Tags

,

Ook ik ben geen heilig boontje. Ik doe wel eens net of ik bij het bestemmingsverkeer hoor. Maar ik erger me steeds vaker aan medeweggebruikers die asociaal gedrag vertonen en daar mee wegkomen. U kent het allemaal. Slingerend rijden omdat je geen hands free hebt. Inhalen waar het echt niet kan. Parkeren waar velen er last van hebben. Tijd voor actie. De rijdende rechter begint daarmee, rapporteert over asociale weggebruikers en bedenkt een alternatieve straf. Een officiële straf zal er wel niet inzitten.

Photobucket - Video and Image Hosting

 

Datum: 18-12-2012

Tijd: 17.28 uur

Plaats: Afrit A1 naar S15 (Enter/Rijssen)

Dader: Zwart/donkerblauw (60-HSN-3)

Situatie:
Ik sta er regelmatig, onderaan de autobaanafrit. Anderhalve minuut soms, lijkt veel langer als je stil staat. Ik weet dan ook precies de volgorde van de verkeerslichten, weet wanneer ik weer mag optrekken.

Het stoplicht kan ik zien van de zijkant. Zodra die op oranje springt, weet ik dat ik aan de beurt ben. Rood daar is mijn groen.

Korte reactietijd, maar ik trek niet echt hard op. Ik ben al twee banen over en rij op het middenstuk als er iemand voor me langs schiet.

Dit is dus niet een kwestie van oranje en even gas geven. Zelfs niet honderdtwintig rijden en net door rood schieten, hopende dat het iets langer oranje zou blijven. Dit is gewoon doelbewust door rood schieten en hopen dat degene die wel door groen rijdt voorrang verleent.

Asociaal, gevaarlijk en egocentrisch. Andere conclusie kan ik niet trekken. Vijf kilometer later rijdt het achter een vrachtwagen, zodat ik nog net het nummerbord kan ontwaren. Automerk, noch bestuurder zijn herkenbaar. Ik mag de S15 af, hoef gelukkig niet meer achter deze gevaarlijke gek te rijden.

Straf: Twee maanden lang op de Betuwe onbetaald appels sorteren. De rode in de ene mand, de groene in de andere mand.

Advertenties