Tags

, , , , ,

strippenkaartOnlangs ben ik gedwongen overgestapt op de OV-chipkaart. Ik had geen keus. Over het aantal handelingen (8 ipv 1) per reis schreef ik al eens drie jaar geleden (vooruitgang). Er is meer mis.

Mijn ouders reisden onlangs een keer met de trein. Niet alleen moeten ze een toeslag betalen voor een eenmalige chipkaart, terwijl ze daarna ook vast zitten aan acht keer langs een scanpaal heen. Ze hebben dus al betaald, geen mogelijkheid tot fraude, kunnen hun kaartje niet weer gebruiken, maar moeten toch elke keer in- en uitchecken.

Nieuw probleem: Overstappen in Hengelo duurt zo lang, dat het onmogelijk wordt de aansluiting te halen. De trein staat dus te wachten, je komt op het perron, moet langs die twee palen en ziet de trein wegrijden. Elke dag weer.

Probleem vier: De trein komt te laat in Almelo ’s middags, ik mis de aansluiting in Hengelo en krijg geen korting meer. Voorheen kocht je een kortingskaartje en lag het probleem bij de NS. Nu betaal ik vol tarief omdat de vervoerder faalt.

Probleem vijf: Dubbel instaptarief bij verschillende vervoerders. Een treinreis wordt onnodig duur, omdat de overheid het toestaat dat elke vervoerder een eigen tarief vaststelt.

Er is geen reden te bedenken waarom ik op elk station moet in- en uitchecken. Er is maar een reden dat ik ’s ochtends de trein pak, ik ga naar mijn werk. Er is maar een logische route. Je kunt zien waar ik instap, je kunt zien waar ik uitstap. De computer berekent wie hoeveel van het tarief ontvangt. Zo lang de overheid dat niet oplegt aan de vervoerders, is de OV-chipkaart een gedrocht.

Onwil van de vervoerders en onmacht van de overheid zorgen voor ongemak van de reizigers.

Advertenties