Tags

, ,

Nummer  227
Artiest  Doe Maar
Titel  Nederwiet
Jaar  1980
Wikipedia  Nederwiet
Website  Doe Maar
Tekst  Genius

Doe Maar was een band voor meisjes. Tienermeisjes. En de tiener die ik toen was, kon dus geen muziek voor meisjes leuk vinden. Je ontkwam er niet aan, op radio en televisie werd je doodgegooid met de band. En zelfs als je die niet wilde luisteren, in winkels, op straat, overal zag en hoorde je de band.

Een enkele single had ik van de band. De bom. Ideaal om het rijtje voornaamwoorden met de derde naamval in het Duits te leren. Gewoon de single tig keer draaien, vooral het laatste stuk en zelfs nu, bijna 40 jaar later kan ik het nog steeds opdreunen. Mit, nach, nebst…

Toch moet ik hebben beseft dat de band beter was dan de tienerhype aangaf. De band was nog niet uit elkaar of ik huurde de dubbelelpee van het afscheidsconcert. En ook toen weer was er dat ene nummer dat mijn aandacht trok. Dat had het al gedaan tijdens de rocknacht van Veronica in 1982, de eerste keer in mijn leven dat ik later naar bed mocht dan mijn ouders. Nederwiet, dat ging over drugs, al had het jochie dat ik was geen idee wat en hoe.

Joost Belinfante was de schrijver van het lied, tevens gastzanger wanneer de band dit nummer speelde. En pas later had ik door hoe bijzonder het was. Dit was het land waar ik woonde, waar ze gewoon op televisie uitlegden hoe je wiet kon kweken! Niet dat ik wiet rookte, zelfs geen tabak, maar het feit dat het kon was voor mij genoeg. Het land waar ik in de jaren tachtig en negentig trots op was. Waar ik in het buitenland over vertelde, vooral in de jaren dat ik elders werkte. Nederland was progressief, tolereerde softdrugs, was voorvechter als het om mensenrechten ging en gastvrij voor vluchtelingen. Een kwart eeuw later woonde ik in een bekrompen, populistisch land, waar tolerantie en gastvrijheid onbekende termen bleken, waar rechtsextremisme met vrijheid van meningsuiting wordt verward en waar drugslaboratoria de hele wereld voorzien van pilletjes. Voor mijn ogen gebeurde het, ik heb het niet kunnen tegenhouden.

Henny Vrienten woonde een dorp verderop, zijn laatste jaren. Ik fietste regelmatig langs zijn huis. Doe Maar deed nog wat comebacks. Een beetje voor het geld, een beetje omdat het leuk was. Ik heb ze nooit gezien. Maar ik verlang terug naar het Nederland waarin Nederwiet een progressief lied was.

Gerbie’s top 212: Uitleg en regels. De volledige lijst tot nu toe: Top 212, te beluisteren via Spotify, Deezer en YouTube.

Advertentie