Tags

, , ,

“Papa, wil je me even helpen? We moeten nog uitnodigings schrijven.” Ik zit al aan tafel met mijn stiften. Ik kan nog niet zo goed schrijven. Sommige letters schrijf ik nog verkeerd om en sommige woorden zijn ook veel te moeilijk voor mij.

“Waarvoor wil je uitnodigingen schrijven dan schatje?”, antwoordt papa. “Voor het feestje natuurlijk”, zeg ik. “Mama is toch bijna jarig? Nog maar drie nachtjes!”.

“Wie wil je dan uitnodigen?”, vraagt mama vanuit de keuken.

Ik denk even na. “Melanie, Nova, Linde, Jasmijn, Evi, Lindsay”. “Dus alle meisjes uit je klas”, concludeert papa. “Ja”, beaam ik, “het is toch een feestje?”

Ik heb sterk de indruk dat ik mijn vriendinnetjes niet mag uitnodigen voor de verjaardag van mama. “Dat gaat niet gebeuren, het is niet jouw verjaardag”, zie je wel, daar heb je het al. Ik moet wel een beetje huilen, het is niet eerlijk.

“Ben jij wel eens op de verjaardag van de mama van Melanie geweest? Of op die van de moeder van Nova?”, vraagt papa. Daar heeft hij wel een punt. Zo had ik het nog niet bekeken. Maar ik moet toch wat proberen. “Eentje dan?”, misschien mag dat wel. “Maar alle neefjes en nichtjes komen al”, zegt mama. Daar had ik ook even niet aan gedacht. Dan kan ik mooi met Silke spelen. En Linde, Anna en Yara ook. En taartje eten. En chips. Dat wordt toch nog een mooie dag. Nog drie nachtjes..