Tags

, , , , ,

15-058Boudewijn Büch – De kleine blonde dood

Mijn geheugen is best goed. Ik weet stomme details van decennia geleden. Maar ik weet echt niet meer of ik zijn boeken of zijn televisieprogramma’s als eerste in mijn hart sloot. Wel weet ik dat zijn reisboeken en –programma’s beter zijn blijven hangen dan zijn andere boeken. Vooral zijn enthousiasme voor de meest vreemde zaken was geweldig.

Veel van zijn boeken las ik eind jaren tachtig. Deze dus ook. Ik weet dat ik delen van de film gezien heb, maar kan me niet herinneren dat ik van A tot Z heb gekeken. Wat een beetje is blijven hangen, helaas, is de discussie of hij nu een verhaal had bedacht en als waarheid verkocht of dat hij de waarheid in een verhaal wilde vatten. Heeft de nicht Boudewijn nou daadwerkelijk een kindje gehad dat jong is overleden? Is de Kleine blonde dood een fictieve roman of een geromantiseerde autobiografie?

Bij herlezing weet ik het nog niet. Misschien wil ik het ook wel helemaal niet weten. Hoeveel helden vallen niet van hun voetstuk als de waarheid boven tafel komt? Nu is De kleine blonde dood gewoon het bekendste boek van een goede schrijver. Laat ik het daar bij laten.

Het boek heeft twee verhalen, die continu door elkaar lopen. Daarbij komen ook de sprongen in de tijd, heen en weer, wat het niet eenvoudiger maakt om te lezen. Wel boeiender. De moeizame relatie met zijn vader is de basis van alles. De oorlog in het hoofd van zijn vader is letterlijk en figuurlijk. De kleine Boudewijn lijdt er onder, maar vindt het ook wel weer fascinerend. Dan komt er verder in het boek Mickey. Een zoon die Boudewijn heeft verwerkt, ook al is hij er zeker van dat hij homoseksueel is.

Mickey betekent veel voor Boudewijn, maar met diens moeder kan hij niet samen zijn. Dat het jongetje niet oud zou worden is de reden voor de controversie, maar ook een motief voor het boek. Büch heeft vele boeken geschreven over zijn overleden zoontje, dit is het standaardwerk.

Je moet het gelezen hebben om mee te kunnen praten, het is een der klassiekers van de Nederlandse literatuur, maar het is niet het meesterwerk dat in mijn hoofd zat. Het is oppervlakkiger dan ik me herinner, het is een stuk korter en het geeft geen antwoorden. Dat laatste is dan weer niet zo erg, want boeken die vragen oproepen zijn veel interessanter dan boeken met antwoorden.

Citaat: “Vati en moeder waren gek dat ze mij erin stopten, maar het blijft je wel bij. Als tienjarige tussen naakte, schreeuwende jongens op een zaal liggen. Als ik iemand zie die gek is, word ik nog steeds bang dat ze mij ook opeens beetgrijpen en naar een gekkenhuis brengen.” (p.37/38)

Nummer: 15-058
Titel: De kleine blonde dood
Auteur: Boudewijn Büch
Taal: Nederlands
Jaar: 2002/1985
# Pagina’s: 175 (12191)
Categorie: Literatuur
ISBN: 90-01-55862-3

Meer kleine blonde dood:
Wikipedia
IMDB
Scholieren.com
Vrij Nederland

Meer Büch bij gerbie.nl:
Geestgrond
Over Redmon O’Hanlon
Zingende botten
Het ijspaleis
Voorgoed verliefd

Themaweek 6. Herlezen