Tags

, , ,

Het was een ingezonden brief die ik ergens las. Een erg goede. De schrijver had het namelijk over het verschil tussen fatsoen en respect. Dat laatste woord heeft de laatste jaren namelijk een erg vervelende bijsmaak gekregen. Respect moet je verdienen was het altijd en daar sta ik nog steeds achter. Alleen de laatste jaren vindt iedereen dat ze respect moeten krijgen. Mislukte rapartiesten, over het paard getilde voetballers, willekeurige voorbijgangers en tegenwoordig ook leerlingen en stagiaires van mijn school. Iedereen wil respect.

Dus voor al die mensen nog een keer de uitleg: Respect krijg je niet. Respect verdien je. Daarvoor moet je dus eerst wat doen. Je moet dus eerst een aantal fatsoenlijke wedstrijden gevoetbald hebben, een aantal goede cijfers hebben gehaald voor moeilijke toetsen of iemand geholpen hebben die die hulp goed kon gebruiken. Zo niet dan behandel ik je met fatsoen. Fatsoen is iets anders. Dat betekent dat ik u aanspreek met u, dat ik netjes tegen u doe, maar nog niet dat u mijn respect heeft. Vaak kan ik namelijk niet oordelen of u respect verdient. Ik ken u niet of niet goed genoeg. Het kan dus best komen dat ik u ga respecteren, maar voorlopig krijgt u het voordeel van de twijfel en behandel ik u fatsoenlijk.

De conclusie die ik in die ingezonden brief miste, maar zelf graag wil toevoegen: volgens mij zijn degenen die het hardst om respect schreeuwen dezelfden als degenen die geen fatsoen hebben.

Advertenties