Tags

, , , , , , , , , , , , ,

14-026Alejandro Apo – Y el futbol contó un cuento

Tijdens mijn (helaas te korte) bezoek aan Buenos Aires moest ik natuurlijk een goede boekhandel bezoeken. Ik hoopte op een hele sectie voetbalboeken en kwam teleurgesteld naar buiten. Maar toen ik het enige boek dat ik had gekocht las, bleek mijn gemoedstoestand te voorbarig. Eduardo Sacheri bleek een geweldige schrijver. Zo goed, dat ik meer van hem wilde lezen. Toen bleek het internet nuttig, zoek, klik en een tijdje later ligt er een pakketje thuis.

Sindsdien krijg ik natuurlijk regelmatig mail van deze boekhandel uit het noorden van Argentinië. Op een dag ging ik overstag en bestelde een aantal boeken, waaronder deze. Voetbalverhalen verzameld door een gerenommeerd journalist. Hij had ze zelf wel willen schrijven, laat hij in het voorwoord weten. Terecht, want er zitten een aantal pareltjes tussen. De biografieën achterin bevestigen het beeld. Dit zijn geen sportschrijvers, maar erkende schrijvers en journalisten die ook wel eens een verhaal over voetbal schrijven.

In Engeland bestaat er een cultuur van voetbalboeken, daar heb je zelfs diverse subsecties in de boekhandel. In Nederland is er veel qua volume, qua kwaliteit valt er nog wel het een en ander op aan te merken. Duitsland is in opkomst, maar verder zou ik geen land weten waar zo mooi over voetbal wordt geschreven als in Argentinië. Niet gek trouwens, het land heeft een rijke traditie, zit vol gepassioneerde liefhebbers en genoeg historie om over te schrijven. Het mooie is echter dat in het hele boek niet of nauwelijks over Maradona geschreven wordt. Messi komt nog helemaal niet voor. Eigenlijk zoals je hoopt dat je mag lezen, niet op hoeven te hangen aan een bekende naam, maar gewoon de kwaliteit in het verhaal stoppen, niet denkend aan verkoopcijfers of marketingmogelijkheden.

Dan lees je dus over de beste kopbal aller tijden, volgens het jonge broertje in het verhaal van Carlos Abin. Dat die kopbal door een ruit ging is dan bijzaak. Sebastián Jorgi vertelt over de beste voetballer die u en ik nooit zagen. Martino. Zo mooi geschreven dat ik niet eens wil weten of het een herinnering is of pure fictie. Of Martino ooit daadwerkelijk gevoetbald heeft of uit het brein van Jorgi ontsnapte. Dat hij achter het stuur zat met zijn dronken vrienden in de auto, hij moest de volgende dag een belangrijke wedstrijd spelen dus kon toch niet drinken..

Antionio Dal Masetto ziet een huilende medepassagier in een vertraagde trein. De tranen zijn natuurlijk voor een club. Wat is de achterliggende reden? Walter Vargas volgt een wedstrijd via de radio, maar natuurlijk zijn de batterijen weer eens op. Alejandro Dolina ziet een jongetje dat altijd commentaar geeft. U kent hem wel, in zijn eentje op een pleintje, Cruijff en Theo Koomen tegelijk. Of voor de jongeren: Van Persie en Frank Snoeks ineen. De meeste voetballers groeien daar overheen, deze gelukkig niet. Sterker nog, hij stopt met voetballen om commentaar te geven. Nog sterker, hij heeft geen wedstrijd meer nodig, het commentaar is genoeg. Rodolfo Braceli heeft een bekend verhaal iets aangepast. De ark van Noah had niet alleen dieren aan boord, maar ook een ‘pibe’, Een pibe is een typisch Argentijnse uitdrukking voor een mooie, kleine spelverdeler. Eigenlijk een jochie dat het liefst op straat voetbalt, maar als hij ouder wordt toch op een veld in een systeem wordt gedrukt. U kunt zelf wel voorstellen welke Argentijnse spelers deze eretitel verdienen.

Twee schrijvers kende ik reeds. De eerder genoemde Eduardo Sacheri en de bekendste, al ligt dat niet aan zijn schrijfkwaliteiten, Jorge Valdano. Van de ex-speler en trainer had ik al eens een boek gelezen, hij beschrijft een prachtige climax van een wedstrijd met een strafschop in de laatste minuut.

Al met al een prachtige verzameling verhalen waar de heren van Hard Gras eens goed naar zouden moeten (laten) kijken, omdat er ongetwijfeld een aantal stukken tussen staan die goed passen in het concept van het literaire voetbalblad.

Citaat: “Este cuento está dedicado a todos aquellos que nunca ganaron y que siempre hicieron deporte por amor a éste.” (p.99)

Vrije vertaling: Dit verhaal is opgedragen aan een ieder die nooit wint maar toch doorgaat met sporten uit liefde voor de sport.

Nummer: 14-026
Titel: Y el futbol contó un cuento
Auteur: Alejandro Apo (samensteller)
Taal: Spaans (Arg)
Jaar: 2007
# Pagina’s: 207 (4244)
Categorie: Voetbal
ISBN: 978-987-04-0795-9

Meer Argentijns voetbal:

Eduardo Sacheri – Lo raro empezo despues
Eduardo Sacheri – Esperandolo a Tito
Hard Gras 88
Michel di Tria – Maradona
Julio Llinas & Fernando Niembro – Onschuldig
Het leven is een loterij

Gerbie’s WK-blog, deel 20