Tags

, , , , , ,

Goal, juni 2016

Twenthe heeft goorsnieuws.nl van een probleem afgeholpen door na verlenging toch nog te winnen van RSC. Na drie mooie seizoenen zijn er komend seizoen vier derby’s minder in de vierde klasse.

Die avond bij de Tapperij herinner ik me nog. Eindelijk alle drie Goorse clubs in dezelfde klasse. Dat was sinds de jaren zeventig niet meer voorgekomen. En daarvoor nooit. Die gelegenheid moet je als goorsnieuws.nl benutten. We filosofeerden over voetbal, de vierde klasse en de vele derby’s. Het klassement ‘Derbyplayer van het jaar’ werd geboren. Bij elke derby was een neutrale expert aanwezig die cijfers kon geven, aan het eind van het seizoen rolde er dan vanzelf een speler uit die zichzelf een jaar de beste speler van Goor mocht noemen. Leuk idee.

Al tijdens het eerste seizoen kwamen de systeemfoutjes naar boven. GFC won met liefst 6-2 van Twenthe, volgens velen de schuld van de keeper. In de uitwedstrijd ging GFC met precies dezelfde cijfers naar huis. De aanvallers van Twenthe dolden onze verdedigers keer op keer. Maar in beide gevallen bleek uit de cijfers weinig van het krachtsverschil. Sterker nog, een onvoldoende viel er niet.

Het tussenklassement bepaalde de volgende wedstrijden. Zelf mocht ik naar de Whee om de een na laatste derby van het seizoen te bekijken. Ik werd met alle egards ontvangen.  Maar zonder uitzondering werd me op het hart gedrukt dat ik hun keeper een goed cijfer moest geven. Voordat de wedstrijd ook maar was begonnen, wist ik al dat Kolbe moest winnen. Hij had pech. Twenthe was oppermachtig, won eenvoudig. En al zat er geen blunder bij, een hoog cijfer zat er ook niet in, hij had zich niet kunnen onderscheiden. Een week later won Nijland de eerste titel.

Wel was ik de allereerste beoordelaar die het aandurfde om een onvoldoende te geven. Slechts een enkeling na mij durfde dat ook. Goor is blijkbaar te klein, je moet iedereen ook een week later nog kunnen aankijken. Tenminste, dat lees ik in de cijfers die op maandag na de wedstrijd op de site verschijnen. Maar laat ik niet te trots doen, ik deed zelf mee. Twee Hectorspelers speelden zo dramatisch die ene wedstrijd, dat een 4 nog een ruime beloning was. Ik durfde het ook niet, lafjes noteerde ik een 5. Een week later was GFC – Hector, wij hadden de punten nog nodig en een extreem gemotiveerde tegenstander was niet wenselijk.

Het hielp niet trouwens. Velen verweten het mij persoonlijk dat hun favoriet niet de winnaar werd, dat werd me een week later wel even ingewreven.

Er zitten gewoon te veel haken en ogen aan het systeem. Vele mogelijke rapporteurs lieten het afweten, het was soms flink zoeken naar een nieuw jurylid. En nu we drie jaar hebben gehad, hebben we drie winnaars gehad. Laten die drie nou net van alle drie de clubs komen. Nijland, Ditzel, Kolbe. Mooi rijtje. Iedereen blij. Het is mooi geweest.