Tags

, , , ,

Het toverwoord van de afgelopen weken is nivelleren. De PvdA was trots, de VVD kwam in opstand. Nivelleren? Brrr. De liberalen keken alsof je een ontzettend vies woord uitte.

Toch vind ik het vreemd dat dat zo simpel geaccepteerd wordt. Waarom is het zo erg dat de overheid zorgt voor de minder bedeelden in de samenleven? Waarom is het verkeerd dat er een halt wordt toegeroepen aan de inkomensverschillen die elk jaar verder uit elkaar groeien?

Ik begrijp niet dat mensen die tig keer modaal hebben, nog steeds vinden dat zij recht hebben op wat ze pakken. Drie keer modaal ging er 0,6% op achteruit vertelde onze premier (ik schreef er al meteen over: hier), het land leek te klein. Alle prominenten schreeuwden moord en brand.

Het lijkt een fundamentele discussie. Van mij mogen er best inkomensverschillen zijn. Ik gun velen een beter inkomen dan dat ik zelf heb. Ik gun ook genoeg mensen die minder verdienen wat meer. Maar ik begrijp niet dat topbestuurders zonder problemen anderhalf, twee ton per jaar pakken en dan nog hardop durven te beweren dat ze dat waard zijn. En dan heb ik het nog niet eens over ontslagbonussen bij gebleken falen, belastingconstructies waardoor de Nederlandse staat niets of weinig kan innen van je inkomen of de openlijke corruptie tussen lokale politici en de bouwwereld.

Er bestaat een minimum salaris, dan mag er toch ook een maximum zijn? Gewoon elke voetballer die meer dan een ton verdient (en daar zijn er veel van) mee laten betalen aan de politie-inzet in het betaalde voetbal. Elke onderwijsbestuurder die meer dan een ton pakt, verplichten om minstens een dag in de week daadwerkelijk in een klaslokaal les te geven. Elke politicus met een wachtgeldregeling verplichten vrijwilligerswerk te doen in het bejaardentehuis of de lokale bibliotheek. Dat is toch niet vreemd? En toch is er niemand die dat durft te opperen. Geen partij die met zulke voorstellen durft te komen.

In mijn ogen verdient niemand meer dan drie keer modaal. En zelfs als je dat al verdient, dan kun je het je veroorloven meer belasting te betalen, geen kinderbijslag te ontvangen en heb je geen startsubsidie nodig als je je eigen zaak begint. Tijdens mijn reizen heb ik vele landen bezocht waar het gat tussen arm en rijk groot is. Dat zijn geen landen waar je graag woont. De keuze lijkt me simpel. Gaan we Zweden achterna of Nicaragua? Noorwegen of Haïti? Duitsland of de Verenigde Staten?

Ik weet het wel.

Advertenties