198 – Elvis Presley – Suspicious minds (Gerbie’s top 212)

Tags

, , , ,

Nummer  198
Artiest  Elvis Presley
Titel  Suspicious Minds
Jaar  1968
Wikipedia  Suspicious minds
Website  Elvis
Tekst  Lyrics 007

Zonder dat we het afspraken begonnen we het allebei te zingen. De camera zoemde in. We gaven het volledig, ongetwijfeld geholpen door de vele alcoholische versnaperingen van die avond. Alleen links van mij gaat het niet goed. Een collega van me wil ook in beeld. ‘Gerb, Gerb, get me on camera as well’, schreeuwt ze steeds harder. Onverstoorbaar zingen we door.

Het had geen nut, de BBC heeft het er uit gesneden. Ik betwijfel ook of een zingende Gerbie op de BBC het wel zo goed had gedaan. Mijn concollega Debbie werd die zomer op Menorca regelmatig gevolgd door een camera, het is 1997, real life soaps waren in opkomst. Een reisleidster volgen op een Spaans eiland was iets nieuws.

Waarom was het spontaan dit nummer? Vrij simpel. Twee keer per week kwamen we elkaar tegen in hetzelfde hotel. Op hetzelfde tijdstip. En altijd had de receptie dezelfde 5 CD’s opgezet, dus elke dag op hetzelfde tijdstip klonk Suspicious minds als achtergrondmuziek in de lobby. En waar je in andere hotels nog wel eens wat te doen had, was dit het rustpunt van de dag. Het hotel waar alles goed ging, waar nooit iemand kwam. Niet om te klagen, niet om een excursie te boeken. Dus elke week zaten we bij te praten en mee te zingen met Elvis Presley. Als je elkaar dan om drie uur ‘s nachts tegenkomt in de haven van Mahon, dan is het niet zo gek dat je juist dat nummer zingt. Of er nu wel of geen camera bij was, dat maakt op dat tijdstip niets uit.

Mijn vervelende collega die ook in beeld wilde, verknalde dus dit moment. Mijn claim to fame werd erg miniem, slechts een keer in de hele serie ben ik in beeld, op het vliegveld, nog geen drie seconden. En zonder Elvis die meezingt…

Gerbie’s top 212: Uitleg en regels. De volledige lijst tot nu toe: Top 212

Einde zomerslaap

Tags

, ,

LogoNa anderhalve maand in de semi-slaapstand wil ik de frequentie weer wat opkrikken. Van 3 keer per week, naar minimaal 4 of 5 blogjes. Benieuwd of ik het red.

Veranderingen: In het weekend voetbal, al zal dat wat vaker naar zaterdag gaan. De dinsdag komt terug, de Top 212 is nog maar net begonnen. De Goorse vragen worden incidenteel. Voorheen vast op zaterdag, maar na 133 afleveringen is er in Goor niet meer wekelijks inspiratie te vinden. Dus onregelmatig komt die serie terug.

Boekrecensies blijven wekelijks terugkomen, maar niet op een vaste dag. Verder de gebruikelijke rubrieken, u kunt ze allemaal in de kantlijn al lezen.

Suggesties blijven welkom. De reactiebox is open.

De rijdende rechter 054

Tags

,

Ook ik ben geen heilig boontje. Ik heb mijn gedachten wel eens elders tijdens het autorijden. Maar ik erger me steeds vaker aan medeweggebruikers die asociaal gedrag vertonen en daar mee wegkomen. U kent het allemaal. Slingerend rijden omdat je geen hands free hebt. Inhalen waar het echt niet kan. Parkeren waar velen er last van hebben. Tijd voor actie. De rijdende rechter begint daarmee, rapporteert over asociale weggebruikers en bedenkt een alternatieve straf. Een officiële straf zal er wel niet inzitten.

IMG_1684 

Datum: 30-6-2014

Tijd: 17.00 uur

Plaats: Zomerdijk te Goor

Dader: Zwarte Opel Astra Turbo (14-NVL-8)

Situatie:
Vervelend. Wil je naar huis, staat er ineens een extra stoplicht. Men is aan het werk op de rotonde, om en om mag elke kant dwars over de rotonde. Kost wat extra tijd, maar het zij zo.

Niet iedereen heeft zin aan wachten. Over het fietspad aan de overkant rijdt al een auto. Vanochtend reed er al iemand door rood. Blijkbaar kunnen velen slecht omgaan met een afwijkende situatie. Of denken velen dat de regels niet voor hun gelden, dat kan ook.

Een aantal vrachtwagens trekt langzaam op, ik zie allang dat ik, als zevende in de rij dit groene licht niet ga halen. Jammer.

Inderdaad springt na vier (vracht-)auto’s het licht weer op rood. De vijfde auto stopt netjes. Voor me denkt de Astra er anders over. Zij schiet om de stilstaande auto heen en rijdt door het rode licht in volle vaart achter de anderen aan.

Dat het extreem weinig nut heeft blijkt als een minuutje later ik door mag rijden en bij twee kruisingen verder (en een rotonde) de Astra al weer vlak voor me zie rijden. Door de vrachtwagens voor haar, heeft ze geen enkele tijd gewonnen. Maar wel vond ze het nodig de regels te breken. De weg onveiliger te maken.
Straf: Een weekje meehelpen op de rotonde, in een fluoriscerend hesje alle andere aso’s ontwijken.

Roddy Doyle – Bullfighting

Tags

, , , , , ,

14-006Roddy Doyle – Bullfighting

Geweldige schrijver, die Doyle. Uit een land van vertellers komt hij bovendrijven als de verteller die het ook nog eens allemaal goed op papier weet te krijgen. Hij schreef twee prachtige trilogieën, maar ook mooi korte verhalen.

Deze verzameling korte verhalen is ook weer prachtig. Tegelijkertijd ook lastig om wat over te vertellen. Minder vrolijk dan je van een Ier zou verwachten. Maar ja, zwarte humor zit natuurlijk wel in de volksaard. Laat maar, lees een van de goede recensies hieronder. Soms moet je erkennen dat je zelf niets origineels te zeggen hebt. Lees niet de Nederlandstalige, die lijken vooral goed naar de achterkant te hebben gekeken en een andere recensie, maar de kwaliteitskranten hebben ook kwaliteitsrecensenten.

Citaat: “They’d have four pints. They might go to five. Four was automatic. The fifth was always a decision. It used to be more. They used to drink all day, days in a row, weekends drunk, into work on Monday, drunk. Donal and Gerry had gone twenty-four hours once, in Majorca. They’d found a bar that would let them drink till daylight” (p.181)

Nummer: 14-006
Titel: Bullfighting
Auteur: Roddy Doyle
Taal: Engels (Irl)
Jaar: 2011
# Pagina’s: 215 (1283)
Categorie: Fictie
ISBN: 978-0-099-55562-9

Meer Bullfighting:
Guardian
NY Times
The globe and mail
Independent
nu.nl
Literatuurplein

Meer Doyle op gerbie.nl:
Oh, play that thing
Mad weekend
A star called Henry
The snapper

199 – Geier Sturzflug – Bruttosozialproduct (Gerbie’s top 212)

Tags

, , ,

Nummer  199
Artiest  Geier Sturzflug
Titel  Bruttosozialproduct
Jaar  1982
Wikipedia  Bruttosozialprodukt
Website  Myspace
Tekst  Songtexte

Blijkbaar is het lied al uit 1978. Niet meegekregen. Wel toen het in 1982 opnieuw werd uitgebracht en in 1983 een grote hit werd. Op 1 in Duitsland. In heel Europa luisterde men ineens naar Duitse muziek. Die Neue Deutsche Welle kwam onder aanvoering van Nena alle grenzen over. Spider Murphy Gang (Skandal im Sperrbezirk), Spliff (Herzlichen Gluckwunsch), Peter Schilling (Major Tom), Trio (Da da da) en vele anderen volgden. Dus ook de band Geier Sturzflug UIT Bochum. Dit nummer werd door iedereen meegeklapt en -gebruld. Iedereen van mijn generatie kent het refrein: “Jetzt wird wieder in die Hände gespuckt”..

Hun succes was van korte duur. Ik vond de elpee nog best de moeite waard, de opvolger Besuchen sie Europa (so lange es noch steht) was ook goed. Maar eigenlijk zal de band als onehitwonder de geschiedenis in gaan. Totdat ze dit jaar ineens weer in de publiciteit kwamen, ze schreven namelijk een WK-nummer. ‘Es gibt nichts schöneres auf Erde, als Weltmeister zu werden’. Of het door het lied kwam, betwijfel ik, maar de Duitsers wonnen inderdaad het WK.

Gerbie’s top 212: Uitleg en regels. De volledige lijst tot nu toe: Top 212

Ik begrijp het Midden-Oosten niet

Tags

, ,

‘t Is een foto van een krantengrafiekje. Niet echt heel duidelijk dus. Maar dat klopt ook. Er is volgens mij niemand die precies kan uitleggen hoe het Midden-Oosten in elkaar steekt. De partijen zelf zeker niet, die zijn bevooroordeeld, maar een compleet objectief buitenstaander bestaat niet.

IMG_0438

En zelfs als je die buitenstaander dan al kunt vinden, dan heeft die niet de volledige en duidelijke informatie, laat staan dat die het uit kan leggen aan leken.

Ik doe wel eens een poging. Lees de krant regelmatig. Zo nu en dan een boek. Klik wel eens wat aan op internet. Maar ik heb echt geen idee. En als ik dan bovenstaand plaatje nog eens bekijk en me realiseer dat de rode lijntjes zo maar blauw kunnen worden, of andersom. Dat er nog veel meer partijen zijn die een rol spelen (Rusland, EU, China, multinationals). Dat er geen nuance zit in die lijntjes, alsof iedereen in een land hetzelfde vindt. Dan zou dit schema bij een realistische invulling nog veel gecompliceerder er uit zien.

Een alternatief schema ziet er zo uit. Niet echt simpeler.

De enige zinnige uitspraak die ik dan ook kan doen over het Midden-Oosten is dat we niet moeten verwachten dat de komende eeuw de problemen er opgelost worden. Dat we beter zo weinig mogelijk partij kiezen. Dat ik het waarschijnlijk nooit zal begrijpen.

Dan Turell – Mord auf Bornholm

Tags

, , , , ,

14-003Dan Turell – Mord auf Bornholm

Al vele jaren mijn favoriete Deense schrijver, slechts verkrijgbaar in de Duitse vertaling. En omdat ik elk jaar een Duits boek wil lezen, is Turell wel eens aan de beurt.

Hoofdpersoon is altijd een naamloze journalist, een romanticus en een cynicus, dat kan heel goed samen gaan, die vaak ongewild in de vreemdste zaken belandt. Zijn samenwerking met de politie, vooral commissaris Ehlers ziet hij als vriend, is redelijk. Zijn kennis van allerlei onderwereldfiguren groot, zijn omgang met zijn vriendin soms problematisch, soms geweldig.

Voordat ‘nonkel Dan’, zoals de schrijver in Denemarken werd genoemd, veel te vroeg overleed, schreef hij een dozijn boeken over deze journalist, waarin velen autobiografische elementen ontdekten.

Dit boek is een verzameling korte verhalen. Het lijken me probeersels. Soms een verhaal, dan weer een verhaaltje met een aantal korte hoofdstukken. Soms grappig, soms nietszeggend. De kwaliteit is duidelijk minder dan bij zijn boeken met een enkel verhaal, maar desalniettemin zijn het nog altijd verhalen die de moeite waard zijn. En niet elk boek hoeft een blijvende indruk te maken. Dat heeft de schrijver allang eerder gedaan.

Citaat: “Sie funktionierte nicht. Das tun Telefonzellen in dieser stadt einfach nicht, das ist ein Naturgesetz. Es gab immer irgendeinen – verlmutlich minderjärigen – Trunkenbold, für den es das Lustigste auf der Welt, der Höhepunkt seines lebens war, die Kabel aus Öffentlichen Fernsprechern zu reissen, damit die Leute nicht mehr miteindeander reden konnten.” (p.196)

Nummer: 14-003
Titel: Mord auf Bornholm (orig.: Mord pa Markedet)
Auteur: Dan Turell
Taal: Duits (orig.:Deens)
Jaar: 2008 (orig.: 1989)
# Pagina’s: 205 (845)
Categorie: Whodunit
ISBN: 978-3-404-15801-0

Meer:
Mord im Waschsalon
Mord in Vesterbro
Mord im März
Moord in het donker
Mord in der Dämmerung
Moord op Malta
Moord in het Paradijs
Wikipedia
Official site

200 – Joni Mitchell – Big yellow taxi (Gerbie’s top 212)

Tags

, , , ,

Nummer  200
Artiest  Joni Mitchell
Titel  Big yellow taxi
Jaar  1970
Wikipedia  Big yellow taxi
Website  jonimitchell.com
Tekst  Joni Mitchell.com/music

Meteen met een onvergetelijke regel beginnen. ‘They paved paradise, put up a parking lot’ Een regel die veel vertelt. Ze schreef de tekst toen ze de dag na aankomst op Hawaii uit het raam keek. Mitchell is overduidelijk van de hippiegeneratie. Iemand die haar idealen in prachtige teksten weet om te zetten.

Ik kon nog niet eens kruipen toen dit nummer uitkwam. Vijftien jaar later kwam ‘Good friends‘ in de Verrukkelijke Vijftien, van het album Dog Eat Dog. Ik huurde de LP bij de bieb. Het stond op een bandje, maar ik was nog niet overtuigd.

Een coverversie van Big Yellow Taxi kwam uit, ik denk de Counting Crows. Een band die ik maar niet kan leren waarderen. Niet mijn stijl gok ik. Maar het nummer wel. Zoek maar even en zie wie het ook coverde. Big Country, Amy Grant, Percy Faith, Bob Dylan en Nena. En dan nog een rijtje anderen.

Een schitterend nummer, passend bij de tijdgeest, de Woodstock generatie, maar tegelijkertijd tijdloos, eeuwig te coveren, helaas ook eeuwig geldend. ‘They paved paradise, put up a parking lot’.

Gerbie’s top 212: Uitleg en regels. De volledige lijst tot nu toe: Top 212

Een groot acteur is niet meer

Tags

, ,

Facebook stond vol, Twitter ontplofte, terecht, wat mij betreft. Vele mooie tributes werden geschreven, zoals deze in de New York Times. Velen vertelden over hun favoriete film met Williams. Hij werd geroemd op zijn improvisaties. Zoals hij ook hier doet als de techniek stokt bij een Ted BBC Conference. Met plezier keek ik weer naar Dead Poets Society en Good Will Hunting.

In de vele beschouwingen mis ik een van mijn favoriete films.
.
Al ben ik ook van mening dat Jakob the Liar ondergewaardeerd is.

Robin Williams, Rest in Peace.

David Sedaris – Dress your family in corduroy and denim

Tags

, , , ,

14-002David Sedaris – Dress your family in corduroy and denim

Vaak is het een nadeel om achter te raken met je boekverslagen. Te veel boeken gelezen in de tussentijd om nog een goed stukje te kunnen schrijven over dat ene boek, dat je een paar maanden geleden las. Toch heeft het ook een voordeel. Contemplatie. Een boek dat je net uit hebt, is onmogelijk te recenseren. Laat het even bezinken.

Toen ik dus dit boek ter hand nam om dit stukje te produceren was mijn eerste gedachte dat ik helemaal niets meer wist van het boek. Geen flauw idee. Wel dat het korte verhalen waren, het genre van Sedaris, dus dat is logisch. Dat ik heb gelachen. Ook een goed teken. Ik vond het dus geen slecht boek.

Maar bladerend, links zoekend die onderaan het stukje passen, kwam er een hoop naar boven. Een schitterend openingsverhaal over kinderen die opgroeien in een gezin die ‘niet geloven in televisie’. Een stukje waarin Sinterklaas en Zwarte Piet worden uitgelegd aan niet-Nederlanders. Sedaris die uit de kast komt en hoe zijn vader daar mee omgaat. Een reisverhaal op het platteland van Frankrijk, zoekend naar het huis waar ze moeten zijn.

Sedaris kan prachtig korte verhalen schrijven. Tussen de column en de novelle in, een mooie lengte. 22 verhalen in dit boek. Niet allemaal even goed, maar wel allemaal interessant. De ene keer met een duidelijke moraal, de andere keer totaal doelloos.

Dit was het derde boek dat ik van hem las. De laatste die ik nog in de kast had staan. Maar vast niet de laatste die ik zal lezen.

Citaat: “According to Gretchen, the turtles had no memories of their former limbs, but Lisa wasn’t buying it. ‘Oh, come on,’ she said. ‘They must at least have phantom pains. I mean, how can a living creature not mind losing its legs?” (p.151)

Nummer: 14-002
Titel: Dress your family in corduroy and denim
Auteur: David Sedaris
Taal: Engels (US)
Jaar: 2004
# Pagina’s: 259 (640)
Categorie: Fictie
ISBN: 0-349-11670-9

Meer Corduroy and Denim:
NPR
Wikipedia
David Sedaris books
New York Times

Andere boeken van Sedaris op gerbie.nl:
Holidays on ice
Me talk pretty one day

201 – Tanita Tikaram – Cathedral song (Gerbie’s top 212)

Tags

, , ,

Nummer  201
Artiest  Tanita Tikaram
Titel  Cathedral song
Jaar  1989
Wikipedia  Cathedral Song
Website  Tanita-Tikaram.com
Tekst  Letras

Eind jaren tachtig was men klaar met de orgeltjes en andere blikken geluiden. MTV startte met Unplugged en in Nederland was er Jan Douwe Kroeske die begon met zijn 2 meter sessies. Als een nummer goed was, kon je er een akoestische versie van spelen. En Kroeske bouwde een archief met pareltjes op.

De in Duitsland geboren zangeres met Aziatisch en Polynesisch bloed had een LP gemaakt, een klein hitje gescoord met ‘Twist in my sobriety‘ toen ze bij de lange presentator mocht langskomen. De beelden van de zangeres die helemaal opging in het liedje, wegdraaiende ogen, maar o zo mooi zingend, staan me een kwart eeuw later nog bij.

Het album Ancient Heart was schitterend. Het daaropvolgende album heb ik ook nog aangeschaft. Zonder te spieken zou ik er nu geen nummer van kunnen noemen. Ze bleek een one-hit-wonder. Maar dan zonder concessies te doen, niet op zoek naar de eeuwige roem, maar gewoon muziek maken die van diep kwam. Muziek die ze zelf mooi vond.

Cathedral song werd vertaald naar het Portugees (volgens mij een vrije vertaling)  door de Braziliaanse Zelia Duncan, in haar land razend populair. Het nummer Cathedral geldt daar ook als een evergreen.

Dit nummer staat voor mij symbool voor de eerste jaren Twee Meter Sessies. Voordat ook Kroeske concessies moest doen, studio’s ging afhuren, moest scoren. Gewoon een lief meisje met een gitaar en een prachtig liedje.

Gerbie’s top 212: Uitleg en regels. De volledige lijst tot nu toe: Top 212

Mokboom

Tags

, , ,

Of het een Nederlands woord is, durf ik niet te zeggen. Maar het is volgens mij de beste vertaling van Coffee Mug Tree. Als je daar naar zoekt via Google krijg je allerlei exemplaren voor in de keuken, waar je 4 of 5 van die mokken kunt ophangen. Maar er is er maar een op de wereld die de titel echt verdient.

mugtree

Deze boom staat in Catawba, Virginia, Verenigde Staten. Iemand had blijkbaar veel te veel mokken. Zijn moeder bracht er elke keer een mee als souvenir. Vind ik niet eens een slechte keuze trouwens, de meeste souvenirs vallen in de categorie prullaria, zijn veel te duur en gaan niet lang mee. Maar als je er tientallen in huis hebt staan, kan ik me voorstellen dat je er iets mee moet. Een in gebruik en een in de afwasmachine, hoeveel heb je er nodig?

Mooi.

Herman Koch – Zomerhuis met zwembad

Tags

, , , ,

14-001Herman Koch – Zomerhuis met zwembad

Hoe schrijf je een opvolger van een internationale bestseller? Voor die niet eenvoudige taak stond Herman Koch. En dat terwijl ‘Het diner’ niet eens zijn beste boek was. Hoe ga je te werk, waar richt je je op? Je beste boek ooit, het boek dat ‘Red ons Maria Montanelli’ eindelijk aflost of een nieuwe bestseller. Waar de uitgever voor kiest is duidelijk.

Een beetje teleurgesteld was ik dan ook wel toen ik al snel door had dat ‘Zomerhuis met zwembad’ vergelijkbaar met ‘Het diner’ moest worden. De belangrijkste vraag ‘wat zou ik in die situatie doen?’ kan over beide boeken gelegd worden. De vormgeving van het boek gaf het al een beetje weg.

Tegelijkertijd is het jammer dat ‘Zomerhuis met zwembad’ uitkomt als opvolger van ‘Het diner’, aangezien het verhaal zelf zeker niet slecht is. Het blijft erg interessant je in het hoofd van huisarts Marc Schlosser te begeven. Het gegeven dat je al vanaf het begin weet dat hij verantwoordelijk is voor de dood van een van zijn patiënten, maakt het juist een goed boek. Het omgekeerde principe van een thriller dus, waardoor de spanning echter niet afneemt, maar juist groeit. Je wil verder lezen, je wil het begrijpen, je wil weten wat er gebeurt is.

Hoe het afloopt weet je dus grotendeels al, een gegeven. Dus ook dit boek is een pagetwister (is daar al eens een goede Nederlandse vertaling voor bedacht) van jewelste. Ook dit boek verdient de lof en de verkoopcijfers van zijn voorganger.

De tragiek van een bestsellerauteur is dat dat dus nooit gebeurt. Het boek zal altijd vergeleken worden met het vorige. Het boek zal nooit op zichzelf beoordeeld worden. Jammer. Al geloof ik dat Koch realistisch genoeg is om te weten dat het gebeurt, maar zich er niet door uit het veld zal laten slaan.

En nu de opvolger er is, mag het volgende boek, verlost van alle druk, weer briljant worden. Neem er de tijd voor, dat is het voordeel van een bestseller. Je hoeft niet perse meer. Ik hoop op een totaal ander boek, wetende dat hij dat in zich heeft, niet deel drie in een serie die gaandeweg steeds minder interessant wordt.

Citaat: “Patienten verwarren tijd met aandacht. Ze denken dat ik ze meer aandacht geef dan andere huisartsen. Maar ik geef ze alleen maar meer tijd. Wat ik moet weten heb ik na één minuut gezien. De overige negentien minuten vul ik met aandacht. Met de illusie van aandacht, kan ik beter zeggen. Ik stel gewone vragen.” (p.5)

Nummer: 14-001
Titel: Zomerhuis met zwembad
Auteur: Herman Koch
Taal: Nederlands
Jaar: 2011
# Pagina’s: 381
Categorie: Fictie
ISBN: 978-90-414-2426-6

Meer Koch door Gerbie.nl:
Het Diner
Dingetje
Odessa Star

Recensies Zomerhuis:
Parool
Recensieweb
Vrij Nederland
Trouw

202 – P.I.L. – This is not a love song (Gerbie’s 212)

Tags

, , , ,

Nummer  202
Artiest  Public Image Ltd.
Titel  This is not a lovesong
Jaar  1983
Wikipedia  This is not a love song
Website  Pil Official
Tekst  MetroLyrics

John Lydon, of Johnny Rotten, was de grote man in the Sex Pistols. Zijn eerste band na het uiteenvallen van de punkband was P.I.L. Postpunk werd het genoemd. Ik herinner me goed dat ik het nummer hoorde. Voor mij was het punk, omdat ik punk niet bewust had meegemaakt. Dit was bewust provoceren, een heel nummer dezelfde zin. Een zin tekst.

Niet dat ik goed had geluisterd, de tekst is uitgebreider dan dit, maar voor je gevoel gaat het om dat ene zinnetje. En dat zinnetje dan heel vaak, heel hard zingen. Dit was anders dan wat er verder op de radio was, wat er in de hitlijsten stond en toch was het ook te zien bij Toppop, kwam het ook de Top 40 binnen.

En zoals de Tröckener Kecks bijna twee decennia later een nummer schreven ‘Ik denk nooit meer aan jou‘, waarin ze dat zo vaak herhaalden dat je wist dat het tegenovergestelde bedoeld werd, zo keek ik toen ook terug naar ‘This is not a love song’, misschien was het stiekem toch wel een liefdesliedje. Waarom zou je anders zo vaak ontkennen. Waarom zou je anders obsessief die ene regel keer op keer herhalen.

En eigenlijk is dat juist mooier dan de zoetsappige doorgeproduceerde liefdesliedjes die normaal gesproken de hitlijsten bevolken. Dit komt echt aan. Dit komt van diep. Alleen al daarom is dit een nummer om nooit te vergeten. Want het is geen liefdesliedje…

Gerbie’s top 212: Uitleg en regels. De volledige lijst tot nu toe: Top 212

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 219 andere volgers