Janmaat had gewoon pech

Tags

, , ,

Vooraf: ik ben geen Feyenoordfan, zeker ook niet van Newcastle. Als ik mag kiezen stond Van der Wiel rechtsback in Oranje. Ik vind Janmaat ook niet echt sympathiek overkomen.

Toch ben ik van mening dat Janmaat in Praag gewoon pech had. Geen blunder, geen domme beslissing, gewoon pech.

Ga maar na: als de bal een centimeter of vijftig meer naar rechts is, geef je gewoon een corner weg en denkt niemand drie seconden later nog dat Janmaat een fout maakt. Komt de bal een centimeter of veertig meer naar binnen dan heeft Cilessen de bal gewoon klem. De blunder van de critici bestond dus uit het feit dat de bal met een omtrek van zeventig centimeter precies in de negentig centimeter terecht kwam waar het fout ging. Probeer het maar eens, knappe prestatie.

Dan heb je nog de categorie ‘wat als’. Wat als hij de bal dom wegschiet en de bal bij een tegenstander was gekomen? Dan hadden alle critici hem aangevallen op het feit dat hij niet rustig bleef. Wat als de bal tot corner werd verwerkt en daar uit gescoord werd? Dan was Janmaat de gebeten hond geweest, net als nu. Wat als de bal een net iets andere hoek tegen de paal krijgt? Dan stuitert de bal precies bij Cilessen in de handen en lachen we achteraf om het voorval.

Tijdens de wedstrijd kopte Janmaat al twee keer eerder een bal terug op zijn keeper. Dat ging goed, waarom zou hij dat in blessuretijd niet mogen? Sterker nog, ik ben blij met een verdediger die dingen voetballend probeert op te lossen. Dat siert de back. Vaak is het een nadeel wanneer je de bal dom weg rost. Dus moeten we ook accepteren dat het een keer mis kan gaan. Zelfs als dat een punt kost.

Hard Gras 92 – Philips’ list

Tags

, , , , , , ,

14-007Hard Gras 92 – Philips’ list

Ik begin met een ergernis. Heb ik niet vaak bij Hard Gras, maar deze keer is het raak. De heer Akyol, door velen gezien als groot literatuurtalent, mag een stukje schrijven in Istanbul over Ryan Babel. Hiervoor moet hij via diens agent, Winston Haatrecht. Akyol vind de Surinaamse ex-Ajacied blijkbaar niet aardig. Dat kan. Ik kan me voorstellen dat een agent niet aardig gevonden wordt. Maar dan beschuldigt hij Haatrecht van een matige voetbalcarrière en een zelfgemaakte Wikipedia-pagina. En daar begint mijn ergernis. Je kunt op Wikipedia namelijk simpel controleren wie de pagina bewerkt. Daarbij vind ik vier wedstrijden in het eerste van Ajax en 12 jaar als prof niet getuigen van ‘weinig verdiensten’. Dan ben je inderdaad geen grootheid, maar wel een redelijke voetballer. De heer Akyol moet nog maar bewijzen dat hij na een enkele bestseller daadwerkelijk een schrijver is, of dat hij een gesubsidieerd journalist aan het worden is, die goedkope meninkjes verkondigt.

Het titelverhaal gaat over Frits Philips die in de oorlog honderden joden redde. Zo wil het verhaal tenminste. De titel is op zijn minst misleidend, de hoofdpersoon in het verhaal van Matty Verkamman is namelijk Sally Hertzberger, een joodse voetballer uit Eindhoven, niet meneer Philips. Die komt pas halverwege het verhaal voor het eerst aan bod. En dan ook nog wordt er beweerd dat het laten overplaatsen van joden van Auschwitz naar de Telefunken-fabriek vooral eigen belang blijkt te zijn. Dat de joden daardoor gered werden was mooi, maar niet het belangrijkste, volgens de schrijver. Sterker nog, er gaan ook stemmen op die Philips verwijten flink winst te hebben gemaakt tijdens de oorlog. Dit kan alleen door mee te werken met de bezetters. Kortom, het titelverhaal is op zijn minst controversieel.

Eigenlijk wel een bijzonder nummer, als je over twee korte verhalen al een halve bladzijde kunt schrijven. Frank Heinen weet uit het wereldwijde archief van vergeten spelers weer een mooi exemplaar op te duikelen. Theo Reitsma, bij mijn weten niet een schrijvend journalist schrijft over de mooiste club van Mexico, Guadelajara. Toevallig een club waar ik ooit op de tribune zat, mooi om te lezen dus.

Mooie uitgave weer.

Citaat: “Van haar vader weet Thil verder helemaal niets. ‘Dat hij hertrouwd is, is nieuw voor me. Ik heb begrepen dat hij in de oorlog in Den Haag woonde. Ik herinner me dat ik mijn grootvader aan de telefoon tegen iemand hoorde zeggen: ‘Ik hoop dat Thil of Baris Barend niet zullen ontmoeten.’ Ook ik heb gehoord dat hij in 1945 bij het bombardement op het Haagse Bezuidenhout is omgekomen, maar ook dat weet ik niet zeker.” (p.89)

Nummer: 14-007
Titel: Hard Gras 92 – Philips’ list
Auteur: Diversen (Özkan Akyol, Matty Verkamman, David Winner, Jaap Visser, Marcel van Roosmalen, Frank Heinen, Mark van den Heuvel, Frank van Kolfschooten, Theo Reitsma, Frank de Ruiter, Theun de Winter, Gerrit de Jager)
Taal: Nederlands
Jaar: 2013
# Pagina’s: 120 (1403)
Categorie: Voetbal
ISBN: 978-90-713-5972-9

Meer:
91 90 89 88 87 86 85 84 83 82 81 80 79 78 77 76 75 74 73 72 71 70 69 68 67 66 65 64 63 62 61 60 59 58 57 56 55 54 53 52 51 50 49 48 47 46 45 44 43 42 41 40 39 38 37 36 35 34 33 31 30 29 28 27 26 25 24 23 22 21 20

Rodney Rijsdijk – Kroegkronieken

Tags

, , , , , , , ,

14-011Rodney Rijsdijk – Kroegkronieken

De eerste mooie zomerse dag in het voorjaar. Dochter wil naar de kinderboerderij. Ik vind het goed. Boekje mee, ik ga op het terras en zij kan spelen en rondrennen, iedereen blij.

Blogbroeder Rodney gaf dit boekje in eigen beheer uit. Stukjes die hij eerder publiceerde, vooral op zijn eigen site, Rodzooi. Werkend in diverse kroegen in onze hoofdstad, zag hij voor zijn eigen ogen een geweldige verzameling paradijsvogels voorbij komen. Observeren en onthouden is genoeg, de stukjes schrijven zich vanzelf.

Maar je moet het wel (willen) zien. Rodney heeft er oog voor. Zo leren we ze kennen. Tante Sientje, Luuk de Doppenmongool, Ome Piet en Michael Jackson. Als je een ervaren kroegganger bent, zul je ze herkennen. Want ook al heeft Rodney ze niet bedacht, de karikaturen zijn natuurlijk overal aan te treffen. Al is het wel zo dat Amsterdam zo ongeveer de enige stad in Nederland is met een eigen kroegcultuur, zoals de meeste Engelse steden dat hebben.

Eind van de middag had ik het boekje uit. Had ik Amsterdam beter leren kennen, had ik meerdere keren hardop gelachen en kende de schrijver ook een beetje. Dochterlief was klaar met spelen, de zon verdween en de temperatuur zakte snel, de Kroegkronieken hadden mij een mooi middag bezorgd. Jammer dat ik nog een paar taalfoutjes ontdekte (taalfascist die ik ben, valt me dat altijd meteen op), voor het volgende boek een extra redacteur inschakelen.

Citaat: “Een populist avant la lettre. Een soort Geert Wilders, maar dan nog een tikkie lomper. Politicus in de Amsterdamse gemeenteraad met die gekke tweemansfractie van hem, Leefbaar Amsterdam. Henk schreeuwde tijdens vergaderingen, gooide met eieren en stoelen en hij drukte geld achterover, al moest dat volgens Henk anders uitgelegd worden: ze hadden de bonnetjes gewoon niet meer.” (p.41/42)

Nummer: 14-010
Titel: Kroegkronieken
Auteur: Rodney Rijsdijk
Taal: Nederlands
Jaar: 2013
# Pagina’s: 112 (1786)
Categorie: Columns
ISBN: nvt

Meer:
Rodzooi
Bol (zelf bestellen)
Gogme United (recensie)

197 – Amii Stewart – Knock on wood (Gerbie’s top 212)

Tags

, , , , ,

Nummer  197
Artiest  Amii Stewart
Titel  Knock on wood
Jaar  1979
Wikipedia  Knock on wood
Website  Official Web Site
Tekst  Lyric Wikia

Ik was negen. Ik kende de term Guilty Pleasure helemaal niet. Wel wist ik dat ik niet van disco hoorde te houden. Niet mijn muziek. Dansen? Al die vreemde geluidjes? Nee dank je, geen disco voor mij.

En toch, dat ene nummer. Amii met twee i’s in haar naam? Die ja. Knock on wood. Gewoon een cover van een oud nummer. Zelfs David Bowie had het al eens opgenomen. En toch klonk het gewoon het beste als deze mevrouw het song. Het origineel, bijna altijd superieur aan de cover, klonk oubollig. Ik wilde gewoon deze versie het liefst horen.

Meer dan drie decennia later kom ik er eerlijk voor uit. Ik hou nog steeds niet van disco. Maar ‘Knock on wood’ luister ik nog steeds graag naar. Ik ken de term Guilty Pleasure ondertussen wel. Het klopt.

Gerbie’s top 212: Uitleg en regels. De volledige lijst tot nu toe: Top 212

Martin Bril – Twee dochters en een reiger

Tags

, , , , ,

14-008Martin Bril – Twee dochters en een reiger

Een van de beste columnisten ooit. Te vroeg overleden, afgelopen jaar zagen we de documentaires voorbijkomen. Vele boeken verschenen na zijn dood, vaak thematisch. Deze bundeling gaat vooral over zijn dochters. De reiger in het verhaal heet Harry en staat vaak op zijn vaste plek. Bril komt er voorbij op weg naar school met zijn dochters.

Nu mijn eigen dochter wat ouder werd, leek me dit wel een geschikt moment om dit boekje uit de kast te trekken. Bril was volgens mij een leuke vader. Geen goede, maar die combinatie is vaak lastig. Niet onmogelijk, maar wel moeilijk. In ieder geval is hij een goede observator, dat bewezen al zijn columns wel. Dus deze stukjes uit het Parool vormen samen een mooi tijdsbeeld van de vader Bril en de dochters in de lagereschoolleeftijd. Ik kan me voorstellen dat zijn dochters toen ze wat ouder werden – en in interviews heeft hij dit wel bevestigd – niet altijd even blij waren dat ze ongewild weer onderwerp van een column waren. Nu hun vader er niet meer is, denk ik dat ze met terugwerkende kracht alsnog trots zijn op deze verhaaltjes. Wie heeft er anders zo’n mooi boek over de eigen jeugd in de kast staan?

Citaat: “ ‘Pap,’ hoorde ik achterop, ‘wie heeft het alfabet uitgevonden?’ Dat was en vraag die er wezen mocht. Het alfabet is iets wat mijn dochter dezer dagen erg bezighoudt. Zij leert namelijk lezen en schrijven, een wonder waar zij maar geen genoeg van krijgt. Als je ziet hoe snel het gaat, begrijp je ook pas hoe wonderlijk het eigenlijk wel niet is.” (p.27)

Nummer: 14-008
Titel: Twee dochters en een reiger
Auteur: Martin Bril
Taal: Nederlands
Jaar: 2004
# Pagina’s: 159 (1562)
Categorie: Columns
ISBN: 90-445-0488-6

Meer Bril op gerbie.nl:
Verzameld werk
Voordewind
De dag van de nieuwe haring

Peter van Straaten – Vader & Zoon leveren in

Tags

, , , , , , ,

14-009Peter van Straaten – Vader & Zoon leveren in

Heerlijk zo’n kringloopwinkel waar alle boeken netjes op alfabet staat, maar niemand een idee heeft of het goede of slechte boeken zijn. Boeken waar elke antiquair de deur voor dichthoudt, kosten twee euro omdat ze er nog goed uitzien, terwijl pareltjes voor 60 cent mee mogen, omdat het er wat ouder uitziet. Het kost dus wat moeite, wat snuffelen, maar uiteindelijk loont het, als je die moeite wil nemen.

Dus terwijl dochterlief bij het speelgoed iets mag uitzoeken, heeft papa even de tijd om te snuffelen. De Vader & Zoon reeks heb ik nog steeds niet compleet. Ik heb ook geen zin om bij een handelaar de hoofdprijs te betalen, maar op deze manier via kringloop en rommelmarkt, hoop ik de serie ooit compleet te krijgen. (mocht je willen helpen, ik mis nog deel 8, 12 en 13)

Van Straaten is een icoon, een van de beste tekenaars van Nederland. Met een geweldig gevoel voor humor.

Citaat: “Jij bent jong…Onzeker…Daarom heb je overal een mening over…Als je wat ouder wordt, merk je dat de dingen te gecompliceerd zijn voor een mening…dan ben je alleen nog maar onzeker”

14-009a14-009b

Nummer: 14-009
Titel: Vader & Zoon leveren in
Auteur: Peter van Straaten
Taal: Nederlands
Jaar: 1981
# Pagina’s: 112 (1674)
Categorie: Cartoons
ISBN: 90-6012-481-2

Meer van Straaten op gerbie.nl:
Handbagage
Hoezo oud
Roken neuken drinken
Zijn we er al
Waarom ligt mijn boek niet naast de kassa
Mens & bedrijf
Vader en Zoon door dik en dun
Vader en Zoon staan op de tocht
Vader en Zoon in de bocht
Vader en Zoon tegen wil en dank
Vader en Zoon zetten door

198 – Elvis Presley – Suspicious minds (Gerbie’s top 212)

Tags

, , , ,

Nummer  198
Artiest  Elvis Presley
Titel  Suspicious Minds
Jaar  1968
Wikipedia  Suspicious minds
Website  Elvis
Tekst  Lyrics 007

Zonder dat we het afspraken begonnen we het allebei te zingen. De camera zoemde in. We gaven het volledig, ongetwijfeld geholpen door de vele alcoholische versnaperingen van die avond. Alleen links van mij gaat het niet goed. Een collega van me wil ook in beeld. ‘Gerb, Gerb, get me on camera as well’, schreeuwt ze steeds harder. Onverstoorbaar zingen we door.

Het had geen nut, de BBC heeft het er uit gesneden. Ik betwijfel ook of een zingende Gerbie op de BBC het wel zo goed had gedaan. Mijn concollega Debbie werd die zomer op Menorca regelmatig gevolgd door een camera, het is 1997, real life soaps waren in opkomst. Een reisleidster volgen op een Spaans eiland was iets nieuws.

Waarom was het spontaan dit nummer? Vrij simpel. Twee keer per week kwamen we elkaar tegen in hetzelfde hotel. Op hetzelfde tijdstip. En altijd had de receptie dezelfde 5 CD’s opgezet, dus elke dag op hetzelfde tijdstip klonk Suspicious minds als achtergrondmuziek in de lobby. En waar je in andere hotels nog wel eens wat te doen had, was dit het rustpunt van de dag. Het hotel waar alles goed ging, waar nooit iemand kwam. Niet om te klagen, niet om een excursie te boeken. Dus elke week zaten we bij te praten en mee te zingen met Elvis Presley. Als je elkaar dan om drie uur ‘s nachts tegenkomt in de haven van Mahon, dan is het niet zo gek dat je juist dat nummer zingt. Of er nu wel of geen camera bij was, dat maakt op dat tijdstip niets uit.

Mijn vervelende collega die ook in beeld wilde, verknalde dus dit moment. Mijn claim to fame werd erg miniem, slechts een keer in de hele serie ben ik in beeld, op het vliegveld, nog geen drie seconden. En zonder Elvis die meezingt…

Gerbie’s top 212: Uitleg en regels. De volledige lijst tot nu toe: Top 212

Einde zomerslaap

Tags

, ,

LogoNa anderhalve maand in de semi-slaapstand wil ik de frequentie weer wat opkrikken. Van 3 keer per week, naar minimaal 4 of 5 blogjes. Benieuwd of ik het red.

Veranderingen: In het weekend voetbal, al zal dat wat vaker naar zaterdag gaan. De dinsdag komt terug, de Top 212 is nog maar net begonnen. De Goorse vragen worden incidenteel. Voorheen vast op zaterdag, maar na 133 afleveringen is er in Goor niet meer wekelijks inspiratie te vinden. Dus onregelmatig komt die serie terug.

Boekrecensies blijven wekelijks terugkomen, maar niet op een vaste dag. Verder de gebruikelijke rubrieken, u kunt ze allemaal in de kantlijn al lezen.

Suggesties blijven welkom. De reactiebox is open.

De rijdende rechter 054

Tags

,

Ook ik ben geen heilig boontje. Ik heb mijn gedachten wel eens elders tijdens het autorijden. Maar ik erger me steeds vaker aan medeweggebruikers die asociaal gedrag vertonen en daar mee wegkomen. U kent het allemaal. Slingerend rijden omdat je geen hands free hebt. Inhalen waar het echt niet kan. Parkeren waar velen er last van hebben. Tijd voor actie. De rijdende rechter begint daarmee, rapporteert over asociale weggebruikers en bedenkt een alternatieve straf. Een officiële straf zal er wel niet inzitten.

IMG_1684 

Datum: 30-6-2014

Tijd: 17.00 uur

Plaats: Zomerdijk te Goor

Dader: Zwarte Opel Astra Turbo (14-NVL-8)

Situatie:
Vervelend. Wil je naar huis, staat er ineens een extra stoplicht. Men is aan het werk op de rotonde, om en om mag elke kant dwars over de rotonde. Kost wat extra tijd, maar het zij zo.

Niet iedereen heeft zin aan wachten. Over het fietspad aan de overkant rijdt al een auto. Vanochtend reed er al iemand door rood. Blijkbaar kunnen velen slecht omgaan met een afwijkende situatie. Of denken velen dat de regels niet voor hun gelden, dat kan ook.

Een aantal vrachtwagens trekt langzaam op, ik zie allang dat ik, als zevende in de rij dit groene licht niet ga halen. Jammer.

Inderdaad springt na vier (vracht-)auto’s het licht weer op rood. De vijfde auto stopt netjes. Voor me denkt de Astra er anders over. Zij schiet om de stilstaande auto heen en rijdt door het rode licht in volle vaart achter de anderen aan.

Dat het extreem weinig nut heeft blijkt als een minuutje later ik door mag rijden en bij twee kruisingen verder (en een rotonde) de Astra al weer vlak voor me zie rijden. Door de vrachtwagens voor haar, heeft ze geen enkele tijd gewonnen. Maar wel vond ze het nodig de regels te breken. De weg onveiliger te maken.
Straf: Een weekje meehelpen op de rotonde, in een fluoriscerend hesje alle andere aso’s ontwijken.

Roddy Doyle – Bullfighting

Tags

, , , , , ,

14-006Roddy Doyle – Bullfighting

Geweldige schrijver, die Doyle. Uit een land van vertellers komt hij bovendrijven als de verteller die het ook nog eens allemaal goed op papier weet te krijgen. Hij schreef twee prachtige trilogieën, maar ook mooi korte verhalen.

Deze verzameling korte verhalen is ook weer prachtig. Tegelijkertijd ook lastig om wat over te vertellen. Minder vrolijk dan je van een Ier zou verwachten. Maar ja, zwarte humor zit natuurlijk wel in de volksaard. Laat maar, lees een van de goede recensies hieronder. Soms moet je erkennen dat je zelf niets origineels te zeggen hebt. Lees niet de Nederlandstalige, die lijken vooral goed naar de achterkant te hebben gekeken en een andere recensie, maar de kwaliteitskranten hebben ook kwaliteitsrecensenten.

Citaat: “They’d have four pints. They might go to five. Four was automatic. The fifth was always a decision. It used to be more. They used to drink all day, days in a row, weekends drunk, into work on Monday, drunk. Donal and Gerry had gone twenty-four hours once, in Majorca. They’d found a bar that would let them drink till daylight” (p.181)

Nummer: 14-006
Titel: Bullfighting
Auteur: Roddy Doyle
Taal: Engels (Irl)
Jaar: 2011
# Pagina’s: 215 (1283)
Categorie: Fictie
ISBN: 978-0-099-55562-9

Meer Bullfighting:
Guardian
NY Times
The globe and mail
Independent
nu.nl
Literatuurplein

Meer Doyle op gerbie.nl:
Oh, play that thing
Mad weekend
A star called Henry
The snapper

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 218 andere volgers