Tags

, , , ,

Zelf kon hij het zich niet voorstellen, een zondag zonder voetbal. Vandaag is het toch zo. We voetballen niet, omdat hij vrijdag is overleden. Alle clichés zijn van toepassing. Te jong. Toch nog snel. Enzovoort. GFC zal hem missen. Ik had al eens een column aan hem opgedragen. Bleek al bijna negen jaar geleden, het leek korter. Dus niet het verhaaltje waarin ik hem voordroeg als kandidaat ‘Clubman van het jaar’ (komend jaar postuum?), maar het stukje ‘Stille kracht’. Want hij was natuurlijk niet het voorbeeld van ‘stil’. Hij was altijd aanwezig. Vele zondagen nog zal er iemand zich afvragen waar hij is.

Nog een keer een herhaling van die column uit juni 2004:

Stille kracht

Al sinds ik bij de redactie van Goal zit, valt het me op hoe veel werk er zit in het maken van een clubblad. Terwijl een krant ’s avonds klaar is en de volgende ochtend op de mat ligt, zit er bij Goal een aantal weken tussen het moment dat ik dit verhaaltje op mijn scherm tover en het moment dat u deze woorden tot u neemt. Dat is geen diskwalificatie van ons blad, maar een constatering dat er veel moet gebeuren als het schrijven achter de rug is.

IMG_0621De hoofdredacteur (heel lang Gerrit, binnenkort Fred) en degene die de opmaak verzorgt (Albert/Tineke) doen een hoop, maar achter de schermen moet er dan nog een heleboel gebeuren. De etiketten worden opgehaald bij de ledenadministrateur. Met de drukker moet worden overlegd wanneer de bladzijden gedrukt worden. Als alles gedrukt is, moet er een groepje klaarstaan die in de kantine ‘rond de tafel loopt’, vroeger vaak een jeugdteam, nu een team krasse knarren. Dan moeten de bladzijden geniet worden. Dat gebeurt ook bij Burgo. Terug bij de drukker dus. Weer ophalen bij de drukker.

630 etiketten moeten op de voorkant van de Goal geplakt worden, vaak helpt zijn familie. De stapels voor de bezorgers moeten gemaakt worden, dus alle Goals worden in wijken opgedeeld. Dan moeten de stapels naar de bezorgers gebracht worden. Uiteindelijk zorgt de bezorger er dan voor dat u uw clubblad tussen de reclamefolders mag uitvissen.

Veel mensen zijn van belang dus, naast een paar schrijvers in de redactie. Zonder Tönnis, Tineke, Gerrit, Albert, de vaste leveranciers en alle bezorgers is er geen clubblad te maken. Maar één man doet veel. Erg veel. Eigenlijk alles tussen het moment dat de Goal zijn definitieve vorm heeft (op een computerscherm dan) en het moment dat de bezorger zijn wijk doorfietst. En die man doet al dat werk al erg lang. Hij is het langst zittende redactielid. Vorige maand was zijn 15 jarig jubileum, zelf weet hij dat waarschijnlijk niet eens. Bij elke vergadering is hij er weer. Ook voor allerlei klusjes kunnen we hem sturen. Snel een foto maken op zaterdagochtend? Geen probleem. Even iemand in een commissie vragen om wat informatie? Hij doet het. Het laatste nieuws binnen de club? Hij weet het.

In die 15 jaar heeft hij volgens mij nog nooit een stukje geschreven dat langer was dan twee alinea’s, maar hij is wel de onmisbare kracht van de redactie, de Neeskens die er voor zorgt dat anderen beter kunnen presteren. Hij mag met recht trots zijn op het huidige clubblad. Iedereen kent hem ook, maar volgens mij heeft menigeen niet door hoeveel hij werkelijk doet. Alleen al daarom verdient hij een keer een hele bladzijde in het clubblad. Al was het natuurlijk ook wel erg leuk om een stukje over Jan Relker te schrijven met als titel “Stille kracht”.

IMG_6050
Zes jaar geleden, ‘zijn’ elftalfoto tijdens de reünie.

Jan, rust zacht.

Advertenties