Tags

, , , ,

Tom Sharpe – Vintage stuff

Bookcrossing is een leuke hobby. Laat een boek ergens achter, nadat je het hebt geregistreerd. Maak van de hele wereld een bibliotheek. Het leukste is een melding, soms zelfs pas na jaren, dat iemand je boek heeft gevonden.

Dit boek heb ik zelf ooit gevonden, ik gok ergens in een hotelbibliotheek, in de jaren negentig. Gelezen door een toerist, achter gelaten, gevonden door de reisleiding hongerig naar nieuwe boeken. Na twee decennia besluit ik dat het ruimte moet maken, de boekenkast is te vol, dit boek mag de wijde wereld in.

Een paar daagjes London lijkt me een goede gelegenheid. Een Engels boek in de Nederlandse trein achter laten is niet altijd een goed idee. Ergens in de Britse hoofdstad moet ik een plekje kunnen vinden, zeker omdat ik ongetwijfeld weer nieuwe boeken ga aanschaffen in Londen.

Het loopt anders. Na een paar dagen hebben we veel gezien, maar nog geen boekhandel. In mijn eentje zou ik op zoek zijn gegaan, maar we zijn met z’n drieën, dat is niet het doel van de reis. En dus zit ik op de laatste dag op een terras, de dames aan het shoppen en ik heb niets meer te lezen. En dan begin je dus aan dat boek dat eigenlijk weg mocht. Blij dat ik nog een back-up had.

Al voor ik bij het derde hoofdstuk ben, heb ik contact met mijn buurvrouw op het terras. Zij moest heel erg denken aan de jaren negentig, toen de boeken van Sharpe erg populair waren. Ze verbaasde zich dat er nog iemand Sharpe las. Ik leg uit dat ik inderdaad in de jaren negentig het boek gevonden heb, maar nog nooit er aan begonnen was. Nu wel dus.

Al snel zit ik te gniffelen. Dit boek kan alleen door een Brit geschreven zijn, sterker nog, je moet de Britse cultuur echt redelijk kennen om het te kunnen waarderen. De hoofdpersoon Peregrine komt op een typisch Engelse kostschool terecht en belandt, zonder dat hij door heeft waarom, in allerlei avonturen, de een nog gekker dan de ander.

Je herkent de typisch Britse slapstick in het verhaal, je ziet de omgangsvormen, zoals ze die aan de andere kant van de Noordzee gecultiveerd hebben, je volgt het verhaal, hoe onwaarschijnlijk het soms ook gaat, omdat het zo knap in elkaar steekt. Bij 9 van de 10 schrijvers zou je zijn afgehaakt, maar het klopt gewoon allemaal, hoe absurd het verhaal bij vlagen ook gaat.

En dus las ik met veel plezier dit boek van Sharpe, komt het met Peregrine allemaal goed, al zal geen mens zijn kind naar een Britse kostschool sturen, zeker niet de school waar hij naar toe ging.

Citaat: “ ‘Steel things you hammer into the rock’, said Peregrine.
‘For your information they’re called crampons. Otherwise known as climbing-irons.’
‘That’s not what the Major calls them. He said always to call them tampons because if you didn’t ram them into some bleeding crack really tight you’d end up looking like a jam-rag yourself. I don’t know what he meant by that.’
‘I do,’said Glodstone miserably.” (p.105)

Nummer: 19-023
Titel: Vintage stuff
Auteur: Tom Sharpe
Taal: Engels UK
Jaar: 1982
# Pagina’s: 224 (4939)
Categorie: Fictie
ISBN: 0-330-26982-8

Meer:
Wikipedia
Goodreads

Advertenties