Tags

, , , ,

uitslag HvTVorige week waren er gemeenteraadsverkiezingen. De volgende ochtend moest ik extreem vroeg weg, als in midden in de nacht. Ik was dus, ondanks dat ik verkiesbaar was niet in het gemeentehuis wachtend op de uitslag. Misschien maar goed ook.

Want toen ik om kwart voor drie ’s ochtends mijn mobiel checkte zag ik al enkele tweets voorbijkomen die mij niet vrolijk stemden. Op Schiphol, rond half zes volgden nog wat binnensmonds vloeken. De uitslag was teleurstellend.

‘We’ hadden de kiesdrempel niet gehaald. Meer dan 500 stemmen, maar toch nog 150 te weinig om mee te mogen praten in de gemeenteraad. Ik kon het me voorstellen. Meer dan 96% van de stemmers vond een ander geschikter. Het CDA kreeg liefst negen zetels, waarvan ook nog eens twee restzetels omdat iemand een vreemd systeem voor de restzetels bedacht. Beloning voor een hakkelende lijsttrekker in de debatten en de fouten van de laatste jaren? Zelfs de VVD die de slechtste wethouder sinds vele jaren naar zijn pensioen loodste kreeg vier zetels. De PvdA verliest twee zetels. Goede fractie, goede kandidaten. Hoe conservatief kun je zijn?

Ik begreep en begrijp er nog steeds niets van. Is de Hof dan echt een gemeente waar het er niet toe doet of je een goede kandidaat hebt, maar waar de helft van de kiezers gewoon blind hetzelfde kiest, ongeacht de standpunten, de veranderende omstandigheden, de kandidaten? Ik kan en wil het niet geloven.

Bewust had ik me onverkiesbaar laten zetten. We hadden een goede lijsttrekker. Geschikte andere kandidaten. Maar ik was wel trots op deze lijst, op ons programma, op onze visie. Het maakte niets uit. Mijn oproep heeft ook niet genoeg effect gehad. Het enige positieve dat ik uit deze exercitie haal is dat ik meer voorkeursstemmen kreeg dan ik verwacht had. Ik wist een dozijn, ging uit van twee, hoopte op drie. Dat nog eens dubbel: 74. Die vierenzeventig stemmers bedank ik dus bij deze voor het vertrouwen. Ik hoop dat ze over vier jaar weten op welke partij ze moeten stemmen, of ik dan wel of niet weer op de lijst sta.

Vijfhonderdachttien keer bedankt voor de Hof van Twente. Aan u heeft het niet gelegen. Veel vertrouwen heb ik niet voor de komende vier jaar. Maar goed, het leven gaat door.

Voor de cijferfetisjist:
Uitslagen