Tags

,

Zijn eerste verhalen in Hard Gras waren al veelbelovend. Humor en zelfspot, gecombineerd met een vlotte pen, ik vond het mooi om te lezen over de Feyenoorder die trots is op een paar minuten in het eerste van zijn club.

Het mooie van Hard Gras is niet alleen dat er veel goede verhalen in staan, maar ook dat ze ondertussen zo’n goede naam hebben, een vaste schare fans, dat ze ook eens wat anders kunnen doen, zoals dit boek. Want wie wil een boek uitgeven over het Algerijns voetbalelftal tijdens de onafhankelijkheidsstrijd van het land? Ik kan me er niets bij voorstellen, gelukkig kon het wel via Hard Gras.

En dan lees je dus een prachtig geschiedenisboek waardoor je veel meer over het land leert dan dat je voor mogelijk houdt dankzij een voetbalboek. Nadien heb ik weinig van hem gelezen, ben wel benieuwd naar nieuwe projecten.

Gerbie’s blogje

Themaweek 105: De 100 beste sportboeken ooit