Tags

, ,

Bijna elke week mag ik met papa mee boodschappen doen. Dat vind ik leuk, dan mag ik helpen. We gaan dan naar de Jumbo of de C1000. Vooral die laatste winkel, die ik voor het gemak ook maar Jumbo noem, is leuk. Daar is een hoek speciaal voor kindjes, daar mag je spelen.

De meisjes bij de kassa zijn ook allemaal heel lief. Die weten dat ik Suus heet en ik krijg altijd stokjes van ze, die zijn heel lekker. Maar eigenlijk is toch het leukst dat ik papa mag helpen. Ik kies een lekker toetje uit voor mezelf, bij Peter Paul, maar ook vla voor papa en mama. Ik mag de broccoli wegen en op de knopjes drukken, zodat het stickertje er uit komt, ik mag ook snoepjes uitzoeken of chipjes.

Bij de Jumbo heb je een karretje dat er uitziet als een auto, dan kun je zelf sturen. Een eigen karretje, met een vlaggetje bij de C1000 vind ik nog leuker. Vorige week had ik ook een eigen karretje, maar toen wilde ik eigenlijk eerst spelen, vlak bij de ingang. Papa zei dat dat mocht, dat ik hem maar moest opzoeken als ik klaar was met spelen.

Toen ik klaar was, ben ik papa maar gaan helpen met boodschappen. Ik had toch een eigen karretje. Eerst wat pakjes drinken, en dan langs bij het kaartenrek. Daar heb ik heel veel kaartjes gepakt, die vond ik mooi. Iets verderop wat chocolaatjes. Nog wat chocolade eitjes, er stonden er toch heel veel en ik vind die heel lekker. Toen heb ik een paarse fles gepakt, ik geloof dat dat om schoon te maken was. Ik had nog wat koekjes gevonden, die lekkere met wit en roze er op. Toen moest ik nog even langs bij de snoepjes, daar was ik nog niet geweest en mijn karretje was al bijna vol.

Ineens kwam ik papa tegen. Die moest lachen eerst, maar toen zei die dat we alles moesten terugleggen. Dat snap ik niet. Ik had hem toch goed geholpen? Ik had gewoon gepakt wat we in huis nog niet hadden. Ik moest mijn hele karretje weer leegmaken, maar gelukkig kochten we wel wat chocolaatjes en snoepjes.

Advertenties