Tags

, , ,

Een jaar voordien woonde ik in Amsterdam. Eerst had ik niet eens televisie, later kocht ik zelfs een videorecorder. Juist op Champions League avonden had ik een cursus, ik zat met een koptelefoon op in de tram naar huis, waarna ik ’s avonds laat alsnog de hele wedstrijd keek.

En voor het eerst kwam Ajax ver in dit nieuwe toernooi. In de halve finale speelde het tegen Bayern München. Uit was er gelijk gespeeld, thuis, in dit geval in het Olympisch Stadion, was het oppermachtig. De Duitsers hadden geen enkele kans, 5-2 was de eindstand, in een halve finale werd er nooit zo vaak gescoord in dit toernooi.

Volgens sommigen was het nog wraak voor de afscheidswedstrijd van Cruijff. Volgens anderen zelfs wraak voor een halve eeuw daarvoor. Volgens mij was het gewoon de geboorte van een wereldteam. De UEFA-cup drie jaar ervoor werd met veel meer mazzel gewonnen, mooi, maar niet er boven uitstekend. Nu mocht het team naar de finale tegen de regerend kampioen AC Milan, een team dat ze in Triest en Amsterdam eerder dat seizoen al versloegen.

Themaweek 74: Ajax