9 – Joe McGinnis – The miracle of Castel di Sangro

Tags

,

De laatste van ‘een seizoen met..’ komt natuurlijk ook uit Italie. En ook hier weer een buitenstaander die het schreef, kan geen toeval zijn. De Amerikaan Joe McGinnis besloot om naar het kleine dorpje in het binnenland te verhuizen, toen hun dorpsclub vanuit de Serie C promoveerde naar het tweede niveau van Italie. Dit zou een bijzonder seizoen worden.

Hij zag het goed, dit werd een heel bijzonder seizoen. Een stadion had de club niet, geld nauwelijks, spelers die het niveau aankonden mondjesmaat. En daar sta je dan als schrijver. Hoe kom je aan genoeg verhalen voor een boek? Hoe snel win je het vertrouwen van de dorpsbewoners. Alleen een stapel wedstrijdverslagen is niet genoeg. Maar gelukkig voor hem gebeurt er van alles. Een stadion in het volgende dorp, maar nog niet klaar. Spelers die komen (en weer gaan), de gemeente die zich met van alles zou moeten bemoeien, maar dat niet doet, behalve dan wat ze zouden moeten laten. Grote clubs die zichzelf als Serie A club zien als tegenstander. Het werd een geweldige kroniek. Passie, corruptie, emotie, alle clichés (mafia, leven en dood) komen in de overtreffende trap voorbij. Ik zou graag zijn kunststukje een keer uit willen halen. Gewoon verlof nemen van je werk en dan een jaar in een klein Spaans of Italiaans stadje gaan wonen om zo’n schitterend boek te produceren. Ik ben gewoon jaloers.

Gerbie’s blogje

Themaweek 105: De 100 beste sportboeken ooit

10 – Antonio Ghirelli & Uliano Lucas – La Magica Storia

Tags

,

Het was in Milaan, een stad die me al snel verveelde. Een paar weken daarvoor was ik in Napels geweest, een uur of 11 rondgelopen. En die uren maakten zoveel indruk, dat ik vele mooie Italiaanse steden zo zou inruilen voor de georganiseerde chaos van Napoli. Maar ja, ik werkte aan het Gardameer. Daar waar Italianen zeldzaam zijn, tussen de Nederlandse en vooral Duitse toeristen.

Dit boek had een mooie voorkant, maar toen ik er door bladerde, zag ik nog veel meer schitterende foto’s. Dit moest ik hebben. Mijn Italiaans was niet zo goed, maar al zou ik geen woord begrijpen, dan nog hoorde dit boek in mijn boekenkast te staan. Over een maandje of wat dan, als ik weer naar Twente zou vertrekken.

Mijn fascinatie voor een bijzondere foto van een oude grootmoeder die de Scudetto van Napoli bejubelde, beschreef ik al in onderstaand blogje. Geloof me, alleen al die foto, is een kwart eeuw later, nog steeds genoeg om dit boek in de top 10 te doen belanden.

Gerbie’s blogje

Themaweek 105: De 100 beste sportboeken ooit

De laatste 10

Tags

,

Nog tien titels te gaan. Als gisteravond al gezegd, dit is een leuk idee. Weliswaar vele uren van mijn krokusvakantie opgeofferd aan het schrijven van deze blogjes (en alle bijbehorende linkjes), maar met plezier gedaan. Complimenten aan de medesamenstellers van de ultieme top 100, met name Stef die al die duizenden tweets moet doorbaggeren, becommentariëren en uiteindelijk kopiëren naar onze vriend Excel, die de uiteindelijke lijst zal bepalen.

De top 5 stond al zo ongeveer vast, las ik eerder deze week. Ik denk dat er twee, misschien 3 van mijn top 10 in zullen staan. Ronald jaagt ons al weer op, hij heeft al 100 trainers getweet, moet ik daar weer over nadenken 😉

Over een uur: nummer 10

Themaweek 105: De 100 beste sportboeken ooit

Morgen de top 10

Tags

,

Nog tien titels te gaan. Wat is dit een gaaf project, wat kost het veel meer tijd dan geanticipeerd, maar wat komt er veel moois voorbij. Wat betreft mijn eigen lijst: ik dacht dat ik de lijst definitief had, maar heb op het laatst nog een titel veranderd. Twee boeken van plek laten ruilen. Een aantal andere boeken gezien die op zijn minst een eervolle vermelding hadden verdiend (Appie Happie!).

Bij diverse anderen zag ik boeken voorbij komen die boven staan, maar nog steeds niet gelezen zijn (wat voor een derde (ruwe schatting) van mijn boeken geldt overigens). Ik zie boeken voorbij komen die ik wil lezen, die ik wil bezitten.

Nog 10 titels te gaan, daar begin ik morgenvroeg mee. Wie kan ze voorspellen? Welke verwacht je nog? Ik geef wat hints: Twee schrijvers kwamen al voorbij tussen 10 en 100. Zeker vier titels zag ik ook bij anderen voorbij komen. Een Nobelprijswinnaar. Twee niet te raden Italiaanse titels. Nog 1 titel in de categorie ‘een seizoen met..’. Twee heb ik gelezen voor een werkstuk in 3VWO. 6 staan reeds op dit blog of op mijn LJ. En degene die mijn nummer 1 raadt, krijgt van mij een prijs.

Themaweek 105: De 100 beste sportboeken ooit

11 – Bill Buford – Among the thugs

Tags

,

Ook nu begin ik weer een patroon te ontdekken. De relatieve buitenstaander die zich onderdompelt schrijft een indringend verhaal. Het kwam al een paar keer voor in deze lijst. En nu helemaal van toepassing, want meer outsider dan Buford kon je niet zijn. Het beginbeeld is sterk. De Amerikaan, al jaren wonend en werkend in het Verenigd Koninkrijk, staat op een klein station in Wales. Er wordt gevraagd om afstand te houden. Een trein vol voetbalsupporters stopt. Hij kijkt zijn ogen uit, wat gebeurt hier? Cultureshock full force.

Hij besluit dat hij het fenomeen wil begrijpen en gaat wedstrijden bezoeken. En hij eindigt op het WK 1990 tussen de supporters tijdens een kleine veldslag, krijgt een pak slaag van de Italiaanse politie en hij begrijpt het. Zowel de politie als het ergste Engels tuig begrijpt hij. En dan heb je een goed boek geschreven. Wat heet, je hebt een klassieker op je naam. Hooligans van binnenuit. Zelfs ondergetekende, geen spatje agressie te vinden, dienstweigeraar, kan begrijpen hoe sommigen zich anders gedragen door de groepscultuur, door de voetbalreisjes. Buford heeft er jaren in geïnvesteerd, maar het boek klopt van begin tot eind.

Gerbie’s blogje

Themaweek 105: De 100 beste sportboeken ooit

12 – Tim Parks – A season with Verona

Tags

,

Een buitenstaander kun je Parks niet noemen, maar hij is niet het prototype Italiaanse voetbalsupporter. Maar als Engelsman, al een tijdje wonend en werkend in de regio, besloot hij dat de voetbalclub volgen wel een goed idee zou zijn.

Hij werkt in Italie aan de universiteit, spreekt de taal goed, maar is ook gewoon voetballiefhebber. De combinatie werkt in zijn voordeel. Hij schreef een van de beste boeken in de categorie ‘een seizoen met..’. Verona is een bijzonder club, heb ik van dichtbij zelf ook mogen meemaken, al werkte ik maar een zomer daar vlakbij. Ik sprak wel wat fans van de harde kern geregeld. Geen leuke club voor een buitenstaander. Parks weet alles in zijn voordeel te draaien, observeert en duidt, schrijft en geniet. En als lezer kun je meegenieten.

Gerbie’s blogje

Themaweek 105: De 100 beste sportboeken ooit

13 – Stuart Clarke – More than a match

Tags

,

Volgens mij, en velen zijn het met mij eens, is Clarke de beste fotograaf van voetbal in Engeland. Zijn foto’s ademen voetbal. Een beeld is genoeg, je krijgt zelf het geluid, de geur, de sfeer er wel bij. En dat is knap, wanneer je dat als fotograaf kunt bereiken.

En dan gaat het meer om het publiek, de entourage, de omstandigheden dan om het spelletje zelf. Voetbal is meer dan een spelletje van 22 man en een bal. Alleen al de foto op de voorkant, genomen op Roker Park, waar ik ooit een enkele wedstrijd mocht bijwonen en die mij, ook nu nog, een kwart eeuw later, twee divisies lager, in een Sunderland fan liet veranderen. De foto is zelfs genomen in hetzelfde jaar als mijn bezoekje. Kijk naar de gezichten, kijk hoe ze in de wedstrijd opgaan. Mobiele telefoons bestonden al wel, maar niemand kijkt op een toestel, niemand neemt zelf een foto, het gaat om het voetbal. En zo kun je bij elke foto een verhaal schrijven, maar het is helemaal niet nodig, het cliché zegt ‘1 foto zegt meer dan 1000 woorden’. Clarke bewijst het.

Gerbie’s blogje

Themaweek 105: De 100 beste sportboeken ooit

14 – Auke Kok – Johan Cruijff

Tags

,

Natuurlijk is het geen toeval dat op 14 een boek over Johan Cruijff staat. Toeval bestaat niet. Zijn nog niet zo lang geleden verschenen biografie door Auke Kok. Ik heb meer boeken gelezen van Kok, maar de veelgenoemde ‘wij waren beter’ staat nog ongelezen in de kast. Daar kan ik dus niet op stemmen. Deze bio wel. En zonder twijfel raad ik dit boek aan. De bio door de Cruijff-foundation kan nooit zo goed worden, dat moet haast wel een hagiografie zijn.

Jammer was dat vlak voor verschijning twee details zo belangrijk werden gemaakt, zelfs met een rechtszaak als resultaat, dat de kwaliteit van de rest van het boek een beetje ondersneeuwde. Want het is wel een eerlijk en goed beeld dat we krijgen, juist doordat Kok zoveel las, zoveel mensen sprak, het verhaal zo goed op papier krijgt en veel weet te duiden.

Er staan meerdere boeken over Cruijff in deze top 100, nog veel meer boven in de kast, deze hoort elke voetballiefhebber te hebben.

Gerbie’s blogje

Themaweek 105: De 100 beste sportboeken ooit

15 – Marcel van Roosmalen – Geef me nog twee dagen

Tags

,

Hard Gras 78Drie keer schreef Marcel van Roosmalen een boek over Vitesse voor Hard Gras. En alle drie keren was het raak. Je hebt het niet van mij en het jaar van de adelaar waren al leuk, ontluisterend, hilarisch en tragisch. Dit derde deel, meteen na overname van de club door Jordania, maakt de trilogie compleet.

Ondanks dat hij fan is, zijn de drie boeken zeker niet als fan geschreven. Sterker nog, het werd voor Van Roosmalen steeds lastiger om mensen te spreken bij de club en als al, zie de titel van het eerste volume, dan wilde men niet met naam en toenaam op papier.

Van Roosmalen is een van de beste columnisten van ons land, als je hem op reportage stuurt, maakt niet uit waarheen, krijg je een goed verhaal terug. En dat goede is dan voor de lezer, want vaak komen de onderwerpen er minder goed af. De sterke observeerder schrijft alles op zoals hij het ziet en hoort, wat blijkbaar vaak niet gebeurd. Ik ben een gigantisch fan van de schrijver en het is dan ook geen toeval dat deze Hard Gras het hoogste staat van alle HG in de lijst.

Gerbie’s blogje

Themaweek 105: De 100 beste sportboeken ooit

16 – Simon Kuper – Football against the enemy

Tags

,

de uitspraak ‘Voetbal is oorlog’ wordt vaak aan Michels toegeschreven. Dat klopt niet. Afhankelijk van de bron was het Opzeeland of Knobel. Maar dat er veel overeenkomsten zijn, zal niemand ontkennen. Kuper was een jonge journalist die bedacht had dat hij daarover een boek kon schrijven. Dan moest hij wel op reis, naar de plekken waar hij die stelling kon onderzoeken en bewijzen. Naar de Oekraïne, waar gevoetbald werd door krijgsgevangenen tegen de Duitsers (de film Escape to Victory werd er op gebaseerd). Naar Catalonië, naar Italie, naar de VS, naar allerlei plekken waar mooie verhalen te vinden zijn. Jaren later hoorde ik in een podcast hoe krap bij kas hij soms zat tijdens het schrijven, hoe lastig het was om sommige verhalen boven water te krijgen.

Kuper heeft als voordeel dat hij een talentalent heeft, een echte wereldburger, wat bij het samenstellen van deze verhalen zeker een voordeel was. Ook voor Hard Gras schreef hij prachtige verhalen, maar zijn debuut is (ook deze keer) het mooiste.

Themaweek 105: De 100 beste sportboeken ooit

17 – P.F. Thomese – J.Kessels: The novel

Tags

,

Het laatste fictieboek in mijn top 100. Nog laag. En als ik heel eerlijk ben, is dit geen sportboek. Aan de andere kant spelen NAC, Willem II en vooral FC Sankt Pauli zo’n grote rol in dit boek, dat ik het toch heb opgenomen in mijn selectie.

Het eerste boek van een trilogie over de bestaande J.Kessels, vriend van de schrijver, die zichzelf ineens als tragikomisch romanfiguur terug zag keren. Het boek is ook verfilmd, zeker niet slecht, maar als echte lezer vind ik het boek eigenlijk bijna altijd beter. In dit geval, gezien de slapstickachtige verhaallijn, is lezen veel fijner, je kunt er je eigen voorstelling bij maken. Het zogenaamde ‘hoerenvak’ bij St. Pauli op de tribune stond bij mij tenminste al op het netvlies voordat ik de film zag. De opvolger viel mij tegen, het laatste deel was wel weer redelijk goed, maar deze eerste was geweldig.

Gerbie’s blogje

Themaweek 105: De 100 beste sportboeken ooit

18 – William Fotheringham – Put me back on my bike

Tags

,

Famous last words, in dit geval van Tom Simpson, voor velen de bekendste dopinggerelateerde overleden wielrennen. Nog dagelijks zijn er wielertoeristen die stoppen bij het momument op de Ventoux, de plek, een stukje onder de top, waar Simpson van zijn fiets viel. Hij was niet meteen dood, getuige zijn laatste woorden.

Fotheringham is in Engeland een autoriteit. Hij won literaire prijzen, publiceert in The Guardian en schrijft over een sport die ze aan de andere kant van de Noordzee nauwelijks begrijpen. De doorbraak van Simpson in de jaren zestig had de doorbraak van de sport kunnen zijn. Het werd een Griekse tragedie, bron voor mooie verhalen. En dus mocht hij het levensverhaal van Simpson opschrijven. De liefde voor de sport klinkt door op alle bladzijden, zijn begrip voor de sport is misschien wel groter dan menig journalist in traditionele wielerlanden. Schitterend geschiedenisboek.

Gerbie’s blogje

Themaweek 105: De 100 beste sportboeken ooit

19 – Eduardo Sacheri – Esperándolo a Tito

Tags

,

Het moment dat ik eindelijk een goede boekhandel vond in Buenos Aires was een opluchting. Ook dat die open was, buiten op straat was een flink protest, sommige winkels sloten uit angst de luiken, maar de boekhandel lieten ze ongemoeid. De teleurstelling toen de sportsectie niet zo groot was als gehoopt en ook nog eens weinig boeken die ik in mijn rugzakje wilde meesleuren. Op de tafel er vlak naast lag er nog wel een die er veelbelovend uitzag. Die maar gekocht dus.

Schot in de roos. Eduardo Sacheri schreef deze bundeling met 15 verhalen over voetbal, maar geen moment over Maradona, Housemann of andere voetbalhelden, maar vooral over straatvoetbal, jochies die spelen, supporters van matige clubs, kortom alles waar een mooi verhaal in zit, daarvoor hoef je niet bij de grote clubs te zijn. Het titelverhaal zou vertaald moeten worden, kan zo in Hard Gras. Heb het zelfs overwogen om zelf te doen, maar ik denk dat er betere vertalers zijn die het recht doen. Ik ben al blij en trots dat ik de nuances kan lezen. Schitterende verhalen, goede schrijver, goed inzicht in de cultuur, maar tegelijkertijd universele voetbalwaarden. Na in Spanje tevergeefs op zoek te zijn geweest naar andere titels van Sacheri heb ik via internet een boekhandel in het noorden van Argentinië gevonden die ook pakketjes de oceaan over stuurt. Er staan nu al meerdere titels van Sacheri in mijn kast.

Gerbie’s blogje

Themaweek 105: De 100 beste sportboeken ooit

20 – Henk Sprenger – Kick Wilstra de wonder midvoor

Tags

,

Kick WilstraIn de gang boven was het luik naar zolder. Een vlizotrap en dan naar boven. Een flinke zolder en zoals dat gaat, als je ruimte hebt, volgt de troep vanzelf. Oude VI’s uit de begintijd, mooie voetbalbladen, kinderboeken van mijn moeder, een kapotte televisie, er was altijd wel wat te vinden. Toen ik oud genoeg was om zelf naar boven te sluipen, kwam ik de kleine stripboeken tegen van Kick Wilstra. Moeten van mijn vader zijn geweest, de man die nooit las. Kruimeltje, Engelandvaarders en alles wat zijn eigen zoon produceerde, verder heb ik hem nooit zien lezen.

Maar blijkbaar heeft hij ook als jochie de boekjes verzameld. In mijn herinnering waren het er een stuk of vijftien. De laatsten hadden een hoger nummer, dus ergens moet hij er een paar hebben gemist. Wat een geweldige vondst voor het jochie dat ik was. Kick Wilstra was een voetbalheld, ik verslond de boekjes. Eerst zittend op de stoffige zolder, later nam ik ze mee en las ze op mijn kamer nog een keer. Terugkijkend zijn ze wel heel erg jaren vijftig, de spruitjesgeur komt er net niet af. Maar daarom niet minder leuk, want behalve goede kinderliteratuur is het ook geschiedkundig nog een mooi tijdsbeeld. Heeft de goede man al ergens een standbeeld?

Gerbie’s blogje

Themaweek 105: De 100 beste sportboeken ooit