De krokante leesmap

Tags

, , , , ,

Al jaren lees en volg ik Marcel van Roosmalen. Op dit blog kwamen al meerdere boeken van hem voorbij. Zonder twijfel hoort hij in de top van de Nederlandse columnisten. Dus als hij columns voorleest op Radio 1, ben ik blij dat ik die via Facebook kan binnenhalen. En toen hij meedeed aan een podcast, ben ik die ook gaan volgen.

De krokante leesmap wordt gemaakt door Noortje, Roelof en Marcel dus. Noortje schijnt bij 3FM te werken, maar ik ken haar niet. Roelof presenteert op Radio 1 en werd afgelopen zomer bekend door De Slimste Mens te winnen. Met zijn drieën hebben ze een simpel idee uitgewerkt. Elke twee weken komen ze bij elkaar. Ze hebben alle drie een tijdschrift gelezen. Uit dat tijdschrift kiezen ze het meest krokante artikel en via een simpele puntentelling, die soms ook flink gecompliceerd kan zijn, kiezen ze gezamenlijk het allerkrokantste artikel.

Natuurlijk is dit genoeg reden voor onderlinge discussies, al gaat het uiteindelijk natuurlijk niet over de artikelen. Het bespreken van de meest vreemde bladen geeft de mogelijkheid tot uitweiden over de meest bizarre onderwerpen, maar ook om elkaars keuzes af te kraken. De onderlinge chemie maakt het erg leuk. Alle drie hebben ze hierin hun eigen rol, elkaar aanvullend indien nodig, aanvallen indien mogelijk.

Er staan ondertussen vijftien afleveringen online, het is dus goed mogelijk om de oude afleveringen alsnog te beluisteren. Daarna volgen!

Themaweek 63: Podcasts

Advertenties

Podcasts voor wielerliefhebbers

Tags

, ,

Natuurlijk is voetbal de populairste sport, vele praatprogramma’s kun je elke week zien, iedereen mag meepraten over voetbal, vaak niet gehinderd door enige kennis. Praten over wielrennen doen we in Nederland eigenlijk alleen tijdens de Tour de France.

Gelukkig is een podcast maken redelijk laagdrempelig en zijn er meerdere wielerpodcasts te volgen, die niet alleen leuk zijn, maar ook kwalitatief behoorlijk.

In het Wiel is de podcast van het AD, gelukkig vaak met Thijs Zonneveld, maar ook Thomas Dekker blijkt een liefhebber met humor en zelfspot die een goede aanvulling is op Hidde van Warmerdam, de presentator. Vooral tijdens de grote rondes worden de heren actief. Zou wat korter mogen soms, maar veel informatie en goede inzichten door insiders.

De Rode Lantaarn is gekoppeld aan de wielersite Het is Koers. De heren Dudok en de Gier vinden wielrennen geweldig om te kijken, maar kunnen ook erg goed slap ouwehoeren. Veel humor, maar daarnaast serieus genoeg om te blijven luisteren. Op het zwakst als ze een hele touretappe helemaal gaan nabespreken (ik heb het al gezien..), op het sterkst met gasten en op momenten dat ze hun stokpaardjes (bierrecensies, het tijdperk, rectificaties) berijden.

Benjamin de Bruijn heeft met Cassette een eigen niche gevonden. Leuke verhalen uit de marge, vooral zijn serie over het verbreken van het werelduurrecord door Dion Beukeboom heb ik met erg veel plezier geluisterd.

Zelf ken ik ze niet maar Radio Stelvio en Live Slow Ride Fast (Laurens ten Dam!) worden ook vaak aangeraden.

 

Themaweek 63: Podcasts

Diverse Volkskrant podcasts

Tags

, , , ,

Achter het verhaal zit meestal nog een verhaal. De schrijver van het verhaal kan het je vertellen. De Volkskrant heeft het goed aangepakt. In Het Volkskrantgeluid hoor je de journalist over zijn of haar verhaal. Erg interessant. Niet altijd, maar heel vaak wel. Je realiseert je vaak niet hoeveel moeite het kost voordat je een artikel hebt van een paar honderd woorden. Of wat er allemaal niet in staat.

En toen ik die podcast al een tijdje beluisterde, ontdekte ik dat Gijs Groenteman, die het Volkskrantgeluid soms presenteert, ook nog eens een extra podcast opneemt. In de ondertussen beroemde archiefkast nodigt hij gasten uit onder het motto ‘Met Groenteman in de kast‘, ook te vinden als Volkskrant Cultuur. En ook daar luister ik met veel plezier naar. Soms iets te lang, meer dan een uur vind ik niet nodig (en dat gebeurt steeds vaker), maar de afleveringen van 30-40 minuten zijn erg vaak erg interessant. Dat merk ik aan mezelf, doordat ik ook luister naar gasten die ik helemaal niet ken of die ik voordien juist niet boeiend vond. Zegt ook wat.

Via Soundcloud zie ik dat er nog meer thematische podcasts van de Volkskrant te vinden zijn, maar twee afleveringen en dan een jaar niets, geeft voor mij aan dat niet alles werkt. Spreekt juist in het voordeel van de krant. Je moet het proberen om te zien of het de moeite is, niet vooraf beoordelen of het wel of niet gemaakt mag worden.

Themaweek 63: Podcasts

Freakonomics podcast

Tags

, , ,

Elf jaar geleden las ik het boek, Freakonomics. Mooie verzameling artikelen over de minst wetenschappelijke wetenschap, de economie. De econoom is de enige wetenschapper die achteraf pas kan verklaren waarom het niet ging zoals hij voorspelde. Maar daarom des te fascinerender. De relatie tussen afnemende criminaliteitscijfers en een gewonnen abortus rechtszaak, kom er maar op. Maar na het lezen was ik overtuigd.

De heer Dubner gaat tegenwoordig verder, niet alleen artikelen, maar ook schitterende podcasts. Het komt nog regelmatig voor dat ik een titel zie en beslis over te slaan. Maar nog vaker luister ik naar iets dat ik het voordeel van de twijfel gaf om drie kwartier later gefascineerd mijn telefoon weg te leggen.

Waarom je geen restaurant moet openen. Hoe bereken je de waarde van een leven? Is de farmaceutische industrie echt zo slecht als men denkt? De gevolgen van de belastingverlaging door Trump. Hoe zit het nou met dat glazen plafond? Daarnaast geweldige interviews met gasten die je elders niet snel zal horen, die zich echt laten doorzagen. Mark Zuckerberg, Lance Armstrong, Elvis Costello en Richard Branson, de heer Dubner heeft blijkbaar ingangen die anderen niet hebben.

Als je dan toch niet leest, luister dan maar naar Freakonomics.

Themaweek 63: Podcasts

Tiny Desk Concerts

Tags

, , ,

TDC

Meer dan zes jaar geleden blogde ik er al over, op YouTube vond ik vele mooie filmpjes van de Tiny Desk Concerts. Gelukkig hoef ik niet perse naar dat platform, maar kan ik ook gewoon in de trein naar mijn werk luisteren naar artiesten die ik nog nooit eerder hoorde, maar die toch de moeite waard zijn.

Het mooie van de Tiny Desk Concerts is dat de National Public Radio in de Verenigde Staten blijkbaar onafhankelijk genoeg is om artiesten uit te nodigen met een verhaal, niet eerst naar de hitlijsten kijken, of zich voor promotiedoeleinden laat misbruiken. Gewoon een muzikant uitnodigen, die een stukje muziek laten maken en luisteren. Of het nu klezmermuzikanten uit Rusland, singersongwriters uit Texas, sambaspelers uit Brazilie of wereldberoemde artiesten die een kale versie van een bekende hit spelen, meerdere keren per week staat er een kwartiertje prachtige muziek online.

Vind ik alle muziek mooi? Absoluut niet. Maar de gedachte achter de serie en de continue hoge kwaliteit zorgt er voor dat ik zonder enige twijfel download en luister, soms zonder enig idee wat ik te horen krijg.

En dan kun je ook nog eens kijken als je dat wil. Prachtige serie.

Themaweek 63: Podcasts

Onderzoeksjournalistiek

Tags

, , , , ,

Graag lees ik iets meer dan de krant. De achtergronden. De onderliggende feiten. De dingen die voorbij de waan van de dag gaan. Maar er zitten ook maar zo veel uren in een dag. In een week. In een jaar. Dus staat de Groene Amsterdammer soms een jaar in de krantenbak voordat ik eindelijk aan lezen toekom. 60 boeken, paar dozijn tijdschriften en 400 kranten per jaar is al lastig genoeg. De oplossing is de podcast. Op momenten dat ik niet kan lezen, kan ik wel mijn oordoppen indoen en luisteren op mijn telefoon.

Gelukkig hebben we in Nederland een aantal Podcasts die perfect aansluiten bij mijn wensen. Het radioprogramma Argos bijvoorbeeld. Als afleveringen te beluisteren, maar ook per onderwerp. Onderzoeksjournalistiek zoals we dat veel te weinig horen.

Nieuw medium Follow the Money is ook erg boeiend. Afhankelijk van donaties en leden, maar ondertussen al onmisbaar in het Nederlandse perslandschap. En sinds kort met een podcast, waarin Frederique de schrijver van een bepaald artikel nog eens doorvraagt met alle vragen die je zelf al had op het moment van lezen. En de schrijvers nemen de tijd voor haar. Zelfs als je het bewuste artikel niet gelezen hebt, nog steeds goed te volgen. Mooi concept.

Al jaren het beste televisieprogramma op de Nederlandse televisie is Tegenlicht. Ook zij hebben onderwerpen die verder gaan dan de actualiteitenrubrieken, veel verder dan het nieuws. Zij presteren het om onderwerpen waar ik voorheen nooit over nadacht, zo boeiend te brengen dat ik aan het eind van de aflevering meer wil weten, meer wil lezen. Elke twee weken verschijnt nu ook Future Shock, voor de liefhebber. Luister en denk mee. Er is meer op de wereld dan je eigen straat, je eigen werk, je eigen clubje.

Themaweek 63: Podcasts

De 100 jarige die uit het raam in een hoorspel klom

Tags

, , , ,

Zelden zal een boek zich zo goed geleend hebben voor een hoorspel als de bestseller over Allan Karlsson. Het boek was al leuk. Maar of je het nu wel of niet gelezen hebt, deze podcast is perfect om het verhaal tot je te nemen. Half uurtje per keer, 27 afleveringen en het verhaal is af. Ideaal voor dat half uurtje naar je werk. Of gewoon even tussendoor.

Meer dan 100 bekende Nederlanders volgens de aanbeveling. Muiswinkel, Fosko en vele anderen heb ik herkend. Nog veel meer niet. Het maakt niets uit. Het verhaal over de bejaarde die ontsnapt uit het bejaardenhuis, allerlei avonturen beleefd en tussendoor zijn levensverhaal nog even vertelt, is prachtig, hilarisch, boeiend.

Simpel te downloaden via de site van radio1, maar ook gewoon te vinden via de bekende kanalen voor podcasts.

Luister!

Themaweek 63: Podcasts

Rob van Essen – Dit is wat ik je beloof

Tags

, , , ,

Rob van Essen – Dit is wat ik je beloof

Ook dit was een cadeautje, nieuwjaarsgeschenk. Niet te lang. Wel leuk. Ik ken Rob van Essen niet. Kan me ook niet herinneren iets van hem te hebben gelezen. Het verhaal komt uit de ‘veelgeprezen verhalenbundel’ Hier wonen ook mensen. De auteur wordt ‘een van de allerbeste verhalenschrijvers van Nederland’ genoemd. Is blijkbaar langs me heen gegaan.

Verhaal lijkt mij een erotische fantasie van de schrijver. Al fietsend langs de Amstel zie je een boot langs roeien, vier knappe studentes aan boord. Je fantasie gaat met je op hol. Hoe zou je alle vier de dames kunnen versieren? Of hoe krijg je alle vier zo gek dat ze jou willen? Dat ze op jou afkomen. Je komt thuis, zet de computer aan, tikt er een eind op los. Een dag later nog een keer doorlezen, klaar.

Niets mis mee, lekker tussendoortje.

Citaat: ““Willemijn was bedachtzamer dan Jenny, en ze wilde meer weten, over mij en mijn werk. Ook zij bleef na sluitingstijd hangen, ze kwam achter de bar en hielp met glazen spoelen, maar zoenen deden we niet, we zoenden pas nadat we voor mijn deur onze fietsen op slot hadden gezet. De hele weg door de donkere stad had ze geglimlacht, ze glimlachte zelfs onder het zoenen.” (p.14-15/31)

Nummer: 18-041
Titel: Dit is wat ik je beloof
Auteur: Rob van Essen
Taal: Nederlands
Jaar: 2014
# Pagina’s: 20 (7885)
Categorie: Fictie
ISBN: nvt

Meer:
Rob van Essen (eigen blog)
Rob van Essen (Atlast Contact)
Zelf downloaden
Groene Amsterdammer

Themaweek 62: E-books

Philip Snijder – De volcontinu

Tags

, , , ,

Philip Snijder – De volcontinu

Cadeau van de uitgever bij een jaarwisseling. Geen idee waarom ik het kreeg, waarschijnlijk heeft het toen op de site gestaan. Gratis, dus was ik er snel bij. Gok ik.

Jaren later, toen ik het op mijn E-reader opende, zag ik pas dat het niet een flink boek was. 29 bladzijden. Waarvan achterin nog meerdere verwijzingen naar andere boeken van de schrijver. Het roept de vraag op wanneer iets een boek is. Op papier kan het voorkomen dat een speciale uitgave een eigen kaft krijgt, ook al is het maar een paar dozijn bladzijden. Op de computer is het eigenlijk simpeler, een kaft hoeft niet. Wanneer het een bestand is, is het een boek.

Een boek dat niet het boek is dat in de winkel ligt. Er is een verhalenbundel die De Volcontinu heet. Het bestand dat ik las, was alleen het titelverhaal van die bundeling.

Zeker is dat het een leuk verhaal is. Een verhaal over oom Klaas, die in de ploegendienst werkte bij de Hoogovens. En ploegendienst is funest voor een regelmatig slaapritme. Zo kon het voorkomen dat midden in de verjaardag oom Klaas zijn ogen niet langer open kon houden. Ondanks het rumoer, ondanks de drukte, overviel de slaap hem.

Snijder geeft een mooi sfeerbeeld van een jeugd, een andere tijd. Dit verhaal roept om meer.

Citaat: “Het gebeurt na al die jaren niet zo vaak meer, maar soms, tijdens alcoholische mijmeringen bijvoorbeeld, ik noem maar wat, komt oom Klaas me voor de geest. Hij slaapt dan, oom Klaas. Niet in een bed, niet met zijn vrijwel kale hoofd op een kussen, niet met zijn lange lijf gerieflijk uitgestrekt op een bank, grasveld of strand. Nee, als ik hem voor me zie slaapt hij, diep en met galmende snurkuithalen uit zijn wijd opengezakte mond, in zittende positie.” (p.1)

Nummer: 18-040
Titel: De volcontinu
Auteur: Philip Snijder
Taal: Nederlands
Jaar: 2013
# Pagina’s: 29 (7865)
Categorie: Fictie
ISBN: nvt

Meer:
Groene Amsterdammer
De leesclub van alles
Hebban
Rein Swart

Themaweek 62: E-books

Tatiana de Rosnay – Overspel

Tags

, , , ,

Tatiana de Rosnay – Overspel

Paar daagjes op pad, flink wat tijd om te lezen. In de trein, op het vliegveld, in het vliegtuig, ’s avonds tijdens het eten, voor het naar bed gaan, wachtend op de afspraak. Verstandig om de E-reader goed op te laden en flink wat boeken mee te nemen. Maar dan moet je nog altijd de keuze maken wat je daadwerkelijk gaat lezen. En dan valt soms de keuze op een boek dat je normaal gesproken niet zou lezen. De Rosnay werd wereldberoemd met Sarah’s Key (vreemd genoeg vertaald naar Haar naam was Sarah), schreef dit boek als tussendoortje.

Tussendoortje, tenminste, ik kan niet anders concluderen. Iemand die een bestseller kan schrijven, moet zich schamen voor dit verhaal. Is hier geen redacteur geweest die haar tegengas durfde te geven? Is dit verhaal überhaupt gelezen voordat het gedrukt werd? Gelukkig was het niet zo’n dik boek, anders was ik zeker afgehaakt. Nu blijf je lezen, omdat je al bijna op de helft bent, terwijl de conclusie al is dat het geen goed boek is.

Zelden had ik zo weinig op met de hoofdfiguur, die in dit geval ook nog eens het hele verhaal verteld. In het kort: perfecte huisvrouw laat zich verleiden, waarbij haar minnaar sterft, hartaanval. In paniek rent ze weg en hoopt dat niemand er ooit achter komt. Natuurlijk is dat niet het geval, anders was er geen verhaal. Ze wordt gechanteerd, raakt psychisch compleet in de war en alles loopt uit de hand.

Ik moest halverwege even denken aan de anekdote van Freek de Jonge over de beroerde toneeluitvoering van Anne Frank’s dagboek. Het was zo slecht dat toen de Duitsers het toneel opkwamen het publiek al meteen begon te schreeuwen: ‘ze zitten in het achterhuis!’. Hoe verder ik las, hoe minder sympathie voor Helene. Alle ellende verdiende ze. Maar zelfs dat zou nog een vooropgezet plan kunnen zijn, dat de schrijfster hoopt dat je dat doet. Maar de gedachtekronkels volgen is onmogelijk. Nergens zie je enige logica, elke geloofwaardigheid van de karakters is al erg lang verdwenen.

Blij dat ik het uithad, zonde van mijn tijd. Bagger!

Citaat: “Als die golf eenmaal voorbij was probeerde ze weer tot zichzelf te komen, met haar blik op het plafond, verward, en dan dacht ze aan de man, aan wat hij bij haar deed, aan de manier waarop hij haar lichaam had bezeten, aan de bodemloze put die hij in haar leek te hebben gegraven.” (68/162)

Nummer: 18-039
Titel: Overspel (Spirales)
Auteur: Tatiana de Rosnay
Taal: Nederlands (Frans)
Jaar: 2014 (2004)
# Pagina’s: 162 (7836)
Categorie: Fictie
ISBN: 978-90-472-0461-9

Meer:
Wikipedia
Tatiana de Rosnay
Goodreads
Hebban
Leestafel
Boeken ID
Thrillerlezers

Themaweek 62: E-books

Jonathan Safran Foer – Alles is verlicht

Tags

, , , , , , ,

Jonathan Safran Foer – Alles is verlicht

Op je telefoon lezen is waardeloos. Schermpje voor schermpje, het schiet niet op. Het leest niet lekker. Je moet elke keer terug in het verhaal komen. Alleen heeft je telefoon een gigantisch voordeel: je hebt het kreng eigenlijk altijd bij je. En nu heb ik vaak een boek bij me, of iets te lezen in ieder geval, vaak is niet altijd. En dus zorg ik altijd dat ik een boek op mijn telefoon heb staan, voor het geval dat. Je weet nooit waar je belandt. Je weet nooit wanneer je een boek nodig hebt. En dan heb je je telefoon. Het boek moet wel aan voorwaarden voldoen. Het moet goed genoeg zijn om verder te willen lezen. Het moet licht genoeg zijn om er snel weer in te komen. Het moet memorabel genoeg zijn om weer op te pakken na een tijdje zonder, een tijd waarin je misschien wel meerdere boeken hebt (uit)gelezen.

Foer voldeed aan al deze voorwaarden. Dit boek was zijn debuut, het werd me al aangeraden tien jaar geleden toen ik zijn bekendste boek (Extreem luid & ongelooflijk dichtbij) las. Maar zoals het gaat, duurt het soms jaren voordat ik een goed advies opvolg. Foer schrijft zichzelf in het boek, al is de reis die hij maakt fictief, zijn hoofdfiguur is dan ook een fictief karakter, een schrijver van joodse komaf die Jonathan Safran Foer heet. De reis die hij maakt is een zoektocht naar zijn eigen geschiedenis. In Oekraïne gaat hij op zoek naar Augustine. Zij heeft zijn grootvader gered in de oorlog. Zonder die gebeurtenis was hij er niet geweest.

Het hele boek lopen er twee verhaallijnen door elkaar. De hedendaagse zoektocht naar overlevenden, het liefst Augustine, op het platteland van de Oekraïne, waar de schrijver als buitenstaander te maken krijgt met een gids, diens opa als chauffeur, maar vooral met leegte, met mensen die hem vreemd aanstaren en een zoektocht die gedoemd is te mislukken. Daarnaast speelt het verhaal van Trochenbrod/Trachimbrod, het oude dorp waar zijn opa vandaan kwam. Dit joodse dorp werd opgericht in 1791, maar ging ten onder door de nazi’s in 1942. Wat gebeurde er in die anderhalve eeuw? Hoe was het leven van de grootvader?

Het verhaal kent ook twee vertellers. De schrijver zelf natuurlijk, maar ook zijn Oekraïense gids, die in slecht Engels (ik neem aan dat dat het verhaal is, want krom Nederlands zal niet door de vertaler geschreven zijn, maar bewust om aan te geven dat de brieven in beroerd Engels geschreven zijn) met zijn opdrachtgever communiceert, al denkt hij dat hij goed Engels spreekt en droomt over een toekomst in de Verenigde Staten.

De afwisseling van verteller, van tijd, maakt dat het boek boeiend blijft, ook al haalt het soms de vaart er wel uit. Dat is niet erg, aangezien het plot niet zo boeiend is, als wel de weg ernaartoe. Wat dat betreft zou je het boek ook kunnen zien als het script van een road movie. Ik heb de verfilming nog niet gezien (altijd eerst het boek lezen!), maar kan me goed voorstellen dat het een soort van road movie is geworden.

Foer heeft een prachtig debuut geschreven, waarin vele lagen te lezen zijn. Onder het stukje meestal wat links naar andere recensies of andere boeken, over dit boek is extreem veel te vinden. Alleen al de Guardian schreef vijf geweldige artikelen over het boek. Via YouTube is nog meer te vinden. Niet iedereen vindt het boek goed, in Tsjechië wordt beweerd dat het boek de realiteit niet goed weergeeft. Volgens mij is het een geweldig fictief verhaal, met waargebeurde evenementen (de vernietiging van Trachimbrod door de nazi’s) als basis. Kun je dan discussiëren over kloppen of niet kloppen?

Citaat: “De treurigheid van opwinding als zeldzame fysieke toestand; de treurigheid van de behoefte om mooie dingen te maken; anustreurigheid; de treurigheid van oogcontact tijdens fellatio en cunnilingus; kustreurigheid; de treurigheid van te snel bewegen; de treurigheid van on(b)eweeglijk blijven; naaktmodellentreurigheid; de treurigheid van de portretkunst; “ (873/1129)

Nummer: 18-038
Titel: Alles is verlicht (Everything is illuminated)
Auteur: Jonathan Safran Foer
Taal: Nederlands (Engels)
Jaar: 2002
# Pagina’s: 294 (7674)
Categorie: Fictie
ISBN: 978-90-414-2194-4

Meer:
Extreem luid & ongelooflijk dichtbij
Everything is illuminated (Wikipedia)
Who is augustine?
Volkskrant
De Groene Amsterdammer
Scholieren.com
Goodreads
Guardian
Prague Post
Trochenbrod (Wikipedia)
IMDB

Themaweek 62: E-books

Harry Walstra – Robben

Tags

, , , , , , , ,

Harry Walstra – Robben

Hornby begon, voetballiteratuur werd salonfähig. Gijp bleek de doorbraak in Nederland. Net als in Engeland zie je nu dat menig voetballer een eigen biografie krijgt, soms al voordat de carrière ten einde is. In een goede boekhandel zie je al snel een plankje vol voetbalboeken staan. Op de cadeautafel liggen de meest recente.

Best gek dat een van de beste voetballers die Nederland ooit kende nog geen biografie had. Fries Walstra zag in mede-noorderling een mooi onderwerp en wierp zich op de import-Bayer. Een grondig onderzoek leverde een behoorlijke pil op van de linksbenige rechtsbuiten.

Walstra sprak velen, keek uren naar beelden, zocht in de krochten van het internet, maar vergat ook de voordehand liggende bronnen niet. Resultaat is een goed lezenswaardig verhaal, een overzicht van diens leven, waarin sommige wedstrijden uitgebreid aan bod kwamen, als symbool voor een bepaald toernooi of levensfase.

Ondanks dat we al erg veel weten over Robben, zoals we over alle spelers uit de huidige generatie van voor naar achteren het meeste al gelezen hebben, in tegenstelling tot de legendarische spelers uit de jaren zestig of daarvoor, blijft het interessant om diens verhaal te lezen. Al zouden die oudere legenden ook wel eens zo legendarisch geworden kunnen zijn door het gebrek aan voorkennis. Levert wel weer mooie verhalen op. Dat wel.

Zelf heb ik niet zo veel met Robben. Maar voor de doorsnee voetballiefhebber, de voetbalfan die niet zo heel veel leest, is dit boek ongetwijfeld een mooie aanwinst. Stiekem denk ik tussen de regels door te lezen dat ook Walstra niet de allergrootste fan is. Hij zoekt liever een mooi verhaal over een onbekende ster uit de jaren veertig uit en schrijft er dan een mooi artikel over. Maar omdat dat bijna niet verkoopt, werpt hij zich nu op een onderwerp waarvan je mag uitgaan dat er wel tig boeken zal verkopen.

Daarbij is de biografie niet mijn favoriete genre. Mandela, tuurlijk. Keith Richards, okay. Maar elke voetballer die in de premierschip twee keer heeft gescoord belt een journalist op om zijn verhaal op te laten schrijven. Honderden snel vergeten spelers hopen door een boek niet vergeten te worden. En om dan de pareltjes eruit te vissen, is een hele opgave. Zo wil ik geen boek lezen over Litmanen, wetende dat hij buiten het veld vast een hele aardige vent is, maar zijn levensverhaal is nou eenmaal niet echt boeiend. Spelers die ik minder sympathiek vind, zijn dan ook niet per se interessant boekmateriaal.

Daar kan Walstra niets aan doen, je kunt niet een kritisch boek schrijven, als je hoopt dat je boek geschikt is voor de mainstream. Je kunt niet een cultheld groot maken, wanneer je hoopt meer dan 100 exemplaren te verkopen. Walstra doet zijn best, is een goede verteller, gemotiveerd researcher en heeft binnen de beperkingen van het genre een goed boek afgeleverd.

Zijn uitweidingen over voor deze biografie niet relevante voetballers, de anekdotes die tussendoor komen, de zijpaadjes, maken dit boek voor mij juist de moeite waard. Zijn feitenkennis is indrukwekkend. Maar tegelijkertijd passen ze niet echt in het boek, meer dan couleur locale is het niet, terwijl het verhaal van Robben dat niet nodig heeft. Sommige toelichting heeft de fanatieke voetbalkenner weer niet nodig, maar staat er wel in, wetende dat het voor de doorsnee lezer juist nuttig is.

Walstra is een echte liefhebber, houdt van mooie verhalen en bouwt aan een mooi oeuvre voetbalboeken. Dit is zijn tweede biografie, na Rinus Israël. Benieuwd wie het volgend onderwerp wordt. Suggesties: Lubbe van Dijk, Leroy Echteld, Ron Jans of Henk de Haan.

Citaat: “Met zijn doelgerichte spel, geweldige traptechniek en razendsnelle acceleraties en passeeracties is hij een absolute sensatie. Als Bayern-speler scoort de nieuwe aankoop aan de lopende band. Lionel Messi is in 2009 al een wereldster maar een volledig fitte Arjen Robben doet helemaal niets voor hem onder. Een Robben in topvorm is voor geen enkele Bundesliga verdediger af te stoppen.” (p.128/129)

Nummer: 18-060
Titel: Robben
Ondertitel: Het bijzondere leven van een wereldster uit Bedum
Auteur: Harry Walstra
Taal: Nederlands
Jaar: 2018
# Pagina’s: 288 (11528)
Categorie: Voetbal
ISBN: 978-90-8975-303-8

Meer Walstra op gerbie.nl:
De aartsrivalen
Vedette aan de zijlijn
We proberen weer gewoon te doen

Walstra elders:
WK74finale (site)
We proberen weer gewoon te doen (bestellen!)
De diepgaande middenvelder

Meer voetbalbiografieën:
Simon Kistemaker
Rene van der Gijp
Johan Cruijff
Zlatan Ibrahimovic
Frits Korbach
Andy van der Meijde
Michel Boerebach
Steve Mokone
Diego Maradona
Kuif den Dolder
Thomas Skuhravy
Toni Schumacher

Themaweek 62: E-books

Jonas Jonasson – De 100-jarige man die terugkwam om de wereld te redden

Tags

, , , ,

Jonas Jonasson – De 100-jarige man die terugkwam om de wereld te redden

Het lijkt ietwat onvermijdelijk dat ook bij boeken, net als bij films, een bestseller automatisch tot gevolg heeft dat er een vervolg moet komen. Nu was het eerste boek over de 100-jarige ook erg leuk, maar of dat een vervolg rechtvaardigt, is de vraag.

In een interview gaaf Jonasson aan dat Allan in zijn hoofd kwam. Dat de tijd om Allan vroeg. Dat het boek dat hij aan het schrijven was niet liep zoals het moest lopen, kortom, er moest iets anders gebeuren. Roerige tijden, wie beter om commentaar te leveren dan Allan Karlson?

We beginnen dus met Allan in Indonesië, waar hij zijn kapitaal er doorheen jaagt, geniet van zijn ouwe dag. Maar zoals je kunt verwachten, niets gaat zoals gepland, dus op een dag zit hij met zijn maat Julius in een luchtballon die in de Indische Oceaan neerstort. Ze worden gered door een toevallig passerende tanker uit Noord-Korea, het begin van een reeks avonturen, zoals hem in het eerste boek ook al overkwam.

Groot verschil met het eerste boek is dat dit verhaal over een enkel jaar gaat, terwijl het eerste boek juist zo goed was vanwege de afwisseling tussen het avontuur in het nu, met tussendoor de gebeurtenissen uit het verleden, de eerste 99 jaar. In dit boek ontbreekt die afwisseling, waardoor het boek nog sneller lijkt te gaan dan het eerste deel. Dit kun je als aanbeveling zien, maar ook als kritiek. Want waar ik in het eerste deel zonder problemen meeging langs Franco, Truman, Stalin en Churchill, kostte het me nu moeite om te accepteren dat Allan binnen een dag in Washington al op de golfbaan stond met Trump. Dat de willekeurige voorbijganger iets verder in het verhaal een Duitse diplomaat was, waardoor hij later in het boek rechtstreeks contact krijgt met Merkel.

Kortom, de geloofwaardigheid die in het eerste boek niet zo relevant was, is storend in het tweede boek. En dan kan de schrijver in een interview wel zeggen dat ‘Allan schreeuwde om een terugkeer’, het lijkt er meer op dat de uitgever schreeuwde om een vervolg, een nieuwe bestseller. Maakt het dat een slecht boek? Nee, maar zeker ook geen goed boek. Het is er, de echte fans zullen niet teleurgesteld raken, de lezer die kritisch las, is na het eerste boek waarschijnlijk al afgehaakt.

Citaat: “Hij werd afgezet en naar het vasteland gestuurd. Een paar jaar later stierf hij straatarm en verloederd in een herberg ergens in Zwitserland. Hij was begonnen als koning, was gedegradeerd tot graaf, leefde een paar jaar als kolonel Gustafsson en eindigde als alcoholist. Niet bepaald een carrière als een komeet.” (p.244/268)

Nummer: 18-037
Titel: De 100-jarige man die terugkwam om de wereld te redden (Hundraetttaringen som tanktte att han tankte for mycket)
Auteur: Jonas Jonasson
Taal: Nederlands (Zweeds)
Jaar: 2018
# Pagina’s: 368 (7382)
Categorie: Fictie
ISBN: 978-90-254-5270-4

Meer:
Hebban
Goodreads
AD
Trouw
De 100-jarige die uit het raam klom en verdween

Themaweek 62: E-books

Hanna Bervoets – Alles wat er was

Tags

, , , ,

Hanna Bervoets – Alles wat er was

Een column had ik wel eens van haar gelezen, een boek nog niet. Dit E-boek leek mij een mooie start. Zonder uitleg het verhaal ingedonderd worden vind ik ook mooi. Niet eerst de situatie beschrijven, de gebeurtenissen, maar gewoon er middenin en dan zelf maar concluderen wat er aan de hand is. Ook het gegeven is leuk. Een groep mensen in een schoolgebouw, naar buiten kan niet, al wordt niet letterlijk uitgesproken waarom niet, je snapt als lezer meteen dat het een ramp was, dat het niet zomaar weer goed komt.

Dus heeft het boek alles om een geweldige roman te zijn. Tot over de helft van het boek ben ik daarvan overtuigd. Dan gaan kleine dingen me storen. Waarom gaan we heen en weer door het dagboek? Waarom moeten we eerst weten hoe het later zal zijn, om dan eerst te lezen hoe dat zo gekomen is? De karakters blijven ook redelijk gelijk. Inherent aan de situatie, al zou je juist denken dat, snelkookpaneffect?, dit anders wordt door de situatie.

Natuurlijk gaat er wat mis. Natuurlijk ontstaan er liaisons, krijgen mensen ruzie, leert men zichzelf vooral kennen. Geen elektriciteit. Weinig eten. Het wordt te voorspelbaar. En dus zit ik me in het laatste kwart meer op te winden over de vorm, dan me mee te laten slepen door het verhaal. En dat is juist niet de bedoeling van een verhaal. Jammer, goede poging, talent overduidelijk aanwezig, maar iets te veel mee laten slepen richting ‘het kan mooier’. Niet gelukt.

Citaat: “Hoe verder je teruggaat, hoe meer daders. In die zin zijn we allemaal schuldig. Als iedereen schuldig is, is er misschien wel niemand schuldig. En als er niemand schuldig is, is er sprake van een ongeluk. Vind ik. Maar Kaspar en Natalie dus niet.” (p.163)

Nummer: 18-007
Titel: Alles wat er was
Auteur: Hanna Bervoets
Taal: Nederlands
Jaar: 2013
# Pagina’s: 284 (2109)
Categorie: Fictie
ISBN: 978-90-254-4037-4

Meer:
Scholieren
Volkskrant
Tzum
Leesfabriek
Hanna Bervoets
Wikipedia

Themaweek 62: E-books