Tags

, , , , ,

Deadline

Dit is typisch een boek dat ik nooit zou hebben gelezen, dat ik nooit was tegengekomen, als ik niet een van de 21 auteurs had gekend. Maar daarom is het niet minder leuk om iets te lezen dat je normaal niet zou lezen. Sterker nog, misschien had ik zelf ook wel een poging gedaan om in dit boek te belanden. Want de verhalen in deze bundeling zijn het gevolg van een verhalenwedstrijd van uitgeverij LetterRijn.

En ook al staat dat op de achterflap, nergens in het boek is dat terug te vinden. Waarom doet de uitgever zoveel moeite om een wedstrijd uit te schrijven, het boek met de beste verhalen te publiceren, om dan gewoon 21 verhalen van een kaft te voorzien en verder geen info te geven. Ik wil de opdracht lezen, ik wil weten wie er in de jury zat, ik wil weten uit hoeveel inzendingen deze verhalen zijn gekozen, ik wil de voorwaarden weten die er aan de verhalen gesteld werden, ik wil achterin 21 korte schrijversbiografieën lezen. Waarom is dat allemaal weggelaten?

Maar goed, dat is een gegeven, nu de verhalen. De overeenkomst van alle verhalen is dus de deadline, die, gok ik, ergens in de opdracht op 24 uur is gesteld. En dus krijg je helaas een heleboel eendimensionale pseudocrime verhalen. 21 is te veel. Er zitten echt slechte verhalen tussen. Verhalen waarin de schrijver een poging doet een hele roman te beschrijven in twaalf bladzijden. Verhalen waarin de actualiteit er met de haren wordt bijgesleept, geforceerd in wordt verwerkt. Verhalen met te veel pretentie. Maar, het grote voordeel van een verhalenbundel is dat je die slechte verhalen zo uit hebt en weer verder kunt.

Want er staan ook meerdere leuke verhalen tussen. Verhalen waarvan je hoopt dat de schrijver ze als opstapje naar een ‘echt’ boek ziet. Verhalen waarin je het idee hebt dat het precies zo zou kunnen gebeuren. Mooie verhalen. Ik heb het vermoeden dat het verhaal van Ilona de Lange als het beste verhaal wordt gezien door de uitgever. Het is het eerste verhaal, haar naam staat als enige op de titelpagina, haar naam kom je online tegen. Misschien wel terecht, haar verhaal over de comapatiënt die alle gesprekken hoort, maar niet kan reageren, is een goed voorbeeld van inlevingsvermogen. Niemand van ons kan vertellen hoe het zal zijn, maar je kunt je goed voorstellen dat het zo zou kunnen zijn.

Ook leuk zijn de verhalen van Iane Myre (mijn favoriet), Carolien Cramer, Miriam Joosse, Michiel van den Berg en Alain de Lannoy. Ook in die categorie valt het verhaal van Klaartje Gras. Het verhaal dat wat extra aandacht verdient, omdat zonder dit verhaal, ik dit boek nooit zou hebben gelezen. Wat knap is aan het verhaal van Klaartje is dat ze vooronderzoek heeft gedaan, zonder dat het uitstraalt dat het geconstrueerd is. Het verhaal loopt. Als een van de weinigen is Klaartje een tijdje terug in de tijd gegaan. De heksenvervolging, een tijd in de geschiedenis waar ons land niet echt trots op mag zijn, maar waar we, waarschijnlijk juist daardoor, ook niet al te veel vanaf weten. Klaartje situeert het verhaal in Almen en Zutphen. Schrijf over wat je weet, wat je kent. Dus eerst inlezen, dan bepalen waar het verhaal zich afspeelt en dan uitwerken (allemaal aannames van ondergetekende, ik denk dit te lezen uit het verhaal). En daarmee heeft het verhaal meer diepgang dan de meerderheid van de andere verhalen. Mijn conclusie is dan ook dat ik graag meer van haar zou willen lezen.

Citaat: “Deze foltering is mensonterend. Alleen toveressen kunnen deze pijn verdragen en alles blijven ontkennen. Jacoba, je hebt niet alleen je kind, maar ook je zwager besmet met je zwarte ziel. Je hebt geprobeerd de duivel binnen te brengen in ons gerechtsgebouw. Zwarter dan de jouwe kan een ziel niet zijn. Breng haar naar Almen. Maak de brandstapel klaar. Moge jouw ziel branden in de hel” (p.121)

Nummer: 19-034
Titel: Deadline
Ondertitel: en de klokt tikt onverbiddelijk door…
Auteur: Diversen (21 auteurs)
Taal: Nederlands
Jaar: 2018
# Pagina’s: 254 (7310)
Categorie: Thriller
ISBN: 978-94-9187-574-8

Meer:
LetterRijn

Themaweek 66: Boeken

Advertenties