Tags

, , ,

tj-coalitieDe vorige verkiezingen liepen onverwacht uit op een tweestrijd tussen de VVD en de PvdA. In de laatste weken leek het ineens alsof er niet meer dan deze twee keuzes waren. Strategisch stemmen hielp beide partijen aan een flink aantal extra zetels. De VVD won. Nipt.

Beide partijen bedachten toen dat ze het maar samen moesten proberen, ‘het volk wilde het zo’, was de beste reden om twee verschillende ideologieën in een regering onder te brengen. In plaats van op zoek te gaan naar gedeelde standpunten, naar compromissen, kozen de onderhandelaars om elkaar punten te geven. Wij dit, jullie dat. Wij zus, jullie zo. Gevolg was een tweeslachtig beleid dat lange tijd de eindstreep niet leek te halen, maar dat vooral door gedoogsteun in de eerste kamer toch jaren kon worden doorgezet.

Voornaamste slachtoffer, naast het volk, was de PvdA dat in de peilingen gigantisch wegzakte. Alle fouten van de regering leken op het conto van de socialisten te komen. De VVD kon blunderen wat ze wilde, het deerde ze niet echt.

Nu moeten de twee na hun verstandshuwelijk weer op zoek naar een eigen identiteit, weer recht tegenover elkaar staan. De VVD lijkt het hebben gekozen voor populisme light, de PvdA hoopt dat Asscher iets minder is beschadigd dan Samson. Dat lijkt niet echt te werken, maar betere opties heeft de partij niet. Zo lang Aboutaleb tenminste geen kandidaat is.

Volgens mij is de geloofwaardigheid van beide partijen richting nul gedaald, maar de peilingen geven mij geen gelijk. Het zij zo.

Themaweek 35: Verkiezingen 2017

Advertenties