Tags

, , , , , , , ,

13-016Herman Sandman – De dronken rechtsbuiten

Ooit al een keer aangeschaft, maar toen de man met de mooiste naam van weblogland, Abubakari de Vries, een extra aanbeveling gaf, kon ik het natuurlijk niet langer negeren.

Blijkbaar hebben de columns in dit boek(je) al op de site 2-0 gestaan. Ik kende de site niet. Kende ook Sandman niet. Maar schrijven over voetbal zoals ik dat ken, vind ik eigenlijk leuker dan voetbal op professioneel niveau. Een biografie van een willekeurig prof is per definitie een stuk saaier.

Sandman heeft mooi oog voor detail. Ziet de schoonheid van het spel. En dat zit op het niveau dat hij beschrijft meestal niet in het voetbal zelf. Wel in de voetballers. De would-be’s en has-beens die samen op zondagochtend op pad gaan om iets te doen dat in de verte lijkt op het spelletje dat we elke avond op televisie kunnen zien tegenwoordig.

Trainers die hun roeping zijn misgelopen, miskende talenten, de derde helft, de privé-omstandigheden, de onvermijdelijke kleedkamerverhalen, ze passen er allemaal in. Sandman is een goede schrijver, hij maakt dat je je op het platteland van Groningen waant tijdens een regenachtige uitwedstrijd.

Kritiek is ook mogelijk. Waarom zo’n dun boekje? Hij schrijft makkelijk, op de site (die ik ondertussen een keer heb opgezocht) staan genoeg columns, waarom beperk je je dan tot minder dan honderd pagina’s? Aan de andere kant is het ook wel genoeg. Zeker wanneer je alle columns achter elkaar leest, dan kom je onvermijdelijk bij het moment dat je het wel weet. Wel gelooft. En dat is jammer, ook onterecht. Columns worden niet geschreven om als bundel gelezen te worden, dan mag je ze ook niet zo beoordelen.

En stiekem galmt er ook regelmatig in mijn achterhoofd dat ik zelf in twintig jaar tijd toch ook genoeg columns heb geschreven die de tand der tijd hebben overleefd, die misschien ook wel een bundel rechtvaardigen. Maar daar heeft Sandman natuurlijk weer niets mee te maken.

Citaat: “Met een mannetje of wat hebben ze hem voor aanvang van de wedstrijd op de rechtsbuitenplek gezet, tegen de middellijn aan. Daar is hij tot de rust blijven staan. Als een standbeeld. Hij heeft geen stap verzet. Niet vooruit, niet achteruit, niet naar links, niet naar rechts. Voor aanvang van de tweede helft draaiden ze hem om en heeft hij drie kwartier de andere kant op gekeken. In de pauze hadden ze de dronken Rechtsbuiten op het veld laten staan. Dat was wel zo gemakkelijk.” (p.32)

Nummer: 13-016
Titel: De dronken rechtsbuiten
Auteur: Herman Sandman
Taal: Nederlands
Jaar: 2010
# Pagina’s: 96 (2792)
Categorie: Voetbal
ISBN: 978-90-5452-220-1

Meer:
Columns van Sandman op 2-0
Twitter
Interview (Vpro)
Het titelverhaal
Sandman leest voor

Advertenties