Tags

, , , , , ,

16-053Kurt Vonnegut – Armageddon in retrospect

Er zijn weinig schrijvers waarvan ik zo overtuigd ben van hun oprechtheid als Kurt Vonnegut. Zijn verhalen lijken zonder uitzondering geïnspireerd door het bombardement op Dresden, waar hij als Amerikaans krijgsgevangene in Duitsland ooggetuige van was. Maar hij werd geen one-issue schrijver, al zijn vele verhalen wel een variatie op hetzelfde thema.

Postuum kwam deze bundel verhalen en essays uit. Een voorwoord van zijn zoon. Tekeningen van Vonnegut zelf, ter illustratie bij de verschillende verhalen. Van serieuze essays naar absurde verhalen, van getuigenverslag tot speech. De verhalen zijn typerend voor Vonnegut. Soms een lach, dan weer een traan, het lijkt cliché, maar het lukt hem soms zelfs binnen een enkel verhaal.

En omdat ik niet het idee heb dat iets wat ik zeg over deze verhalen er werkelijk toe doet, citeer ik Vonnegut liever. Hij verwoordt het zo veel beter dan dat ik kan.

“It is with some regret that I here besmirch the nobility of our airmen, but boys, you kille dan appalling lot of women and children. The shelter I have described and innumerable others like it were filled with them. We had to exhume their bodies and carry them to mass funeral pyres in the parks – so I know. The funeral pyre technique was abandoned when it became apparent how great was the toll. There was not enough labor to do it nicely, so a man with a flamethrower was sent down instead, and he cremated them where they lay. Burned alive, suffocated, crushed – men, women, and children indiscriminately killed. For all the sublimity of the cause for which we fought, we surely created a Belsen of our own” (p.40)

“There can be no doubt that the Allies fought on the side of right and the Germans and Japanese on the side of the wrong. World War II was fought for near-Holy motives. But I stand convinced that the brand of justice in which we dealt, wholesale bombings of civilian populations, was blasphemous. That the enemy did it first has nothing to do with the moral problem. What I saw of our air war, as the European conflict neared an end, had the earmarks of being an irrational war for war’s sake. Soft citizens of the American democracy learned to kick a man below the belt and make the bastard scream.” (p.44)

Naar mijn bescheiden mening zou Vonnegut verplichte literatuur moeten zijn voor aankomende politici. Wie eerst zijn oeuvre heeft gelezen en dan nog steeds denkt dat geweld een oplossing is voor een conflict, is per definitie ongeschikt om als politicus te fungeren.

De wereld zou er een stuk beter uit zien met meer Vonneguts.

Nummer: 16-053
Titel: Armageddon in retrospect
Auteur: Kurt Vonnegut
Taal: Engels US
Jaar: 2008
# Pagina’s: 234 (13031)
Categorie: Fictie
ISBN: 978-0-399-15508-6

Meer Vonnegut via gerbie:
Slaughterhouse five
A man without a country

Meer Armageddon:
Wikipedia
Goodreads
Guardian
NY Times

Advertenties