Tags

, , , ,

Er zijn drie parkeerplaatsen vrij, maar toch parkeert ze de auto vlak voor de deur van het kinderdagverblijf. Ze rijdt nog iets naar achteren om ‘m goed te zetten, ik slinger er om heen, op de fiets, met mijn paraplu en stop onder het afdakje.

“Dat was heel gevaarlijk”, begint ze als ze uitstapt. “Ik zag je niet in mijn spiegel”. Een halve seconde ben ik verbaasd. Ze klinkt echt verontwaardigd. Alsof ik het gevaar veroorzaakte door achter haar auto langs te fietsen. Voordat ze uitstapte zat ik te overwegen of ik wel of niet iets moet zeggen van de plek die zij uitkiest om haar auto neer te zetten. Ze maakt het me wel heel eenvoudig nu. “Juist daarom hebben ze daar parkeerplaatsen aangelegd”, en ik wijs naar de straat, een meter of vijf achter haar. “Dit is makkelijker”, antwoordt ze, alsof het heel normaal is om met je auto tot aan de voordeur te rijden.

Ondertussen herken ik haar als moeder van een dochter bij mijn dochter in de groep. Ik ga de discussie maar niet meer aan. Wel een leuk detail. Zelfs voor de anderhalve meter tussen haar auto en de overkapping pakte ze een paraplu.

Advertenties