Tags

, , , ,

Ze valt op doordat haar Nederlands bijna accentloos is. Nog geen drie jaar is ze in Nederland. Toch blijkt in de les dat ze best moeite heeft om alles te volgen. Niet alleen de taal (vocabulaire) is een probleem, ook de inhoud. En nu is het eerste jaar niet eens zo heel moeilijk, de context is voor haar natuurlijk flink anders. Als ik bij topografie over Duitsland en België praat, dan is dat voor de meeste leerlingen een herhaling. Voor haar zijn het compleet vreemde landen. Haar eerste toetsronde verknalde ze dan ook. Ze werd er niet vrolijker door. Maar ze leert er wel van. Terwijl sommige klasgenoten blijven steken in de onvoldoendes, scoort zij de tweede ronde al een stuk beter. En bij de derde ronde is ze een van de uitblinkers in de klas. Bij mijn vak scoort ze zelfs het hoogste cijfer van de hele klas.

Toch kan het niet eenvoudig voor haar zijn, na jaren weer naar school. Wat heet jaren, bijna een decennium. En dan is ze ook nog eens vele jaren ouder dan haar klasgenoten. Kinderen, zo gedragen die zich ook nogal eens. Maar ze past zich aan, zoals ze dat gewend is, zoals ze dat de laatste jaren altijd heeft moeten doen. Haar Nederlands wordt steeds beter. Haar houding is een voorbeeld voor anderen. Zelden zijn leerlingen zo lief en beleefd als zij. Haar zelfvertrouwen mag nog wel wat groeien, maar als dat haar cijfers volgt, komt dat wel goed.

En dan hoop ik dat ze haar diploma haalt, dat ze in Nederland mag blijven. Dat ze niet terug hoeft naar het door oorlog geteisterde midden Oosten. Dat ze een toekomst kan opbouwen. Dat ze werk vindt. Omdat dat het doel is van een beroepsopleiding. Alleen sommige leerlingen verdienen het net even iets meer dan anderen. Ik geloof niet dat iemand het haar niet gunt.

Themaweek Vluchtelingen