Tags

, , , , , ,

15-047Stephen R. Covey – De zeven eigenschappen van effectief leiderschap

Soms loop je tegen een boek aan. En lezen doe ik altijd, dus lees ik ook dit boek. Omdat ik mijn woord gegeven heb. Het genre werkt niet voor mij. Managementboeken. Zelfs toen ik het vak studeerde, had ik er al niet veel mee. Mijn eerste managementpaper baseerde ik op een boek van Pieter Winsemius, over de overeenkomsten tussen sport en management. Met wat citaten uit andere sportboeken leverde het me de benodigde studiepunten op.

En dan kom ik op bladzijde 1 al meteen een pet-peeve tegen. “Mijn moeder die altijd klaarstaat voor haar meer dan zevenentachtig kinderen en kleinkinderen”. Hoeveel zijn het er dan? 88? 312? 87 en een half? Wat probeert meneer Covey te doen in zijn dankwoord? Indruk te maken? Ik snap het werkelijk niet. Op het moment van schrijven heb je een bepaald aantal kinderen en kleinkinderen. Nooit ‘meer dan’. Jammer. Je begint met het nadeel van de twijfel aan de rest van het boek.

Het gevoel bleef het hele boek. Vele goede punten werden afgewisseld met vreemde conclusies. Goede levenslessen met onwerkbare tips. Diepe inzichten werden opgevolgd door het intrappen van open deuren. Lastig om te concluderen wat je er nu mee moet.

Een missie voor een bedrijf lijkt me niet meer dan logisch, maar om in je huiskamer een gezinsmissie op te hangen lijkt mij erg vreemd. Dat je nadenkt over belangrijke stappen is terecht, maar om een heel stappenplan te moeten doorlopen bij elke beslissing is gewoon omslachtig.

Extra nadeel is dat het boek een vertaling is. En vertalen is meer dan een Engels woord vervangen door een Nederlands woord. Wanneer het over het onderwijs gaat, moet je het hele systeem in ogenschouw nemen, iets wat de vertaler blijkbaar heeft nagelaten. Jammer. De manier van denken van Covey is, onvermijdelijk, gebaseerd op de Amerikaanse manier van leven, op de Amerikaanse maatschappij. Maar wanneer je in een land woont waar niet alles om winnen of verliezen draait, waar niet elke situatie te vertalen is naar een sportwedstrijd, dan is het vertalen van de bijbehorende situaties ook erg lastig voor de vertaler. De zogenaamde ‘emotionele bankrekening’ hing me halverwege het boek dan ook al de strot uit.

Wat ik mooi vind is dat Covey erg zijn best doet om de lezer niet alleen te overtuigen van zijn eigen gelijk, maar ook de kans geeft om voor zich zelf te beslissen wat er belangrijk is in diens leven. Hij legt niet zijn waarden op door zijn methode. Wat dan wel weer jammer is, is dat hij zelfs het lezen van een boek aanprijst door het te koppelen aan een stap van zijn stappenplan.

Al met al heeft het een behoorlijk tijdje geduurd voor ik het boek uithad. Misschien had ik niet elke keer een klein stukje moeten lezen, maar meteen een flinke deuk er in moeten slaan. Gewoon een paar middagen. Misschien ook wel niet, want juist de tijd er tussen is voor een boek als dit nuttig. Kijk wat je kunt toepassen, kijk waar er relevantie verschijnt in je eigen leven.

Maar hoe dan ook blijf ik er van overtuigd dat managementboeken bijna allemaal zwakteboden zijn. Een gebrek aan zelfvertrouwen. Een lagune in je kennis. Een bevestiging van je eigen twijfels. Een motivatie voor je instinct. Wanneer je normen en waarden kloppen, dan kun je veel goede beslissingen nemen zonder ooit een managementboek te lezen. Gezond verstand helpt ook.

Citaat: “Ik ben blij dat televisie bestaat. Er zijn veel informatieve en onderhoudende programma’s van hoog niveau. Ze kunnen je leven verrijken. Maar er wordt ook een hoop pulp uitgezonden. Het is zonde van je tijd en het kan een negatieve invloed hebben. Net als je lichaam is televisie een goede knecht, maar een slechte meester.” (p.272)

Nummer: 15-047
Titel: De zeven eigenschappen van effectief leiderschap
Auteur: Stephen R. Covey
Taal: Nederlands (orig.: Engels)
Jaar: 1989
# Pagina’s: 334 (9799)
Categorie: non-fictie
ISBN: 978-90-470-5464-1

Meer:
Stephen Covey (Wikipedia)
Official website
De zeven eigenschappen (Wikipedia)

Themaweek 4. Meer boeken