Tags

, , , , , , , , , ,

Gerben Kappert – Olympisch Dagboek

Welk boek kies je als je weet dat het boek het duizendste boekverslag zal opleveren? Willekeurig kiezen kan niet meer, de lading is al te groot. Herlezen is een optie, maar de verrassing is dan weg, het was een lastige keuze. Tot me ineens een vreemd idee te binnen schiet. Mijn eigen boek. Niet de reisverhalen die ik gebundeld nog uit wil brengen (ooit), of de poging tot boek die ik afgelopen november deed toen ik meedeed aan NaNoWriMo. Nee, gewoon het boek dat ik zeven jaar geleden uitbracht, veertien jaar geleden schreef.

VoorkantOok daar zullen geen verrassende dingen uit naar voren komen, maar het leek me wel een bijzondere keuze. Daarbij was het een mooie manier om mijn eigen verhaal nog eens terug te lezen. Was het de moeite waard om uit te brengen?

Natuurlijk ben ik bevooroordeeld. Ik heb niet voor niets de moeite genomen om het dagboek bij te houden en ook nog eens uit te werken. Ik was best trots dat ik in Sydney een aantal keer met mijn snufferd vooraan stond. Dat ik achter de schermen mocht kijken. Dat ik midden in de Olympische Spelen werkte. Dus bracht ik het boek uit ten tijde van de Spelen in Athene. Het verkocht niet bijzonder goed. Maar dat was ook niet het belangrijkste doel. Vastleggen, (ook) voor mezelf. De Koninklijke Bibliotheek vroeg er zelfs een exemplaar van.

Eenmaal lezend herleefde ik mijn tijd. De wanhoop van het zoeken naar een plek tijdens de weken voor de Spelen. Het onverwachte enthousiasme van zo ongeveer elke Australiër die ik tegenkwam. De puinhoop de laatste dagen voor en de eerste dag van de Spelen zelf. Maar vooral de twee weken daarna, met prachtige sport, vele onvergetelijke ontmoetingen, geweldige collega’s en extreem lange werkdagen.

AUS Olympic volunteersNachten van drie, vier uur slaap, telefonisch correspondent van Radio Oost, soms op de automatische piloot, soms opgenomen alsof we al een dag verder waren. Het kleine groepje wielerkenners dat elkaar tegenkwam op een klimmetje in het parcours, het nog kleinere groepje Nederlanders dat er bij was toen het honkbalteam geschiedenis schreef door Cuba te verslaan. Dat volleybal zo’n geweldige kijksport bleek te zijn dat je ademloos zit te kijken naar Joegoslavië tegen Italië. De momenten midden in het park dat ik op een stoel boven het publiek zit, als een scheidsrechter bij tennis en met een megafoon meer dan honderdduizend man de juiste kant op moest sturen.

Een geweldige tijd heb ik gehad, vandaar dit boek. Is het daarmee een goed boek? Mwoah. Een aantal taalfouten kwam ik tegen, ondanks meerdere revisierondes. En de conclusie was ook al snel dat een dagboek niet automatisch de beste vorm is om je enthousiasme over te brengen. Het wordt al snel langdradig. Misschien wel saai voor een minder enthousiaste lezer. Een goede redacteur had waarschijnlijk het een en ander geschrapt, schrijven is schrappen tenslotte. Maar juist in een dagboek wil je zo volledig mogelijk zijn, vandaar ook dat ik destijds deze vorm koos.

De vormgeving is zeker ook niet boven kritiek verheven. De voorkant is matig, de foto mooi, maar de kwaliteit ervan beroerd. Een zoom van een gescande foto van een wegwerptoestel. Maar een foto jatten om te gebruiken op de cover leek om ook niet gepast. Daarbij was het mijn eigen foto, past bij mijn dagboek. Verder was het formaat waarop ik schreef een ander formaat dan dat er uiteindelijk werd gebruikt door de drukker. Daardoor een lege strook papier onderaan elke bladzijde. Leuk om aantekeningen te maken, ware het niet dat het geen schoolboek is. Maar onbescheiden durf ik wel te stellen dat de terzijdes, columns en verhaaltjes tussendoor, een mooie aanvulling op het dagboek zijn. Dingen die me opvielen, typische observaties die je niet thuis voor je televisie had kunnen doen, zaken van binnenuit. Het maakt het boek sterker in mijn ogen.

Mocht er een beoordeling gevraagd worden, zou het nog wel op een voldoende uitkomen. De site waarop het te koop was bestaat niet meer. Een heruitgave zou dus elders moeten gebeuren. Maar goed, het boek is te leen bij de bieb. Misschien wel te leen ergens. Of anders bij de Koninklijke Bibliotheek te vinden. Genoeg mogelijkheden lijkt me.

Citaat: “Het is weer een gezellige avond. We hebben succes met onze act, het publiek lacht, al is de rij voor het station nog nooit zo lang geweest. Na een tijdje praten we alleen nog maar in op de gigantische massa voor ons op weg naar het station. We vragen om geduld, vertellen ze wat uitslagen van evenementen waar ze niet zijn geweest en vragen of ze niet willen drukken, omdat er ook kinderen in de massa lopen. Tussendoor maken we tientallen foto’s, tenslotte hebben wij daar de beste plek voor en maken we nog wat geintjes over treinen naar Adelaide en het feit dat er nog vijf dagen treinen lopen, dus dat ze zich niet hoeven te haasten. “ (p.82)

Nummer: 14-062
Titel: Olympisch Dagboek
Auteur: Gerben Kappert
Taal: Nederlands
Jaar: 2008
# Pagina’s: 127 (13236)
Categorie: Sport
ISBN: nvt

Meer:
Google books
Leestafel
Bibliotheek
Bookcrossing
Bookcrossing (2e)