Tags

, , , , ,

(Blz. 122 tot 282; 1-1-1989 tot 2-1-1990)

Het jaar 1989 is belangrijk in dit boek, er gebeurt ook veel. Tegelijkertijd maakt dat het boek niet boeiender, bij vlagen voelde het lezen al als een verplichting. Maar heel vaak ook niet, zeker wanneer we de gedachten van Ferdi E. kunnen lezen. Ik schrijf bewust lezen, volgen lukt niet echt. De communicatie tussen Tim en Ferdi loopt vooral via brieven. Ouderwetse post, op dat moment in de tijd, nog maar drie decennia geleden, de meest moderne manier om op afstand te communiceren. Tientallen kantjes, soms zelf in 1 brief, schrijft de moordenaar aan de schrijver. Andersom ook. En dan is daar de rol van Els, zij die er tussen in zit. Els bezoekt haar man trouw, leest de brieven van beide kanten, bemiddelt, vertaalt, wikt, weegt, beschikt, onderhandelt, zij zit tussen de twee mannen, die ze beide op haar eigen manier lief heeft.

Krabbé leest ‘De Test’ uit 1980, een manuscript van Els, over hun tijd in Indonesië, in de jaren zeventig. Een mislukt avontuur waar Ferdi namens Eternit een fabriek moest overnemen, maar waar de zittende directeur daar heel andere ideeën over had. We lezen bladzijden lang met citaten, misschien was integraal overnemen zelfs wel logischer geweest. Het is inzicht in de psyche van Ferdi. ‘Het boek zit vol voorboden, lang voor er een Ferdi E. was om naar vooruit te wijzen’(p.143).

Ferdi en Tim komen niet dichter bij elkaar. Geld is een splijtzwam. Wanneer Tim een boek schrijft met het verhaal van Ferdi, dan wil die een deel van de opbrengst. Maar mag je verdienen aan het plegen van een moord? De heren verschillen van mening. De post komt minder frequent, maar houdt nooit helemaal op. Uiteindelijk zie je, merk je, dat de heren al redelijk aan elkaar verknocht zijn, dat geen contact ook geen optie is. Dat de schrijver plannen maakt om met Tamara, de dochter van Ferdi en Els, naar Australië te reizen, is relevant genoeg om in het boek te belanden, maar je merkt dat de schrijver er ook moeite mee heeft om er over te schrijven. Het is ook een vreemde constructie, een achttienjarige met iemand die ouder is dan haar vader. Zeker met in het achterhoofd dat hij ook nog eens een korte verhouding heeft gehad met haar moeder.

Verder inzicht in verhoren, tripjes naar relevante plekken tijdens de ontvoering, het lijken, ook al zijn we al dik twee jaar in het boek, bijna 300 bladzijden onderweg, nog steeds inleidende beschouwingen. Maar ja, ik ben dan ook nog niet op de helft.

(wordt vervolgd)

Themaweek 80: Tim Krabbé – Vrienden