Tags

, , , , , , , , ,

13-025Mart Smeets – Dagboek van een sportgek

De titel geeft precies aan wat het is. Maar na tientallen boeken is dit toch een nieuw genre voor Smeets. Meestal schreef hij veel, erg veel, over de sporten die hij ziet, verslaat en bezoekt, nu schrijft hij zelfs over wat er tussendoor gebeurt. Dat is niet altijd een toegevoegde waarde, waardoor dit boek zeker niet in de top tien boeken van Smeets’ hand komt te staan.

Natuurlijk is het leuk om te lezen over de Tour en de meteen daaropvolgende Olympische Spelen, maar ik hoef niet te weten dat hij een goede band heeft met de vrijwillig chauffeur in London, netzomin dat het mij interesseert hoe vaak hij zijn Karen ziet.

Wel vind ik het prachtig om achter de schermen van de Avondetappe te kijken, al is het dan via de ogen van Smeets. De vergelijking van de Spelen te Londen met andere Olympische Spelen is boeiend, omdat ik ooit zelf in Sydney een piepklein radartje was van de organisatie.

Zijdelings geeft hij ook nog commentaar op het EK voetbal. Niet nodig, er zijn genoeg sporten waar je een relevante over hebt, voor voetbal zoek ik mijn informatie en meningen elders.

Toch kan ik het niet laten, ook al is het niet echt relevant bij dit boek, om Smeets te verdedigen. De onzinnige aanvallen die hij moest incasseren, tot en met bedreigingen aan toe, zeggen meer over het niveau van de aanvallers, dan over de journalistieke integriteit van Smeets. Vaak genoeg erkende Smeets dat hij niet wist wat er achter de zwijgplicht van het peloton schuil ging. Hij had wel vermoedens, ook wel wat tips en kleine bewijsjes, maar het grote verhaal was er niet. Is hij daarmee onderdeel van het systeem? Natuurlijk niet. Iemand die Armstrong een aantal keer mocht interviewen is geen vriend. Net zo min als Ferry Mingelen een vriend van Balkenende was. Waarom valt men in Nederland liever een sportjournalist (dus geen onderzoeksjournalist!) aan die niet kon bewijzen wie er wel en wie er geen Epo nam, maar zoekt er niemand uit waarom we tientallen jaren zijn voorgelogen over kernwapens die in ons land lagen, zelfs al toen er in Amsterdam een miljoen protesteerden tegen de bom. Is dit het niveau waarin we in Nederland beland zijn? Zijn we allemaal PowNews en Telegraafadepten geworden en weigeren we zelf ons gezonde verstand te gebruiken?

Maar goed, Smeets dus. Leuk tussendoorboek, geen hoogtepunt in zijn omvangrijke oeuvre.

Citaat: “Bert verhaalt over de renners Jacques Anquetil en Ercole Baldini, helden van vroeger, de beste tijdrijders van hun generatie. Ooit besloten ze de Grand Prix de Nations dopingvrij te rijden, wat ongewoon was in die dagen. Het tovermiddel was amfetamine en dat was breed geaccepteerd in het peloton. Wagendorp verhaalt. De Italiaan en Fransman nemen dus beiden niets, Anquetil wint de tijdrit en loopt dan op Baldini af. ‘Zullen we dit nooit meer doen?’ vraagt Anquetil. Baldini knikt” (p.115)

Nummer: 13-025
Titel: Dagboek van een sportgek
Auteur: Mart Smeets
Taal: Nederlands
Jaar: 2012
# Pagina’s: 256 (4170)
Categorie: Sport
ISBN: 978-94-91567-00-1

Meer:
DWDD
Wielertaal (recensie)

Meer boeken van Smeets:
De afrekening
Geel
Helder
De Kopgroep
Het laatste geel
De Lance Factor
Netwerk
De Olympische spelen
Oranje boven!
Passie
Prettig verslaafd
Prikkels
Retro
Sportzomerdagboek
Sterren
De tour van ‘80
De Tour wacht op niemand
Vuur
Wereldtour
Zomeravondvertellingen

Advertenties