Tags

, ,

screen-shot-2017-01-12-at-21-56-04In januari was in Nederland de ESPN documentaire te zien over OJ Simpson. De aanleiding voor deze blogserie. Vijf afleveringen, acht uur lang. Indrukwekkende televisie. Geboeid zat ik elke avond voor de televisie. Ook al was ik al wel overtuigd van zijn schuld, zijn geschiedenis van huiselijk geweld was nog veel erger dan ik door had. Door ook de politieke kant van het verhaal te laten zien, werd de documentaire veel meer dan een verhaal over een voormalige sportheld die doordraaide.

De OJ Simpson trial werd een tijdsbeeld. Los Angeles in de jaren negentig. Decennia ongelijkheid en geïnstitutioneerd racisme lagen ten grondslag aan de rassenstrijd die in de rechtbank werd uitgevochten. Al snel ging het niet meer om de jaloerse echtgenoot die zijn ex-vrouw in een vlaag van woede vermoordde en toen de toevallige voorbijganger ook moest vermoorden. Het werd zwart tegen blank. Het werd Marquette Frye, Rodney King, Latasha Harlins en de Watts riots die belangrijk werden.

De Verenigde Staten zijn een ‘melting pot’ werd ooit gezegd. Alle culturen samen een nieuwe vormend. Een kwart eeuw geleden leerde ik al dat een ‘salad bowl’ een betere metafoor was. Weliswaar in dezelfde schaal, maar nog steeds herkenbaar als verschillende groenten. Het verhaal van OJ Simpson zegt meer over de rechtspraak in de VS en de manier waarop verschillende groepen naast elkaar leven, niet met elkaar, dan over die ene voormalige held die probeerde weg te komen met moord.

Themaweek 32: OJ Simpson

Advertenties