Tags

, ,

Op een bruiloft, geen idee van wie, geeft de best man, in dit geval een mevrouw, haar speech. Saai, voorspelbaar, ik luister nauwelijks. Tegen het eind van haar speech vertelt ze iets over een levenshouding, een yoga-achtige terminologie, ik begrijp er niets van. De beeldspraak is echter duidelijk, ze rits haar jurk aan de voorkant open en staat halfnaakt te speechen. Dit is geen inkijk meer, dit is exhibitionisme. Ik kijk om me heen, maar het lijkt alsof ik de enige ben die dit vreemd gedrag vindt. Sterker nog, her en der zijn er andere gasten, vooral dames, die meedoen. En niemand reageert, ik zie vele borsten, waarvan ik er eerlijk gezegd een groot deel liever niet had gezien; de geslachtsdelen zijn slechter zichtbaar, sommigen omdat ze alleen hun shirt hebben geopend, anderen lijken barbie-achtigen.

Ik word wakker.

Themaweek 121: Dromen