Tags

, , , , ,

Ricardo SemlerDe experts weten het niet. Hij is ook erg moeilijk te plaatsen. Ricardo Semler. Ik las zijn boek twintig jaar geleden, ondanks mijn ontwikkelde afkeer van managementboeken.

Zwaar onder de indruk. Dit was pas een manager. Verantwoordelijkheid uit handen durven geven, werknemers belangrijk maken, er voor zorgen dat iedereen met plezier naar zijn werk kwam. Zo zou de wereld in elkaar moeten zitten. Zijn bedrijf Semco voer er wel bij. Honderden procenten groei.

Helaas kwam ik in mijn leven vele managers tegen, slechts weinigen hadden maar een greintje van Semler weg. De rest bleken controlefreaks, contraproductief zelfs. Ik heb het boek zelfs al eens van zolder gehaald, meegenomen om uit te lenen, maar eenmaal op mijn werk toch maar anders besloten. De positief bedoelde geste zou ongetwijfeld negatief uitgelegd worden.

Vorige week was de goede man te zien in Tegenlicht. Mooi portret. Al na zeven minuut twintig had ik de quote die mijn dag goed maakte: “Op zijn eerste dag als nieuwe baas ontsloeg hij tweederde van het management.”

semco regelsSemler is multimiljonair, woont schitterend in the middle of nowhere, ergens bij Sao Paolo, heeft al een eigen school opgericht volgens de filosofie dat kinderen zelf verantwoordelijkheid kunnen dragen en is nu bezig met een heel dorp. Hij accepteert dat er dingen fout gaan. Als je geen einddoel hebt, kun je ook niet misgaan.

De discussies op diverse fora waren weer interessant. Zelfs als fan hadden wat mij betreft wat kritische vragen best gemogen. Waar zijn de querulanten, de profiteurs, die ongetwijfeld in zijn bedrijf ook rondlopen, al is het maar kort? Ben je nog geloofwaardig als je zelf in een kasteel van een buitenhuis woont? Wat ging er wel mis binnen Semco?

Maar ondanks dat, geloof ik in zijn ideeën. Welke school in Nederland durft het aan? En welk bedrijf? Of moeten we het combineren met de gedachte achter de coöperaties in Mondragon, Baskenland?

Advertenties