Tags

, , , , ,

Wat glunderde ze. Achter het muziekkorps aanlopen, grote neef en nicht in de buurt, lampion in de hand, op weg naar het paasvuur. In een jaar tijd zie je ineens weer het verschil. Vorig jaar aarzelend, aan de hand, nu zelf lopen, niet kijkend of papa en mama er nog wel waren. Sterker nog, trots doorstappend, want ze was natuurlijk wel een van de kleinsten.

En dan ook nog eens mogen kijken naar het paasvuur, zo laat ’s avonds. Eigenlijk moest ze al in bed liggen. En vuur is gevaarlijk. Maar ze vond het prachtig. Zoals iedereen genoot van zo iets simpels als een brandende stapel takken. Mooie traditie. In het noorden doen nog wat dorpen mee, net over de grens in Duitsland ook. Maar in grote delen van het land schijnt men het fenomeen niet te kennen.

Maar in het oosten is men trots als men bij de ‘boake bouwers’ hoort. Daar loopt het hele dorp uit. Daar blijkt dat ik veel mensen denk te kennen, maar dat dochter van vier er minstens zo veel kent. Maar tradities staan onder druk. Veiligheid is natuurlijk belangrijk, al lijken er gemeenten door te slaan, verbieden is niet een populaire keuze, wel een eenvoudige. En ook al is aangekondigd dat het gemeentelijk snoeihout gebruikt gaat worden om energie op te wekken. Of groencompost. Of weet ik veel, maar niet meer op de boake mag. Zou toch jammer zijn dat een prachtige traditie verloren zou gaan…

Advertenties