Tags

, ,

Toen ik nog veel kleiner was, mocht ik papa wel eens helpen met gel in zijn haartjes doen. Maar nu is hij meestal zo druk dat ik niet meer mag helpen. Zelf denk ik er ook niet meer aan trouwens, er is zo veel te doen.

Maar toen mama me alleen achter liet in de badkamer, terwijl papa nog steeds in bed lag, zag ik mijn kans. Ik kruip onder de aankleedmatras door in het grote bad, pak papa’s pot met gel en doe hem open. Daar zit niet zo heel veel meer in, ik moet er ver in reiken, er komt wat gel op mijn pyjamajasje, maar dat geeft niets. Ik moet toch zo kleertjes aan.

De gel die ik er uit haal, smeer ik in mijn eigen haar. Ik mag toch ook wel een keer gel? Drie, vier handen vol doe ik op mijn hoofd. Ik kan het niet zien, de spiegel is ver weg en de geld zit vooral achter op mijn hoofd. Maar ik denk dat het er wel groen uitziet. Ik knoei een beetje in het bad, op de badrand, maar dat maakt papa straks wel schoon, denk ik. Mama komt binnen en wordt boos. Maar die moet zo toch werken, ze roept papa. “Jij moet dat zo maar opruimen,” schreeuwt ze naar de slaapkamer.

Papa komt uit bed en ziet mij. Hij doet boos, maar volgens mij moet hij wel lachen stiekem. “Onder de douche”, doet hij streng. Maar dat is helemaal geen straf, dat vind ik leuk. “Met het kleine badje”, onderhandel ik. “Eerst haren wassen”, zegt hij weer. Vooruit dan maar, je moet wat water bij de wijn doen in een onderhandeling. Hij haalt netjes een washandje en wast mijn haartjes. Daarna kan ik lekker spelen in het badje. Wat een mooi begin van de dag!

Advertenties