Tags

, , , , , , , , , ,

Gerben en RuizDe meest verrassende naam bij de laatste 16 is ongetwijfeld Costa Rica. In een poule met drie voormalig wereldkampioenen wonnen ze meteen de eerste twee wedstrijden en plaatsten zich eenvoudig voor de volgende ronde. Tijdens mijn grote reis nam ik te weinig tijd voor het land. In een dikke week was ik er door.

Tijd voor een voetbalwedstrijd zat er natuurlijk wel in. Een hele bijzondere zelfs. De een na laatste wedstrijd van het seizoen en Liga Alajuelense kon kampioen worden. Dat gebeurde niet, een week later wel, maar toen was ik al in Panama. Het verhaal stond al eerder op mijn blog, hier, geen kort stukje, maar er gebeurde te veel voor een kort stukje.

Dik een decennium later koopt de club van mijn streek een speler die begon bij Liga Alajuelense. Hij maakte FC Twente voor het eerst in de geschiedenis kampioen. Ik had de eer hem te mogen interviewen voor het clubblad van mijn clubje. Het meest opzienbarende was misschien wel dat Bryan Ruiz in zijn jeugd fan was van Saprissa, maar bij de grote concurrent terechtkwam. De bescheiden, bijna verlegen jongeman, die ik destijds sprak, scoorde vorige week de winnende goal tegen Italië.

De leukste speler is natuurlijk spits Joel Campbell, die uitblonk in de eerste wedstrijd tegen Uruguay. Hij kwam een paar maanden geleden al eens in het nieuws toen hij op twitter vertelde dat hij 500 voetbalplaatjes had gekocht, maar zichzelf nog niet was tegengekomen.

Costa Rica, een prachtig land in midden Amerika, een van de grootste landen (25% groter dan Nederland) zonder leger, prachtige natuur, nummer 1 op de Happy Planet Index, goede toeristische infrastructuur. En sinds deze WK ook voetballand om rekening mee te houden. Van mij mogen ze nog een paar rondjes meedoen.

Gerbie’s WK-blog, deel 26