Tags

, , , ,

Op het moment dat je denkt dat je boek klaar is, moet je verder. Maar hoe? Uitgevers benaderen? Welke dan? Zelf uitgeven? Hoe dan?

Natuurlijk ben ik niet helemaal nieuw in dit verhaal. Ik gaf ooit GFC Uit! uit, gewoon door een deal te maken met de drukker en doosjes thuis neer te zetten. Ook mijn Olympisch Dagboek werd uitgegeven, via WWAOW, later Unibook. Helaas niet meer verkrijgbaar. En ook niet te verkrijgen via boekhandels, geen ISBN namelijk.

Een schoolboek staat al wel op mijn naam (samen met Marianne), te verkrijgen bij de Toerist. Maar een schoolboek is toch wat anders dan een boek om te lezen.

Hoe nu verder? Ervan uitgaande dat de natuurtalenten wel worden opgevist, dat een uitgever meer afwijst dan uitgeeft, gok ik dat ik daar niet bij hoor. Ik heb genoeg geblogd en gepubliceerd, heb lof gekregen, maar geen groot publiek. Goedwillende amateur dus.

In die categorie schaar ik ook Harry Walstra, wiens boek ik nu aan het lezen ben. En dat boek werd uitgegeven door Boekscout. Een uitgever die werkt volgens het printing on demand principe. Oftewel het boek wordt pas gedrukt als het is verkocht. Geen voorraad. Geen nutteloze boeken in de kast. Daardoor kan het goedkoper en kunnen er meer titels worden uitgegeven. De voorraad staat in de computer namelijk. Mede op advies van Harry heb ik ook contact opgenomen met Boekscout.

Om een lang verhaal iets korter te maken. Boekscout vond mijn bundel goed genoeg en wil mijn reisverhalen ook uitgeven. Juich.

(wordt vervolgd)