Tags

, , , ,

16-022Pepijn Lanen – Sjeumig

Eerlijk moet ik toegeven dat ik in de jaren tachtig en negentig altijd op de hoogte was van de nieuwste muziek, de beste bands. Deze eeuw is die fascinatie weggeëbd. De Jeugd van Tegenwoordig kende ik dus vooral van naam. Een enkel hitje zou ik ook nog wel herkennen. Pepijn Lanen zou ik herkennen omdat hij in de Nederlandse versie van NMTB (Doe Maar Normaal) meedeed. Als zo vaak niet in de buurt van het Engelse origineel en ik vond hem dan ook niet geschikt als vast panellid.

Maar toch ben ik dan nieuwsgierig als ik dit boek in handen krijg. Een band die het al een decennium, met succes, volhoudt, moet wel wat kunnen (alhoewel er in Volendam genoeg bewijs rondloopt dat die stelling niet altijd opgaat). Dus begon ik aan het eerste boek van Pepijn Lanen. Een verhalenbundel. Achttien verhalen.

Het leest lekker weg. Maar om nou te zeggen dat de verhalen wat los maakten, dan overdrijf ik. Er zitten leuke verhalen tussen. Maar meerdere keren heb ik het idee dat ik eerst op zoek moet naar wat hallucinerende middelen, wil het verhaal enige impact hebben. Mijn donkerbruine vermoeden is dan ook dat de heer Lanen niet geheel nuchter was op het moment dat hij de tekstverwerker opstartte. De meerdere keren terugkerende kabouters doen mij vermoeden dat hij liever de rest van zijn leven als negenjarige zou willen doorleven en dat de keuze voor een rapgroep daar ook het gevolg van is. Als rapper kun je negeren dat je eigenlijk oud wordt, kun je doen alsof je tien jaar jonger bent dan je daadwerkelijk bent. De reclame die dit jaar te zien was, is daarom des te grappiger. Zelfspot vind ik altijd lovenswaardig.

Toch heb ik ook bij een aantal verhalen een grote grijns op mijn gezicht gehad, de humor gevonden die me lag.

Het zal dus ook zeker aan mij liggen dat ik de helft van dit boek compleet langs me heen zag vliegen. Dat ik niet de diepere bedoeling heb gevonden. Maar of ik nog een poging doe om andere boeken van hem te lezen, durf ik op dit moment niet te zeggen.

Citaat: ““Ibiza keek opzij. Recht in het gelaat van de duivel. De duivel stond met een schep alle biljetten van tien euro weer uit de vuilniszakken rechtstreeks een vuurkorf in te scheppen. Het was de gloed hiervan die de vlammen in de mensen hun ogen deed dansen.” (p.87)

Nummer: 16-022
Titel: Sjeumig
Auteur: Pepijn Lanen
Taal: Nederlands
Jaar: 2013
# Pagina’s: 192 (5369)
Categorie: Fictie
ISBN: 978-90-4142-456-3

Meer:
Wikipedia
Twitter
TPO
Tzum
De Correspondent
8 Weekly

 

Themaweek 7: boeken