Tags

, , , , , ,

16-057Tomas Ross – Bloed aan de paal

In de bundeling over Cruijff schreef hij het leukste verhaal. Zijn misdaadverhalen zijn zijn ware faam. Maar als je eenmaal bij een uitgever binnen bent, daarnaast ook wel eens een wedstrijdje meepikt, dan mag je ook een voetbalboek uitbrengen. Ross schreef dus columns voor Johan, een legendarisch voetbalblad, voorloper van Panenka, Staantribune en Santos. Wist ik niet (meer?), had er wel meerdere uitgaven van gelezen destijds.

Ross schrijft dus over zijn favoriete spelletje, over ADO, zijn club, maar valt helaas veel te vaak in de valkuil van columnisten: vroeger was alles beter. Vele voetballiefhebbers zijn net zo conservatief, dus dat werkt wel. De doodschop van nu was vroeger mannelijk spel. De teams van vroeger waren altijd vrienden van elkaar die door en dik en dun door muren gingen. De trainer die iets meer nadenkt over het spel en wel eens een boek heeft gelezen is een professor die vroeger onder de zoden zou zijn geschoffeld.

Zo nu en dan zit er wel een leuke gedachte tussen, een geslaagde column, vooral de verhalen die zijn vakgebied raken zijn goed. Criminaliteit en voetbal is een dankbaar onderwerp, de gedachtespinsels zijn geweldig. Maar een paar aardige ‘wat-als’-columns is niet genoeg voor een heel boek, over het algemeen viel het me toch een beetje tegen.

Citaat: “Ik heb het al vaker gezegd: de pest is dat iedereen zich er tegen aan bemoeit. Ik struikel tegenwoordig op de tribunes over de kunstenaars, columnisten, intellectuelen en nu dus ook politici. Hugo Camps interviewt Hans Dijkstal. ‘Sport is zo goed omdat je als mens ook leert te verliezen.’ “ (p.72)

Nummer: 16-057
Titel: Bloed aan de paal
Auteur: Tomas Ross
Taal: Nederlands
Jaar: 2004
# Pagina’s: 191 (14036)
Categorie: Voetbal
ISBN: 90-6005-524-1

Meer:
Website Ross
De klokkenluider
Take care
Het meisje uit Buenos Aires

Themaweek 27: Sportboeken

Advertenties