Tags

, , , , , ,

Vandaag is het vier mei, in Nederland de dag dat we de doden herdenken die vielen in vele oorlogen sinds begin vorige eeuw. Voor de gelegenheid is een lied geschreven. Meestal ben ik niet van dit soort commerciële geintjes, maar deze keer mocht Roosbeef het nummer schrijven. En laat ze dat nou geweldig kunnen. En Roos koos een andere invalshoek dan je zou verwachten bij het thema.

Waar anderen het vaak hebben over verkrachtingen, onderdeel van het oorlogsgeweld, schreef Roos over een meisje dat bang was te sterven zonder ooit lief te hebben gehad. En dat doet ze zo ongelooflijk mooi, ik kreeg kippenvel toen ik haar achter de piano zag zitten en deze tekst hoorde zingen.

 

Toch moest ik onwillekeurig terug denken aan een legendarische uitspraak van Oma Endeman, bij velen beter bekend als Vrouw Boelie. “Zönde? Wee-j wat zönde is? ’n Deerne van achttien den ongenaeit ’t graf in geet. Das pas zönde.”

Ik neem aan dat ik de Twentse tekst niet hoef te vertalen. Haar uitspraak heeft precies dezelfde strekking als het lied van Roos. Iets korter. Iets bondiger. Iets minder subtiel. Net zo poëtisch, als het aan mij ligt. Ik geloof overigens niet dat Vrouw Boelie zo mooi kon zingen.

De gehele tekst van het nummer van Roosbeef staat hier.