags

, , , ,

Voordat het woord Podcast ook maar bedacht was, had de BBC al een radioprogramma met de simpele vraag die vele muziekliefhebbers elkaar geregeld stellen. Als je op een onbewoond eiland wordt gedropt welke drie (vijf, acht, tien) platen wil je bij je hebben (en dan niet bijdehand gaan doen over stopcontacten; de vraag is een aanleiding, geen absolute).

Eerlijk moet ik toegeven dat ik deze podcast al een tijdje niet heb beluisterd, kwijt geraakt bij een update van mijn podcastapp, nooit teruggezocht. De gast van de dag is erg bepalend, minder dan de muziek die gekozen wordt. Iemand met een mooi verhaal mag matige muziek laten horen, een saai verhaal bij goede muziek betekent dat je niet wil blijven luisteren. En volgens mij is het archief ook gedigitaliseerd, misschien moet ik de erg oude afleveringen eens doorstruinen.

Desert Island Discs

Themaweek 120: Muzikale podcasts

Geschiedlied

Tags

, , , ,

Een idee dat ik zelf had willen hebben. Zelf had willen uitwerken. Liedjes met een verhaal, waar meer over te vertellen is. Het geschiedlied.

Waarom weet ik niet, maar er zijn maar zes afleveringen gemaakt van deze serie, terwijl ik er van overtuigd ben dat er een flinke bron is om deze serie jaren te blijven maken.

Voorlopig houden we het dus maar bij deze pareltjes over nummers van Bastille, the Boss en de bekende van de Boomtown Rats.

Geschiedlied

Themaweek 120: Muzikale podcasts

Daily Kink

Tags

, , ,

Een zender waar ik veel te weinig naar heb geluisterd is Kink.fm Pionier met goede muziek, maar opgekomen in een tijd dat ik niet vaak in Nederland was, ten onder gegaan in een tijd dat ik het net ontdekte.

Tegenwoordig is de zender weer terug, maar luister ik het liefst naar deze podcast.

Zonder twijfel is dit de podcast die ik het vaakst heb aangeklikt in mijn podcastapp. Meestal ’s ochtends vroeg, tijdens het brood smeren, voordat ik naar mijn werk ga.

Vijf keer per week even snel in de ochtend en je bent weer bij. Minuut of drie, soms vijf, nooit lang. Paar nieuwtjes over muzikanten die er toe doen, korte fragmenten van nieuwe releases.

Daily Kink

Themaweek 120: Muzikale podcasts

The Great Albums

Tags

, , ,

De eerste muzikale podcast die ik tegenkwam bleek al jaren te bestaan. Groot voordeel: ik hoefde niet vooraan te beginnen, muziek is tijdloos. Zeker deze serie.

Het concept is simpel. Twee Amerikaanse muzikanten komen bij elkaar, kiezen een oud album uit de kast en bespreken dit album van a tot z.

In verband met rechten hoor je niet het hele album, wel fragmenten en dus is het grootste deel van de podcast het gelul van de twee muziekfreaks. En dat is bij albums die ik zelf ook geweldig vind prima, bij albums waar je iets minder mee hebt, duurt dat al snel vrij lang. Twee uur over een plaat praten, dan moet je wel echt liefhebber zijn.

Wat wel een voordeel is, is dat hun archief al 369 afleveringen groot is. Kies je favoriet album en luister. Of kies er een die je nog niet zo goed kent. Ook leuk: de bonusafleveringen, waarin een enkel nummer van het reeds besproken album een eigen episode krijgt, vaak met een mooie coverversie.

The Great Albums

Themaweek 120: Muzikale podcasts

Psychocandy

Tags

, , , ,

In de jaren tachtig groeide ik van de dinsdag (Vara) naar de woensdag (Vpro). De muziekkeuze was nog net iets extremer, de commercie was totaal onbelangrijk, veel goede muziek kwam mijn leven in.

Juist daarom was ik zo blij toen ik de Psychocandy podcast ontdekte. Lotje IJzermans was destijds al een van de presentatoren, nu kwam ze terug met een geweldige mix van jong en oud. Al snel had ik alle oude afleveringen teruggeluisterd en keek ik wekelijks uit naar een nieuwe aflevering. Twee uur geweldige muziek. Alleen al voor het openingsnummer was het de moeite, een compilatie van al die eerste keuzes door IJzermans is een samenvatting van alle goede muziek van de afgelopen halve eeuw.

Goede gasten, mooie interviews, geweldige keuzes. Deze podcast is zonder twijfel mijn favoriete als het om muziek gaat. Toen ik tijdens lockdowns niet mocht voetballen, liep ik elke week een rondje door bos of over de hei. Deze podcast bewaarde ik daarvoor.

Een nadeel: na 66 afleveringen was het voorbij. Maar voor de liefhebber ligt er nog een dag of zes onafgebroken muziek te wachten dus.

Psychocandy

Themaweek 120: Muzikale podcasts

De verrukkelijke vijftien

Tags

, , , ,

Al eerder over geblogd, dit is zonder twijfel mijn favoriete hitlijst, deze lijst heeft mijn smaak als tiener zwaar beïnvloed. De dinsdagmiddag was voor mij vaste prik, dat was het moment om nieuwe goede muziek te ontdekken.

Sinds anderhalf jaar is de lijst terug, eerst in de nacht, later op zondagmiddag. Ik luister wanneer het mij uitkomt. Wat dat betreft heb ik me aangepast aan de jeugd.

De lijst is niet meer zo bepalend als in de jaren tachtig, logisch, de tijd is anders, ik ben ouder. Maar nog steeds (of eigenlijk weer) is het de enige hitlijst die er voor mij toedoet. In deze anderhalf jaar al meerdere presentatoren, de lijst staat nog niet zoals destijds. Maar met Leo Blokhuis als constante factor, luister ik graag naar goede nieuwe muziek, afgewisseld met een gouwe oude en, erg leuk, de virtuele vijftien, een lijst die er nooit was, maar wel had kunnen (moeten) zijn, als de v15 niet eind jaren tachtig ten onder was gegaan.

De verrukkelijke vijftien.

Themaweek 120: Muzikale podcasts

De laatste dagen van John Lennon

Tags

, , ,

Door zoveel podcasts te luisteren, luister ik per definitie veel minder radio, minder muziek. En dat is best jammer. Gelukkig zijn er ook veel podcasts met muziek er in. Deze themaweek dus 7 muzikale podcasts.

John Lennon is altijd al een van mijn muzikale helden geweest. Radio 5 maakte vorig jaar een mooie serie met aandacht voor zijn comeback en de daaropvolgende dag dat hij werd vermoord door een gestoorde fan. Nu heb ik veel gelezen over Lennon, dus was het verhaal mij al bekend, maar de combinatie muziek, interviews en geschiedschrijving lokte mij toch naar deze podcast. Ik heb dan ook alle afleveringen met veel plezier geluisterd.

En ik zie dat deze serie een vervolg heeft gekregen, op Radio 5 besteden ze nu aandacht aan de laatste dagen van Freddy Mercury.

De laatste dagen van John Lennon

Themaweek 120: Muzikale podcasts

Sardijnse noabers

Tags

, , ,

“Hier naar rechts”, ze luistert perfect. “Stop!”, schreeuw ik er meteen achteraan. Het blijkt een eenrichtingsstraat te zijn, dat kon ik op het minimale schermpje van Google Maps niet zien. Achteruit de straat weer op, hoe verder? Er staat al iemand naast de auto. Het oude mannetje wijst op het verkeersbord dat we zelf natuurlijk allang gezien hadden. Hij legt uit hoe we moeten rijden, drie keer links en dan een afslag eerder nemen. Hij staat al bij de volgende kruising als we even later om de kerk en het dorpsplein zijn gereden. Hij wijst ons de juiste straat in.

Na nog een paar keer verkeerd rijden, vinden we het geboekte appartement. De buurvrouw staat al naast de auto, als we de motor nog niet hebben uitgezet. “Bel maar aan, maar ik denk niet dat er iemand is.” Ze pakt haar telefoon al. Inderdaad doet niemand open, maar zij heeft de eigenaar al aan de lijn. “Hij komt er over vijf minuten aan”, meldt ze.

En zo gaat het twee dagen lang. Alles en iedereen is behulpzaam, iedereen is vriendelijk, men is gastvrij voor de schaarse toeristen die verblijven in het kleine dorpje in het binnenland, die ervoor kiezen niet aan de kust te gaan zitten. De eigenaar van het appartement overlaadt ons twee dagen met cadeautjes, de eigenaar van de pizzeria praat Duits, omdat hij ooit in Frankfurt heeft gewoond, zijn zoon met downsyndroom bedankt ons netjes als we naar hem zwaaien na onze maaltijd.

Soms zorgt het toeval dat je ergens terecht komt waar je je thuis voelt. Voor bezienswaardigheden en attracties hoef je er niet heen, maar qua gastvrijheid heb ik nergens op het eiland een leuker dorp gezien.

Themaweek 119: Vakantieobservaties

Excursie

Tags

, , , ,

Al weken had ik me erop verheugd. Die boottocht naar de Madalena eilanden werd het hoogtepunt van onze vakantie. Het was alles wat ik hoopte. Ik zat heerlijk op het achterdek, prachtig weer, mooie boot, schitterend blauw water. Bij het eerste strandje konden we even lekker zwemmen, het water was er ontzettend helder.

Tussen de middag hadden we een pauze in het dorpje Madalena, prachtige oude gebouwen, leuke winkeltjes, gezellige terrasjes, we hebben een heerlijk ijsje gegeten. Heerlijk rondgelopen en van de omgeving genoten, wat kunnen die Italianen toch goed sfeer creëren. En ’s middags nog een stop op een idyllisch strandje, waar we heerlijk gesnorkeld hebben. Heerlijk fris even in het water, lekker zwemmen, leuk visjes gezien in het heldere water. Daarna weer lekker op het achterdek gezeten, wat een prachtige dag hebben we gehad. Wat een prachtige excursie!

Tegengas geven had geen zin, we moesten en zouden die excursie doen. Ik had een dik boek meegenomen voor de zekerheid, dit ging een lange dag worden. De boot was al best vol, toen er nog een bus vol Nederlanders aan boord kwam. Mopperend natuurlijk, want de Coronaregels hanteren was onmogelijk, er waren net genoeg bankjes aan boord om te zitten. De eerste stop was al niets, we mochten een natuurgebied niet in, daar hadden de toeristen alles jaren geleden al verpest. Iets verderop mocht er gezwommen worden. Het strandje was al smal, er dreven al tientallen boten en bootjes, ik ben lekker aan boord gebleven met mijn boek.

Tussen de middag naar zo’n dorpje dat in twee maanden genoeg moet verdienen voor een heel jaar. Alle winkels en horeca gericht op de duizenden toeristen die hier elke dag kwamen. Het ijsje smaakte, maar was natuurlijk dubbel zo duur als elders op Sardinie. Het dieptepunt was de middagstop bij een strandje dat al vol lag toen wij er aan kwamen. Eenmaal op dat eiland was er geen schaduw te vinden, maar onze boot vertrok weer, want een paar minuten later kwam de volgende excursieboot ook weer honderden toeristen uitspugen. Na een kwartier al zeven boten achter elkaar. Twee strandjes waar al die duizenden toeristen samen moesten liggen. Ik ben naar een hoog punt geklommen en zag het gepeupel onder mij, wat een ellende. Dit was echt de hel op aarde.

Uit ellende heb ik op een rotsblok wat schaduw gezocht, oncomfortabel, maar ja, de dames wilden zwemmen, dus moet ik met mijn boekje maar proberen niet levend te verbranden hier. Aan het eind van de middag mocht ik in de hitte de auto weer ophalen, ik heb in sauna’s gezeten die minder warm waren. Wat mij betreft nooit weer zo’n excursie!

Themaweek 119: Vakantieobservaties

Badmuts

Tags

, , , ,

Op de meeste Italiaanse campings mag je niet zomaar het zwembad in. Voor iedereen is de badmuts verplicht. Snel aanschaffen dan maar, bij deze temperaturen is een dagelijkse plons onmisbaar, daarbij is er een twaalfjarige die elke dag het water opzoekt. Eenmaal in het zwembad zie je dat iedereen zich netjes aan de regel houdt. Met een uitzondering. Een kale man. Ook op de volgende camping zien we dat, twee kale kerels van middelbare leeftijd zwemmen zonder badmuts. En ineens zie ik waarom ‘badmuts’ als scheldwoord wordt gebruikt op menig voetbalveld. Ik zie de voordelen van een kale kop. Maar om nu alles er maar af te halen zodat ik een paar keer geen badmuts op hoef tijdens een Italiaanse vakantie, dat gaat me toch te ver.

Themaweek 119: Vakantieobservaties