Tags

, , , , , , ,

Sapho- Douce violenceSapho – Douce violence

Midden jaren tachtig ontdekte ik een Frans punkzangeresje van Marokkaanse origine. Toen Radio 3 nog de moeite van het luisteren waard was, ’s avonds nog programma’s waarvoor je de televisie uitzette. Een concert van Sapho overtuigde me definitief. Wat een stem! In de opruimingsbak kwam ik een aantal LP’s tegen. Daarna ebde de belangstelling weg in Nederland. Tenminste, zo leek het. Ik hoorde niets meer van haar. Toen ik in de jaren negentig in Frankrijk werkte kwam ik, weer ergens in een opruimingsbak, dit boek tegen. Zonder twijfel de zangeres die ik jaren eerder graag luisterde.

En dan volgt bij mij de volgende stilte. Want wanneer lees je nou vrijwillig een boek in het Frans? Ik niet al te vaak. Deze zomer vond ik toch dat ik het maar eens moest proberen. Wanneer ik toch elke dag Frans moet praten tijdens een vakantie, kan ik ook wel eens een boek ter hand nemen. En het leek me niet het zwaarste boek.

Dat bleek al snel. Bijna dagboekstijl, behalve dan dat de ‘lieve lita’ opening ontbrak. Vanzelfsprekend kende ik niet alle woorden. Sterker nog, in de meeste zinnen miste ik wel een woord (of twee). Maar om het boek te begrijpen, bleek het geen probleem. Wel was het even lastig om de straattaal, het ‘patois’, dat ook zo werd opgeschreven. Klein voorbeeldje: “J’vais t’dire un truc, ton truc ca m’branche, tu vois ce que j’veux dire, mais alors tu vois, ton personnage il est pas encore assez net;” Maar ook dat wende, dus las ik elke dag een aantal keer een paar bladzijden. Niet snel genoeg om het boek uit te hebben tijdens mijn vakantie, maar ik zat er diep genoeg in om het uit te willen lezen.

Het verhaal leek me een zwaar autobiografische ondertoon te hebben. De hoofdpersoon is ‘Heloïse’, Helo voor vrienden, een Franse alternatieve zangeres die probeert in New York voet aan de grond te krijgen. Naast optreden is het vooral een kwestie van overleven, onderdak vinden, vrienden krijgen, relaties aangaan. Het leven is niet simpel als je jong en idealistisch bent.

Op sommige punten vroeg ik me echt af wat ik zat te lezen. Chicklit voordat die term zelfs maar bedacht werd. Dagboekaantekeningen zonder dat daar ook maar enige redactie overheen is gegaan. Aan de andere kant een mooie kijk achter de schermen van de muziekscène in zowel Parijs als New York. Als het niet van een zangeres was geweest die ik hoog had zitten, dan betwijfel ik of ik het boek tot een einde had gebracht. Nu vertrouwde ik op haar intelligentie en inzichten, al komen die in haar muziek overduidelijk beter tot hun recht dan in deze roman.

Citaat: “Intervient ensuite le marketing. Tu dois etre conscient de ton image, et de nouveau, tu as un choix: ou bien tu fabriques une image de tout pieces, juste pour choquer, pour surprendre, tout en t’inscrivant dans le mouvement, ou bien tu envoies ton propre sentiment en dehors de l’imperatif <>.” (p.165)

Nummer: 12-041
Titel: Douce violence
Auteur: Sapho
Taal: Frans
Jaar: 1982
# Pagina’s: 296
Categorie: Fictie
ISBN: 2-85956-257-5

Meer:
Babelio
Europopmusic
Rfimusic
WikiPedia
Sapho

Advertenties