Tags

, ,

Het best bezochte blogje van afgelopen jaar was het verhaal ‘van’ Suus over opa Henk. Vooral via social media veel aandacht. Suus heeft het zelf ook gelezen. Gezien de verhalen die ze na een paar maanden in groep drie al schrijft, zou het me niet verbazen als haar eerste compleet eigen schrijfsels niet lang uitblijven.

Opa is dood
en dat is niet leuk. Wel is het fijn dat hij geen pijn meer heeft. Maar ik ben nog wel verdrietig, ik vind het zo jammer dat opa dood is. Het is ook zielig voor oma, omdat die nu alleen is.

Eerst was hij ziek, toen moest hij naar het ziekenhuis. Daar ben ik met mama naar toe gegaan, papa was er al. We hebben opa toen even gezien. Ik had een tekening gemaakt, maar die was ik vergeten. Papa heeft die toen ‘s avonds meegenomen. Opa was blij dat wij er waren. Hij vond de tekening ook mooi.

Maar een paar dagen later al was hij dood. Dat was heel erg. Ik moest heel hard huilen. Het was wel gezellig dat we daarna bij oma pizza gingen eten met zijn allen, Anna en Gijs waren er ook. Samen met papa, mama en oma zijn we ook nog gaan kijken toen opa in de kist lag. Ik heb twee tekeningen meegenomen en bij opa gelegd. Papa had ‘m verkeerd om gelegd, ik moest ‘m omdraaien, anders kon opa het niet zien.

De begrafenis vond ik wel een beetje vreemd. Eerst met zijn allen in een grote auto, dat was gezellig. Er waren heel veel mensen, wel honderd, ik kende niet iedereen. Maar ik heb wel gezwaaid naar de mensen die ik wel kende. Allemaal mensen gingen over opa praten. Dat was wel een beetje saai, net zoals de muziek. Oma moest huilen, dus toen heb ik haar maar een knuffel gegeven. Papa en tante Marion vertelden samen ook verhaaltjes over opa. Dat vond ik wel grappig. Vooral over verstoppertje spelen.

Maar toen moesten we allemaal weg en lieten we de kist met opa staan. Ik had er nog wel een roos opgelegd, met brief. Moesten we opa niet begraven? Daarna was er condoleren, dat is eigenlijk hetzelfde als feliciteren. Ik heb een heleboel handen geschud. Ik kreeg ook nog een knuffel, een klein hondje. Ik noem hem ‘Hondje Opa’. Die neem ik ‘s avonds mee naar bed, dan kan ik beter slapen. En de foto van opa staat dan ook naast mijn bedje, dan mis ik hem niet zo.

Themaweek 1, 2015 in een week

Advertenties