Tags

, , , ,

Hij zet zijn bordje schuin tegenover me, mompelt iets en loopt weer weg. Twee minuten later zet zijn vrouw, tenminste ik vermoed dat ze dat is, ook een bordje neer. Recht tegenover me. Ook zij mompelt iets. Russisch denk ik.

Ben ik aan hun tafel gaan zitten? Verwisselen ze me met iemand? Ik koos tien minuten geleden bewust voor deze tafel, wilde geen gedekte tafel van vier bezet houden in mijn eentje. Gewoon rustig alleen ontbijten, even mijn mail checken en aan het werk.

Ze keren een paar minuten later terug en beginnen aan hun ontbijt. Ze doen geen poging om contact met me te zoeken. Waarom gingen ze niet aan een lege tafel zitten? Zijn er genoeg van. In stilte eten we alle drie ons ontbijt. Na acht ongemakkelijke minuten ben ik klaar en sta op. Ik wens ze in het Engels een goede dag en loop weg.

Geen reactie.