Tags

, , , ,

Ze heeft snoepjes in een bakje en kruipt bij me op schoot. Altijd een heerlijk moment. Hoe lang blijft ze dat leuk vinden? Minder lang dan papa ben ik bang. Ik had net een krant gepakt en lees door. Normaal lees ik de Wall Street Journal niet, maar bij het instappen van een vliegtuig is de keus meestal beperkt. Zeker wanneer de Bild een concurrent blijkt.

Ze kijkt mee. Boven aan de voorpagina een tekening, cartoon bijna, ter illustratie bij een stuk over ‘investment banking’. “Dat is voor kinderen, he papa?”, wijst ze de tekening aan. Maar al snel is ze weg bij de tekening. “Twee van Suus”, roept ze enthousiast. Vorig jaar begon ze cijfers en letters te herinneren. Maar de 2 en de S lijken wel heel veel op elkaar. En dat maakte tot een maand geleden ook weinig uit. Maar nu ze drie is geworden, moeten we toch eens naar het verschil tussen de 2 en de S kijken.

Op pagina 8 staat een foto van Newt Gingrich. “Opa Henk”, weet ze meteen. De haarkleur en het gewicht zullen kloppen. De rest minder. Daarnaast Miriam Adelson, vrouw van de belangrijkste sponsor van de Republikeinen. “Die zat in de bus toch papa?”. Een uur geleden zwaaiden we haar moeder uit, die carnaval ging vieren met een stuk of veertig dames, bijna allemaal met een witte jas en een pruik. Ik ben bang dat mevrouw Adelsons haar die vergelijking inderdaad verdient.

Veel sporten kent ze nog niet. Basketball sensatie Jeremey Lin wordt als voetballer herkend. Ter verdediging, de bal op de foto is nauwelijks zichtbaar boven de grond, het had inderdaad een voetbal kunnen zijn.

De mooiste observatie volgt meteen daarna. Een beeld uit Honduras waar familie en vrienden van omgekomen gevangen zo dreigend buiten een hek staan dat vier zwaar bewapende bewakers op de vlucht slaan. Er worden stenen gegooid volgend het bijschrift. Suus ziet iets anders. “Dat deed ik ook met mama, bloemetjes plukken.” Inderdaad is er rechts onderin het beeld wat onkruid te zien. De rest van de foto gaat blijkbaar langs haar heen.

Wat een prachtig leven heeft een kind van drie. Wat een beperkt referentiekader. En wat zou ik de wereld nog graag eens zien door de ogen van een driejarige.