Tags

,

Het was in Milaan, een stad die me al snel verveelde. Een paar weken daarvoor was ik in Napels geweest, een uur of 11 rondgelopen. En die uren maakten zoveel indruk, dat ik vele mooie Italiaanse steden zo zou inruilen voor de georganiseerde chaos van Napoli. Maar ja, ik werkte aan het Gardameer. Daar waar Italianen zeldzaam zijn, tussen de Nederlandse en vooral Duitse toeristen.

Dit boek had een mooie voorkant, maar toen ik er door bladerde, zag ik nog veel meer schitterende foto’s. Dit moest ik hebben. Mijn Italiaans was niet zo goed, maar al zou ik geen woord begrijpen, dan nog hoorde dit boek in mijn boekenkast te staan. Over een maandje of wat dan, als ik weer naar Twente zou vertrekken.

Mijn fascinatie voor een bijzondere foto van een oude grootmoeder die de Scudetto van Napoli bejubelde, beschreef ik al in onderstaand blogje. Geloof me, alleen al die foto, is een kwart eeuw later, nog steeds genoeg om dit boek in de top 10 te doen belanden.

Gerbie’s blogje

Themaweek 105: De 100 beste sportboeken ooit