Tags

, , , , , ,

Een mooi voorbeeld van het beeld dat we al tijden van de mens hebben is het boek Lord of the Flies van William Golding (Wikipedia). Ook ik las het op de middelbare school. Het is verfilmd, velen zullen het gelezen hebben, gezien hebben of in ieder geval van gehoord hebben. Een groep jongens strandt gezamenlijk op een onbewoond eiland. Wat eerst voor de jochies een mooie plek zonder regels lijkt, loopt uit op ruzies, pesterijen en zelfs moord. Het lijkt te bevestigen wat velen denken: als het even tegen zit, komt onze ware aard vanzelf naar boven.

Bregman zocht en vond een waar verhaal dat hierop leek. Het bleek te zijn gebeurd in de Stille Zuidzee. Zes jongens verlieten Tonga op een bootje, leefden achttien maanden op een onbewoond eiland in de buurt voordat ze weer ontdekt werden (Questia). Ze bleken elkaar geholpen te hebben, alle ruzies te hebben opgelost, samen overleefd.

Vele reality-tv-programma’s in de laatste drie decennia doen experimenten met mensen op eilanden, in afgesloten huizen, op welke manier dan ook. En elke keer weer blijkt dat juist het ingrijpen van buitenaf ervoor zorgt dat de deelnemers onderling mot krijgen. Niet omdat de mens per definitie slecht is, maar omdat kijkcijfers hoger zijn wanneer er iets gebeurd, wanneer het misgaat, niet wanneer men netjes voor elkaar zorgt.

Ook hier blijkt dus weer: de mens deugt.

Themaweek 84: Rutger Bregman – De meeste mensen deugen