Tags

, , , ,

Julio Cortazar – We houden zo van Glenda

Als fan van Garcia Marquez, Vargas Llosa, Allende en andere Latijns Amerikaanse schrijvers, stond Cortazar natuurlijk ook al een tijdje op mijn verlanglijstje. Maar ondanks dat ik dit boek al jaren in de kast had staan, kwam het er eigenlijk nooit van om eens te lezen. Pas toen ik van mezelf mijn kast eens moest doorspitten op zoek naar boeken die in aanmerking kwamen om te verhuizen naar mijn Minibieb, hield ik Cortazar in mijn hand en concludeerde dat ik eerst moest lezen, voordat het boek de wijde wereld in mocht.

Dus zat ik afgelopen zomer met dit boek naast het zwembad. Een verhalenbundel, terwijl ik eigenlijk een roman verwachtte, met magisch realistische invloeden. Over clichés gesproken.

De verhalen vielen me niet mee. De clou leek te ontbreken, of de diepere mening. Of de uitdieping van de karakters. Eigenlijk weet ik het niet. En dan blijft het titelverhaal over. De absurditeit van het verhaal is zo leuk, dat je je kunt voorstellen dat het gebeurt zou kunnen zijn, terwijl het eigenlijk nergens op slaat.

De fans van de actrice zijn zo fanatiek, dat ze slechte rollen of zelfs slechte karakters die ze moet spelen, niet kunnen accepteren. En dus knippen ze in de oorspronkelijke films, zodat hun idool er altijd goed uitkomt. Dat het verhaal van de film soms onder de ingreep lijdt, is geen punt. Dat redigeren niet aan de fans is, gaat helemaal langs ze heen. En dus kijken ze geregeld naar onbegrijpelijke films, maar daarin straalde Glenda wel. Dan waren ze tevreden.

Maar zonder twijfel het hoogtepunt van dit boek is het verhaal waarin de hoofdpersoon dagelijks onder de grond de passagiers van de metro observeerde. Zijn gedachtegang is met moeite te volgen, maar als je er eenmaal bent, dan klinkt zijn redenatie compleet logisch, terwijl je gewoon weet dat het niet kan kloppen. Mooi, wanneer je als schrijver dat voor elkaar kunt krijgen.

Al met al een magere opbrengst voor een bundel met negen verhalen, maar zeker genoeg aanleiding om nog eens een boek van Cortazar te lezen.

Citaat: “Een paar observatietochten waren voldoende om me te doen inzien dat nergens buiten de lijn zelf – ik bedoel de stations met hun perrons, en de treinen in vrijwel permanente beweging – ruimte en voorwaarden te vinden waren die zich leenden tot hun bestaan. Geleidelijk schrapte ik de dode sporen, splitsingen en depots, tot ik stuitte op de duidelijke, verschrikkelijke waarheid als noodzakelijke rest, in dat schemerrijk waar het begrip rest keer op keer terugkwam.” (blz. 41/42)


Nummer: 19-039
Titel: We houden zo van Glenda (Queremos tanto a Glenda)
Auteur: Julio Cortazar
Taal: Nederlands (Spaans)
Jaar: 1981
# Pagina’s: 143 (8600)
Categorie: Fictie
ISBN: 90-290-1983-2

Meer:
Cortazar (Wikipedia)
Cortazar (Goodreads)
Cortazar (Historia Biografia)
Queremos tanto a Glenda (Wikipedia)