Tags

, , , , , , , ,

16-010Michel van Egmond – Gijp

Hypes laat ik graag aan me voorbij gaan. Mocht het nodig zijn, dan kan ik later alsnog instappen. Ik heb Harry Potter dus nog steeds niet gelezen, lees sporadisch Nicci French en heb dus ook het populairste voetbalboek van de laatste jaren genegeerd. Vaak werd ik erover aangesproken. ‘Zal jij wel gelezen hebben’, was de aanname. Niet dus.

Het ligt niet aan Michel van Egmond. Die kan geweldig schrijven. Daar ben ik van overtuigd. Het ligt zelfs niet aan Gijp, die heeft wel humor en is een betere analist dan menigeen doorheeft. Grotendeels was het mijn eigen verbazing, dat velen ineens gingen lezen. Het feit dat het boek alle prijzen pakte dat een boek kan pakken. Dan moet er wel iets aan de hand zijn.

Maar om te oordelen, moet je lezen, anders blijft het een vooroordeel. Voetbalweekendje met mijn team is een mooie gelegenheid. Voor velen een alcohol gevuld reisje, voor mij de kans om tussendoor even een boekje te lezen. Nu is Gijp geen boekje, maar door het grote lettertype en de lichte kost, simpel om tussendoor elke keer een paar bladzijden te pakken. En in het busje terug naar Twente had ik ‘m uit.

Wat me nog het meest verbaasde was de diepgang. Van Egmond heeft echt een goede poging gedaan om de hoofdfiguur goed neer te zetten, zonder een biografie te schrijven. Op de eerste bladzijden al staat het gesprek beschreven tussen schrijver en onderwerp, waarin dit boek een portret wordt genoemd, geen standaardbiografie. Gijp zelf denkt dat het een dun boekje wordt.

Dat had de schrijver beter gezien dan de analist. Er valt genoeg te vertellen. En Van der Gijp is open. Er gaat van alles mis in zijn leven, hij vertelt zonder enige terughoudendheid. Van Egmond is erg goed in het ‘fly on the wall’ principe. Schrijf op wat je observeert, oordelen mag een ander.

Natuurlijk komen vele prachtige verhalen voorbij, de anekdotes waar hij zo beroemd door is geworden. Die hij op tv en bij zijn tientallen spreekbeurten elk jaar keer op keer herhaalt. Ze blijven grappig, Van der Gijp is een humorist. Niet diepgaand, niet voorbereid, maar ad rem en scherp. En Van Egmond heeft vele mensen weer leren lezen, dat is misschien wel de grootste prestatie die hij heeft geleverd.

Citaat: “De laatste wedstrijd die ik ooit heb gespeeld, was ergens in de buurt van Nieuwegein, op een veldje langs de snelweg. Ik wilde een bal afschermen en zakte toen door mijn rug, mijn knieën en mijn enkels tegelijk. Zag er niet uit. Toen heb ik me laten wisselen. Ben ik heel stilletjes onder de douche gaan staan en heb ik tegen mezelf gezegd: dit doe ik nooit meer. Ik heb de auto gepakt, ben naar huis gereden en heb die voetbalschoenen in een hoek gegooid. Daar liggen ze nog steeds.” (p.287)

Nummer: 16-010
Titel: Gijp
Auteur: Michel van Egmond
Taal: Nederlands
Jaar: 2012
# Pagina’s: 324 (2500)
Categorie: Voetbal
ISBN: 978-90-71359-47-7

Meer:
Nooit meer juichen
Twitter (Van Egmond)
Wikipedia (Gijp)
8Weekly (recensie)
Gijp en Egmond bij DWDD