Tags

,

Doevendans en Pennino hebben er een bijzonder project van gemaakt, tegenwoordig heet het Tardelli. Vond het mooi dat er naast Hard Gras meer over voetbal werd geschreven dat niet met de waan van de dag te maken had. Na een paar afleveringen was ik een beetje teleurgesteld dat er niet meer variatie in schrijvers kwam. Gelukkig kwam Harry nog een aantal keer langs, zijn verhalen lees ik altijd met plezier.

Uiteindelijk varieerde mijn mening tussen schitterend en jammer, heb dus (achteraf jammer) niet de hele serie compleet. Maar in de loop der jaren wel vele mooie verhalen kunnen lezen. #14 is in dit geval een toevalligheid, ik vond het toevallig de mooiste uitgave, al is #14 natuurlijk wel een nummer dat in deze lijst vaker langs zal komen. Dus de veertiende uitgave als symbool voor de hele serie.

En Tardelli heb ik wel weer compleet, hopelijk nog vele edities te gaan. Maar ook daar: een beetje vers bloed mag best.

Gerbie’s blogje

Themaweek 105: De 100 beste sportboeken ooit