Tags

, , , , ,

Laura Maaskant – Leef!

En omdat mijn vorige E-boek sneller uit was dan gedacht (gehoopt), stond ik op de laatste avond voor mijn terugreis voor de keuze om nog een boek te kiezen. Ik durf niet te zeggen waarom ik dit boek koos. Het is precies het genre waar vele lezers hoog van opgeven, maar waar ik mijn twijfels bij heb. Een waargebeurd verhaal geeft veel lezers, vaak dames, vaak een extra geloofwaardigheid die ik niet zie. Omdat het verhaal waar is, is het niet perse beter opgeschreven. Misschien is het juist wel andersom. Een fictief verhaal is beter over nagedacht, is stilistisch een stuk interessanter.

Maaskant begon dus met een achterstand, onterecht, omdat het een vooroordeel van ondergetekende was, niet haar schrijfstijl. Het erge was dat ik niet langs mijn vooroordeel heen kon lezen. Al snel bleek dat Maaskant erg ziek was, als tiener moest dealen met kanker, iets wat je geen mens toewenst. Ze werd erg snel volwassen, ze moest meepraten over zaken waar haar leeftijdsgenoten nooit over hebben nagedacht. Al snel zit ik midden in een verhaal over chemotherapie, over de zin van het leven, over de waarde van vriendschap en de liefde van familie. Hartverscheurend, maar daarom is het verhaal nog niet boeiend.

Wat ik erg knap vond is dat Maaskant al op jonge leeftijd besloot dat ze niet tot het uiterste wil gaan met behandelingen. Kwaliteit van leven gaat voor een paar maanden langer leven, een keuze die extreem moeilijk lijkt, maar ze kan het goed verwoorden.

Op de een of andere manier kan ik het boek niet verteren. Zal ongetwijfeld weer aan mij liggen, ik hoor niet bij de doelgroep van deze vertelling. Pas op het eind van het boek realiseer ik me dat de schrijfster nog niet is overleden. Vreemd, aangezien ik het hele boek las met het besef dat dit boek postuum gepubliceerd was. Maar ik realiseer me (dan pas, terugdenkend) dat dat nergens staat. Blijkbaar ben ik niet in staat het verhaal op waarde te schatten.

Maaskant is een moedige jonge vrouw die een tragisch verhaal open en eerlijk heeft beschreven. Voor haar hoop ik dat ze nog heel lang zal leven, dat velen haar boek zullen lezen en het mooi zullen vinden. Ik zal mijn (voor)oordeel voor me houden.

Citaat: “De vrouw in mij heeft zich noodgedwongen neergelegd bij het feit dat er geen romances, zoenpartijen of prinsen komen. Want liefde mag dan geen houdbaarheidsdatum kennen en liefde en doodgaan zouden samen moeten kunnen gaan, maar ik wens geen partner meer naast mij. Ik ben te graag op mezelf en heb een rijk sociaal leven om nu nog iemand dichtbij te laten komen.”(p.123/124)

Nummer: 17-013
Titel: Leef!
Auteur: Laura Maaskant
Taal: Nederland
Jaar: 2014
# Pagina’s: 191 (3346)
Categorie: Autobiografie
ISBN: 978-90-259-0392-3

Meer:
Wikipedia
Scholieren
Facebook

Themaweek 39: Boeken