Tags

,

Het mocht gewoon op je boekenlijst. Niet al te dik, het gaat over wielrennen, en toch mocht ik in 6VWO dit boekje er gewoon tussen zetten. Sterker nog, het was een weggevertje, want je wist gewoon dat je tijdens het mondeling geen vragen over De Renner zou krijgen, omdat de docent niets van wielrennen wist.

De beginregels zijn legendarisch geworden. ‘De leegheid van die levens schokt me.’ De essentie van het boek al op de eerste bladzijde. Als je geen wielrenner bent, zal je het niet begrijpen. Ik ben geen wielrenner. Wel volg ik de sport al vrij intensief zo lang ik me kan herinneren. Ik stond al op Alpe d’Huez toen je daar nog ’s ochtends naar toe kon rijden. Ik organiseerde een Tourtoto die vier decennia later nog steeds bestaat, terwijl ik nog op de lagere school zat. En ik las De Renner dus voor mijn boekenlijst. Ik heb het hoorspel nog ergens op een cassettebandje.

Krabbe schreef het beste sportboek dat in het Nederlands geschreven werd (dit is meteen een hint voor de volgende twee boeken), daar is bijna iedereen het over eens. Een hele koers meebeleven vanuit het hoofd van de renner, dankzij dit boek kan het. Wil je de sport begrijpen, dan kun je dit boek niet negeren.

Themaweek 105: De 100 beste sportboeken ooit