Tags

, , , , ,

Esther Gerritsen – Dorst

Nog zo’n literaire avond in het lokale theater. En ook daar ging ik voor de bijl. Esther Gerritsen bleek een sympathieke dame, die ook nog eens een goede geïnterviewde bleek. Dus kocht ik in de pauze een boek en liet het meteen signeren. Mooi.

Op mijn blog zoekend, zie ik dat ik twee keer een verhaal van haar las. In Hard Gras werd ze overschaduwd door een aantal andere schrijfster, maar in WahWah bleek ze een positieve verrassing. Wel grappig: dit constateerde ik in 2015: “Maar het mooist is het om te lezen over iemand waar je nog nooit van gehoord had, om dan geboeid te raken en teleurgesteld te zijn als het verhaal is afgelopen.” Nog geen half jaar daarvoor liet ik een boek door haar signeren. Snel vergeten blijkbaar.

In het jaar van de gesigneerde boeken besloot ik om alsnog deze titel te lezen. Zoveel ongelezen én gesigneerde boeken stonden er niet meer in mijn kast. Al vrij snel bleek dat dit niet een boek was dat voor mij was geschreven. Ik behoor niet tot de doelgroep. Kan gebeuren, maar ook wel jammer. Volgens de papieren wikkel, nog steeds om het boek na vijf jaar, zie ik dat het boek de shortlist haalde van zowel de Libris als de Opzij Literatuurprijs. Dan zal het toch wel een goed boek zijn, je krijgt niet zo maar die nominaties.

Maar wat is er feministisch aan de mislukte moeder-dochterrelatie die centraal staat in dit boek? Waarom is het literatuur, als de karakters van zo ongeveer alle hoofdpersonen halverwege al vastliggen en ophouden te ontwikkelen? Is het bijzonder dat de dochter op zoek naar snelle seks in cafés vreemde kerels oppikt, of ben je dan een powerwoman, niet meer de slet van de jaren vijftig? Ik heb het boek gewoon niet begrepen denk ik, het zal vast aan mij liggen. De relatie tussen de gescheiden ouders en hun gezamenlijke dochter komt mij gekunsteld over. De seks is plat, de gesprekken pijnlijk (al vermoed ik dat dat wel eens bewust kan zijn, het past dan wel beter in het verhaal) en de gebeurtenissen (het jeugdtrauma) voorspelbaar.

Omdat ze ooit een prachtig verhaal schreef wat mij boeide én omdat ze een aardige en aanspreekbare schrijfster was die haar boek speciaal voor mij signeerde, verdient ze een nieuwe kans, maar ik ga geen haast maken om een ander boek van haar te vinden.

Citaat: “Haar moeder zit rechtop in bed. Haar wangen lijken kleur te hebben. Coco zit tussen haar vader en stiefmoeder in, op de band de haaks op het bed staat. In een belachelijk rijtje zitten ze recht tegenover de huisarts, terwijl die zijn best doet om zich vooral tot haar moeder te wenden.” (p.129)

Nummer: 19-060
Titel: Dorst
Auteur: Esther Gerritsen
Taal: Nederlands
Jaar: 2012
# Pagina’s: 222 (13524)
Categorie: Fictie
ISBN: 978-90-445-2518-2

Meer:
Wahwah 3
Hard Gras 117

Wikipedia
Librisprijs
Hebban
Tzum

Themaweek 73: Gesigneerde boeken